Ach, het is weer de tijd van het jaar. Raambotsingen, zoals de Belgen dat zeggen.
We zaten gisteren in de tuin. De zanglijster ‘op de achtergrond’, luid en duidelijk. Het bezoek was net weg, ik stond in de keuken en toen een klap. Een doodsklap bleek later. Daar lag de zanglijster, onderaan de trap bij de kelderdeur met de pootjes omhoog. Moest gisteren dus snel een tekening of twee maken. Vanochtend kwam daar nog het ‘veertjestrekken’ bij, een akelig klusje. En de begrafenis onder wat verdorde blaadjes onder de laurier is ook al gedaan. Die avond hoorde ik de andere zanglijster nog zingen, vanochtend vroeg ook nog even, maar nu is het stil. Helaas.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten