3848-klaar

Mijn deel van de cyanotype-plattegronden is klaar. Ik mis er nog eentje en dan kan ik ze alle zes aan elkaar naaien. Het moet klaar zijn voor 2 oktober. Wordt vervolgd. 

Vandaag heeft het heel erg geregend, en we hadden bezoek van een kat uit de buurt. Ik weet niet wie zijn baasje is, maar hij heeft er zeker vier uur geslapen. Toen het droog was, ging hij er heel voorzichtig (want hij kreeg natte pootjes) van door. Op deze manier hadden we in ieder geval geen bezoek van muizen en ratten. 

3726-klaar

Voordat de oudste kleindochter arriveert om haar avonturen in Japan met ons te delen, gauw even een fotootje van mijn nieuwste etui. Uiteraard gemaakt met een rits uit de collectie. Katten George en Billy mogen niet naar buiten terwijl ik klaver en paardenbloemblaadjes pluk voor de kippen en konijnen. Het is mijn laatste dag daar. Vanmiddag komen de ‘baasjes’ terug. En hoef ik niet vroeg mijn bed meer uit.

3725-weerwarm

Sneak preview: cyanotype op stof met als motief de plattegrond van mijn omgeving. De roze stip is ons huis. Ja, er wordt een etuitje van genaaid. Gewoon met de naaimachine en met de hand. Zat net nog even buiten, maar werd lek gestoken door de muggen. Ik keek ook nog naar de British Sewing Bee op de BBC. Naaister Anna had haar eigen stof gemaakt door bloemen te hameren op een katoenen stof. Haar jurk werd de Jurk van de Week! 

3702-USK-DenHaag

Gisteren was de National Sketch Day van de urban sketchers van Nederland. In Den Haag en Scheveningen. Gelukkig mocht ik meerijden met vrienden uit Bonn. Wat een luxe!! Ik had een boekje gemaakt en het is me gelukt om alle blaadjes te vullen. De buitenkant was een cyanotype-afdruk. Het was een heerlijke dag, rustig tekenen, wat drinken en eten, praten met collega’s. De tijd vloog voorbij. 

3693-cyanotype2

O, was vergeten er nog tekst bij te zetten.

Niet alle veertjes geven een mooie cyanotype afdruk. Bij de tweede foto: tweede van links: is een stukje perkament, dat heel zacht werd na het spoelen en wassen. Nu is het weer keihard. Rechts zijn vier dubbele papieren. Die waren bedoeld als katernen voor een boek. Zover is het niet gekomen. Ik had dus nog pagina’s over. Wat ik er nu mee doe weet ik niet.

Gisteren heb ik mijn chemicaliën opgemaakt. Dit weekend maar eens nieuwe maken voor mijn project. Wel heb ik stof getest voor het project. Test is gelukt, de lapjes drogen nu.

3692-cyanotype1

Gisteren kon het nog. Cyanotype in de zon! Heb wat kaarten gemaakt met veertjes, kamperfoeliebloemen en een LEGO-poppetje. Helaas was het experiment op (meubel)leer mislukt. Ik kon alles na drogen gewoon afwassen. Hmmm, de chemicaliën dringen niet door de beschermlaag heen denk ik. Dus óf de beschermlaag wegschuren óf een onbewerkt stuk leer gebruiken?

Ben nog niet klaar met experimenteren.

3690-gelukt

/

Upcycling is een groot woord, maar vandaag is het gelukt. Een vriendin had een bevlekte lievelingstrui, en wilde daar een andere draai aan geven. Ze had geen idee van het Cyanotype proces. En omdat de zon meestal scheen was het vandaag een perfecte dag. Eerst de gewenste plekken insmeren met de chemicaliën. Dan een papieren vogel neerleggen, midden op het T-shirt. Dik kwartiertje in de zon, nog een kwartiertje voor de achterkant van de mouwen. En dan uitspoelen en weken in water. Ze heeft het shirt thuis laten drogen (bovenste foto’s). Experiment gelukt!

Twee (!) jaar geleden heb ik haar twee kartonnetjes gegeven met afgeplakte vierkantjes met chemicaliën. Ze heeft het bewaard en durfde het nu wel te gebruiken. Uit mijn collectie veertjes koos ze die van de specht. Zie rechtsboven voor het eindresultaat. Geweldig! Alleen het afplakband liet niet overal los. Nu wil ik morgen nog een paar kaarten maken. En verder met mijn project, waar ik cyanotype voor nodig heb. Zal meer vloeistoffen moeten mengen. Wordt vervolgd. Mijn vriendin is heel erg blij.

