Daar hangt mijn werk! Tussen veertig andere kunstenaars. In de gastenkamer van de tentoonstelling Huis aan de bosrand van Miranda Vissers. Vandaag was de opening van de tentoonstelling in Horst. Mijn vriendinnen van Grenzenlo(o)s waren er ook.
Ik sta bij het pijltje… Het was er druk en heel inspirerend! Ook Ans Verdijk ontmoette ik daar. Zij was in 2005 één van mijn leraren geweest…
Ik ga nog eens terug als het wat rustiger is..
Van links naar rechts, van boven naar beneden:
Judith Mundwiler
Trudy Kleinstein
Beatrice Lanter
Hiroko Rowedder
Elsbeth Nusser-Lampe
Gabi Mett
Margit Heilmann
Rita Merten
Heidi König
Foto van Ant.

En mijn outfit is ook kunst! (Foto van A.) Heb later mijn wollen donkerbruine vest uitgetrokken. Morgen doe ik een andere jurk aan. Heb er eigenlijk geen goede kleur panty bij.
Note to self: volgorde: zoveel mogelijk in de bolderkar stoppen en naar binnen brengen. Tafel schoonmaken. Wit kleed op grond om alles erop te leggen. Trap en ezel halen. Spullen Ag. mee. Toestemming vragen om mijn hoekje in te richten. Banners opzetten. Zwarte kleden vastspelden. Kleden eraan spelden. Tafel in het midden. Banners goed zetten. Nachthemd bevestigen aan statief en plaatsen. Twee portretjes neerzetten. Op tafel: ezel met de ogen, klein ezeltje met selfie. Boeken plaatsen, maar toch weer meenemen. Lampen testen. Cake serveren.
Nog meer over het Krona. Hierboven het werk, op papier, van de Iraanse vluchteling Atousa Bandeh Ghiasabadi. Ze is als kind in Nederland terechtgekomen. Hoe komt het dat ik meteen aan mijn moeder moet denken? Zij was ook een jong meisje toen ze met haar ouders en broertjes moest vluchten.
Het eerste werk dat je ziet zijn deze gekleurde koorden van de zuid-Afrikaanse Buhlebezwe Siwani. Rechtsboven een interessante lijst en werk van Josephine Anjou. Linksboven was aan de buitenkant van een installatie met de hemel binnenin van Doina Kraal en Roger Creemers. Gelukkig heb ik nog een klein boekje gekocht met alle kunstenaars erin.
Gisteren met mijn vriendin Y. naar museum Krona geweest in Uden. Nog tot 1 april hangt er een tentoonstelling van kunstenaressen met de titel: Aan de rand van de Hemel: Visioenen. Bovenste foto: twee werken van Alexandra Drenth. Schitterend werk. Daar kwam ik voor. Maar er was nog zoveel meer te zien.
Onderste foto: werk van Fiona Lutjenhuis, mantels met schilderingen met kosmische, buitenaardse motieven.
De eerste dag zit erop! Moe en tevreden met de aanloop. Niks verkocht, maar er waren meer standhouders, die niets verkocht hadden. Voor mij een gelegenheid om weer volop te vertellen over mijn cyanotype en handgeverfde stofjes. Gisteren had ik nog snel een kussen gemaakt, rechtsonder. Prima gelukt! Ook wilde ik nog visitekaartjes maken. Dat is ook gelukt. De zon schijnt nog steeds. Geloof dat het morgen bewolkt wordt… de laatste dag!
En nu achter de muis aan in het tussenzoldertje, die met een eikel aan het rollen is.
Website van de expositie.
De opbouw van de tentoonstelling met A. en J. en hulp van mijn lief. Voldoende uitdagingen omdat het wel erg hoog was, en de muren scheef. Om 11 uur begonnen en om 16:00 klaar, inclusief het poetsen van de ruimte en de toegangstrap. De quilts van A. hangen mooi aan de balustrade tussen de fietsen. Het terras van het café bleef redelijk gevuld. Zelfs bekenden uit Swalmen en Roermond. Ze kregen een privé-rondleiding van ons. Morgen nog maar eens wat goede foto’s maken. Zonder rommel. Net nog een kussen genaaid voor de leunstoel die in de ruimte staat. Wel jammer dat de stoel beige kleurt en mijn cyanotypekussen spierwit is.
Website van de expositie.
Weer een warme dag, weer niet zoveel bezoekers. Aandacht genoeg voor mij. Ook wat mensen en kinderen die wilden hameren met bloemen. Ik heb ze niet geteld, maar ik was veel van mijn kaartjes kwijt. Er was zelfs een vader die door zijn zoontje ondanks zijn waarschuwingen toch op de vinger is geraakt. Hilarisch! Vandaag had ik bordjes bij de verschillende technieken gelegd. En ik kom steeds meer tot de conclusie dat cyanotype niet echt bij ‘natuurlijk verven’ hoort. Anthotype (alleen met plantmateriaal) is dat wél! Dochter en kleindochter kwamen onverwachts op gezoek. Wat gezellig! Midden boven: kleindochter mocht hameren en was helemaal enthousiast. Dát heb ik de hele dag al gezien. Zo nu even afschakelen van het Duits spreken, hoewel… vanaf woensdag zit ik in de Elzas waar ze ook Duits spreken.
Inderdaad, had twee uur nodig om mijn stand op te bouwen. Heb het gevoel dat er teveel staat; kon niet alles neerleggen en hangen. Heb wat gasten kunnen inwijden in het ‘hameren’. Van buurvrouw Gisela Stotzka had ik nog een leeg naamplaatje gekregen, die ik snel kon vullen met mijn naam en wat bloemetjes.
De meeste mensen vallen voor mijn blauwe cyanotype quiltje. Er was zelfs een meneer die vanuit zijn fotografische verleden een en ander herkende. Ook leuk zijn gesprekken met mensen die met oudjes werken en enthousiast worden over het hameren. Ook kwamen de Duitse leden van Grenzenlo(o)s op bezoek. Het was verder niet heel erg druk, maar de organisator beloofde dat het morgen drukker zal zijn. Vandaag was het erg warm, maar morgen zal het nog warmer worden. Omdat het ‘s nachts erg vochtig wordt heb ik bijna alles weer meegenomen. Morgen dan maar wat eerder beginnen. En eventueel wat huiswerk meenemen.
O ja, had nog een stukje dáár gebakken brood met ‘griebenschmalz’ gegeten, weet niet of ik het goed verstaan heb. Kijken of ik morgen ook zo’n brood kan kopen.