3636-regen

Ja, het regende de hele dag. Geen klusjes voor in de tuin, geen zin in strijken, hoef niet te sporten, dus…

Kwee mangkok maken! Gestoomde kokoskoekjes. Op woensdagavond heb ik bij mijn dochter altijd mensen die mijn baksels lusten. In een sigarenblikje zitten zes kleine aluminium bakjes van mijn oma Ger. Daarin maakte zij altijd de kwee mangkok. Ik had teveel beslag gemaakt. De eerste batch was met pandan. Het was nog warm toen ik het proefde. Lekker!

Toen had ik een batch met Lebkuchen-kruiden. Die waren iets te kruidig. En de versie met raw chocolate-poeder was weer te sloom. Volgende keer ga ik met de kruiden van de spekkoek aan de slag! Notabene: de drie Chinese kommetjes (linksboven) zijn ook van mijn oma. 

Note-to-self: dacht slim te zijn door de papieren vormpjes in de aluminiumbakjes te doen, zodat het koekje er gemakkelijker uit te halen was. Dat klopte wel, maar het papier bleef aan het koekje plakken, zonde!

Het beste werken de siliconen vormpjes!
 

3620-aanvulling

 Omdat ik in de trein nog wat tijd had om wat te naaien, kon ik wat nieuwe stukjes naaien voor het herdenkingsboek van mijn moeder. Sommige geborduurde onderdelen komen van een merklap die ik voor mijn ouders heb geborduurd ter ere van een huwelijksdag. Ik denk zelf de 25e, maar zeker weet ik het niet. De blauwe stofjes komen van haar jongere nicht S. die in 2022 is overleden. Er is nog ruimte in het boek, maar ik wil er pas weer aan werken als ik geïnspireerd ben. Even rust in mijn hoofd en agenda.

3529-dierentuin

 Mijn wollen draadjes in de aluin moeten nog een dagje wachten. Eerst naar de dierentuin met kleinzoon2. Een jaar geleden zouden we gaan voor zijn vierde verjaardag, maar hij is nu al vijf. Prachtige dag! Niet druk, want ja, doordeweeks en een dagje vrij van school. . Bij de foto linksonderaan: dit dwergnijlpaard moest binnenblijven. Te weinig water in zijn modderpoel buiten. Hij lag er zielig bij. Onder een waterstraal, met af en toe een kwispelend staartje. Naar goed gebruik (dat heb ik ook met de andere vijf kleinkinderen gedaan) eindigen we de dag in de speeltuin. Lekker klimmen en met zand spelen. De dierentuin was Zooparc Overloon.

3421-herinnering

 Klaar. Tijdens het werken aan dit herinneringsquiltje van mijn moeder moest ik natuurlijk aan haar laatste dagen denken. Er zijn nog zoveel onbeantwoorde vragen. 

Maar als ik met de jongste kleindochters aan het ‘rommelen’ ben, dan kijkt mijn moeder mee en geniet. Dat weet ik zeker. 

3413-mislukt

 Ben niet tevreden met deze borduursels. Ik ga het uithalen. Ik weet nog niet wat ik met deze afdruk van Maria op stof ga doen. Omdat het al zo lang tussen mijn lapjes lag, weet ik niet meer waar de stempel ligt. De stempel was bedoeld als afdruk op een tosti of geroosterd brood. Het lapje is het middelpunt van een klein werkje bestaande uit lapjes die mijn moeder net voor haar overlijden nog genaaid en getekend heeft. Wordt vervolgd.

Tip: lees ook nog de blog ‘3412-klaar’. Die staat verkeerd. 

3294-weekend

 

Zaterdag had ik nog even tijd om te fietsen, hier langs de Swalm is de bever goed bezig. Die boom gaat het niet halen zo.

