3677-ondertussen

Ondertussen ben ik deze week druk met Making Zen, een gratis bombardement met maakvideo’s. De samenstellers willen graag dat je een videopas koopt. Dan kun je de video’s levenslang bekijken. Maar daar heeft Bruin geen geld voor over. Dus scan ik per dag de acht(!) video’s op bruikbare onderwerpen. Wat een stress, niks Zen. Van tevoren had ik op internet al onderwerpen langs zien komen. Toch ben ik blij dat ik alleen vandaag nog hoef. Wordt vervolgd, nog even tijd verzinnen om wat te maken. 

Bij de foto’s: in Duitsland had ik vijf gelstiften gekocht. Kleindochter Z. maakte een tekening voor haar moeder. En ik heb een tekening gemaakt met als basis het cijfer 2. De techniek is van Esté MacLeod. Pas op, het is verslavend. Linksonder zie je de ruimte waar we even kunnen oefenen voor onze dans op Pinksterdag. Kleindochter J. doet haar best, maar ze heeft pas één minuut van de drie ontworpen. En ook haar eigen dans voor school wil ze af hebben, zodat ze die ook met Pinksteren kan laten zien. Bovendien had ze me de verkeerde muziek toegestuurd. Moet nog even goed luisteren. Eens kijken of ik al weet wat ik moet doen op welk muziek-onderdeel. Help! 

3676-wachten

Voor mijn zeventigste verjaardag heb ik een workshop gekregen, mét familieleden. Een groepje van zes dames ging aan de slag. De eerste avond hebben we met klei gewerkt en onze creaties gemaakt. Veel verder dan een vaas, een bakje voor in de badkamer en een ‘knopje’ voor spekkoek kwam ik niet. De vaas, rechtsonder staat hier op zijn kop, de bodem moest geverfd worden met glazuur. Het lichtblauw wordt na het bakken een mooi donkerblauw, het moet passen bij mijn windmolentje, linksboven. Het roze bij het bakje en het knopje gaat robijnrood worden. Het donkergrijs van het knopje en ook aan de onderkant van het bakje wordt een soort zandkleur. We zullen het zien. Deze tweede avond, in het Lokaal in Arcen, verliep een stuk rustiger. Beetje roeren in de glazuurpotjes en alles verven, lekker kletsen, genieten van het huisgemaakte gebak. Top! Helaas moeten we drie weken wachten tot alles klaar is. Wordt vervolgd!

O ja het zwart van het woord spekkoek was eerst goud, maar helaas ging dat weg na het aanbrengen van de zandkleur (donkergrijs) . Nu lijkt dat woord mooi zwart, maar toen het was opgedroogd was het toch weer donkergrijs.

3675-handenfoto

En daar zaten we dan. In de tuin, in de zon op een met chemicaliën geverfd linnen servet. Had snel nog wat bloemen geplukt. We, dat zijn echtgenoot en ik, hij doet gewoon met mijn idee mee. In ‘a split of a second’ hebben we onze handen meer verplaatst richting de zon, bang voor gekke brede schaduwen. Hieronder zie je het eindresultaat. Je kunt toch zien waar onze handen eerder lagen. En ja, die gekke brede schaduwen zijn er gewoon. 

Net na het eerste spoelen zagen we gekke blauwe vlekken op de vingertoppen. Die verdwenen grotendeels, maar zijn nog flauw zichtbaar. Tja, en het Robertskruid (midden onderin) lag eerst mooi apart, maar door onze ‘move’ kwam het bloemetje in de weg te liggen. Achteraf hadden we eerst moeten ‘oefenen’, maar het is zoals het is. Een leuke herinnering van ons op deze warme lentedag. 

3674-achterkant

De achterkant van het bordje is niet helemaal goed gelukt. Er zitten witte plekken op. Bovendien had de belichting van de bovenkant ook gevolgen voor de rand van de onderkant. Het licht is kennelijk weerkaatst naar de onderkant. Dus toen ik het bordje omdraaide was de rand al blauw. Niettemin heb ik het papieren kant op de rand gelegd, en er is toch een afdruk gekomen. Nu komt het slechte nieuws: de voorkant had ik buiten laten drogen. Inderdaad in de zon. Nu is de voorkant helemaal verbleekt. Oei. Alleen de onderkant is nog mooi blauw. Spuiten met een glanzende vernis heeft ook niet de gladde afwerking gebracht die ik had gehoopt. Morgen maar eens meenemen naar de keramiekles in Arcen. Wordt vervolgd.

