Dit is de huwelijksakte van mijn overgrootouders aan moederskant. Opa Gerard Soute (nog even meegemaakt) en oma Juul - Julianne Soute-Koehler. Toen ze trouwden moest de ambtenaar naar haar huis in gang Kodji in Batavia omdat ze ziek was. Gerard was toen lichtopzichter bij de dienst der Kustverlichting in Nederlands-Indië.
Tja, en het huis is weer ontploft nu T. er weer is. Gelukkig kan ze ook goed opruimen.
Twee uur heen en twee uur terug. Ben naar Apeldoorn geweest, naar een FamilySearch centrum om te zoeken in de bevolkingsregisters van Nederlands-Indië, met name in Padang in Sumatra. Het was er druk, alle zes pc’s waren bezet. Mijn buurman was op zijn eigen laptop bezig met microfiches scannen. Gewoon voor eigen onderzoek. Gelukkig wist hij heel veel en kon me helpen. Maar, het duizelde me wel een beetje, hij hield niet op met praten, haha. Zoeken op de juiste plekken was nog niet zo eenvoudig in al die bestanden en plaatjes. Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Ik heb het geboortebewijs van mijn overgrootmoeder Julianna Koehler gevonden! Ik weet nu wie haar vader en moeder zijn. En ik moet nog verder zoeken om zeker te weten dat een voormoeder in de moederlijke lijn van het eiland Nias komt. Maar dat komt een volgende keer wel. Vorig jaar had ik al van alles uitgeplozen over de stamboom, maar zonder dit bewijs stond dat nog op losse schroeven. Ik had het al bijna opgegeven en was een verkeerde zijweg ingeslagen. Maar nu kan ik weer mijn oude verhaal volgen.
Ja, ook de zondag heb ik geëxperimenteerd met recepten. Heb een ei gekookt door hem los in de airfryer te ‘bakken’, zonder water. Dat ging goed, maar de volgende serie eieren hadden waarschijnlijk een minder harde schaal. Ik moest toen de hele airfryer schoonmaken. Einde experiment! Hierboven zie je ‘cakes’ van cottage cheese en amandelmeel. Rechts heb ik hoopjes tonijn, ei en cheddar kaas gebakken in de airfryer. Heerlijk! Ook koud nog lekker. Linksonder zie je de prunus Nigra (Japanse kers). Het sneeuwde toen ik de foto nam maar dat is niet goed te zien. Had de foto door het muggengaas in de slaapkamer genomen.
O ja. Er was een jong stel bij de fitness. Ik zag dat ze de oefening deed die ik net had afgerond. Ze kreeg het niet voor elkaar. Dus ik liep erheen en zei: ik heb er zelfs nog vijf kilo bij gehad. (Ja, ik ruim altijd alles netjes op.) Dan bent u echt sterk, riep ze uit. Ja, en dat voor iemand van zeventig. Toen viel ze echt van haar stoel, bij wijze van spreken. Haha, ego lifting… ík doe er toch nog steeds aan.
Omdat mijn lief ziek was, had ik gisteren de auto. Ja, het sneeuwde die ochtend en er was regen tot de namiddag. Dus ik kon mijn boodschappen doen en vriendin G. bezoeken. Van haar kreeg ik een potje leervet. Kijk eens, wat een resultaat! Links het aangetaste stuk leer, rechtsboven het resultaat. Rechtsonder het wondermiddel met een oud T-shirt in stukken geknipt als poetsdoek. Helemaal blij!
