861-Food-tentoonstelling

 Op 25 april begint de tentoonstelling bij Kumulus, waar een paar werken van mij hangen.
Hierboven zie je de twee 'snoeppapiertjes-collages'. 

 In het midden mijn 'spekkoek'-olieverfje.

 Hier de drie aquarellen met sterk vergrootte dekseltjes van indo-bami-potjes. Zo bij elkaar zien ze er heel leuk uit.

En hierboven zie je een deel van mijn Foodtekeningetjes. Ik heb twee series van 50 getekend.
Ben benieuwd wat de reacties zijn..

829-Rendang

Dit is de tweede aquarel in de serie 'Mie'.
Het is heel erg leuk om een dekseltje van 10 bij 10 cm op te blazen tot 40 bij 40 cm. Dit keer heb ik Arches papier gebruikt van 300 gram. Het vlees vind ik goed gelukt, de bami is te onduidelijk. Wie weet kan ik straks bij de toko een derde Mie-gerecht vinden.

825-snelle-bami

Terwijl ik op mijn twee computers een virusscan laat draaien, schrijf ik deze weblog op mijn iPad. Ik ben blij met alles wat digitaal kan, maar nu had ik een probleem volgens de ING. De eindtentoonstelling bij Kumulus gaat over Food. In deze serie heb ik ook een 45x45 cm grote aquarel van een Indonesische variant van fastfood: een bamisoepje.

Ik geloof niet dat er erg veel gezonds in zit, veel zout, wat vet, wat gedroogde groente en kip... De aquarel is gemaakt op papier dat ik niet ken. Het bobbelde heel erg. Het is maar een oefening... Een hele leuke oefening.

821-meisje-in-rood

Eindelijk. Dit doekje is klaar.

Was er vorig jaar mee begonnen. De ondergrond is op een ouderwetse manier gemaakt met dammarhars, lijnolie en een ei. Je maakt een tekening met houtskool, zodat je de vorm er goed in hebt zitten. Om licht en donker goed te kunnen zien maak je een grisaille. Daarbij schilder je het hele werk alleen in wit op een donkere doorschijnende groene laag. De donkerste stukken worden dan een beetje doorschijnend wit en de lichtste stukken (zoals op de wang) bevatten heel veel wit. 

De methode helpt je om de laatste stap te nemen, werken met kleur.

Het eigenlijke schilderen kan dan beginnen, gewoon met olieverf en een zelfgemaakt schildermedium, geheel volgens traditionele methoden, geleerd van Leon Janssen.

Alleen de haren zijn iets te rood geworden, en als je goed kijkt kun je in de schaduw de groene ondergrond nog zien doorschijnen.

811-Food1

Dit jaar is het thema op Kumulus 'Food'. Een onderwerp waar ik heel wat kwijt over kan.
Voor mij is sinds mijn jeugd een enorme behoefte naar zoet ontstaan. Tegenwoordig ben ik verzot op pure chocola met en zonder nootjes. Af en toe komt er iets anders lekkers op mijn pad. Vorig jaar kreeg ik een doos vol braziliaanse toffees. Niet alleen de buitenkant was verrukkelijk om te zien, ook de smaak was zoals een toffee zou moeten smaken. De wikkels heb ik bewaard en heb er nu een collage van gemaakt op de naaimachine.
Helaas maakte ik de fout om het geheel licht te strijken, maar de warmte was genoeg om een paar wikkels te laten krimpen. Ai, daar ging mijn mooie vierkant.. Met reepjes van de doos heb ik uiteindelijk tóch een vierkant gekregen van 45 bij 45 cm. De ondergrond is een wat stijve vlieseline, die ik nog in de kast had liggen. Omdat het geheel niet goed wilde hangen, de vlieseline was te slap, heb ik het op een canvasdoekje van 40 bij 40 gelijmd met Mod Podge. Dat potje komt nog uit de erfenis van mijn moeder en nu ruikt mijn hele huis ernaar (het stinkt heel chemisch).
Op deze sombere dag word ik blij als ik ernaar kijk, het is zó zomers.

806-tempera

Mijn keuken lijkt wel een scheikundelokaal. Potten met etiketten erop, een weegschaal, een kan met milliliteraanduiding en een handleiding van Leon Janssen, leraar van Kumulus om temperaverf te maken.

De eerste stap is het oplossen van de dammarhars in de terpetijnolie. Dat duurt twee dagen. In het potje hierboven zit de dammarhars in een kousje, dat net de bodem niet raakt. Uit nieuwsgierigheid schud ik af en toe met het potje, maar ik moet nog geduld hebben. Het is nog niet helemaal opgelost. De oplossing heet 'Dammarvernis 1 op 2'.

