3669-gouda2

Had dus een boekje gemaakt voor Gouda, met eigenlijk teveel blaadjes, maar het is uiteindelijk toch gelukt om ze allemaal te vullen.

Tekenvriendin N. heeft de foto gemaakt.

Ben eerst met mijn vriendinnen naar het Sluiswachtershuisje gelopen (aan de Gouwe), waar post 2 was. Maak een stripverhaal van je omgeving… het werden zes mini-tekeningen (boven). Op die plek liep ook een (verharende) lapjeskat rond, die graag tussen je benen ging miauwen. Had nog een papiertje over om hem/haar te tekenen. Op de terugweg in de trein zaten twee parkieten in een kooi, ook uit logeren geweest. Die heb ik op de achterkant van de ‘kat’ getekend. 

Rechtsonder was het resultaat van post 3; werken met neocolour 2, een wrijfplankje en wat water. Leuke toepassing. 

Gouda is een schitterende stad. Naast leuke straatjes met dito winkels en een drukke weekmarkt heeft het ook oude gebouwen. Het heeft al 750 jaar stadsrechten! Links het resultaat van post 4, werken met transparante viltstiften. Je begint met de lichtste kleur en kleurt de donkere en donkerste daar weer overheen. Ik kon het resultaat nog in mijn boekje plakken. Het paste precies. 

Midden rechts en rechtsonder heb ik thuis voorbereid. Met mijn dikke aquarelkwast (nr 10) heb ik wat vlekken neergelegd. Met de bedoeling dat ik dat als ondergrond kon gebruiken. Het is gelukt! Omdat ik van Gouda nog even naar Den Haag ben gegaan kwam ik het tafereel van de molens twee keer tegen. Een extra laagje blauw in de lucht heb ik thuis toegevoegd. En toen hield ik nog één pagina over. Rechtsboven zijn moeder en zoon getekend. De vader zat er tegenover. Ik heb ze de tekening laten zien. Ze waren enthousiast en ik kon reclame maken voor de Urban Sketchers wereldwijd en Nederland. De zoon heeft me al meteen gevonden op de groepsfoto die al gepost was. Het gezin kwam uit India. De zoon woonde in Aken, de ouders waren op vakantie. Zo leuk, deze gesprekken..

3668-USK-Gouda

Op zaterdag een schitterend tekenfestijn mogen meemaken. Ja, wel vroeg op pad, maar het bleef droog!

Hierboven het zoekplaatje (naar mijn hoofd). 

Ik had een boekje gemaakt, speciaal voor de gelegenheid, en het is helemaal vol getekend! Wordt vervolgd.

3667-fietsweer

Vandaag begon de dag veelbelovend. Ik wilde mijn cyanotype gaan mengen. 

Oplossing A (25g IJzer(III)ammoniumcitraat in 100ml water) en Oplossing B (10g Kaliumferricyanide in 100ml water). 

Een paar (2-3?) jaar geleden had ik de benodigde ingrediënten gekocht. Wat schetste mijn verbazing? De groene component A was helemaal hard geworden. Waarschijnlijk omdat het in die kast vochtig was? En het doosje was niet van luchtdicht-kwaliteit. Aldoende leert men. Je kan het nog gebruiken door het in water op te lossen. Dat is wat je nu ziet (linksboven). Hoe ik dan aan mijn benodigde grammen kan komen weet ik nog niet. Linksonder was van mijn fietsritje vandaag. Gisteren was ik ook gaan fietsen (rechtsboven en hieronder bij het hondje op bezoek). 

Rechtsonder: Omdat ik mijzelf en een paar voorouders had aangemaakt bij FamilySearch.org, kon ik verbindingen leggen met andere stambomen, via voorouders Breton van Groll (oma aan vaderskant). Wat schetst mijn verbazing? De oudste voorouder is Ranulf De Poitiers der Comminges-De Franks geboren in 715 in Poitiers, Vienne, Poitou-Charentes in Frankrijk. Zijn vrouw was Ermentrude De Wallencourt, geboren in 725 in Frankrijk. Maar dat zijn wel erg veel generaties terug! 

