3675-handenfoto

En daar zaten we dan. In de tuin, in de zon op een met chemicaliën geverfd linnen servet. Had snel nog wat bloemen geplukt. We, dat zijn echtgenoot en ik, hij doet gewoon met mijn idee mee. In ‘a split of a second’ hebben we onze handen meer verplaatst richting de zon, bang voor gekke brede schaduwen. Hieronder zie je het eindresultaat. Je kunt toch zien waar onze handen eerder lagen. En ja, die gekke brede schaduwen zijn er gewoon. 

Net na het eerste spoelen zagen we gekke blauwe vlekken op de vingertoppen. Die verdwenen grotendeels, maar zijn nog flauw zichtbaar. Tja, en het Robertskruid (midden onderin) lag eerst mooi apart, maar door onze ‘move’ kwam het bloemetje in de weg te liggen. Achteraf hadden we eerst moeten ‘oefenen’, maar het is zoals het is. Een leuke herinnering van ons op deze warme lentedag. 

3674-achterkant

De achterkant van het bordje is niet helemaal goed gelukt. Er zitten witte plekken op. Bovendien had de belichting van de bovenkant ook gevolgen voor de rand van de onderkant. Het licht is kennelijk weerkaatst naar de onderkant. Dus toen ik het bordje omdraaide was de rand al blauw. Niettemin heb ik het papieren kant op de rand gelegd, en er is toch een afdruk gekomen. Nu komt het slechte nieuws: de voorkant had ik buiten laten drogen. Inderdaad in de zon. Nu is de voorkant helemaal verbleekt. Oei. Alleen de onderkant is nog mooi blauw. Spuiten met een glanzende vernis heeft ook niet de gladde afwerking gebracht die ik had gehoopt. Morgen maar eens meenemen naar de keramiekles in Arcen. Wordt vervolgd.

3673-voormoeder-bordje

Tijd om te experimenteren! En hoewel de zon schijnt heb ik bovenstaand project gewoon ‘s avonds binnen gedaan met hulp van een Uv-lamp. Heb eerst de oplossingen A en B gemaakt. 49 Ml van elk in een bakje gedaan. Toen heb ik het bordje aan beide kanten ingesmeerd met een sponskwastje. Het biscuit (eenmaal gebakken klei) zuigt enorm op. Omdat het misschien iets te donker was in de keuken kon ik niet goed zien waar ik al genoeg had gesmeerd. Op het eindresultaat zie je dan nog wat wittige plekjes. Bovenaan linksonder: zo ziet het eruit als je het hebt ingesmeerd. Heb dan de transparante motieven erop gelegd. Het negatief is van een babyfoto van mijn moeder. De namen zijn van mijn voormoeders, Sylvia is mijn moeder, Geraldine is mijn oma Ger. De rest heb ik niet gekend. Metilda komt van het eiland Nias bij Sumatra. Van haar heb ik mijn mtDna, mitochondriaal DNA, de energiefabriekjes in mijn cellen. Dat wordt doorgegeven in de vrouwelijke lijn. Bovenaan midden onder: zo zag het bord eruit na 15 minuten belichten. Bovenaan rechtsonder: na een half uur in het water gespoeld had het deze kleur. 

Vanochtend zag het er uit als de laatste foto hierboven. De letters zijn niet helemaal wit. Nu op zoek naar een blanke vernis! VS

Note to self: A: groen: 25 gr ferric ammonium citrate, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water (bij DM gekocht).

B: rood: 10 gr kalium ferri cyanide, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water.

Beter insmeren; toch maar gewoon het keukenlicht aandoen. 

Zie ook: https://www.mikeware.co.uk/mikeware/Traditional_Cyanotype.html

3672-Koningsdag

Vandaag viert de koning zijn verjaardag, voor mij betekende dat dat ik mijn schoonzoon R. ging helpen op de Kapelmarkt in Roermond. Oude en overbodige spullen verkopen voor het goede doel, het KWF. R. gaat de Alpe d’Huez beklimmen. En kan nog wel wat sponsorgeld gebruiken. De dag begon erg vroeg, half zeven zat ik al op de fiets. Maar we hadden de boel zo opgezet, hoewel er al om half 8 bezoekers waren. De (nieuwe) witte Adidas schoenen waren erg geliefd. Maar niemand wilde ze voor de vraagprijs hebben. Pas tegen 15:00 (ja, we waren al in prijs gezakt) wilde een vader ze voor zijn zoon kopen. Nee, die wilde niet passen, moest het toch. De vader kreeg er nog vijf euro vanaf. Voor de zekerheid vroeg ik aan de Jongen: wil je ze echt hebben? Hij zei ja. Uiteindelijk hebben we voor 251€ opgehaald. We hebben enorm gelachen en we hebben ons verbaasd over alle mooie, soms verdrietige ontmoetingen. Het ene moment geef je gratis huwelijkstips, het andere moment leef je mee met iemand die haar beste maat aan kanker verloren heeft en donderdag de crematie heeft. Je komt in gesprek met dames over haar (echte) batikbroek (door haar zelfgemaakt) en als ik dan mijn Batik Tulis doek laat zien (met de hand getekend) dan bevind ik mij onder liefhebbers. Er kwamen ook bekenden aan onze kraam; daar kon ik dan even een praatje mee maken. De dag vloog om. Inpakken was zo gebeurd, en we hebben in drie rondes lopen de auto kunnen vullen. Thuis heb ik even een powernap gedaan. Oma redde het even niet meer, haha. 

En ja, heb ook even wat kunnen tekenen. Totdat het te druk werd. 

Hij is er bijna: https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/rensvangils/alpe-dhuzes