3688-experiment

Voor een project wilde ik experimenteren met Cyanotype en getekende vormen. Het eerste probeersel was een witte Posca marker op overtrekpapier. Linksonder ligt dit papier op een met cyanotype-chemicaliën ingesmeerd aquarelpapier. Middenonder: hier ligt het nog in het water. De witte stift is nog een beetje doorzichtig. Daarom heb ik een (paarse) krijtstift gebruikt op een stuk plastic van een plastic mapje (rechtsonder). Helaas werd het door de zon weer vloeibaar? Er kwam een grote vlek. De pluisjes van de gele morgenster lagen ‘gewoon’ op het papier. 

Vandaag ook mijn werk opgehaald bij de Kantfabriek in Horst. Met de fiets. 63 kilometer! Op de heenweg wind tegen, op de terugweg gelukkig mee. 

3675-handenfoto

En daar zaten we dan. In de tuin, in de zon op een met chemicaliën geverfd linnen servet. Had snel nog wat bloemen geplukt. We, dat zijn echtgenoot en ik, hij doet gewoon met mijn idee mee. In ‘a split of a second’ hebben we onze handen meer verplaatst richting de zon, bang voor gekke brede schaduwen. Hieronder zie je het eindresultaat. Je kunt toch zien waar onze handen eerder lagen. En ja, die gekke brede schaduwen zijn er gewoon. 

Net na het eerste spoelen zagen we gekke blauwe vlekken op de vingertoppen. Die verdwenen grotendeels, maar zijn nog flauw zichtbaar. Tja, en het Robertskruid (midden onderin) lag eerst mooi apart, maar door onze ‘move’ kwam het bloemetje in de weg te liggen. Achteraf hadden we eerst moeten ‘oefenen’, maar het is zoals het is. Een leuke herinnering van ons op deze warme lentedag. 

3674-achterkant

De achterkant van het bordje is niet helemaal goed gelukt. Er zitten witte plekken op. Bovendien had de belichting van de bovenkant ook gevolgen voor de rand van de onderkant. Het licht is kennelijk weerkaatst naar de onderkant. Dus toen ik het bordje omdraaide was de rand al blauw. Niettemin heb ik het papieren kant op de rand gelegd, en er is toch een afdruk gekomen. Nu komt het slechte nieuws: de voorkant had ik buiten laten drogen. Inderdaad in de zon. Nu is de voorkant helemaal verbleekt. Oei. Alleen de onderkant is nog mooi blauw. Spuiten met een glanzende vernis heeft ook niet de gladde afwerking gebracht die ik had gehoopt. Morgen maar eens meenemen naar de keramiekles in Arcen. Wordt vervolgd.

3673-voormoeder-bordje

Tijd om te experimenteren! En hoewel de zon schijnt heb ik bovenstaand project gewoon ‘s avonds binnen gedaan met hulp van een Uv-lamp. Heb eerst de oplossingen A en B gemaakt. 49 Ml van elk in een bakje gedaan. Toen heb ik het bordje aan beide kanten ingesmeerd met een sponskwastje. Het biscuit (eenmaal gebakken klei) zuigt enorm op. Omdat het misschien iets te donker was in de keuken kon ik niet goed zien waar ik al genoeg had gesmeerd. Op het eindresultaat zie je dan nog wat wittige plekjes. Bovenaan linksonder: zo ziet het eruit als je het hebt ingesmeerd. Heb dan de transparante motieven erop gelegd. Het negatief is van een babyfoto van mijn moeder. De namen zijn van mijn voormoeders, Sylvia is mijn moeder, Geraldine is mijn oma Ger. De rest heb ik niet gekend. Metilda komt van het eiland Nias bij Sumatra. Van haar heb ik mijn mtDna, mitochondriaal DNA, de energiefabriekjes in mijn cellen. Dat wordt doorgegeven in de vrouwelijke lijn. Bovenaan midden onder: zo zag het bord eruit na 15 minuten belichten. Bovenaan rechtsonder: na een half uur in het water gespoeld had het deze kleur. 

Vanochtend zag het er uit als de laatste foto hierboven. De letters zijn niet helemaal wit. Nu op zoek naar een blanke vernis! VS

Note to self: A: groen: 25 gr ferric ammonium citrate, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water (bij DM gekocht).

B: rood: 10 gr kalium ferri cyanide, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water.