3673-voormoeder-bordje

Tijd om te experimenteren! En hoewel de zon schijnt heb ik bovenstaand project gewoon ‘s avonds binnen gedaan met hulp van een Uv-lamp. Heb eerst de oplossingen A en B gemaakt. 49 Ml van elk in een bakje gedaan. Toen heb ik het bordje aan beide kanten ingesmeerd met een sponskwastje. Het biscuit (eenmaal gebakken klei) zuigt enorm op. Omdat het misschien iets te donker was in de keuken kon ik niet goed zien waar ik al genoeg had gesmeerd. Op het eindresultaat zie je dan nog wat wittige plekjes. Bovenaan linksonder: zo ziet het eruit als je het hebt ingesmeerd. Heb dan de transparante motieven erop gelegd. Het negatief is van een babyfoto van mijn moeder. De namen zijn van mijn voormoeders, Sylvia is mijn moeder, Geraldine is mijn oma Ger. De rest heb ik niet gekend. Metilda komt van het eiland Nias bij Sumatra. Van haar heb ik mijn mtDna, mitochondriaal DNA, de energiefabriekjes in mijn cellen. Dat wordt doorgegeven in de vrouwelijke lijn. Bovenaan midden onder: zo zag het bord eruit na 15 minuten belichten. Bovenaan rechtsonder: na een half uur in het water gespoeld had het deze kleur. 

Vanochtend zag het er uit als de laatste foto hierboven. De letters zijn niet helemaal wit. Nu op zoek naar een blanke vernis! VS

Note to self: A: groen: 25 gr ferric ammonium citrate, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water (bij DM gekocht).

B: rood: 10 gr kalium ferri cyanide, oplossen in en aanlengen tot 100 ml met gedistilleerd water.

Beter insmeren; toch maar gewoon het keukenlicht aandoen. 

Zie ook: https://www.mikeware.co.uk/mikeware/Traditional_Cyanotype.html

3672-Koningsdag

Vandaag viert de koning zijn verjaardag, voor mij betekende dat dat ik mijn schoonzoon R. ging helpen op de Kapelmarkt in Roermond. Oude en overbodige spullen verkopen voor het goede doel, het KWF. R. gaat de Alpe d’Huez beklimmen. En kan nog wel wat sponsorgeld gebruiken. De dag begon erg vroeg, half zeven zat ik al op de fiets. Maar we hadden de boel zo opgezet, hoewel er al om half 8 bezoekers waren. De (nieuwe) witte Adidas schoenen waren erg geliefd. Maar niemand wilde ze voor de vraagprijs hebben. Pas tegen 15:00 (ja, we waren al in prijs gezakt) wilde een vader ze voor zijn zoon kopen. Nee, die wilde niet passen, moest het toch. De vader kreeg er nog vijf euro vanaf. Voor de zekerheid vroeg ik aan de Jongen: wil je ze echt hebben? Hij zei ja. Uiteindelijk hebben we voor 251€ opgehaald. We hebben enorm gelachen en we hebben ons verbaasd over alle mooie, soms verdrietige ontmoetingen. Het ene moment geef je gratis huwelijkstips, het andere moment leef je mee met iemand die haar beste maat aan kanker verloren heeft en donderdag de crematie heeft. Je komt in gesprek met dames over haar (echte) batikbroek (door haar zelfgemaakt) en als ik dan mijn Batik Tulis doek laat zien (met de hand getekend) dan bevind ik mij onder liefhebbers. Er kwamen ook bekenden aan onze kraam; daar kon ik dan even een praatje mee maken. De dag vloog om. Inpakken was zo gebeurd, en we hebben in drie rondes lopen de auto kunnen vullen. Thuis heb ik even een powernap gedaan. Oma redde het even niet meer, haha. 

En ja, heb ook even wat kunnen tekenen. Totdat het te druk werd. 

Hij is er bijna: https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/rensvangils/alpe-dhuzes

3671-zanglijster

Ach, het is weer de tijd van het jaar. Raambotsingen, zoals de Belgen dat zeggen. 

