Terwijl mijn laatste cyanotypequiltje bijna voltooid is, kon ik na het boodschappen doen nog een rondje fietsen. Zag velden vol paardenbloemen en mijn eerste zwaluwen. Kijk maar, in de oranje cirkels op de foto’s heb ik geprobeerd ze te fotograferen.
Helemaal blij! Gisteren had ik wat (onduidelijke) foto’s gemaakt van een specht. Blijkt het tóch de Middelste Bonte Specht te zijn. Die is veel witter bij kop en buik. Waarschijnlijk heb ik hem al eerder gezien maar is het niet tot me doorgedrongen. Trouwens, mijn leuke kokosnoot met vetbollen-inhoud is verdwenen. Verdenk de steenmarter van diefstal.
Moest even een eindje fietsen met wel heel erg veel wind. Mijn jas bolde er helemaal van op. Gelukkig op de terugweg had ik wind mee. Koud was het zeker niet meer.
Op de allerlaatste pagina van mijn schetsboek heb ik toch maar nog het gouache-paletje getekend en beschreven. Gouache kleurt zo lekker op gekleurd papier. Helaas is de verf al helemaal ingedroogd en ik weet niet of het veilig is het te vervoeren. Wordt vervolgd.
Er vliegen twee roodborstjes rond in mijn tuin. Ze denken allebei dat ze de baas zijn over dit gebied. Rechterfoto is met zonlicht gemaakt, de linker toen het sneeuwde. Ik zie toch verschil! Zal toch nog eens goed kijken. Andere jaren verbleven er een dikker en een dunner exemplaar, die waren gemakkelijker uit elkaar te halen.
Gisteravond laat nog heb ik deze tweede dode specht getekend, voordat ik hem begraven heb. Dit keer heb ik ook kleurpotlood gebruikt voor de accenten. Als herinnering heb ik vier veertjes bewaard. Laten we hopen dat dit de laatste dode is in de achtertuin.
🤞🏼
Behalve op een groot vel heb ik de specht ook in mijn journal getekend omdat ik er dan ook wat veertjes bij kan plakken. Helaas vloog er vandaag nóg een specht tegen hetzelfde raam te pletter. Óók een juveniel, een jonge specht. Nu was kleindochter Z. er ook getuige van. Het ene moment gingen we even naar binnen, het andere moment wilden we gaan lunchen buiten en daar lag de tweede specht. Triest, treurig 😔. Morgen wordt deze specht weer vereeuwigd. Niet in mijn journal; het wordt dan teveel een ‘dodenboek’. Gelukkig zagen we een moederspecht en nóg een jong dat gevoerd werd. Hoop dat ze deze in de gaten gaat houden.
Wat later op de avond heb ik deze jonge specht getekend voordat hij begraven werd. De linkervleugel leek toch écht lichter dan hier op de foto. Morgen nog wat tekst erbij en ondertekenen, dan kan hij bij de verzameling ‘dode vogels’. #idrawdeadbirds
Afgelopen donderdag vloog hij tegen het raam en na een korte doodsstrijd lag hij stil. Terwijl ik tekende hoorde ik twee spechten in de bomen. Familie?
Tussen het wc-raam en de buitenmuur is een nestje. Er beweegt van alles, maar ik kan het niet zo goed zien. Het lijken drie kleine vogeltjes! Morgen maar eens de telelens erop richten.
Zo ziet het er van binnen uit. Er zit een vogeltje met haar staart omhoog op het nest. Ik zag ook een ander vogeltje naar binnen vliegen, met wat wormpjes in de bek. De vogel op het nest lijkt een roodbruine borst te hebben, dus denk ik dat het een roodborstje is.
Vorige week vrijdag lag dit vinkje bij de terrasdeur achter. Ik heb haar in een bakje gelegd. Pas gisteren durfde ik het bakje te openen. Geen beestjes gelukkig. Heb haar buiten nagetekend. Kleur heb ik binnen aangebracht. Ze ligt nu iets verder dan de keramieken bol, die op het vogelkerkhof ligt in de achtertuin.
