Met mijn lief was ik vrijdagavond naar Duitsland gegaan. Een heus afspraakje! Eerst logeren in Gasthaus Weber, een lekkere maaltijd, en dan op de zaterdag naar de trainingen en de vieruursrace met Max Verstappen in een GT3- racewagen, een Mercedes… we waren niet de enige Nederlanders op de tribunes. In de loop van de race werd het steeds kouder, en we zijn op tijd huiswaarts gekeerd. De botten waren stijf geworden. En tekenen met handschoenen aan is nou niet echt handig. De race kon ik in de auto nog volgen op internet. In Nederland was het weer zonnig en lenteachtig. Home sweet home.
Note to self: het wordt nu toch wel tijd om auto’s te leren tekenen! Alle soorten!
Helaas, mijn rechterhand doet het niet meer. Last van Carpaal Tunnel Syndroom. Tintelingen, pijn, verkramping, niet kunnen slapen. Ellende. Dus niets meer doen! Dit is allemaal getekend en geschreven met de linkerhand.
Nou ja, toch maar wat pisang goreng (rechts) en broodpudding gemaakt.
Even een verplichte pauze. Een of ander virus? Geen corona in ieder geval. Lastig was het wel. Met logerende kleinzonen, die zelf nog aan de beterende hand waren, en niet echt vol energie zaten. De kleindochtertjes kwamen zondagochtend ook nog even. Je kunt wel nagaan wat voor een lawaai dat geweest moest zijn. Maar ik deed gewoon een oogje dicht. En was uiteraard niet verbaasd dat al het speelgoed op de grond lag. Nadat ze buiten gespeeld hadden lag er ook nog overal zand binnen. Gelukkig kon ik dat vanmiddag nog stofzuigen voordat ik weer aan de thee zat. Moet een beetje aan mijn anderhalve liter water per dag denken.
. Het werd een bezoek aan de Hortus Botanicus! Was er nog nooit geweest, maar een bezoek dubbel en dwars waard. We hebben wel binnen gezeten. Het weer was zeer wisselend.
. Op de terugweg een loopfiets in de eerste klas van een sprinter getekend. De mevrouw erbij had hele verhalen en bleek een collega-schetser. Lees het verhaal maar.
. In Roermond weer de bus moeten pakken. De NSapp had het fout in mijn voordeel. Was dus eerder thuis.
. Op de bank na 13.000 stappen!
Doordat mijn jongste broer het gezamenlijke verjaardagsfeest van hem en vrouwlief had afgelast (zijn camper was gestolen) had ik opeens een vrije zondag. Dus kon ik tóch naar de stofjesmarkt in Roermond gaan. Lekker met de fiets en mijn tekenspullen mochten mee. Ik heb op de trap van het stadhuis gestaan. Maar daar bleek een concert gehouden te worden, dus had ik opeens heel veel bekijks. En een lawaai! Om 14:00 gingen de deuren dicht en kon ik de laatste lijntjes in alle rust zetten.
Hoewel ik thuis al een paar te naaien lapjes had, bleef er toch nog wat hangen. Tijd om aan de tekentafel en achter de naaimachine te gaan zitten. Gelukkig heb ik weer garen.
Heerlijk weer vandaag, om 22:00 u was het nog 19 graden. Nog even de tijd genomen om mijn witte was te tekenen. Een unicum, na een paar uren was het al droog! Kwam ook door het windje.
Op weg naar Berlijn vanuit Amsterdam! Dat ging niet goed. De reis begon pas in Amersfoort; we moesten eerst met een intercity. Gelukkig waren we wat eerder vertrokken. Lekker op ons gemakje, maar daardoor haalden we in Amersfoort nog wel de juiste trein. We kwamen 40 minuten later aan.
Ja, dan doe je niet veel meer. Op zoek naar een eettentje kwamen we bij Ribelle terecht; Italiaans met heerlijke maar veel te grote porties. Het afrekenen was niet helemaal goed gegaan en we hebben nog even gereclameerd en geld terug gekregen. Of ik een ‘artist’ was? Natuuuurlijk! Jammer dat mijn inkt op is, dan maar plan B: andere tekenpen..