We zaten gisteren in de tuin. De zanglijster ‘op de achtergrond’, luid en duidelijk. Het bezoek was net weg, ik stond in de keuken en toen een klap. Een doodsklap bleek later. Daar lag de zanglijster, onderaan de trap bij de kelderdeur met de pootjes omhoog. Moest gisteren dus snel een tekening of twee maken. Vanochtend kwam daar nog het ‘veertjestrekken’ bij, een akelig klusje. En de begrafenis onder wat verdorde blaadjes onder de laurier is ook al gedaan. Die avond hoorde ik de andere zanglijster nog zingen, vanochtend vroeg ook nog even, maar nu is het stil. Helaas.

3670-vondst

Op zolder liggen naast oude studieboeken, de kerstspullen en heel veel tijdschriften ook persoonlijke schatten waarvan ik het bestaan niet meer wist. Twee dagboeken gevonden (niet vol), uit 1969 en uit 1980. Heel interessant om te lezen hoor. Wat gebeurt er in het brein van een 14-jarige en van een net-zwangere vrouw? Het is te lezen. Ik schaam me er niet voor. Zo was ik, toen. Bij de foto’s: dit is het tasje dat ik droeg toen ik de communie deed. Het is aangevreten door muizen en niet meer wit. Het jurkje heb ik ook nog, dat verkeert in een betere staat. Hoewel we veel weggooien en wegdoen, blijft dit nog wel even. Ik denk dat het gaat verdwijnen in een textiel kunstwerk, dat ik nog ga verzinnen. 

3669-gouda2

Had dus een boekje gemaakt voor Gouda, met eigenlijk teveel blaadjes, maar het is uiteindelijk toch gelukt om ze allemaal te vullen.

Tekenvriendin N. heeft de foto gemaakt.

Ben eerst met mijn vriendinnen naar het Sluiswachtershuisje gelopen (aan de Gouwe), waar post 2 was. Maak een stripverhaal van je omgeving… het werden zes mini-tekeningen (boven). Op die plek liep ook een (verharende) lapjeskat rond, die graag tussen je benen ging miauwen. Had nog een papiertje over om hem/haar te tekenen. Op de terugweg in de trein zaten twee parkieten in een kooi, ook uit logeren geweest. Die heb ik op de achterkant van de ‘kat’ getekend. 

Rechtsonder was het resultaat van post 3; werken met neocolour 2, een wrijfplankje en wat water. Leuke toepassing. 

Gouda is een schitterende stad. Naast leuke straatjes met dito winkels en een drukke weekmarkt heeft het ook oude gebouwen. Het heeft al 750 jaar stadsrechten! Links het resultaat van post 4, werken met transparante viltstiften. Je begint met de lichtste kleur en kleurt de donkere en donkerste daar weer overheen. Ik kon het resultaat nog in mijn boekje plakken. Het paste precies. 

Midden rechts en rechtsonder heb ik thuis voorbereid. Met mijn dikke aquarelkwast (nr 10) heb ik wat vlekken neergelegd. Met de bedoeling dat ik dat als ondergrond kon gebruiken. Het is gelukt! Omdat ik van Gouda nog even naar Den Haag ben gegaan kwam ik het tafereel van de molens twee keer tegen. Een extra laagje blauw in de lucht heb ik thuis toegevoegd. En toen hield ik nog één pagina over. Rechtsboven zijn moeder en zoon getekend. De vader zat er tegenover. Ik heb ze de tekening laten zien. Ze waren enthousiast en ik kon reclame maken voor de Urban Sketchers wereldwijd en Nederland. De zoon heeft me al meteen gevonden op de groepsfoto die al gepost was. Het gezin kwam uit India. De zoon woonde in Aken, de ouders waren op vakantie. Zo leuk, deze gesprekken..

3668-USK-Gouda

Op zaterdag een schitterend tekenfestijn mogen meemaken. Ja, wel vroeg op pad, maar het bleef droog!

Hierboven het zoekplaatje (naar mijn hoofd). 

Ik had een boekje gemaakt, speciaal voor de gelegenheid, en het is helemaal vol getekend! Wordt vervolgd.

3667-fietsweer

Vandaag begon de dag veelbelovend. Ik wilde mijn cyanotype gaan mengen. 

Oplossing A (25g IJzer(III)ammoniumcitraat in 100ml water) en Oplossing B (10g Kaliumferricyanide in 100ml water). 