Gewoon omdat het kan heb ik wat stempels gesneden met roodborstjes erop. Ik wilde eindelijk wat kleinere stempels hebben, maar ze zijn zo klein dat een afdruk maken een uitdaging wordt. Zó priegelig!
Gisteren met een engel gesproken. Rechtsonder de reden van het telefoongesprek met deze KPN-engel; bij mijn pa geen tv, internet en telefoon. Al de tweede dag was het stil in zijn huis. Het duurde even voordat ik achter zijn klantnummer kwam, want er moest ook nog gekookt en gegeten worden. Manlief kon uiteindelijk niet meeëten; hij moest zijn nichtje begeleiden naar de Eerste Hulp. Mijn nicht had gelukkig goed geholpen, ik had het druk met de technische dingen. De engel en ik doken ‘samen’ in de meterkast. Het resultaat? Er bleek een los snoertje te zijn. Toen ik die ontdekte heb ik enthousiast staan gillen, vooral toen het de beslissende oplossing bleek. De engel vroeg alleen maar bezorgd: wat is er mevrouw? Gaat alles goed met u? Maar goed, mijn pa kan weer alles. Hij was heel blij. Ook met mij. Hahaha.
Bovenste foto: alle stofjes en garens van de dennenvoetzwam. Nu wachten tot er tijd is voor het wassen en administreren.
Linksonder: even genieten vandaag van de heggenmus. Ik zie ze niet zo vaak meer. Mijn Belgische roestvogel is waarschijnlijk door de Gaai omver geduwd?
Eindelijk tijd om mijn pagina van de dode grote bonte specht af te maken. Moest de veertjes er nog in plakken. Heb hem gisteren geplukt en begraven. Hoop dat zijn ouders de moed niet opgeven en volgend jaar weer een jong krijgen.
Met het jongste kleinkind drie rondjes kunnen fietsen. Een met halen, eentje voor het slaapje, en eentje met naar huis brengen. Ze geniet! En ik ook. 🥰 Het was wel warm, maar de zon verdween af en toe achter wolken.
Eindelijk is de tekening af van de boomklever in mijn journal. Daarvoor wilde ik wat echte veertjes inplakken. Tot mijn verbazing lukte het snel en pijnloos. Het beestje toonde verder nog geen verontrustende tekenen van verval. Ik praat je wel eens bij als je wat verhalen hierover wilt.
Zo begon het afgelopen vrijdag... ik maakte hier een foto van bovenaf. Ik zit als ik teken dus dan ziet het vogeltje er anders uit!
Nee, er is niet nóg een vogeltje dood, heb nu pas de grotere tekening beletterd van de Zwartkop die laatst overleden was. Het lijkt wel alsof haar oogjes open zijn nu.
Tussen het werk in tuin en huis was er ook tijd nodig om de dode boomklever te tekenen. Dit is de grotere versie op een los vel aquarelpapier. Het beestje ligt er al een paar dagen, maar gelukkig waren er nog geen interne beestjes aan de gang. In mijn schetsboek heb ik hem nog eens getekend. Naar goed gebruik moeten er ook veertjes bijgeplakt worden. Maar dat is een klusje voor morgen. Waarschijnlijk komt dit beestje uit hetzelfde nest boomklevers. Zie mijn vorige blogpost.
Terwijl manlief de soep aan het maken was, kon ik nog even de Euphorbia (wolfsmelk) ontleden. Nou dat was nog niet zo eenvoudig. Wat een ingewikkeld plantje! Moet daar nog even voor zitten. Maar toen was er opeens een klap en een hoop gepiep!
Ik zag twee boomklevers op de tuintafel, maar iets deed me tóch kijken op de grond voor de schuifpui.
Daar zat dit jonge beestje. Zijn broertje of zusje had ik gisteren al dood aangetroffen aan de zijkant van het huis. Vreselijk! Gelukkig had ik nog even tijd voor een tekening van deze vogel. Wat een schitterende staartveren heeft hij, zwart-wit en blauwgrijs! Hij vloog weer weg na wat angstige minuten.