Eerlijk waar, ik wilde dit nog niet maken, maar iets in mij deed het tóch gebeuren. Mijn huis ligt nu vol met denim pluisjes en draadjes, maar ik dacht: snel, snel wat proberen. En omdat alle werktools op mijn tafel liggen kon ik er zo aan beginnen. Rechtsonder zie je rechts de voorkant van het tasje, en links de binnenkant van de achterkant. Rechtsboven liggen de twee lagen op elkaar, de achterkant is er als een flap overheen gevouwen. Links zie je een restje van een spijkerbroek als draagband. Nu nog afmaken.
Dit zelfgeverfde t-shirt (indigo met roest) is bijna tien jaar oud. Sommigen zeggen dan: weggooien. Maar ik wil het nog een paar jaar dragen, niet meer als showstopper, maar wel als een bewijs van een geweldige cursus. Helaas is het t-shirt uitgelubberd. Ik denk dat het elasthaan kapot is gegaan op sommige plekken. Achterop heb ik plakvlieseline gestreken en ik ben nu de voorkant aan het borduren met wat resten indigogeverfd katoengaren. Wordt vervolgd. Morgen krijg ik het onderzoek naar het Carpale Tunnel Syndroom met hopelijk de bijbehorende injectie. Wens mij geluk 🍀
In een oud boek van mijn voormalige werk bij de OU heb ik met gevonden papier een junkjournal gemaakt. Een boek om in te ‘klooien’ en om te spelen. Er zitten oude tekeningen bij van kleinkinderen en oud handgeschreven briefpapier van mijn moeder. Af en toe heb ik wat collages toegevoegd. Nu nog vullen…
Het krukje van tevoren…
Een wollen kleedje, helemaal verkleurd na zestig(?) jaar. Soort stro als opvulmiddel; heb dat laten zitten…
Het verhaal van de nieuwe bekleding: de lap heb ik gekregen van mijn Duitse textielvriendinnen, een erfstuk. Zelf gesponnen draad, zelf geweven. Net te klein, een ander lapje ertegen. Geborduurd met draadjes uit mijn eigen natuurlijk geverfde collectie. Het krukje wordt nog steeds veel gebruikt. De pootjes heb ik alleen schoongemaakt, niet geschuurd of geverfd.
Van de restjes wol, waar ik mijn krukje mee heb geborduurd (foto volgt nog), heb ik weer een weefsel gemaakt met de Speedweave (rechtsboven). Zó gedaan, en het roept om nog meer experimenten. Wat als… de ketting uit één kleur draad bestaat? Wat als… ik de Speedweave niet gebruik? Wat als… ik dezelfde draad voor de inslag gebruik als voor de ketting? Voor de leek: de inslag gaat van links naar rechts; de ketting gaat van boven naar beneden.
Gelukkig heb ik nog dun linnen van een te kleine broek als ondergrond. Erg hè? Niet bij de kringloop afgeleverd maar in stukken geknipt voor eigen gebruik.
Als je dan aan het opruimen bent, krijg je opeens een idee. Zou het passen? Ik had een stuk handgeweefde stof gekregen. Ik heb ook een krukje geërfd van mijn ouders, die het ook geërfd hebben van waarschijnlijk oma van vaders kant. Het stofje ziet er niet appetijtelijk meer uit. Tijd voor een nieuw project! Wat als… ik het lapje gebruik om opnieuw te bekleden? Helaas past het niet. Wat als… ik er een stuk aan naai? Wat als… ik met mijn eigen geverfde wolletjes de stof vastnaai, lekker zichtbaar? Wat als… ik met nog meer eigen geverfde wollen draadjes puntjes borduur? Eerst maar eens de twee lapjes aan elkaar borduren. De wol is geen merino, dus kriebelt het een beetje. Wordt vervolgd. Een WIP, work in progress, is geboren. Terwijl er nog zoveel liggen.
Vond een bestikt lapje bij de resten in het atelier in Mönchengladbach. Dat is nu een etuitje geworden, voor de verkoop. De rits is met de hand ingezet! Te koop tijdens het tiende Quiltfestival in Luxemburg in 2024.
Hmmm, de kleuren zijn toch wel wat verbleekt. Heel aparte kleurencombinatie, paars met petrolgroenig en kaki. Het gekke is: volgens mij heb ik een nepbatik die er goed bij past! Eens kijken of dat zo is.
