Ze zijn weer thuisgebracht, de kleinzonen. Wat zal het stil zijn hier. Niet dat we erg veel last hadden van ze. Samen konden ze een heel brood op, en het hele familiepak poffertjes, een hele komkommer is geen probleem, elke dag een dubbellikker (is waterijs), uiteraard koekjes en een snoepje. En dan zeggen ze: we hebben nog honger. Ik kon ze nog tekenen. Snel, want het was al rond 24:00. Dat is een nadeel, of zou het een voordeel zijn omdat het snel moet? Gelukkig gaan ze ‘S ochtends hun eigen gang. Ze weten de code van mijn iPad!
Sorry, beetje donker gefotografeerd. De kleinzonen slapen bij ons en nu zijn er weer twee tekeningen in mijn Logeergasten-boek. Wat worden ze toch groot, deze mannetjes. Uiteraard te laat naar bed, ben benieuwd hoe laat ze morgen wakker worden. Het is alweer vier jaar geleden dat mijn vader is overleden. Toen pastte ik ook op deze kerels. Het blijft speciaal, al deze herinneringen.
Gisteren was de National Sketch Day van de urban sketchers van Nederland. In Den Haag en Scheveningen. Gelukkig mocht ik meerijden met vrienden uit Bonn. Wat een luxe!! Ik had een boekje gemaakt en het is me gelukt om alle blaadjes te vullen. De buitenkant was een cyanotype-afdruk. Het was een heerlijke dag, rustig tekenen, wat drinken en eten, praten met collega’s. De tijd vloog voorbij.
Bezoek vandaag! Familie uit Amsterdam was op bezoek. Dus dat wordt koken. Heb een experiment gekookt: sambal goreng met asperges, tomaten en eieren. Heel smakelijk, al zeg ik het zelf. Morgen zal ik een foto laten zien. Had door het opruimen (altijd nodig) en de wandeling met de familie door het Groenewoud 16.000 stappen gedaan. Oei. Bij het opruimen kwam ik weer mijn bomenboek tegen. Begonnen in 2022. Heb de haagbeuk getekend. Die was te ver uitgelopen en bloeide zelfs. Net voor het slapengaan even getekend. De start van een nieuwe poging het boek te vullen? Zag bij het fietsen nog veel mooie bomenbloemen…
Nog even mijn dansje oefenen en dan naar bed!
Donderdagmiddag kwamen de twee jongste kleinkinderen logeren. Gezellig maar vermoeiend. Had al bedacht dat ik zou gaan naaien als zij gingen slapen. De naaimachine staat op de logeerkamer namelijk. Het werd een tijd vol met spelletjes doen, cakejes bakken, opeten en versieren. Ook hebben we muziek gemaakt. De jongste kan én op de kazoo blazen, én een bel luiden, én trommelen. Herrie dus… maar ik kan overal tegen. Ik zie dat ze plezier hebben. Ook ik moest meedoen. Ik op de piano en zij met de andere instrumenten. En dan wisselen… hilarisch. Heb wat geluid opgenomen. Ze nemen het serieus. Dus oma ook. En ja, kon nog een paar minuutjes wat tekenen.