3673-voormoeder-bordje

Tijd om te experimenteren! En hoewel de zon schijnt heb ik bovenstaand project gewoon ‘s avonds binnen gedaan met hulp van een Uv-lamp. Heb eerst de oplossingen A en B gemaakt. 49 Ml van elk in een bakje gedaan. Toen heb ik het bordje aan beide kanten ingesmeerd met een sponskwastje. Het biscuit (eenmaal gebakken klei) zuigt enorm op. Omdat het misschien iets te donker was in de keuken kon ik niet goed zien waar ik al genoeg had gesmeerd. Op het eindresultaat zie je dan nog wat wittige plekjes. Bovenaan linksonder: zo ziet het eruit als je het hebt ingesmeerd. Heb dan de transparante motieven erop gelegd. Het negatief is van een babyfoto van mijn moeder. De namen zijn van mijn voormoeders, Sylvia is mijn moeder, Geraldine is mijn oma Ger. De rest heb ik niet gekend. Metilda komt van het eiland Nias bij Sumatra. Van haar heb ik mijn mtDna, mitochondriaal DNA, de energiefabriekjes in mijn cellen. Dat wordt doorgegeven in de vrouwelijke lijn. Bovenaan midden onder: zo zag het bord eruit na 15 minuten belichten. Bovenaan rechtsonder: na een half uur in het water gespoeld had het deze kleur. 

Vanochtend zag het er uit als de laatste foto hierboven. De letters zijn niet helemaal wit.

Note to self: A: 25 gr 

3672-Koningsdag

Vandaag viert de koning zijn verjaardag, voor mij betekende dat dat ik mijn schoonzoon R. ging helpen op de Kapelmarkt in Roermond. Oude en overbodige spullen verkopen voor het goede doel, het KWF. R. gaat de Alpe d’Huez beklimmen. En kan nog wel wat sponsorgeld gebruiken. De dag begon erg vroeg, half zeven zat ik al op de fiets. Maar we hadden de boel zo opgezet, hoewel er al om half 8 bezoekers waren. De (nieuwe) witte Adidas schoenen waren erg geliefd. Maar niemand wilde ze voor de vraagprijs hebben. Pas tegen 15:00 (ja, we waren al in prijs gezakt) wilde een vader ze voor zijn zoon kopen. Nee, die wilde niet passen, moest het toch. De vader kreeg er nog vijf euro vanaf. Voor de zekerheid vroeg ik aan de Jongen: wil je ze echt hebben? Hij zei ja. Uiteindelijk hebben we voor 251€ opgehaald. We hebben enorm gelachen en we hebben ons verbaasd over alle mooie, soms verdrietige ontmoetingen. Het ene moment geef je gratis huwelijkstips, het andere moment leef je mee met iemand die haar beste maat aan kanker verloren heeft en donderdag de crematie heeft. Je komt in gesprek met dames over haar (echte) batikbroek (door haar zelfgemaakt) en als ik dan mijn Batik Tulis doek laat zien (met de hand getekend) dan bevind ik mij onder liefhebbers. Er kwamen ook bekenden aan onze kraam; daar kon ik dan even een praatje mee maken. De dag vloog om. Inpakken was zo gebeurd, en we hebben in drie rondes lopen de auto kunnen vullen. Thuis heb ik even een powernap gedaan. Oma redde het even niet meer, haha. 

En ja, heb ook even wat kunnen tekenen. Totdat het te druk werd. 

Hij is er bijna: https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/rensvangils/alpe-dhuzes

3671-zanglijster

Ach, het is weer de tijd van het jaar. Raambotsingen, zoals de Belgen dat zeggen. 

We zaten gisteren in de tuin. De zanglijster ‘op de achtergrond’, luid en duidelijk. Het bezoek was net weg, ik stond in de keuken en toen een klap. Een doodsklap bleek later. Daar lag de zanglijster, onderaan de trap bij de kelderdeur met de pootjes omhoog. Moest gisteren dus snel een tekening of twee maken. Vanochtend kwam daar nog het ‘veertjestrekken’ bij, een akelig klusje. En de begrafenis onder wat verdorde blaadjes onder de laurier is ook al gedaan. Die avond hoorde ik de andere zanglijster nog zingen, vanochtend vroeg ook nog even, maar nu is het stil. Helaas.

3670-vondst

Op zolder liggen naast oude studieboeken, de kerstspullen en heel veel tijdschriften ook persoonlijke schatten waarvan ik het bestaan niet meer wist. Twee dagboeken gevonden (niet vol), uit 1969 en uit 1980. Heel interessant om te lezen hoor. Wat gebeurt er in het brein van een 14-jarige en van een net-zwangere vrouw? Het is te lezen. Ik schaam me er niet voor. Zo was ik, toen. Bij de foto’s: dit is het tasje dat ik droeg toen ik de communie deed. Het is aangevreten door muizen en niet meer wit. Het jurkje heb ik ook nog, dat verkeert in een betere staat. Hoewel we veel weggooien en wegdoen, blijft dit nog wel even. Ik denk dat het gaat verdwijnen in een textiel kunstwerk, dat ik nog ga verzinnen.