Het was een cultureel dagje vandaag; gelukkig niet zo warm. Bronbeek is een soort militair bejaardenhuis. We liepen mee met een gids, die ons van alles vertelde over het gebouw en zijn bewoners. Ook over de vaste tentoonstelling wist hij van alles te vertellen. Helaas konden we niet lunchen bij de Kumpulan, een restaurant op het terrein. We moesten daarvoor naar een Chinees op Presikhaaf, een winkelcentrum waar ik vroeger wel eens geweest ben. Bij de foto’s hierboven: de drie torentjes hoorden bij het monument voor de gevallenen bij de bouw van de spoorlijn in Birma en Sumatra. De naam van de broer van mijn opa (linksonder) stond ook op het monument, H.E.T. Burer, 40 jaar.

Linksboven zie je de verhouding van de oorspronkelijke bewoners (witte poppetjes), de Nederlanders (blauwe poppetjes) en de overige (Chinezen en Arabieren) in Nederlands-Indië. Tweede van linksonder: moerah is ‘goedkoop’. Derde van linksonder: een borduurwerkje uit de vrouwenkampen. Rechtsonder: mijn chinees bordje eten. Als je honger hebt eet je er lekker van. Mistte alleen de kroepoek.
met vriendelijke groet, Patricia Coors | patriciacoors.blogspot.com | @patriciacoors | patriciacoors@me.com |