Het ging allemaal zó snel gisteren. Nauwelijks foto’s gemaakt, maar deze dan nog wel. Mijn oude bloes uit de vorige eeuw met eikenblad en cotinus blad. Eerst vouwen, dan oprollen met plastic ertussen en dan in het vlierbessen verfbad. Morgen meer.
Toch blijf ik in kerstsferen toen ik gisteren met mijn vriendinnen stofstalen ging bestempelen. De stempel van het ginkoblad was van hout en maakt een prachtige afdruk. Met een kwastje heb ik de blaadjes ‘gevuld’. We hebben lekkere thee gedronken en cake met kruidnootjes gegeten. Volgend jaar zien we elkaar weer.
Ben nog een beetje aan het spelen met mijn tweede werk in de serie Neu auf Alt. In de kelder vond ik nog wat attributen uit een ver verleden, speelgoed van onze kinderen. Een gedichtje erbij en dan is er weer een werk af voor de tentoonstelling in Aken op 25-26 september.
De eerste resultaten van de verfexperimenten met spinazie, laurier, camelia en de rode hazelaar.
Dit witte T-shirt was nog van mijn moeder. Ik heb het met plezier gedragen, maar het wit vergeelde. Daarom heb ik het met de rode hazelaarverf en ijzersulfaat een paar uren laten weken. Nog een keertje goed wassen en dan kan ik er weer een paar jaar tegen! Nu de zon nog.
Elke keer zeg ik tegen mezelf: zo, dit is het laatste boek voordat ik mijn borduurwerkje weer oppak.
Elke keer kom ik weer een lege kaft tegen, of een adventsprojectje komt in mijn hoofd. En dan ben ik weer aan het snijden, vouwen, naaien en plakken. Toch is het me gelukt om de vijf of zes lege kaften die ik nog heb op te bergen voor een volgende keer. Nog 24 dagen tot de kerst, en er is nog zoveel te doen! Voor mezelf hoor; hoop wel dat alle kinderen kunnen komen. Dat hoeft niet tegelijk, is wel leuker.
Nog even over het boek in de fotocollage. Jaren geleden ging de bibliotheek op mijn werk opruimen. Je mocht boeken meenemen. Daar had ik wel oren naar. Wat een leuke kaften! En hilarische inhoud over de beginperiode van de computer in het onderwijs. Ze liggen verspreid over mijn huis. Ik kom ze zeker nog wel een keer tegen. In deze kaft zit dik en ruw aquarelpapier, 300 grams voor de ingewijden. Als schutblad is papier, gemaakt van spijkerbroeken, gebruikt. Ooit op de Boekkunstbeurs in Leiden gekocht.
Ben even in de voetstappen van Jennifer Collier gestapt. Meer over haar: zie link
Ze plakt vier lagen patroonpapier (van de vorige eeuw) op elkaar. Naait er dan een jurkje van, kreukt het om onderdelen ervan om te kunnen draaien, en maakt er dan nog gehaakte randjes of een zakje op.
Ik wilde dit proberen en met mijn laatste restje PVA- lijm heb ik de laagjes op elkaar geplakt. Nu wachten tot het écht droog is. Even op zoek naar een voorbeeldje van een jurkje om na te maken.
Met de restjes heb ik nog twee boekjes genaaid. Voor de perfectionist in mij vind ik het jammer dat ik niet tot tien kan tellen. Ik had niet genoeg dezelfde voertuigen.
Ook zal ik de volgende keer tóch kiezen voor het lichtergekleurde linnen.
Note to self: naden zijn niet overal even dik, het plastic kan smelten, achteraf naden dichtnaaien is goed te doen, nog eens testen met knisperbladzijden.
Afgelopen donderdag waren we weer even compleet met de groep Grenzenlo(o)s. Hoewel we verder werken aan onze ideeën hebben we er een hard hoofd in of alle geplande tentoonstellingen volgend jaar wel doorgaan. Het weerhoudt ons niet om te blijven experimenteren.
Weet eigenlijk niet of deze serie een naam heeft. Uitgangspunt is een oude quilt, die we met verf, stof of borduursels zó veranderen dat je er weer blij van wordt.
Hier zie je een veranderde oude quilt van mij. We hadden wat problemen met acrylverf op een zwarte ondergrond. Die kleur viel helemaal weg. Dus eerst moest er gestempeld worden met wit en dán pas met kleur. Vervolgens heb ik nog in de rand met zwart gewerkt.. het werk moet nog even drogen, heb nog tijd om te kijken of ik er nog iets aan mis.
Dit is hetzelfde lapje, boven en beneden.. alleen in een andere fase van bestempelen. Collega Ant. heeft dit gemaakt.