Hierna moet ik nog de emulsie maken met ei, en het medium waarmee ik met olieverf het schilderij ga schilderen. Nog even geduld voor het resultaat, want als je er maar een keer per week aan kan werken gaat het niet hard.

773-FOOD

 

Zo begint de zoektocht naar een geschikt onderwerp om te schilderen. Bij Kumulus is het onderwerp dit schooljaar : FOOD. In al zijn betekenissen. want is eten in deze tijd niet erg beladen? Voor en tegenstanders van vlees laten zich horen, je mag geen koolhydraten eten, vet mag wel, een groene smoothie is een must. Je wordt er gek van.

Voor mij is al gauw duidelijk dat ik de familietraditie om Indisch te eten bij feesten en begrafenissen in beeld wil brengen. Maar hoe doe ik dat? Foto's van zo'n feestmaal heb ik wel, maar ze zijn niet geschikt omdat ik het eten centraal wil stellen en niet de mensen eromheen. Die zijn voor mij het allerbelangrijkste, maar voor dit onderwerp wil ik echt alleen dat geurige eten laten zien.

Toevallig heb ik nog een spekkoek in de vriezer. Ik sla aan het experimenteren op de eettafel, omdat het licht er van twee kanten komt. Elk onderdeel heeft een verhaal.

- de geweven doek op de achtergrond is van mijn overgrootmoeder, oma Moes geweest.

- de batik kwam uit de erfenis van mijn moeder, ik vermoed dat hij ook uit vaders familie is

- de theecosy is van mijn oma Nonnon geweest, die heb ik geërfd (ben een theefanaat)

- het fotootje is een gevouwen dierbare herinnering van oma Nonnon aan mijn opa Louis

- het blauwe schaaltje heeft nog een zusje en schijnt echt oud chinees antiek te zijn. Ook uit de erfenis van mijn oma N.

- De spekkoek is door mijn vader gebakken en ligt op een

- bordje van moderne chinese makelij, met een visje erop

- Onder dit bordje ligt een bladzijde uit het kookboek van oma Moes, met aantekeningen in het rood door haar dochter, tante Eef. Het recept is van een spekkoek en bevat alleen de ingrediënten. 

Hier kun je het antieke bordje beter zien, en ook het recept.

Omdat ik nog twee oude fotoboeken van mijn oma (gemaakt rond 1930) heb, heb ik die erbij gelegd, Het bordje met de vis heb ik vervangen door een schoteltje uit de erfenis van mijn oma N. Daardoor komt de spekkoek beter tot zijn recht. Het antieke bordje heb ik opgehangen. Het is allemaal een beetje gekunsteld, maar dat zijn ook de oude stillevens uit de Gouden eeuw, die vol symbolen zitten. 

En toen kwam er ook nog een krokodillen poederdoos van mijn overgrootmoeder bij (rond doosje aan de linkerkant), en een roosje voor het portret van mijn opa. Het roosje is niet zo goed te zien, maar op andere foto's wel. De doek rechts is ook een oud weefsel, waarschijnlijk uit de erfenis van vaders familie, maar zat bij de spullen van mijn moeder. Zij wist wat mooi was.
De geur van de spekkoek is zo overweldigend lekker dat de kleindochters er steeds naar reiken en het op willen eten. Ik offer een ander stukje spekkoek uit de vriezer op, en ik vrees dat ook mijn 'voorbeeld' binnenkort wordt opgegeten. Inmiddels heb ik de spekkoek gesneden, dat leek me een logischer beeld.

Het gekke is, dat het eigenlijk hierom draait. Gewoon een schaaltje dungesneden(!) spekkoek, met voorwerpen uit een andere tijd, die voortleven in deze tijd.
 

Dit vond ik ook een mooi beeld.

Maar nu? Welk beeld ga ik schilderen?

 

467-newyork3

Het was nog haasten gisteravond. En haastige spoed is zelden goed. Zo was er een foute druk die niet nodig was geweest. Ook schoot ik een paar keer uit met mijn mes, zodat stenen te groot werden en ook brugonderdelen verdwenen. Er was zelfs geen tijd meer voor een fatsoenlijke foto. Vorige keer heb ik de donkere petrolkleur toegevoegd (eerste foto). Als laatste drukgang heb ik een donkergrijs gebruikt, met wit, hansa geel, phtalo blauw en zwart, toevallig op een wat lichtere achtergrond (tweede foto). Het lukte me dit keer om teveel inkt aan te maken, er is natuurlijk ook niet zoveel donker te maken.
Ik ben niet zo tevreden met het uiteindelijke resultaat, maar aardig is het wel. Het zit vol fouten. Heb zin om nog twee door New York geïnspireerde houtsnedes te maken. Gewoon hetzelfde formaat, maar misschien met minder drukgangen. eerst maar eens achter de tekentafel.