Beter insmeren; toch maar gewoon het keukenlicht aandoen. 

Zie ook: https://www.mikeware.co.uk/mikeware/Traditional_Cyanotype.html

3667-fietsweer

Vandaag begon de dag veelbelovend. Ik wilde mijn cyanotype gaan mengen. 

Oplossing A (25g IJzer(III)ammoniumcitraat in 100ml water) en Oplossing B (10g Kaliumferricyanide in 100ml water). 

Een paar (2-3?) jaar geleden had ik de benodigde ingrediënten gekocht. Wat schetste mijn verbazing? De groene component A was helemaal hard geworden. Waarschijnlijk omdat het in die kast vochtig was? En het doosje was niet van luchtdicht-kwaliteit. Aldoende leert men. Je kan het nog gebruiken door het in water op te lossen. Dat is wat je nu ziet (linksboven). Hoe ik dan aan mijn benodigde grammen kan komen weet ik nog niet. Linksonder was van mijn fietsritje vandaag. Gisteren was ik ook gaan fietsen (rechtsboven en hieronder bij het hondje op bezoek). 

Rechtsonder: Omdat ik mijzelf en een paar voorouders had aangemaakt bij FamilySearch.org, kon ik verbindingen leggen met andere stambomen, via voorouders Breton van Groll (oma aan vaderskant). Wat schetst mijn verbazing? De oudste voorouder is Ranulf De Poitiers der Comminges-De Franks geboren in 715 in Poitiers, Vienne, Poitou-Charentes in Frankrijk. Zijn vrouw was Ermentrude De Wallencourt, geboren in 725 in Frankrijk. Maar dat zijn wel erg veel generaties terug! 

3643-trots

Ja, daar is het driemaandelijkse tijdschrift Uppercase nummer 68! Het is een Canadees blad zónder reclame en boordevol kunst en illustraties. Vorig jaar had ik me opgegeven met een tekst en wat foto’s. Het thema was: gebruik maken van de elementen. En met cyanotype gebruik je de zon, dus. En ik kwam erin te staan. Alleen moest ik wachten tot ik het tijdschrift kon bestellen. Ik kon het halen bij drukkerij Loopvis, in hun winkel in Arnhem. Een énige winkel trouwens, waar je ook wat kunt eten en drinken of een workshop volgen. 

Misschien kun je de tekst lezen, kleindochter Z. houdt het tijdschrift vast. Ben trots! Alleen zijn de kleuren wat fletser dan in het echt.

3650-weertrots

 Het is maar (een deel van) één werk dat gepubliceerd is in het tijdschrift Uppercase #68, maar wel eentje die gewoon bij mij in de woonkamer hangt. Het is een cyanotype op textiel, met verschillende kleuren en met de iconische herfsttijloos in het midden. Nu maar hopen dat ik een exemplaar van het tijdschrift kan bemachtigen. Ik krijg meteen zin om mijn huidige textielwerk af te maken, maar de Kerst komt nu tussendoor. Al twee dagen staat de kerstboom met de helft van de lampjes in de woonkamer. Nog geen tijd genomen om dat af te maken. Verder wil ik nog twee cadeautjes af hebben voor de kerst. 

De zoektocht naar verre voorouder Hendrik Coors in Maastricht is gestrand. Zijn geboorteakte kan ik niet vinden in 1801 t/m 1804. Zijn (waarschijnlijke) moeder Catherina Du Moulin staat wel bij de inwoners, net zoals een mevrouw S. Coors (58 jr) en een Jean Coors (23 jr). Dus daar kan ik even.niet verder.

3649-trots

Ja ja, trots dat mijn werk in het Bonnefantenmuseum hangt. Hoe lang, weet ik niet. Het zijn drie cyanotype molentjes. 

 En links staat mijn ‘gewone’ molentje. Moet nog even wachten totdat de ‘party’ terug is om de reacties te horen. Kleindochter J. Heeft haar dans drie keer mogen uitvoeren. Het wordt een latertje vanavond…

 

3647-vervolgChi

The making of. Had nog vier doorzichtige vellen meegenomen bij een Chi-bijeenkomst om molentjes van te maken. Die wilde ik met cyanotype afdrukken. Daarvoor had ik eerst het ontwerp van de vorm nodig. Linksboven in het groen is het gedeelte dat niet echt zichtbaar is. Dan had ik wat tekeningen nodig in de schaduwkant. Daarvoor heb ik batik uit Solo/Surakarta en Sumatra gebruikt. Ik had nog een pakketje van Clairefontaine liggen met de chemicaliën voor de cyanotype. Plaatje rechtsonder: helaas was het poeder van potje A niet goed opgelost in het toegevoegde water. Het werd dus meteen al een uitdaging. Kan ik het blauw krijgen dat ik nodig heb?

