Vandaag ook mijn werk opgehaald bij de Kantfabriek in Horst. Met de fiets. 63 kilometer! Op de heenweg wind tegen, op de terugweg gelukkig mee.
Vandaag ook mijn werk opgehaald bij de Kantfabriek in Horst. Met de fiets. 63 kilometer! Op de heenweg wind tegen, op de terugweg gelukkig mee.
De achterkant van het bordje is niet helemaal goed gelukt. Er zitten witte plekken op. Bovendien had de belichting van de bovenkant ook gevolgen voor de rand van de onderkant. Het licht is kennelijk weerkaatst naar de onderkant. Dus toen ik het bordje omdraaide was de rand al blauw. Niettemin heb ik het papieren kant op de rand gelegd, en er is toch een afdruk gekomen. Nu komt het slechte nieuws: de voorkant had ik buiten laten drogen. Inderdaad in de zon. Nu is de voorkant helemaal verbleekt. Oei. Alleen de onderkant is nog mooi blauw. Spuiten met een glanzende vernis heeft ook niet de gladde afwerking gebracht die ik had gehoopt. Morgen maar eens meenemen naar de keramiekles in Arcen. Wordt vervolgd.
Ik heb ook potjes gemaakt met verschillende samenstelling. Ze mogen een weekje in de zon. Gek hè? Heb er meteen weer zin in. Er is nog zóveel te verven, en uit te proberen. Maar ja, die administratie achteraf (zucht).
Note to self: de roestvrijstalen pannen kreeg ik niet schoon na het blauwhout en de cochenille. Misschien toch maar in de vaatwasser?
Met een kindersetje gouache spelen, als de oppaskinderen weer thuis zijn, is een beloning voor een drukke dag. Gewoon gedachteloos wat mengen en in plaats van je kwastje schoonwassen, het kwastje afvegen op een lapje stof. Dan krijg je weer nieuwe lapjes waar je weer wat mee kunt (of moet?).
Had nog een haiku gemaakt toen ik met de fiets en de kleindochters een warm rondje ging fietsen, via de speeltuin natuurlijk.
De handjes omhoog
Voorop de fiets in de wind
Samen genieten
Linksboven zie je een rol gestreken en gevouwen wit laken met elastiek eromheen. Linksonder zie je hoe het uit het verfbad komt. Rechts zie je een deel van het resultaat. Heel verrassend!
Vandaag heb ik nog 250 ml indigo-pasta erbij gedaan met de soda ash en een reductor. Het zit allemaal in pakjes en het liep gesmeerd. Ook gingen er vandaag nog wolletjes, katoengaren, testlapjes en een t-shirt in. Er zit nog kleur in, maar moet even nadenken wat er nog meer in mag. Nu even verder met de voorbereiding van de tentoonstelling.
O, sorry, twee dezelfde ‘astronauten’.
Let op het jaren 70-kapsel
Als Viking en Keltische vrouw gaat het best goed.
Láchen! Had bij MyHeritage wat portretten laten maken. Moest daarvoor 25 foto’s uploaden van mezelf! Ze zeggen dat ze de foto’s weggooien, als ze de bewerkingen gedaan hebben. Met Artificial Intelligence maken ze dan jouw gezicht passend op een bestaande foto. Helaas had ik niet genoeg staande en zittende foto’s van mezelf, anders waren er meer gelukte illustraties bij. En eigenlijk had ik geen bril op moeten hebben. Had er een paar zonder en dat geeft een ‘blote billen gezicht’, inclusief de wallen, maar het past beter in het tijdbeeld.
Dit zijn de werkelijke kleuren na het drogen. Weet nog steeds niet wat er met de kleuren op de bloes gebeurd zijn. Kijk rechts naar het paars op een wollen en katoenen draad. Bij het restje mango (rechtsboven) dat ik van de cursus mee naar huis mee kreeg heb ik ijzer toegevoegd. Daar gingen uiteindelijk nog mijn shiborilapjes in. Die waren wat bleek geworden in de walnoot. Daarover later meer.
Met mijn zelfgemaakte chemicaliënmix heb ik de eerste test gedaan met opgedroogde narcissen van vorig jaar.
Rechtsboven: nog niet belicht met de UVlamp
Rechtsonder: zoals het in het spoelwater eruitzag. Maakte me zorgen over de lichte kleur.