462-newyork2

 Hier hangen mijn houtsnedes bij Kumulus, aan een zelf gemaakte en geïmproviseerde hangboom te drogen. Na de blauwe lucht is de grijze achtergrond toegevoegd.

Het valt me mee dat je toch nog de overgang van donker naar licht ziet in de lucht.
Help, heb ik nu geen reflectie van de gebouwen in het water?

Bijna dezelfde kleur grijs als hierboven, maar deze toont veel donkerder omdat de ondergrond wat lichter is.
Op een testvel nog een laatste afdruk gemaakt voordat alle grijs weggestoken moet worden. Ik moet nog wel iets verzinnen voor het touw dat ik vergeten ben over te houden bij de achterste poort van de Brooklyn Bridge. Hoe langer ik ernaar kijk hoe meer fouten ik zie.

435-drukwerk

 Al een paar woensdagavonden ben ik bij Kumulus bezig aan een hernieuwde kennismaking met houtsnedes. Docent is Leon Janssen, die begin dit jaar mijn enthousiasme voor houtsnedes heeft aangewakkerd.
Omdat ik tijdens de les alleen maar een foto van mezelf bij me had ben ik maar een zelfportret gaan maken. Het gaat nog moeizaam; moet er weer helemaal in komen.
Hierboven is de eerste afdruk van het plankje hieronder. De viltstift heeft afgegeven maar geeft daardoor een zachte, dromerige afdruk. De docent vond het mooi, moest er een bewaren. De andere drie afdrukken worden in een volgende fase bedrukt met andere kleuren. Ben benieuwd hoe dat er uit gaat zien.

Lijkt wel alsof ik hier scheel kijk.
Omdat ik toch nog iets voor mezelf wilde doen heb ik stempels gemaakt van een dik kunststof. Die kun je kant en klaar kopen. Ik wilde oefenen met het effect van schaduwstrepen.

 Hier heb ik ook een irisdruk toegepast, dat is een kleurverloop, van geel naar oranje.
Ik had nog geen witte wateroplosbare drukinkt, en moest het doen met de geel, rood en blauw die ik in huis had.

Ik heb hier drie stempels gebruikt. Eén met ronde 'wimpers' (linksboven), één met een rechte (middelste bovenste rij) en één met een soort drie, zie rechtsonder..
De middelste in de rechterkolom is ook interessant. Twee ronde over elkaar. Ik kan nog heel veel mogelijkheden uitproberen...

388-generaties

Eindelijk kan ik weer bij Blogger. Er was iets met mijn instellingen.
Bij Kumulus heb ik de laatste les nog geëxperimenteerd met wat foto's van vijf generaties, waarbij ik in het midden sta. Omdat mijn oudste kleindochter wel eens opsomt wie bij wie in de buik heeft gezeten, heb ik dat eens voor mezelf eens getekend. De collage is meer bedoeld als wenskaart voor mijn moeders verjaardag. Ze werd 75. Mijn oma, moeder, ikzelf, dochter en oudste kleinkind zijn allemaal eerstgeborenen in één lijn.
Ik heb zin om nog meer foto's van mijn jonge oma op te sporen en daar iets mee te doen.

387-experiment-en-digitaal

mens en omgeving, een interpretatie ....

Ergens in Westkapelle, op vakantie in 2009. Mijn zwarte auto staat links, ik sta rechts, klaar om over te steken.

Beetje ingezoomd.

Mijn gezicht is onherkenbaar gemaakt.

Aan de overkant staat mijn auto, hier wat ingezoomd.

Vol verbazing kijk ik de Google-auto achterna.

Dit is mijn auto gezien van de camera van de Google-auto.

In mijn auto zitten een slapend kleinkind (groen jasje) en een lezend kleinkind (in het roze erachter).

Na lang twijfelen grijp ik toch in mijn tas... ik sta nu aan de linkerkant van de foto..

en ik maak deze foto van de Google-auto, zie de camera op het dak (rode pijl).

De cirkel is nu rond.

Hoe ik aan deze foto's kom? Via Google Maps, kun je Streetview kiezen. Dat deed ik voor mijn eigen straat en kon zien hoe mijn echtgenoot voor de deur stond, en zoonlief aan het werk was bij het bedrijf erachter. Toen herinnerde ik me een dag in 2009 waarin ik zo'n auto heb gezien met een duits kenteken, Google Maps op de deuren geplakt en een camera op een statief op het dak. Zoonlief heeft mij toen geholpen om naar de bewuste straat op zoek te gaan. Ook benieuwd hoe jouw straat eruit ziet? Ga naar Google Maps, lees de handleiding en tik je straat in.

