Eigenlijk zou je deze kleuren van dichtbij moeten zien. Ze glinsteren! In een opwelling heb ik 50 (!) dotjes aquarelverf gekocht bij Victoria Hilbrecht in Köln. Ze maakt de verf zelf en heeft nog zeer interessante kleuren om aan te schaffen. Voorlopig heb ik hier genoeg aan. Niet alle kleuren zijn duidelijk. Ze zouden prima werken op zwart papier. Dat ga ik dan ook maar eens kopen. Maar nu nog niet. Toen ik tijdens het oppassen bezig was om (linksboven) een raster te maken voor de vijftig kleurtjes, was kleindochter van vier ook enthousiast bezig met afplakband, haar eigen verf en een lineaal. Haar resultaat zie je linksonder. Ondertussen zag ik vanuit mijn ooghoek kleindochter van bijna twee op de grond schuiven. Op haar buik, op haar platte knuffelhondje, met de speen in de mond (die haalt ze zelf uit haar tas), bewoog ze zich geruisloos voort op de tegeltjes. Ze leek wel een schol op de bodem van de zee. Wonderlijk! Heb er geen foto van.
Zie linksboven: de kleine rondjes zijn gewoon twee laagjes van dezelfde kleur. @victoriahilbrecht
Het duurde even, maar ik heb eindelijk mijn tekenboekje vol. Dit is de voorlaatste tekening. Misschien ben ik een zuinig mens, misschien ook niet, maar ik gebruik de allerlaatste restjes van staande tubes. Daarvoor knip ik het tubetje dwars middendoor. Ik gebruik de bovenkant als deksel. Zelfs de gel medium blijft goed in deze geopende tube. Zo kan ik er met een kwastje de restjes nog uithalen.
Het verhaal van de Sketchday in Assen van zaterdag 30 september in mijn boekje. Steeds van links naar rechts ‘lezen’. Omdat het best wel lang duurde in de trein heb ik vier mensen kunnen tekenen op de terugweg.
Nog de rest van het boekje, dat ik gemaakt heb van een los vel papier en een door twee kleindochters gemaakte ‘handtekening’ van jaren geleden. In het midden zie je de foto die in het dagblad van het Noorden afgedrukt werd. Ik sta tussen de armen van de selfiemaakster. Foto van Bartje bij het ontvangershuis, en de tekening waar ik nog mee bezig was. De Brink met de mooie bomen en stroopwafels in de vorm van een hart, op de markt. Vraagje: waarom is groente en fruit zo goed en goedkoop in Assen?
Gisteravond laat nog heb ik deze tweede dode specht getekend, voordat ik hem begraven heb. Dit keer heb ik ook kleurpotlood gebruikt voor de accenten. Als herinnering heb ik vier veertjes bewaard. Laten we hopen dat dit de laatste dode is in de achtertuin.
🤞🏼
Hoewel de zon scheen waaide het koud, daar op de hoek bij de LTS. Ik heb eerst met kleur geschilderd, daarna kwamen pas de lijnen. Toen ik ‘s middags nog even naar de ‘kleinzoonhond’ fietste heb ik wél mijn winterjas aangedaan. Morgen zou het warmer worden!
Heb er al te lang mee gewacht om de oude LTS, later een dependance van het Broekhin college, te tekenen. Elke keer als ik er langsrij denk ik, dat ik morgen te laat ben. Vandaag kon het even tussendoor. Wél in de auto want het regende. Eens kijken of het ook nog van voor kan tekenen een dezer dagen. Veel tijd is er niet.
Vorige week vrijdag lag dit vinkje bij de terrasdeur achter. Ik heb haar in een bakje gelegd. Pas gisteren durfde ik het bakje te openen. Geen beestjes gelukkig. Heb haar buiten nagetekend. Kleur heb ik binnen aangebracht. Ze ligt nu iets verder dan de keramieken bol, die op het vogelkerkhof ligt in de achtertuin.
Nog even een kleine terugblik in mijn ‘traveljournal’, een harmonicaboekje van aquarelpapier. De kaft is beplakt met een tasje dat ik in 2019 meekreeg met een Moleskineboekje dat ik kocht bij Galeries Lafayette in Parijs. Uiteraard heb ik dit jaar ook weer iets gekocht om zo’n tasje te kunnen bemachtigen.
