De kleinste kleindochters vonden acacia-peulen bij de speeltuin. Die moesten mee naar huis. Hun poging om te zien wat er binnenin zat, mislukte een beetje. Overal kruimels en zaadjes. Gisteren maar eens open gesneden om er binnenin te kijken. De helften zaten goed geplakt op elkaar. Natekenen was een volgende uitdaging. Ook de juiste kleur maken met de Chromaflow kleurpotloden was niet eenvoudig. Benadering werd het toverwoord.
Klaar! Af! Deze getekende bladeren staan in mijn bomenboek. Heb er een paar dagen over gedaan. Een paar ervan zijn eigenlijk van struiken, maar ze staan in de tuin, dus mogen ze ook in mijn boek. Hun blad kleurt nog nét de tuin. Door de kou en de wind vallen de blaadjes erg hard. Alleen de zomereiken houden nog stand.
Het is soms een feest. Koude wind, maar een warme zon, schitterende herfstkleuren, veel vogels in de tuin, die smullen van het biologische vogelvoer (ja, dat bestaat). En ik deed nog mee met een oktober (borstkanker) actie door een keverbroche te kopen voor het goede doel van @fiberels. Ze stopte er ook nog een paar blauwe stofjes bij! Van een textielliefhebber voor een textielliefhebber. Haha. Weer iets om te verwerken… In mijn bomenboek ben ik wat herfstblad uit eigen tuin aan het natekenen met mijn kleurpotloden. Zal de pagina’s laten zien als ik klaar ben.. wordt vervolgd.
Mijn tweede bakje van stof is klaar. Aan de buitenkant restjes stof zonder naadtoeslag vastgenaaid, aan de binnenkant effen wit. Zodat ik kan zien wat er in ligt, logisch toch? Het witte katoen stamt nog uit Corona-tijden. Het diende als de binnenkant voor een mond-neusmasker. Of ik nóg zo’n bakje ga maken? Denk het niet.
