donderdag, januari 24, 2019

2076-otedama

Otedama’s zijn kleine kussentjes, hier van zijde; gevuld met rijst als speelgoed, gevuld met lavendel voor in de kast, gevuld met fijn grind als presse-papier. En je kunt ze ook vullen met wat vette wol als speldenkussen.

Vier lapjes van 10 bij 5 cm exclusief een naadje rondom en naaien maar!
Deze zijn met de naaimachine gemaakt. Ik heb 400 gram rijst gebruikt voor drie kussentjes. En de zijde was al voorzien van een plakvlieseline-achterkant anders rafelt het zo erg.

woensdag, januari 23, 2019

2075-gezichten

Het zijn de details, waar ik op blijf hangen. Nu zijn het de witte puntjes in de ogen. Het linkergezichtje draag ik op aan mijn moeder. Op de een of andere manier doet dit gezicht me aan haar denken. Zijn het haar ogen? 
Afgelopen maandag heb ik geprobeerd om sneller te werken. Waar ik in 2,5 uur (voorlopig) klaar was, had vriendin A. er al twee gemaakt. 
Het is enorm leuk om zo te spelen met stofjes en de idee├źn schieten door mijn hoofd.

dinsdag, januari 22, 2019

2074-super-bloed-wolfmaan

(klik op de foto om hem te vergroten)

Daar stond ik dan, in de kou, met mijn oude Canon 400D en een Tamron lens van 250 mm.
Om 04:00 was ik al eens wakker geworden, maar zag nog niets vreemds aan de maan. Net voor 06:00 stond ik dan toch buiten, lekker ingepakt in de vrieskou. Ik zag nog net de laatste aardeschaduw voor de maan schuiven. Via een artikeltje op internet wist ik hoe ik mijn camera moest instellen. F11, 1 sec, ISO 3200! Helaas had mijn camera maar ISO 1600 als hoogste waarde. Ik moest ook steeds mijn statief verstellen, want telkens zakte de maan een stukje naar beneden en een beetje naar rechts. Wist niet (meer) hoe ik manueel scherp moest stellen en was genoodzaakt om de camera dat maar zelf te laten doen. Daardoor heb ik wellicht toch af en toe iets bewogen, getuige de laatste foto, waar een dubbel beeld was ontstaan. Eigenlijk had ik de maan wel wat roder verwacht. Misschien kwam dat door het omgevingslicht. Vanwege de kou was ik niet met de auto naar de Maas gereden; daar zou het wel een stuk donkerder geweest zijn.
De overbuurman was vroeg wakker en kon op mijn aanraden ook nog genieten van dit schouwspel.
Ondertussen was ik toch wel erg koud geworden, en dook ik even later weer gezellig naast manlief in bed.

maandag, januari 21, 2019

2073-retourtje

Zondag was het weer tijd voor mezelf, na een uitje met jongste kleindochter op zaterdag.
Tijd om te fietsen! Heel erg warm was het niet, net rond het vriespunt, toen ik richting Venlo fietste.

Dit prachtige beeld van Rik van Rijswijk heeft een vaste plek gekregen in de haven van Venlo. Alleen jammer van die paal met camera. 
Het waren maar 40 plus kilometers, maar was er toch moe van. Moest veel wandelaars en hun honden ontwijken op het fietspad. Er was een fit-wandeling bezig.
O ja, en de kleinzoon voelt zich al een stuk beter!