Met een kindersetje gouache spelen, als de oppaskinderen weer thuis zijn, is een beloning voor een drukke dag. Gewoon gedachteloos wat mengen en in plaats van je kwastje schoonwassen, het kwastje afvegen op een lapje stof. Dan krijg je weer nieuwe lapjes waar je weer wat mee kunt (of moet?).
Had nog een haiku gemaakt toen ik met de fiets en de kleindochters een warm rondje ging fietsen, via de speeltuin natuurlijk.
De handjes omhoog
Voorop de fiets in de wind
Samen genieten
Foto is een tikkeltje te donker, maar het einde is in zicht. Het zijn mijn cyanotype-experimenten van de afgelopen tijd. Om het af te maken heb ik er ook maar meteen een haiku bij gemaakt.
Maanden verzameld
Een paar dagen ontwerpen
Nog een paar steekjes
Moest erg vroeg op pad, maar kreeg dit als een cadeautje. Je hoort me niet klagen.
Vierenveertig jaar geleden waren we hier, in mijn ouders huis en tuin, om ons huwelijk te vieren. Het huis is vandaag gefotografeerd. Nu wachten op de juiste papieren voordat het huis op Funda komt.
Had vanochtend opeens een haiku:
Vierenveertig jaar
In lief en leed al samen
Dankbaar genieten
En gisteren van de aller, allerlaatste lapjes nog een blok kunnen maken. Maar misschien vervang ik de ‘linkerkant’?
Dit is het Anch of Ankh-teken, een Egyptisch symbool voor levenskruis. Het is geborduurd met gouddraad op met koffie geverfd katoen. Niet mijn mooiste borduursel, het was de eerste keer dat ik zoiets doe, maar het resultaat mag er zijn. Het hoort bij een project van de Nieuwe Creatieven in Nijmegen. Die gaan een tempel bouwen van textiel. De borduursels komen aan de binnenkant. Het zal nog wel even duren voordat het werk er een plekje kan krijgen. Er is nog wat draad over en er zat een extra lapje bij, dus nu mag ik voor mezelf ook iets borduren. Misschien wat kleiners, dan is er plek voor twee?
Gisteren was ik bij een vriendin. Haar zieke, oude hond lag naast haar op de bank. Ik moest er van huilen. Zó zielig. Ik heb gezien hoe hij tussen haar benen lopend, de weg kon vinden naar de tuin voor een plasje. Die avond ging het slechter en moest ze hem laten inslapen.
Heb een haiku gemaakt:
Ach, op dierendag
heb ik hond Tuur nog geaaid.
‘s Avonds was hij dood
Wat zal het vreemd zijn
Geen hond om voor te zorgen
Je gaat hem missen
Ze zijn weer bij elkaar. De urnen van pa (r) en ma (l) staan nog even in het ouderlijk huis. Heb de urn van pa op de muziek van Antonio Carlos Jobim huis gereden.
Ze staan in hun urn
Wachtend op waar ze heengaan
Onze pa en ma
Heb eindelijk eens meegedaan met @observatiepost. Je wordt dan gekoppeld aan iemand en stuurt die persoon op een bepaalde datum je tekening en observaties. Vandaag heb ik deze tekening opgestuurd met een verhaaltje over deze plant met haar grote pluisjesbollen. Want mijn droom is nog steeds om deze pluisjes in cyanotype te kunnen vereeuwigen.
Ondertussen ben ik bezig met gouddraad een borduursel te maken die in een stoffen tempel komt te hangen bij @denieuwecreatieven. Helaas blijkt dat ik nog moet oefenen met borduren. Het heeft z’n eigen karakter zullen we maar zeggen. Wie weet, aan het einde lukt het me wél om perfecte steekjes te maken?
Onderweg naar mijn pa kwamen de volgende woorden tot mij:
Als je ouder wordt
is het steeds eenvoudiger
om jezelf te zijn
Ja, linksboven is een primeur, die is eigenlijk voor morgen, de 95ste dag. Het valt me zwaar om nog die paar laatste tekeningen te maken. Ben ook een beetje aan het voorwerken zodat ik de tekenspullen niet hoef mee te nemen op mijn tripjes. Er gebeurt nu van alles tegelijk. Er moet nog veel gebeuren voor de tentoonstelling en er staan nog afspraken waar ik niet onderuit kan. Ik verveel me niet. Ondertussen ruikt het hier naar Babi ketjap, ayam smoor met een vleugje eco-printgeur. Die laatste is niet fijn. Het Indische eten is voor de eerste dag als we de tentoonstelling gaan opbouwen. Zondag nog de puntjes op de i! En ik heb er vrede mee dat ik niet alle plannen kan uitvoeren. Zie haiku hieronder.
Ga ik het redden?
Wil nog even dit en dat
Alles tegelijk!
Het was gisteren zulk mooi weer, dat ik ben gaan wassen. Mijn beddengoed bedoel ik. Ik moest ook al een week de potjes leeghalen, dat was nu ook handig met de zon en de wind. Kon ik lekker gaan fietsen, bijna 54 km! Er was al zóveel aan het uitlopen! Kleine haiku:
Het wit, groen en geel
Kondigen de lente aan
Nu de warmte nog
En ook nog deze:
Eindelijk weer eens
Op de fiets naar Neeritter
zin in warme thee
Heb twee bossen tulpen, twee potjes narcissen en twee Amaryllissen laten verdrogen. Nu liggen de verdroogde bloemen hier totdat ik er iets mee ga doen. Geen idee wat.
Met een gegeven kleurenpalet heb ik twee haasjes geschilderd. Zo zag ik ze laatst in het veld, ze hadden reuzelol! Later las ik dat het ‘rammelen’ heet, en dat het vrouwtje de ‘moer’ was. Ja, ik had ze óp elkaar gezien. Ze waren te ver voor een foto. Had ook een haiku geschreven; misschien nog even aan sleutelen.
Zag net twee hazen
Rennen als verliefden rond
Gaat het lente zijn?
Ongelofelijk dat het alweer tien jaar geleden is dat mijn moeder overleden is. Ik ben nog steeds blij dat ik er bij was. Ik heb geprobeerd om een klein fotootje uit 2008 na te tekenen. We waren op vakantie in Frankrijk. Leuk om al die foto’s weer te zien.
Heb twee haiku’s geschreven:
Nog steeds zie ik jou
En hoor ik je schaterlach
Gewoon bij mezelf
Was je maar nog hier
Even praten met elkaar
Gewoon als vanouds