Van de nood een deugd maken is een spreuk, die ik vandaag ga uitvoeren. Mag op het hondje Yuki passen, en naast mijn eigen administratie kan ik hem af en toe tekenen. Of is het schilderen?
Het voelt als de laatste oliebol, maar eigenlijk is het mijn eerste van 2023. Er lag een paar dagen een oliebol op me te wachten om nagetekend te worden. Die was veel mooier, maar ondertussen zó hard geworden dat ik mijn tanden er niet in kon zetten. Gelukkig kon ik een oliebol uit de diepvries ontdooien. Ja, ik heb me opgeofferd om er een op te eten. Het kostte me moeite om niet twee happen tegelijk te eten. Haha.
Het is mijn tweede tekening dit jaar, getekend alleen met aquarelverf. Mijn nieuwste zelfgemaakte boek bevat alleen maar aquarelpapier. Dus…
Had hem gisteren al willen ‘posten’. Dit is de eerste tekening van het jaar 2023. Van oud op nieuw bleven de jongste kleindochters bij ons slapen. Helaas was die van 5 maanden om zes uur wakker en wilde die van twee jaar ook mee naar beneden. Half zeven lagen ze weer te slapen, maar ik ben wakker gebleven door dit te tekenen. De kleinste slaapt in een bolderkar waar ik een babyboek als achtergrond heb gestoken. De oudste sliep op de bank. Het rood is van Joki, die haar speentje vasthoudt. Ik zag alleen haar haren. Ze werd half tien wakker.
Wat een rare dag. Eerst naar Nijmegen om twee uur te schuren aan radiatoren. Daarna naar de katten van zoonlief. Ik had ze ‘s ochtends vergeten eten te geven, oeps. Gelukkig kwamen ze beide aanlopen, net voor de middag. Alles kwam goed.
‘s Middags kleindochter2 gehaald, ze wilde bij mij thuis pianospelen en tekenen. Zo kwam ik weer achter de piano terecht. Oei, mag wel weer wat oefenen. Zij vond het geweldig, voel me gevleid. We gingen ook een stilleven natekenen. Zij koos een eendje, en ik pa’s oude mobieltje. Het ding zat met plakband aan elkaar vast. Helaas hebben ze met het opruimen van het huis ook de oplader weggegooid.
Eindelijk heb ik de dode muis getekend. Ruim een maand geleden lag het beestje op de grond in de kelder.
Nu was er tijd om hem te tekenen. Ik weet nog niet wat voor soort dit is. Lijkt op een spitsmuis!
Heb twee bossen tulpen, twee potjes narcissen en twee Amaryllissen laten verdrogen. Nu liggen de verdroogde bloemen hier totdat ik er iets mee ga doen. Geen idee wat.
Met een gegeven kleurenpalet heb ik twee haasjes geschilderd. Zo zag ik ze laatst in het veld, ze hadden reuzelol! Later las ik dat het ‘rammelen’ heet, en dat het vrouwtje de ‘moer’ was. Ja, ik had ze óp elkaar gezien. Ze waren te ver voor een foto. Had ook een haiku geschreven; misschien nog even aan sleutelen.
Zag net twee hazen
Rennen als verliefden rond
Gaat het lente zijn?
Gisteren heb ik het dan eindelijk gedurfd om illegaal stickers te plakken. Ik ben benieuwd hoe lang ze blijven hangen. Die van ‘Test’ hangt in de buurt van het huis.
Vorige week nog met vijf kleuren waterverf gespeeld. (#coloricombo challenge) Mijn eerste getekende kale boom in het bomenboek zal ik later nog laten zien. Nu moet ik weer aan de slag met een project voor Grenzenlo(o)s.
Genoeg kleuren op dit plaatje. Grootste schrik is natuurlijk de kleur van mijn nagels! Niks voor mij, maar de oudste kleinzoon heeft nu allerlei kleurtjes op zijn nagels. Moet kunnen! Helaas zijn de twee glimmertjes er in het bad afgevallen. Voor week drie van #coloricombo heb ik vijf kleuren moeten mengen. Niet zo eenvoudig met waterverf.
Om nog even terug te komen op de challenge #coloricombo op Instagram: het is opgezet door Esté Macleod. Je hebt elke week een nieuwe kleurencombinatie om mee te werken. Omdat ik nieuwe waterverf heb van Koh-I-Noor wilde ik weer eens oefenen met kleuren maken. Dat is nog niet zo eenvoudig, maar heel ontspannend om te doen.