De tweede uitdaging kwam toen ik de oplossing op de vierkanten ging aanbrengen. Het papier krulde als een gek tot een rolletje. Dat is niet handig als de vloeistof nog nat is. Moest toch eerst wachten tot het droog was. 

De transparante tekst en tekeningen hebben niet overal goed gewerkt. Ze waren niet zichtbaar.

Kijk, linksboven zie je geen doorzichtige tekst. Daar moest dan iets mee gebeuren. Rechtsboven zie je de plaatsing van de tekst en linksonder heb ik met een witte pen de tekst uitgeschreven. Rechtsonder zie je de opstelling van de Uv-lamp. Hier belicht ik de lap stof waar ik cyanotype-vloeistof op heb geknoeid. Er zitten nog eerdere vlekken op. 

Linksboven zie je de tekening van kleindochter Z. Rechtsboven de batik uit Solo met de namen van mijn inlandse voormoeders. Linksonder is de tekening van de Sumatraanse batik met de volgende tekst:

1. Bericht aan al mijn voorouders

2. Door jullie ben ik wie ik ben

3. Jullie zitten in mij en mijn nazaten

4. Bedankt voor jullie liefde en zorg

Toen ik deze woorden sprak op de Chi-bijeenkomst stond kleindochter J. naast me. Mooi toch?

Vandaag heb ik dan eindelijk de 41.000 km gereden met de e-bike. Een wonder zegt de fietsenmaker. Dat mijn motor het zo lang heeft uitgehouden! Het is mijn tweede accu (met 30.000 kocht ik een nieuwe.)

 

3642-verder

 Beetje donker misschien, foto maken zo laat is niet altijd handig. Ben verder aan het werken aan mijn cyanotype-kleed. Misschien moet ik er een (werk)naam aan geven, Mixed Worlds bijvoorbeeld. Er zitten zoveel verhalen in de gebruikte afbeeldingen, en er zijn verschillende technieken gebruikt. Ach, dat komt later wel. Eerst maar eens afkrijgen. 

3635-blauw

Voordat ik aan de afwerking van mijn grote cyanotypekleed begin eerst van wat restjes een kleedje gemaakt. Weet nog niet wat ik er van ga maken. De spelden zijn eruit, de rijgsteken zijn wat groter geworden dan ik had gewild maar dat komt door de stugge stof. Wellicht dat er nog een borduurlaagje opkomt. Wordt vervolgd.

Als je aan shibori doet hou je veel garen over. In dit geval zijn die ook nog indigo geverfd. Uit de knoop halen en klaarmaken voor hergebruik. En ja, ze geven nog een beetje af. Echt goed gewassen zijn de draadjes niet.

 

3627-bijna

 Bijna, bijna, het einde is in zicht. Nog tien lapjes vastnaaien en dan kan het afwerken en bewerken beginnen. Ben wel ergens een speld kwijtgeraakt, dus is het nog even oppassen hier. Wordt vervolgd.

3623-huisarrest

Had het kunnen weten natuurlijk. Al een paar dagen had ik het koud, sporten ging niet van harte, mijn neus zat dicht en hoesten moest ik ook. Vanochtend zou ik naar E. gaan, in Oostvoorne. Tóch maar een coronatest gedaan. En inderdaad, een paar dagen binnen blijven. Ja, ik heb gestemd, helemaal ingepakt, niet gehoest en afstand gehouden. 

Nadat ik nog een klein beterend dutje gemaakt heb, ben ik gaan naaien aan mijn cyanotypekleed van 2 meter hoog. Dat is goed te doen. Ook nog wat bladeren geveegd in een klein zonnetje, maar daarna zakte mijn energieniveau weer in.

Omdat ik al een tijdje de roodborstjes fotografeer in de tuin, kon ik het niet laten om deze foto te maken. Er zijn twee roodborstjes; als ze elkaar zien is er ruzie. Deze heeft witte veertjes bij zijn vleugels. Hier zit het beestje op het hoofd van mijn vader; een beeldje op de tuintafel. Ervoor staat een roosje gekocht bij de AH, voor Pink Ribbon. Nu pas begint het te verwelken.