Een paar (2-3?) jaar geleden had ik de benodigde ingrediënten gekocht. Wat schetste mijn verbazing? De groene component A was helemaal hard geworden. Waarschijnlijk omdat het in die kast vochtig was? En het doosje was niet van luchtdicht-kwaliteit. Aldoende leert men. Je kan het nog gebruiken door het in water op te lossen. Dat is wat je nu ziet (linksboven). Hoe ik dan aan mijn benodigde grammen kan komen weet ik nog niet. Linksonder was van mijn fietsritje vandaag. Gisteren was ik ook gaan fietsen (rechtsboven en hieronder bij het hondje op bezoek). 

Rechtsonder: Omdat ik mijzelf en een paar voorouders had aangemaakt bij FamilySearch.org, kon ik verbindingen leggen met andere stambomen, via voorouders Breton van Groll (oma aan vaderskant). Wat schetst mijn verbazing? De oudste voorouder is Ranulf De Poitiers der Comminges-De Franks geboren in 715 in Poitiers, Vienne, Poitou-Charentes in Frankrijk. Zijn vrouw was Ermentrude De Wallencourt, geboren in 725 in Frankrijk. Maar dat zijn wel erg veel generaties terug! 

3666-weekend

En voordat je het weet zijn er weer wat dagen voorbij. Op donderdag heb ik bijna 50 kilometer gefietst, op vrijdag kwam hond Yuki een nachtje slapen. Dus aan mijn stappen kwam ik wel. Op zondag was het tijd voor de stofjesmarkt in Roermond. 

Bij de foto’s hierboven: kleindochter Z. ging mee wandelen maar tekende in haar boekje alle bloemetjes die ze tegenkwam. Helemaal leuk!! Dan rechtsboven: hond links van het paaltje, kind met riem rechts van het paaltje. Het resultaat: kind valt (in een opgedroogde hondendrol). Rechtsonder: de gaten die een specht heeft gemaakt in een dode tak, die tóch naar beneden is gewaaid. Linksonder: Yuki met de ezels..

En dan op zondag de lapjesmarkt. Even fietsen… Rechtsonder en linksonder zijn schitterende stoffen, twee kleuren schering en inslag, kosten wel €50 per meter. Dat is wat minder. Maar kijken is ook genieten. En die batik, midden rechts is niet echt.

En het mooiste was nog dat ik bij toeval kleindochter J. tegenkwam. Ze was toevallig in de stad, keek elk ‘straatje’ in, dacht aan mij en vond me ook! 

Dit soort ontmoetingen vind ik altijd magisch. 

3665-fase2

Heb mijn batiklapje gekookt en het is een stuk lichter geworden. Koken werkt beter dan de was eruitstrijken. De pan schoonmaken achteraf is een uitdaging. Zorgen dat er geen was door de gootsteen gaat is ook een uitdaging. Ik had nog een lapje met was en het batik werkstuk van kleindochter L. Die gingen er vanavond nog in. Morgen komen daar de resultaten van in dit blog. De lapjes drogen nu op een theedoek. 

3664-fase1

Nou, dan ben je thuis, met je batiklapje en dan moet de bijenwas eruit. Ik begon aan de eerste mogelijkheid. Tussen twee kranten en twee theedoeken en dan maar strijken op de hoogste stand. Hmmm, heb het meerdere malen gestreken met ‘verse’ kranten, maar het lukte me niet de bijenwas eruit te krijgen. Er is zéker wel wat weg, maar bij de dikke druppels blijft er was in het lapje zitten.

Het wordt tijd om de tweede mogelijkheid te doen. Morgen. In een oude pan de doek koken. Wordt vervolgd.

Bekentenis: de laatste dagen heb ik twee televisieseries gebinged. Zag het toevallig (?) langskomen op Instagram . Op moontv.to kon ik gratis kijken naar de serie ‘the other bennet sister’, nu op zondagen op de BBC te zien, en naar de oude serie Sanditon (de derde serie heb ik maar half bekeken.). Beide series spelen zich af rond 1850 of zo. Drama en Liefde. Meer heeft een mens niet nodig, toch?