3666-weekend

En voordat je het weet zijn er weer wat dagen voorbij. Op donderdag heb ik bijna 50 kilometer gefietst, op vrijdag kwam hond Yuki een nachtje slapen. Dus aan mijn stappen kwam ik wel. Op zondag was het tijd voor de stofjesmarkt in Roermond. 

Bij de foto’s hierboven: kleindochter Z. ging mee wandelen maar tekende in haar boekje alle bloemetjes die ze tegenkwam. Helemaal leuk!! Dan rechtsboven: hond links van het paaltje, kind met riem rechts van het paaltje. Het resultaat: kind valt (in een opgedroogde hondendrol). Rechtsonder: de gaten die een specht heeft gemaakt in een dode tak, die tóch naar beneden is gewaaid. Linksonder: Yuki met de ezels..

En dan op zondag de lapjesmarkt. Even fietsen… Rechtsonder en linksonder zijn schitterende stoffen, twee kleuren schering en inslag, kosten wel €50 per meter. Dat is wat minder. Maar kijken is ook genieten. En die batik, midden rechts is niet echt.

En het mooiste was nog dat ik bij toeval kleindochter J. tegenkwam. Ze was toevallig in de stad, keek elk ‘straatje’ in, dacht aan mij en vond me ook! 

Dit soort ontmoetingen vind ik altijd magisch. 

3665-fase2

Heb mijn batiklapje gekookt en het is een stuk lichter geworden. Koken werkt beter dan de was eruitstrijken. De pan schoonmaken achteraf is een uitdaging. Zorgen dat er geen was door de gootsteen gaat is ook een uitdaging. Ik had nog een lapje met was en het batik werkstuk van kleindochter L. Die gingen er vanavond nog in. Morgen komen daar de resultaten van in dit blog. De lapjes drogen nu op een theedoek. 

3664-fase1

Nou, dan ben je thuis, met je batiklapje en dan moet de bijenwas eruit. Ik begon aan de eerste mogelijkheid. Tussen twee kranten en twee theedoeken en dan maar strijken op de hoogste stand. Hmmm, heb het meerdere malen gestreken met ‘verse’ kranten, maar het lukte me niet de bijenwas eruit te krijgen. Er is zéker wel wat weg, maar bij de dikke druppels blijft er was in het lapje zitten.

Het wordt tijd om de tweede mogelijkheid te doen. Morgen. In een oude pan de doek koken. Wordt vervolgd.

Bekentenis: de laatste dagen heb ik twee televisieseries gebinged. Zag het toevallig (?) langskomen op Instagram . Op moontv.to kon ik gratis kijken naar de serie ‘the other bennet sister’, nu op zondagen op de BBC te zien, en naar de oude serie Sanditon (de derde serie heb ik maar half bekeken.). Beide series spelen zich af rond 1850 of zo. Drama en Liefde. Meer heeft een mens niet nodig, toch?

3663-pasarZondag

Naar de Pasar Malam in de Ahoy in Rotterdam geweest. Dochter S. had kaartjes en reed. Kleindochters L. en J. gingen mee. We hebben meteen een batikles bij Sabine Bolk geregeld. Om 13:45 waren we aan de beurt. We hadden nog tijd om martabak te kopen. Ik had de originele met rundergehakt. Even zitten en wat eten, voordat we (L. en ik) een uurtje gingen oefenen. Batikken is leuk, maar het kost nog veel oefening om de juiste hoeveelheid uit de waspen (tjanting) te krijgen. Ik krijg nog te vaak ongecontroleerde druppels op mijn werkstuk. Zelf ben ik niet kapot van de kleuren waarmee we het werk gingen verven. Je kon wel mengen, maar ik hou niet zo van deze felle kleuren. Na de waslijntjes aangebracht te hebben met een controle op de achterkant, gingen we deppend verven. Anders vloeit de verf te gemakkelijk weg. Daarna met een soda-ash-oplossing alles bedekken van licht naar donker. We konden het later ophalen, maar eerst heb ik nog een Batik Tulis bij Sabine gekocht. Van Ibu Nurul uit Java. 

