3713-weekend

Mijn sashiko-projectjes zijn af. Bij een vriendin nog wat (dikker) garen gehaald. Kijk maar naar de lichte onderzetter, je ziet de steekjes nauwelijks door het ‘gewone’ garen.

Kleindochter L. heeft haar rijbewijs gehaald en mocht in mijn auto rijden. Nou, dan weet ons wel een leuke route. Eerst naar het Boshotel in Vlodrop waar sjokte skiet een tentoonstelling heeft. 

Toen naar het Museum van de vrouw in Echt. Ja, buiten was het dertig graden, maar het museum was koel!

Wat een mooi stukje architectuur vanuit dit raam. Het museum is in het oude stadhuis gevestigd. 

Ik kwam voor de tentoonstelling Steekhoudend. Hier met werk van Mia Meijers. 

En de duizend kraaltjes van Karin van der Linden! Ongelooflijk! Wel een griezelige foto hoor.

Een mooi werk met oogjes. Ook van Mia Meijers. 

Kleindochter heeft me weer veilig thuisgebracht.

3712-Mahonia-experiment

Er gebeurde niets in de kookpot, de besjes van de Nahonia Aquifolium gaven geen kleur af. Heb er toen maar een restje hibiscusthee erbij gegooid. Op de foto kleurt het wat mooier dan in het echt. Bij het opruimen (eeuwigdurend) vond ik nog wat t-shirts die wat kleur konden gebruiken. Die mochten eerst in de aluin en nu mogen ze een nachtje en dagje kleuren. Ben benieuwd. 

En hond Yuki had ik ook op bezoek. Hij blijft gewoon op het asfalt lopen, hoewel hij de keuze heeft om op het (kriebelende?) gras te lopen. 

3711-repareren

Zie hier. Een oude jurk van mijn moeder, in de verkeerde kleur (geel), overgeverfd in de indigo. Maar de jurk is iets (ahum) te krap en blijft maar liggen en liggen. Dus de motjes hebben er gaatjes in gegeten. En na een paar maanden in het zicht gelegen te hebben, zonder dat er iets gebeurde, ben ik de jurk nu aan het repareren. Leve het voetbal op televisie! Ik kan dan op mijn gemakje wat naaien. Heb de jurk aan de zijkanten helemaal opengeknipt. Er ging een driehoekig stuk jersey in; gewoon met de hand genaaid. De jersey is in een ander indigobadje geweest en is wat lichter van kleur. Nu ben ik de gaatjes aan het dichtnaaien, op de Boro-manier met een lapje erachter. Wordt vervolgd.

3710-herinnering

Ze zijn weer thuisgebracht, de kleinzonen. Wat zal het stil zijn hier. Niet dat we erg veel last hadden van ze. Samen konden ze een heel brood op, en het hele familiepak poffertjes, een hele komkommer is geen probleem, elke dag een dubbellikker (is waterijs), uiteraard koekjes en een snoepje. En dan zeggen ze: we hebben nog honger. Ik kon ze nog tekenen. Snel, want het was al rond 24:00. Dat is een nadeel, of zou het een voordeel zijn omdat het snel moet? Gelukkig gaan ze ‘S ochtends hun eigen gang. Ze weten de code van mijn iPad!