3666-weekend

En voordat je het weet zijn er weer wat dagen voorbij. Op donderdag heb ik bijna 50 kilometer gefietst, op vrijdag kwam hond Yuki een nachtje slapen. Dus aan mijn stappen kwam ik wel. Op zondag was het tijd voor de stofjesmarkt in Roermond. 

Bij de foto’s hierboven: kleindochter Z. ging mee wandelen maar tekende in haar boekje alle bloemetjes die ze tegenkwam. Helemaal leuk!! Dan rechtsboven: hond links van het paaltje, kind met riem rechts van het paaltje. Het resultaat: kind valt (in een opgedroogde hondendrol). Rechtsonder: de gaten die een specht heeft gemaakt in een dode tak, die tóch naar beneden is gewaaid. Linksonder: Yuki met de ezels..

En dan op zondag de lapjesmarkt. Even fietsen… Rechtsonder en linksonder zijn schitterende stoffen, twee kleuren schering en inslag, kosten wel €50 per meter. Dat is wat minder. Maar kijken is ook genieten. En die batik, midden rechts is niet echt.

En het mooiste was nog dat ik bij toeval kleindochter J. tegenkwam. Ze was toevallig in de stad, keek elk ‘straatje’ in, dacht aan mij en vond me ook! 

Dit soort ontmoetingen vind ik altijd magisch. 

3665-fase2

Heb mijn batiklapje gekookt en het is een stuk lichter geworden. Koken werkt beter dan de was eruitstrijken. De pan schoonmaken achteraf is een uitdaging. Zorgen dat er geen was door de gootsteen gaat is ook een uitdaging. Ik had nog een lapje met was en het batik werkstuk van kleindochter L. Die gingen er vanavond nog in. Morgen komen daar de resultaten van in dit blog. De lapjes drogen nu op een theedoek. 

3664-fase1

Nou, dan ben je thuis, met je batiklapje en dan moet de bijenwas eruit. Ik begon aan de eerste mogelijkheid. Tussen twee kranten en twee theedoeken en dan maar strijken op de hoogste stand. Hmmm, heb het meerdere malen gestreken met ‘verse’ kranten, maar het lukte me niet de bijenwas eruit te krijgen. Er is zéker wel wat weg, maar bij de dikke druppels blijft er was in het lapje zitten.

Het wordt tijd om de tweede mogelijkheid te doen. Morgen. In een oude pan de doek koken. Wordt vervolgd.

Bekentenis: de laatste dagen heb ik twee televisieseries gebinged. Zag het toevallig (?) langskomen op Instagram . Op moontv.to kon ik gratis kijken naar de serie ‘the other bennet sister’, nu op zondagen op de BBC te zien, en naar de oude serie Sanditon (de derde serie heb ik maar half bekeken.). Beide series spelen zich af rond 1850 of zo. Drama en Liefde. Meer heeft een mens niet nodig, toch?

3663-pasarZondag

Naar de Pasar Malam in de Ahoy in Rotterdam geweest. Dochter S. had kaartjes en reed. Kleindochters L. en J. gingen mee. We hebben meteen een batikles bij Sabine Bolk geregeld. Om 13:45 waren we aan de beurt. We hadden nog tijd om martabak te kopen. Ik had de originele met rundergehakt. Even zitten en wat eten, voordat we (L. en ik) een uurtje gingen oefenen. Batikken is leuk, maar het kost nog veel oefening om de juiste hoeveelheid uit de waspen (tjanting) te krijgen. Ik krijg nog te vaak ongecontroleerde druppels op mijn werkstuk. Zelf ben ik niet kapot van de kleuren waarmee we het werk gingen verven. Je kon wel mengen, maar ik hou niet zo van deze felle kleuren. Na de waslijntjes aangebracht te hebben met een controle op de achterkant, gingen we deppend verven. Anders vloeit de verf te gemakkelijk weg. Daarna met een soda-ash-oplossing alles bedekken van licht naar donker. We konden het later ophalen, maar eerst heb ik nog een Batik Tulis bij Sabine gekocht. Van Ibu Nurul uit Java. 

Daarna gingen we het gedrang in. Het werd steeds drukker. Eigenlijk te druk voor mij. Maar ik kon kroepoek kopen en lekkere hapjes voor thuis. Helemaal blij. De kleindochters hebben nog een henna-tattoo laten zetten. Het gemak waarmee de mevrouw deze lijntjes zette! Om jaloers op te zijn. We wilden nog wat eten maar voor elke kraam stonden wel twintig plus mensen. Buiten was er ook een tentje, daar hebben we zeker drie kwartier gewacht tot we aan de beurt waren. Ja, we hebben wel lekkere saté gegeten. En daar ging het ook om. Nog even naar een dans kijken en op zoek naar een vestspeld (zo heet dat) voor kleindochter J. We zagen dat de rijen bij de eettentjes verdubbeld waren. Help! Maar we waren helemaal verzadigd toen we besloten huiswaarts te gaan. 

We hadden wel de pech dat het K3 concert (met allemaal verklede mensen) op dezelfde tijd gestopt was, zodat we even in de file terechtkwamen. 

Thuis nog de rest van de pisang goreng opgegeten. 

En als kleindochter L. klaar is met haar eindexamen gaan we thuis nog een keer batikken.