Op zondag kon ik geen nee zeggen en belandden de jongste kleindochters onder mijn hoede. Eerst naar de distinguished Gentlemans ride in Roermond; een rit voor het goede doel met allemaal motoren met berijders in gewone pakken. Niet handig zo met de regenbuien. Het was de eerste kennismaking voor de meisjes met motoren en hun geronk. Daarna ging ik met de meisjes naar de kunstmarkt in de Voorstad St. Jakob, waar Z. een mooi planetenkunstwerk kon maken. Het ging regenen, maar ze hebben zich voorbeeldig gedragen met de meegebrachte paraplu’s en het koekje na afloop. Weer thuis hebben ze zich uitstekend vermaakt. Heb Z. eindelijk borduren geleerd, terwijl het kleine zusje ging slapen. De volgende keer gaan we nog leukere kleurtjes uitzoeken. Tja, de rest van de middag heb ik sateetjes geregen en kroepoek en emping gebakken. Nog nooit gedaan, dus kan ik het. Haha. Nou, de emping is iets te bruin geworden. Ze laten de donkerste maar liggen hoor. 

3243-weekend

Laat maar komen, zei ik tegen zoonlief die al bezig is om te verhuizen. Je doet dan zelf niet iets nuttigs als de kleindochters rondlopen. Als de kleinste slaapt kunnen we soms snel iets doen. Ze slaapt tussen de drie kwartier (!) en anderhalf uur. In de ochtend kon ik wat strijken. In de middag was er tijd om op te ruimen en wat moois te schilderen met de gouache. Die van drie had zelf iets verzonnen. Met een ketting ‘tekende’ ze een pizza op de grond en belegde het met al mijn ringen en sieraden. Later ging ze met een andere ketting aan de gang en zag dat ze een ‘hondje’ had neergelegd. Nou, daar kwamen dus oogjes en een mondje in. Heerlijk, die fantasie. De kleinste zit het liefst de hele dag op de motor, maar vandaag was er ook tijd voor de piano en uitgebreid tanden poetsen (kijk, mijn tenen zijn ook nog in beeld). Een jaar en drie maanden, maar ze weet en kan al heel veel. Het leukste was nog wel dat ze niet op de fiets mocht. Véél te koud vandaag! Hoop geschreeuw en ze liet zich theatraal voorover op de grond vallen (in het gras). Drama Queen? 

3235-schuiven

Door de expositie dit weekend heb ik mijn normale oppasdag kunnen verschuiven. Het was weer genieten met de twee jongste kleindochters. Eerst naar de speeltuin, dan vruchtjes eten thuis. Een slaapje van de jongste, beetje strijken, de tuin in om te eten. Het blijft mooi weer! Dan een ritje op de fiets. Weer een dutje van de jongste terwijl grote zus lief speelt. Voordat je het weet is de dag weer om. 

Website van de expositie #levenvaneenomaisafwisselend

3229-oppassen-en-reizen

Het is altijd een uitdaging om alles klaar te hebben om te reizen. Niet alleen oppassen met een gepland fietstochtje, maar ook een flitsbezoek van dochter en haar gezin stond op de planning. Gelukkig kon zoonlief zijn dochtertjes op tijd ophalen. Op dit moment zit ik in een vertraagde trein naar Zwolle zodat ik de aansluiting mis naar Assen. Want dat is mijn eindbestemming! Morgen is de National Sketch Day in Assen. Nee, geen TT van Assen of de World Superbikes, maar een hernieuwde ontmoeting met de (Noord-Nederlandse) urban sketchers. Het was 46 jaar geleden dat ik in Assen was voor de TT en dat ik met de motorclub in de stad geweest ben met mijn latere echtgenoot. Memories dus. 

Bij de foto: omdat de fietsbel van mijn ‘moederfiets’ kapot was gesprongen moest ik een andere installeren. Dat werd dus de fietsbel die ik van mijn vader gekregen heb. Die lag al sinds de vorige eeuw in mijn bureaula. Hij had hem in China gekocht. Perfect voor een ritje met de jongste kleindochters. Geen flauw idee of ik hem goed heb geïnstalleerd maar hij doet het. En miraculeus belde kleindochter T. net op het moment dat er vanachter een heg een fiets aan kwam. Ze heeft ons leven gered. Bij wijze van spreken dan. Ze zingt de hele tijd, en Z. die achterop zit zegt dat zij het net als haar zusje ook leuk vindt. 

In de trein heb ik een boomerhondje nagetekend. 

