Ja, ook de zondag heb ik geëxperimenteerd met recepten. Heb een ei gekookt door hem los in de airfryer te ‘bakken’, zonder water. Dat ging goed, maar de volgende serie eieren hadden waarschijnlijk een minder harde schaal. Ik moest toen de hele airfryer schoonmaken. Einde experiment! Hierboven zie je ‘cakes’ van cottage cheese en amandelmeel. Rechts heb ik hoopjes tonijn, ei en cheddar kaas gebakken in de airfryer. Heerlijk! Ook koud nog lekker. Linksonder zie je de prunus Nigra (Japanse kers). Het sneeuwde toen ik de foto nam maar dat is niet goed te zien. Had de foto door het muggengaas in de slaapkamer genomen.
O ja. Er was een jong stel bij de fitness. Ik zag dat ze de oefening deed die ik net had afgerond. Ze kreeg het niet voor elkaar. Dus ik liep erheen en zei: ik heb er zelfs nog vijf kilo bij gehad. (Ja, ik ruim altijd alles netjes op.) Dan bent u echt sterk, riep ze uit. Ja, en dat voor iemand van zeventig. Toen viel ze echt van haar stoel, bij wijze van spreken. Haha, ego lifting… ík doe er toch nog steeds aan.
Gisteren nog maar eens wat baksels uitgeprobeerd. Bovenin zie je het eiwitbrood. Het bestaat alleen maar uit 5 eiwitten en 100 gram geplette chiazaadjes. O, en een beetje zout, anders is het niet te eten, haha. Wel grappige structuur en ik heb nog over. Linksonder zie je het bananenbrood. Ik kreeg 10 stukjes, dus ligt er al wat in de vriezer. Nee, het lijkt lekker, maar voor mij is het niet zoet genoeg, dus had er nog wel wat erythritol in kunnen doen. Mijn lief heeft er gewoon jam op gesmeerd. Ik zal wat vruchtjes pletten… of wat Griekse yoghurt erbij?
Note to self: bij het bananenbrood wat honing of erythritol toevoegen aan het beslag. En wat korter bakken, omdat de hele keuken in de blauwe rook gehuld was. 35 Minuten bij 175 graden?
Tegenwoordig ben ik creatief in de keuken. Het moet gezonder! Lees: er mogen wel wat kilo’s af. Ben druk in de weer met weegschaal, tabellen met koolhydraten, vet en eiwitten. Ben net een week bezig en ik begin er aan te wennen. Het liefste zou ik helemaal niet meer willen eten. Maar ik weet uit ervaring dat ik dan niet meer naar de wc kan. En dat wil ik écht niet. Links zie je een chiazaadpuddinkje. Niet te eten, ondanks wat cacao en de bosbessen. Maar wel goed voor de vezels. Vandaag met de jongste kleindochter nog een bananenbrood gemaakt en een pompoencake, had nog een restje pompoen over. Voor de zoetekauw is de bananenversie veel lekkerder. In de pompoencake zitten spekkoekkruiden, maar het smaakt niet. Volgende keer toch maar meer nepsuiker erbij gooien. In het recept stond 25-50 gram en ik deed er 30 gram in. Wordt vervolgd.
Gisteren de verjaardag van een nichtje gevierd, uiteraard met lekker eten en taart. Veel te laat naar bed. We hebben nú nichtenweekend. Met vier nichten Coors in een huis. Praten en praten, snoepen en drinken. We vermaken ons wel.
Tja, vandaag even wat gebakken. Eerst een spekkoek, minder zoet en minder vet. Helaas deed mijn weegschaal een beetje gek en weet ik dus niet hoeveel meel ik gebruikt heb (moest 125 gr bloem in). Ik heb twee laagjes minder dan vorige week, dus ik vrees dat het te weinig was. Zal het nog wel eens maken. Nu heb ik nicht P. haar recept gevolgd. Ondertussen was ik met pisang goreng bezig. Als je toch steeds moet wachten kun je wat anders doen toch? Tip: liever niet tegelijk, want als je pech hebt moeten ze beide op hetzelfde moment aandacht hebben. Uiteraard heb ik ze allemaal geproefd. O, en voor het avondeten heb ik de Coronation quiche gemaakt; niet met tuinbonen maar met erwtjes. En verse dragon hadden ze niet, dus dan maar droge. Tip: de spinazie apart roerbakken omdat er veel vocht vrij kwam.
Gisteren heb ik uit een pakje Pandan cake gemaakt met de driejarige kleindochter. Ze heeft de helft meegenomen.
Op het bordje van mijn moeder, dat mijn vader tot zijn dood heeft gebruikt, pronken hier de bananenhavermoutkoekjes met appel van de kleindochter van 15. Het waren de laatste. Het is nu op.
Gezien op Instagram: balletjes rijst met fijngemaakte pompoen, gemengd met knoflookpoeder en oregano. De balletjes zijn gerold in amandelmeel. Olijfolie erover en bij 170 graden 18 minuten in de airfryer.
Echt bruin werden ze niet, mocht iets zouter/pittiger, maar het was ook een recept voor kleine kinderen.