386-experiment-en-collage

Twee lessen experimenteel hebben we nog in dit blok Mens en zijn Omgeving. We moesten kopieën van ons eigen hoofd maken en daarmee aan de slag in de les. Soort mixed-media, collage van plaatjes en acryl. Nadat we eerst een mindmap hadden gemaakt van onszelf en onze omgeving.

Vreselijk om zo met je hoofd te moeten werken, hoor. Het liefst was ik er met nog een laagje verf overheen gegaan. Maar dat kan nog steeds, dan krijg je ook een gelaagdheid.

In bovenstaande collage heb ik een gedichtje voor mijn kleindochter N. verwerkt. De linkerkant vind ik leuker dan de rechterkant. Dat zou een thema kunnen worden in volgende collages. Volgende keer horen we hoe we een serie kunnen maken.

Deze is nog niet af, maar ik heb geen flauw idee hoe ik hier verder mee moet.

Ondertussen heb ik wel een geweldig idee gekregen, waar ik overmorgen aan ga werken.

384-kadreren2

In de laatste les fotografie bij Kumulus hebben de meesten van ons aan de post-productie gewerkt. Dat betekent dat je op de computer met Adobe Photoshop wat bewerkingen loslaat op je foto.

Hierboven staat het resultaat, ben benieuwd hoe het op fotopapier uit ziet. Mijn laserprinter heeft het iets te donker afgedrukt. Het is voor het eerst dat ik bewust een foto heb gemaakt, waarbij ik het onderwerp, de setting en de belichting eerst heb bedacht, voordat ik mijn fototoestel heb gepakt.

Omdat ik met een kind heb gewerkt, was er toch een beetje toeval nodig om de ultieme foto te maken, maar het is gelukt.

Gegevens foto: f/4, 1/100s, ISO 200, 18-55@25 mm, RAWformaat

Gegevens bewerking: temperature 6400, exposure +0.75, fill light 17, contrast +42, blacks 5.

Oorspronkelijk formaat is 39,15 cm bij 26,38 cm. Uiteindelijk formaat is met een wit randje precies A3: 42 bij 29,7 cm, op 240 dpi

380-kadreren1

Tja, dan krijg je een opdracht mee naar huis: maak een foto waarbij het oog van de kijker getrokken wordt naar een van de kaders (grenzen van de foto). Ik was tussen de middag aan het zoeken naar beelden en maakte met mijn iPhone bovenstaande foto, waarbij ik het kader aanwijs. Ik denk niet dat dit de bedoeling is van de docent, maar ik vond het wel een leuk grapje. Een grapje van dezelfde orde als: de toren van Pisa tegenhouden en de Eifeltoren een kusje geven..

376-houtsnede3

Zoals ik al voorspelde is het me niet gelukt om mijn houtsnede af te krijgen. Ik had drie afdrukken in huidskleur liggen, waarmee ik aan de gang ging. Alles wat huidskleur moest bijven heb ik weggestoken. Ik begon met het geel. Bij de derde foto zie je dat het mislukte. Het geel zat er helemaal naast. Bij de blauwe gang ging het ook niet zoals ik wilde, zodat ik uiteindelijk nul goede afdrukken heb. Een andere cursiste had hetzelfde probleem. Ook zij ging met lege handen naar huis. Gelukkig heb ik nog twee losse afdrukken kunnen maken met een verfkleur van een andere cursist, zie de tweede foto.

De docent was erg gecharmeerd van een onbedoeld effect. Kijk naar de laatste foto, daar heeft het blauw niet goed gepakt op het geel, maar dat is juist een mooi effect.

Van mijn oorspronkelijke ontwerp is niet veel overgebleven. Er zijn randjes verdwenen door het steken, ik ben vergeten het behang te verwijderen achter de rechterpersoon, het rode gordijn heb ik laten verdwijnen. De muur onder het raam heeft een andere tekening gekregen dan ik had bedacht.

Waar moet ik de volgende keer op letten?

• het papier heel voorzichtig neerleggen.
• de randen van het papier recht afsnijden, een randje van handgeschept papier is namelijk onregelmatig
• steeds op dezelfde pers werken
• de verf veel dunner opbrengen
• niet zulke fijne lijnen in het ontwerp maken
• Elke kleur goed laten drogen (twee dagen), zodat je gemengde kleur beter 'pakt'.

Wat ik nu nog wil proberen.

• zelf een printstudio-opstelling maken, met een deegroller, of een bamboe rijstlepel
• nog een paar afdrukken maken zoals het blok nu is.
• Alle MDF wegsteken zodat alleen de zwarte lijnen overblijven.
• Hier een paar afdrukken van maken (om weg te geven?)
• Misschien kan ik met aquarelverf er nog een paar leuk inkleuren of vloek ik dan in de kerk?