3224-kleintjes

Het was weer genieten na mijn week vakantie met de jongste kleindochters. De jongste (15 maanden) begrijpt al zoveel en doet haar grote zus gewoon na. Ze zegt ‘pappa’, ‘hond’ en ‘woef’, ze weet me duidelijk te maken dat ze iets wilt eten of dat ze de speen wilt. Slapen doet ze nog steeds niet veel. Hilarisch als ze haar armen over elkaar probeert te doen. In de tuin kwam ze opeens met een potje met plant aanlopen. Zó schattig, grote zus had andere plantjes achterin de driewieler gezet. Ook slim. Opa krijgt een hartverlamming als de jongste net als grote zus op de bank klimt en gaat staan op de armleuning. Nee, ze springt er niet af. Bij de foto’s:

Van linksboven met de klok mee. Jongste kruipt in het poppenhuis en kan er niet meer uit. Jongste vindt wat potjes en wat water, zodat ik tijd heb om plantjes te poten. Oudste helpt mee om stof te scheuren voor het evoprinten, daarna strijkt ze de lapjes glad. Oudste had een bloem geplukt en denkt dat deze na het opnieuw planten weer gaat groeien. Geheel zelfstandig heeft oudste bloemetjes geplukt en is aan het hameren geslagen. 

3219-elzas5

Met twee jonge kleindochters kijk je toch met andere ogen naar dingen om je heen. Ik wilde persé stof met eenhoorns 🦄 ‘scoren’. Vandaag kon ik nog een wat dikkere stof kopen met gouden eenhoorns, voor een tasje of twee. In het midden zie je mijn nieuwe kunstwerkje, gekocht van Luc Sarre (@sarreluc). Vorig jaar zag ik al veel werk van hem in Saint-Croix-Aux-Mines. 

Er bleven ook nog porseleinen knoopjes ‘plakken’. Op de terugweg (rechtsboven het automobiel) duurde het langer dan we wilden. Tien wegwerkzaamheden en drie keer in de file gestaan. Heb me nog maar even moe gemaakt met een bezoekje aan de sportschool. Nu lekker slapen.

3218-elzas4

Op onze vrije dag ging ik eerst op bezoek bij de slager en de bakker. Daarna togen we naar Éguisheim, in de buurt van Colmar. Ik dacht dat ik er een keer geweest was, maar ik herkende niets. We hebben ons uitstekend vermaakt. 

‘s Middags ging het dan naar Kaysersberg, ook al zo’n leuk stadje vol toeristen. Winkeltje in, winkeltje uit, kerk bezoeken en geveltjes bewonderen én nee zeggen tegen de kaasboer. Ons laatste maaltijd was in Kinzheim; heerlijke zalm met risotto. Voor het slapen dan nog een piepklein slokje ‘Crémant Rose’, een soort champagne. Na 9700 stappen (gisteren 10.000) met de pootjes omhoog. Morgen inpakken.

3217-elzas3

De tweede dag op de tentoonstellingen. Eerst in saint-croix-au-mines, dan Lièpvre en dan in Rombach. Gewoon op het gemakje en we waren ruim op tijd ‘klaar’. Ik was helemaal weg van het werk van Annie Bugnon. Zij gebruikt oude traditionele stoffen en bewerkt die tot eigen sculpturen met toegevoegd borduurwerk en keramieken onderdelen. 

Ook het werk van Pascale Goldenberg blijft mooi met haar rood-witte kleurstelling en het gebruik van oud hout. Ze gooit niets weg en gebruikt zelfs de draden die bij het scheuren van stof overblijven als vulling voor haar geborduurde ballen. Heb ook nog een kunstwerkje van Luc Sarre gekocht. 

