2436-lazySunday

Het begon met het borduren aan de achterkant...

Mijn eerste pijl ging buiten de ringen, dit was de tweede pijl. De derde ging helaas helemaal erover, tegen een boom. Ik kreeg de slappe lach toen manlief de kunst van het schieten ging uitleggen. Ondankbaar, toch?

Helaas is het nog niet af.. wordt vervolgd.

2423-lief

Eigenlijk lijkt dit portretje dramatischer dan ik het heb getekend. Misschien komt dat ook door het accent op de ogen. Als ik teken met sterkte B, en de accenten met sterkte 4B aanbreng, dan is het zwart misschien net een tikkeltje té zwart.

Daar doe ik het voor! Dit quiltje had ik een tijdje geleden voor dit kleindochtertje genaaid. Zó heb ik het bedoeld. Lekker in de tuin...

2165-vasteAfspraak

Mijn laatste zes tekeningen in het kader van het 100 dagen project. 

Ik vind het steeds lastiger worden om iemand uit te zoeken om na te tekenen. Naast tuinwerkzaamheden, bezoekjes, boodschappen doen en fietsen is mijn vaste afspraak ‘s avonds laat om te tekenen, een terugkerend Zenmoment.

Met wisselend resultaat! Het enige nadeel is dat manlief steeds schrikt als ik mijn potlood slijp in de elektrische puntenslijper (voor 2,50€ bij Action).

2161-sprekende-ogen

Gisteren met vriendin A. nog een gezichtje gemaakt. De achtergrond is van een zelf geverfde gordijnstof gemaakt. Zo krijgt deze ‘vieze lap’ nog een bestemming.

2157-gezichten

Nog steeds lukt het niet altijd om de ogen goed in de tekening te zetten. Mijn handen jeuken om ze allemaal nog eens over te doen. Wie weet doe ik dat al heel gauw. En ook wil ik graag eens experimenteren met zwarte inkt.

2151-VeelBeter

Nu.

Eerder.

Met een beetje olieverf heb ik de achtergrondstof wat donkerder gemaakt. Mijn portret komt nu veel beter tot zijn recht. Wel jammer van het mooie stofje.

2144-batik

Eindelijk is die van mij ook af. Was er gelijk aan begonnen toen de kleindochters er waren, maar afmaken is niet mijn sterkste kant. Deze is gemaakt van batikstofjes. Ze verdwijnt haast in de achtergrond, waardoor haar ogen goed uitkomen. Zal ik er nog witte hooglichtjes in plakken?

2141-trots

Tijdens een logeerpartijtje zijn de jongste kleindochters en ik aan textiele portretten begonnen. Gelukkig hebben ze nog de tweede dag de tijd genomen om de schilderijtjes af te maken..

Deze is van die van 8...

En deze (van de kleindochter die maandag 11 jaar wordt) is geïnspireerd door een van mijn textiele gezichten. Let op de witte accenten in de ogen! Ik ben heel trots op deze resultaten. En ik beleef plezier aan hun zoektocht naar de juiste stoffen. Ze mochten nog wat patchworkstoffen uitzoeken. Hun moeder weet nog van niets, hihi.

2139-zusjes

Het moeilijkste na het tekenen van je kleinkinderen is het tekenen van andermans kleinkinderen.

Ik heb nog veel te leren. Het lukt me nog steeds om het net niet goed genoeg te maken. Maar we gaan vrolijk verder hoor!

2138-paaszaterdag

Fijne Paasdagen! Deze ballonnenstandbeelden staan overal in Roermond. Heel vrolijk.

Vandaag was het ook de geboortedag van mijn moeder en haar broertje.

De tekening is niet gelukt en ik begrijp niet hoe ik de ogen heb ‘verpest’. Ja, ik ben heel streng voor mezelf.

Op de terugweg van bezoekjes in Nijmegen kon ik de net niet meer volle maan fotograferen.

2119-baby

Het lijkt wel een versie van ‘jongen met traan’, maar het is mijn vertaling van een foto van mezelf als baby. Ik zal de foto er maar niet bij doen, het lijkt er niet op. 

Tijdens het maken ervan heb ik echt goed moeten kijken; waar staan de ogen, waar zit de neus?

Eerst waren de ogen wat hoger en meteen leek het kind ouder!