Links: zoals het opgedroogd eruitziet. Helemaal tevreden!
Note to self: nu één meter breed stof belichten met de UVlamp. Experimenteren met afstand en tijdsduur. Heb geen doos die zo breed is, dus heeft de sterkte van het uvlicht daar ‘last’ van als het licht verspreid wordt?
Zoals beloofd is hier (rechts) het resultaat van de cyanotype met de gedroogde tulpen. Linksonder de onbelichte stof (van het merk Jacquard), linksboven is het net belicht met mijn UVlamp (everbeam 395nm 59w IP66). Vijftien minuten belichten en dan 15 minuten spoelen.
Note to self: dit ook proberen met de gedroogde narcissen en de lelies.
Terwijl ik in het huis bezig was voor de verjaardag van mijn lief en poogde een vegetarische ragout te maken, zag ik hoe het licht de keuken binnenviel.
Heb meteen mijn voorbewerkte lapjes voor cyanotype gehaald. Ik heb ze op de grond gelegd, zie linksonder. De bovenste was de schaduw van de uienmand, op de onderste heb ik een mandarijnennetje gelegd. Af en toe verhuisde ik de lapjes, de zon draait immers om het huis.
Totdat (rechtsonder) de zon helemaal weg was. Misschien hebben de lapjes er twintig minuten gelegen. Na het wassen en drogen kreeg ik het resultaat bovenin. Het netje is prachtig afgedrukt, het mandje was uiteindelijk te donker. Maar voor een stiekem tussendoorproject mag ik niet klagen. Omdat de keukendeur naar de tuin op een kiertje stond kreeg ik ook even bezoek van een koolmees. Gelukkig kon hij de weg naar buiten weer vinden, hoewel ik nog wat poepjes heb moeten wegvegen op het aanrecht. Heb trouwens weer een idee voor als de zon weer gaat schijnen!
Dit zijn de eindresultaten van de zomer. Een paar lapjes hebben door het overlijden van mijn pa onbedoeld drie maanden in het Solar dye-potje gezeten. Een strengetje katoen is daardoor helemaal uit elkaar gevallen. De rest lijkt de lange tijd overleefd te hebben. De kralen die erbij zaten hebben de verf ‘klus’ ook overleefd. Heb er wel wat amber-olie bijgegooid. Nu ruiken ze (ook na het wassen) lekker.
Note to self: check of de foto’s van goede kwaliteit zijn. Ze lijken wat onscherp?
Het begin van de nieuwe serie, twee lapjes per plant na één uur koken en twee lapjes in dezelfde vloeistof na een nacht afkoelen.
En dit zijn dan de laatste kleuren van de Japanse indigo en de avocado. Eigenlijk zijn ze samen best mooi.
Eindelijk weer eens tijd genomen om mijn nieuwe serie verfexperimenten te doen. Moest de tafel wel verhuizen naar een zonniger plekje. In de herfst en winter is de helft van de tuin in de schaduw door het hoge gebouw bij de buren. Hier zijn drie series met Salvia officinalis, Salvia rosmarinus en Cladonia portentosa. In het Nederlands: salie, rozemarijn en open rendiermos. Er zitten ook houten kralen in.
Auf Deutsch: salbei, rosmarin und rentierflechte
Experiment mislukt! Bovenste foto: zo had ik het neergelegd. Onderste foto: Ik had op kopieerpapier gestempeld, maar dit papier is niet doorzichtig genoeg. Het liet een beetje licht door (uiterst rechtsboven). Rechtsonder zie je het verschil tussen 1 vel van een tissue en daaronder het kopieerpapier. Onder in het midden was een los vel papier met een stempels. Geloof dat het papier dikker was dan 80 grams. Helaas. Toch maar op transparent afdrukken of stempelen? Ga nog een keer een stempel op overtrekpapier proberen, maar ik vrees dat ook dat niet genoeg licht doorlaat.
Het resultaat mag er zijn. Het doosje rechts is wat lichter geworden. Kennelijk is het vannen ander karton gemaakt of zit er wat plastic in.
Het is droog in de tuin, maar het voelt wat vochtig aan. Daar heb ik geen weerstation voor nodig. De krullen van deze kleindochter gaan dan meer springen!