3216-elzas2

Alles liep voorspoedig. Meteen een parkeerplaats gevonden. Alles gezien wat we wilden, met kunstenaars gesproken, werken bewonderd en ik ben ook in de winkeltjes geweest. Linksboven: deze (demente) mevrouw kon de kerk niet in, zodat haar dochter alleen ging. Schrijnend, zo achtergelaten te worden. Midden boven: schitterende eco-prints, wel met de naaimachine bewerkt. Rechtsboven: mijn inkopen op twee lappen linnen van Frau Berends-Kohl. Ze was heel blij me te zien. Indertijd vond ze mijn ververijen in Lellingen in 2022 zeer inspirerend voel me vereerd. Midden rechts: met indigo geverfde hemdjes die in de loop der jaren veel lichter van kleur zijn geworden. Werk van Aliyah Bonnette. Ze verft haar werk naast indigo ook met cochenille en logwood. De schilderingen zijn met olieverf op een Gesso ondergrond gemaakt. Rechtsonder Beverly Smith, die af en toe ook een geheim vakje op haar quilts maakt. Ook zíj doet aan mixed media, zoals oude quilts en grafiettekeningen. Ik weet niet hoe ze die in goede conditie houdt. Er zitten veel verhalen in haar quilts. Linksonder: bekertje dat ik stiekem heb meegenomen als souveniertje. 

‘s Avonds nog een wandeling gemaakt in St-Hippolyte voordat we in Kinzheim flammkuchen gingen eten.

Elfduizend stappen deze dag, die ik afsluit met een lekker kopje thee. Geen wijn voor mij

3214-bezoekje

Het verhaal bij deze foto…

Gisteren was het opa en omadag bij de opvang van de jongste twee kleindochters. Samen met de andere oma heb ik in de tuin gezeten en thee gedronken, terwijl de oudste ging verven en spelen aan de tafels. Toen de jongste wakker werd, mocht die ook doen wat ze wilde. Bleek dat dit ‘torretje’ toch ook wel favoriet was. Niet dat ze vooruitkomt, maar die sprietjes zijn erg leuk om mee te spelen. Ze was een beetje overdonderd door al het extra bezoek. Ze is nu 14 maanden maar klimt gewoon zelfstandig op een krokodilwip.

3201-liefde-is…

Liefde voor de Persicaria Tinctoria, de Japanse indigo. Van 20 gram bladeren en een beetje zout heb ik wat lapjes kunnen verven. Daarbij wrijf ik de bladeren fijn met de stof ertussen. Uitstekend om te doen bij de laatste atletiekwedstrijden in Budapest op tv. Eerst drogen en dan nog wassen. Wordt vervolgd!

Liefde is ook: samen Corona krijgen. Lekker rustig dagje vandaag.

3183-zaterdag

Zaterdag met de trein geweest. Samen met vele verklede Pride mensen, die naar Amsterdam gingen.

Eerst naar Utrecht, naar de lapjesmarkt. Heb alleen gekocht wat ik nodig had! De broekenstof heb ik laten liggen. Thuis is er nog genoeg hiervan.

Daarna met alle nichten Coors in Amsterdam in de Kinkerbuurt geweest, met de bioscoop als hoogtepunt en een Koreaanse eettentje als ‘toetje’. Wat een heerlijk dagje uit, met voor mij 18.000 stappen. 

3180-ziekjes

Terwijl het kleine zusje sliep kreeg ik grote zus niet in beweging. Ze was na het tekenen van een regenboog met de nieuwe stiften weer op de bank gaan liggen. Daarbij houdt ze de puntjes van een grijze kussensloop vast. Toen de ouders weer terug waren zat er weer wat leven in. Gelukkig.

3161-eenjaargeleden

Alweer een jaar geleden, wat gaat de tijd toch snel. Maar we missen je nog steeds. 

3160-bezet

Vrijdag had ik er vier. Dat ging best goed, alleen had de jongste met viltstift op de grond getekend, en ook op haar handje. De jongens zijn gek op de meisjes. Vooral de baby heeft hun hart gestolen. Toen ze weg waren gingen de mannetjes weer ‘los’. Rondrennen, duwen, springen, ‘the usual’. Vandaag en zondag nog maar twee logees, de kleinzonen van zes en drie. Van creatief bezig zijn komt niet veel. Heb mijn indigoplantjes eindelijk verpoot. Wellicht dat ik meer kan doen vandaag, een regendag. In ieder geval moet ik nog even nadenken over een vraag van het Flachsmuseum: of ik 9 én 10 september weer aanwezig ben met mijn gekleurde lapjes. Nog even een nachtje of wat overdenken.