3692-cyanotype1

Gisteren kon het nog. Cyanotype in de zon! Heb wat kaarten gemaakt met veertjes, kamperfoeliebloemen en een LEGO-poppetje. Helaas was het experiment op (meubel)leer mislukt. Ik kon alles na drogen gewoon afwassen. Hmmm, de chemicaliën dringen niet door de beschermlaag heen denk ik. Dus óf de beschermlaag wegschuren óf een onbewerkt stuk leer gebruiken?

Ben nog niet klaar met experimenteren.

3691-Keramiek-resultaat

Daar zijn ze dan, de resultaten van mijn 70-jaarverjaardagsfeestje! Ziehier, een indigoblauwe vaas , een bakje voor de badkamer, met een wel erg rood binnenkantje en mijn Spekkoek-knop. A la Koos Buster (Google maar eens). Helaas werkt de knop (nog) niet. Als je er op drukt, komt er een mens met een stukje spekkoek. Hahaha. 😜 

3690-gelukt

/

Upcycling is een groot woord, maar vandaag is het gelukt. Een vriendin had een bevlekte lievelingstrui, en wilde daar een andere draai aan geven. Ze had geen idee van het Cyanotype proces. En omdat de zon meestal scheen was het vandaag een perfecte dag. Eerst de gewenste plekken insmeren met de chemicaliën. Dan een papieren vogel neerleggen, midden op het T-shirt. Dik kwartiertje in de zon, nog een kwartiertje voor de achterkant van de mouwen. En dan uitspoelen en weken in water. Ze heeft het shirt thuis laten drogen (bovenste foto’s). Experiment gelukt!

Twee (!) jaar geleden heb ik haar twee kartonnetjes gegeven met afgeplakte vierkantjes met chemicaliën. Ze heeft het bewaard en durfde het nu wel te gebruiken. Uit mijn collectie veertjes koos ze die van de specht. Zie rechtsboven voor het eindresultaat. Geweldig! Alleen het afplakband liet niet overal los. Nu wil ik morgen nog een paar kaarten maken. En verder met mijn project, waar ik cyanotype voor nodig heb. Zal meer vloeistoffen moeten mengen. Wordt vervolgd. Mijn vriendin is heel erg blij.

3689-Bronbeek

Het was een cultureel dagje vandaag; gelukkig niet zo warm. Bronbeek is een soort militair bejaardenhuis. We liepen mee met een gids, die ons van alles vertelde over het gebouw en zijn bewoners. Ook over de vaste tentoonstelling wist hij van alles te vertellen. Helaas konden we niet lunchen bij de Kumpulan, een restaurant op het terrein. We moesten daarvoor naar een Chinees op Presikhaaf, een winkelcentrum waar ik vroeger wel eens geweest ben. Bij de foto’s hierboven: de drie torentjes hoorden bij het monument voor de gevallenen bij de bouw van de spoorlijn in Birma en Sumatra. De naam van de broer van mijn opa (linksonder) stond ook op het monument, H.E.T. Burer, 40 jaar. 

Linksboven zie je de verhouding van de oorspronkelijke bewoners (witte poppetjes), de Nederlanders (blauwe poppetjes) en de overige (Chinezen en Arabieren) in Nederlands-Indië. Tweede van linksonder: moerah is ‘goedkoop’. Derde van linksonder: een borduurwerkje uit de vrouwenkampen. Rechtsonder: mijn chinees bordje eten. Als je honger hebt eet je er lekker van. Mistte alleen de kroepoek. 

met vriendelijke groet, Patricia Coors | patriciacoors.blogspot.com | @patriciacoors | patriciacoors@me.com |