2111-kleurpotlood

Zomaar een experiment met een zwart kleurpotlood van Faber-Castell. Het laat zich niet zo goed gummen. De neergezette lijnen zijn daarom definitief. Het is een goede oefening. En een andere puntenslijper maakt superscherpe punten. Die ga ik maar eens een tijdje gebruiken.

Op mijn telefoon heeft de tweede kleindochter (10 jaar) een selfie achtergelaten. Die ben ik gaan natekenen. Ze heeft een soort Mona Lisaglimlach. Ik merk dat ik het tekenen van de plooien erg plezierig vind.

2108-donderdag

De donderdag eindigt rustig; oudste kat van schoondochter getekend. Hij is niet helemaal gelukt.

Eerder die dag ben ik gaan fietsen, eerst harde wind tegen en dan comfortabel wind mee.

Daarna met de auto een andere printer gehaald en geïnstalleerd. 

2107-vrouwen

Eindelijk is ze dan klaar. Deze vrouw is een mengsel van modern, ouderwets, etnisch en theatraal geworden.

Dit kleine vrouwtje is mijn derde kleindochter een paar jaar geleden. Bij het opruimen vond ik een fotootje van haar.. van deze dame gaan we meer horen. Met haar acht jaar danst ze ‘gewoon’ voor 100 mensen. Toen ik zo oud was, durfde ik niet eens een boodschapje te doen.

2105-ogenstress

Daar gaan we weer. Had even geknuffeld met het mannetje. Zo lief hoe hij nóg harder gaat lopen als ik dreig hem te gaan pakken! Soms denk ik dat hij gaat struikelen, maar hij blijft miraculeus overeind. Van een foto heb ik weer eens zijn oogjes (geprobeerd) na te tekenen. 

Helaas het is nog steeds niet goed, maar ik blijf proberen! 

2104-ogen

Pas na drie keer proberen is het me gelukt de oogjes van kleine B. op de juiste manier na te tekenen.

Eerst waren ze niet gelijk..

... of weer te hoog. Ik ga mezelf er maar weer eens toe ‘dwingen’ om goed te leren kijken. 

Inderdaad met potlood (en soms een gum) en naar een zelfgemaakte foto. Oefening baart kunst!

2103-boek

Toen ik een oud-collega (nou ja, hij was hoogleraar) tegenkwam in de trein en toen hij hoorde dat ik naar Dresden ging, zei hij meteen: Lees het boek van Kurt Vonnegut: Slaughterhouse Five!

Ik heb het besteld en gelezen in het Engels.

Het gaat over het bombardement door de Geallieerden op Dresden op 13 februari 1945, waarbij zeker 25.000 mensen het leven verloren. In de tijd waarin Vonnegut het boek schreef dachten ze dat er meer dan 100.000 doden waren gevallen bij het bombardement en de vuurstorm erna. Vonnegut was er zelf bij geweest en heeft meegeholpen om de doden te ruimen.

Ik ben geen ervaren lezer en vond het boek niet écht gemakkelijk. Ik begrijp goed waarom Vonnegut een pacifist is geworden.

Als experiment heb ik met potlood een portret van hem getekend in een boekje van 9x14 cm.

2098-beestenboel

Dit is Nikki (1998-2011), mijn laatste hondenmaatje. Ze was al eerder klaar, maar de ogen waren niet goed; ze staan nu beter. Nog niet perfect, maar het is geen foto hè?

Soms stoot je je tóch twee keer aan dezelfde steen. In mijn geval was dat het opplakken van gestreepte stof. Dat is haast niet te doen. Mijn kat stond snel op dit doek. Ik had eerst een voorbeeld getekend van de omtrek. De rest was improvisatie. De neusharen zijn getekend.

Vanmiddag gaan we nog meer portretten maken.

2094-versie1.0

Tussen het fietsen door (ja, het is lente) ben ik ook bezig met Nikki, mijn hondenvriendinnetje, die in 2011 ging hemelen.  Omdat haar ogen nog niet goed zijn komt er een volgende versie. Duimen dat de lijm er netjes af gaat!

2089-butler

Dit is een klein portret geworden, maar wél snel gemaakt.

Mijn echtgenoot vindt deze heer prima passen in het hotel in Berlijn waar hij net een paar nachtjes heeft gelogeerd. Voor mij lijkt hij op een ober of een butler uit het begin van de vorige eeuw.