Daarna gingen we het gedrang in. Het werd steeds drukker. Eigenlijk te druk voor mij. Maar ik kon kroepoek kopen en lekkere hapjes voor thuis. Helemaal blij. De kleindochters hebben nog een henna-tattoo laten zetten. Het gemak waarmee de mevrouw deze lijntjes zette! Om jaloers op te zijn. We wilden nog wat eten maar voor elke kraam stonden wel twintig plus mensen. Buiten was er ook een tentje, daar hebben we zeker drie kwartier gewacht tot we aan de beurt waren. Ja, we hebben wel lekkere saté gegeten. En daar ging het ook om. Nog even naar een dans kijken en op zoek naar een vestspeld (zo heet dat) voor kleindochter J. We zagen dat de rijen bij de eettentjes verdubbeld waren. Help! Maar we waren helemaal verzadigd toen we besloten huiswaarts te gaan. 

We hadden wel de pech dat het K3 concert (met allemaal verklede mensen) op dezelfde tijd gestopt was, zodat we even in de file terechtkwamen. 

Thuis nog de rest van de pisang goreng opgegeten. 

En als kleindochter L. klaar is met haar eindexamen gaan we thuis nog een keer batikken. 

3662-ontwerpen

Vanavond had ik nog een cadeautje te goed van de kinderen voor mijn zeventigste verjaardag. Het is een keramiekworkshop! De eerste avond met dochters, twee kleindochters en familievriendin de eerste stappen gemaakt op het keramiekpad. Voor mij was dat toch veertig jaar geleden weer. Die vazen bestaan nog steeds. Nu wilde ik iets maken waar mijn voormoeders-windmolentje in kon staan. Dacht eerst aan een vaasje met een smal tuitje, maar het werd toch een open vaas van boven. Ik kan er altijd een klein koffiemelkflesje in zetten en daarin het molentje. De richel kwam er per ongeluk in doordat mijn nagel in de weg zat, dus heb ik het maar overdreven uitgevoerd. Rechtsboven is een wandobject, geïnspireerd door een kunstwerk van Koos Buster, een knopje met World Peace. Ik heb een ‘knopje spekkoek’ gemaakt. Het tweede bakje is voor op de badkamer. Nog even nadenken welke kleur het zal moeten worden. Over drie weken gaan we het glazuren. Hoop dat alles mooi uit de oven komt. Fingers crossed! Rechtsonder zie je een deel van mijn nieuwste broek. Niks geen mooie afwerking. Gewoon de naden stikken en dan afwerken met een simpele zigzag. Het is een ontwerp uit het oude Japan. Gewoon wat rechte lappen met een driehoek om een ‘bil’- volume te maken. Weet nog niet wat ik met de sluiting ga doen. Linten of toch elastiek? De broek heet Mompei, zie

https://lizhaywood.com.au/making-mompei-trousers/ 

3661-zon-regen

Waar gisteren de zon stralend scheen, was het vandaag koud en druilerig weer. Gisteren heb ik voor mijn fietsritje nog snel wat hartige broodjes gebakken, en kon er na die kilometers van genieten met wat boter en rookvlees. Morgen eens proberen met wat kaas. Langs de Swalm in Brüggen bloeide het Groot Hoefblad. Zó mooi. 

Vandaag had ik dan eens geluk. Bij de fitness hadden ze gouden paaseitjes verstopt. Afgelopen dinsdag heb ik af en toe eens gekeken maar niets gevonden. Vandaag pakte ik wat extra gewichten en vond ik het paaseitje! Yeah, een gratis energiereep! Ik vind dat meer snoepen, maar ik heb het wel gegeten. Dan maar wat meer kilocalorieën vandaag.