Ik zie allerlei mogelijkheden met andere groente en/of vlees/tahoe!
Mijn lief heeft dit grapje ‘neergelegd’. Hier volgt de uitleg.
Ik ben al bezig mijn huis op te ruimen voor de kerstinvasie. Daardoor kwam op de keukentafel mijn nog ongebruikte bordjes met ‘pas op! poep’ tevoorschijn. Deze bordjes gebruik ik om hondendrollen te ‘markeren’, die op de rand van mijn voortuin liggen. Eigenlijk moeten de hondenbaasjes deze drollen weghalen.
Gisteren heb ik aardperensoep gemaakt met suikerwortels, knoflook, uien, tijm en room. Het was heerlijk, maar helaas. Het had op ons een laxerende werking. Vandaag was het voor mij de hele dag raak.
W. heeft dit bordje net neergelegd op de pan met de restanten van de soep.
Tijdens het kijken naar de Formule 1 heb ik deze chocolaatjes getekend. De motor was voor W. Het beeldje bestaat nu niet meer. Gelukkig hebben we ieder ook nog een letter.
Inderdaad, er gebeurt niet veel op creatief gebied. Heb een paar oude series verfexperimenten gewassen én ben naar de lijstenmaker geweest voor advies om mijn stofcollages te presenteren. Het is weer even hard werken om het gezin te vermaken en te voeden deze verjaarszondag. Inmiddels zijn we met z’n vijftienen. Gelukkig werkte het weer mee. Heerlijk buiten zitten met deze temperaturen, hoor. Ondertussen drogen mijn met sojamelk geweekte lappen aan de lijn. Ik had geen stofjes meer om mee te verven en er mogen weer 18 potjes open! Uiteraard heb ik genoten van de kleintjes. Alleen een foto maken van drie grote en drie kleine kinderen is een grote uitdaging. Het is me niet gelukt om ze alle zes in de camera te laten kijken. Heb er nog wel steeds plezier van ernaar te kijken op mijn telefoon. Wat een lieve bubs.
Kan geen taart meer zien! Gelukkig hebben we hem nu opgegeten! Poeh, het vinden van de juiste kleuren voor de cake was nog niet zo gemakkelijk met mijn beperkte kleurenpalet. Het huis is nu bijna weer van ons; al het speelgoed weg, de kruimeltjes opgeruimd en alle bordjes afgewassen. Nu gaan we ons klaarmaken voor het nieuwe jaar! Ik krijg het nog druk, want er zijn nog maar twee dagen te gaan!
Terwijl de kleinzoontjes boven liggen te slapen, kan ik nog even (werd toch wel een tekenmarathon) eindelijk die lekkere snoeperijen tekenen. Het zijn de laatste stoffen servetjes waar ik dit op doe. Het zijn ook de laatste lekkernijen voordat het gewone leven weer begint. Nee, ik heb niet alles gegeten hoor. Er is ook nog over!
Het is al mijn derde kerstdag, morgen de laatste! Dan heb ik vier dagen gekookt en gezorgd. Genoeg is genoeg, toch?
Het was op het nippertje, dit ritje op de fiets. Omdat ik de weg niet wist naar knooppunt 20 (in het Elmpterwald) moest ik een hoge berg op en fietste ik haast in de schemer in mijn eentje in het bos. Hmmm, niet zo slim dus. Gelukkig kwam ik weer in de bewoonde wereld en kon ik nog een mini-boodschapje doen en genieten van de roze wolken rond de zonsondergang. Wat wordt het toch weer snel donker!
Smakelijk? Mijn eega durft niet te proeven, haha. Het ruikt wel heerlijk in huis...
Rechtsboven: kruidige pompoencake (had wat zoeter gemogen), met amandelmeel, koekkruiden en pompoen.
Midden: banaanbrood (hadden meer koekkruiden in gemogen, ook de cacao nauwelijks proefbaar) met havermout, banaan, eieren, kruiden en cranberries
Links: havermoutkoeken (had wat zoeter gemogen), lekker smeuïg door pindakaas, pompoenpuree, rozijnen en havermout
Gisteren kon ik nog geen afscheid nemen van mijn vergeten historische groenten, met name de koolrabi en de rammenas. Voordat ik ging koken heb ik een klein boekje gemaakt. Zie hieronder voor het filmpje ervan.
De soep was wel lekker, heb het recept wat aangepast. In de rammenas zat een heuse worm en de koolrabi was wel erg houtig.
Afgelopen dagen heb ik mijn 65ste verjaardag gevierd. Het begint met plannen, koken, opruimen en poetsen. Van de kinderen heb ik lieve en grappige woorden gekregen én geld voor een tuinbank. Was er al voor gaan kijken gisteren...
Dit was het eten dat ik zondag en maandag had gemaakt. Alleen de sperziebonen en de kroepoek staan er niet op..
En dit is mijn nieuwste speelgoed... een mini-trampoline. Vanochtend in de zon, met een online-workshop in de selfiestick.... h e e r l i j k!
Beetje bouncen, want als ik ga springen moet ik meteen plassen. Hahaha, zal de leeftijd zijn..