3663-pasarZondag

Naar de Pasar Malam in de Ahoy in Rotterdam geweest. Dochter S. had kaartjes en reed. Kleindochters L. en J. gingen mee. We hebben meteen een batikles bij Sabine Bolk geregeld. Om 13:45 waren we aan de beurt. We hadden nog tijd om martabak te kopen. Ik had de originele met rundergehakt. Even zitten en wat eten, voordat we (L. en ik) een uurtje gingen oefenen. Batikken is leuk, maar het kost nog veel oefening om de juiste hoeveelheid uit de waspen (tjanting) te krijgen. Ik krijg nog te vaak ongecontroleerde druppels op mijn werkstuk. Zelf ben ik niet kapot van de kleuren waarmee we het werk gingen verven. Je kon wel mengen, maar ik hou niet zo van deze felle kleuren. Na de waslijntjes aangebracht te hebben met een controle op de achterkant, gingen we deppend verven. Anders vloeit de verf te gemakkelijk weg. Daarna met een soda-ash-oplossing alles bedekken van licht naar donker. We konden het later ophalen, maar eerst heb ik nog een Batik Tulis bij Sabine gekocht. Van Ibu Nurul uit Java. 

Daarna gingen we het gedrang in. Het werd steeds drukker. Eigenlijk te druk voor mij. Maar ik kon kroepoek kopen en lekkere hapjes voor thuis. Helemaal blij. De kleindochters hebben nog een henna-tattoo laten zetten. Het gemak waarmee de mevrouw deze lijntjes zette! Om jaloers op te zijn. We wilden nog wat eten maar voor elke kraam stonden wel twintig plus mensen. Buiten was er ook een tentje, daar hebben we zeker drie kwartier gewacht tot we aan de beurt waren. Ja, we hebben wel lekkere saté gegeten. En daar ging het ook om. Nog even naar een dans kijken en op zoek naar een vestspeld (zo heet dat) voor kleindochter J. We zagen dat de rijen bij de eettentjes verdubbeld waren. Help! Maar we waren helemaal verzadigd toen we besloten huiswaarts te gaan. 

We hadden wel de pech dat het K3 concert (met allemaal verklede mensen) op dezelfde tijd gestopt was, zodat we even in de file terechtkwamen. 

Thuis nog de rest van de pisang goreng opgegeten. 

En als kleindochter L. klaar is met haar eindexamen gaan we thuis nog een keer batikken. 

3662-ontwerpen

Vanavond had ik nog een cadeautje te goed van de kinderen voor mijn zeventigste verjaardag. Het is een keramiekworkshop! De eerste avond met dochters, twee kleindochters en familievriendin de eerste stappen gemaakt op het keramiekpad. Voor mij was dat toch veertig jaar geleden weer. Die vazen bestaan nog steeds. Nu wilde ik iets maken waar mijn voormoeders-windmolentje in kon staan. Dacht eerst aan een vaasje met een smal tuitje, maar het werd toch een open vaas van boven. Ik kan er altijd een klein koffiemelkflesje in zetten en daarin het molentje. De richel kwam er per ongeluk in doordat mijn nagel in de weg zat, dus heb ik het maar overdreven uitgevoerd. Rechtsboven is een wandobject, geïnspireerd door een kunstwerk van Koos Buster, een knopje met World Peace. Ik heb een ‘knopje spekkoek’ gemaakt. Het tweede bakje is voor op de badkamer. Nog even nadenken welke kleur het zal moeten worden. Over drie weken gaan we het glazuren. Hoop dat alles mooi uit de oven komt. Fingers crossed! Rechtsonder zie je een deel van mijn nieuwste broek. Niks geen mooie afwerking. Gewoon de naden stikken en dan afwerken met een simpele zigzag. Het is een ontwerp uit het oude Japan. Gewoon wat rechte lappen met een driehoek om een ‘bil’- volume te maken. Weet nog niet wat ik met de sluiting ga doen. Linten of toch elastiek? De broek heet Mompei, zie

https://lizhaywood.com.au/making-mompei-trousers/ 

3661-zon-regen

Waar gisteren de zon stralend scheen, was het vandaag koud en druilerig weer. Gisteren heb ik voor mijn fietsritje nog snel wat hartige broodjes gebakken, en kon er na die kilometers van genieten met wat boter en rookvlees. Morgen eens proberen met wat kaas. Langs de Swalm in Brüggen bloeide het Groot Hoefblad. Zó mooi. 

Vandaag had ik dan eens geluk. Bij de fitness hadden ze gouden paaseitjes verstopt. Afgelopen dinsdag heb ik af en toe eens gekeken maar niets gevonden. Vandaag pakte ik wat extra gewichten en vond ik het paaseitje! Yeah, een gratis energiereep! Ik vind dat meer snoepen, maar ik heb het wel gegeten. Dan maar wat meer kilocalorieën vandaag. 

3660-pluisjes

De vogels sjouwen met pluisjes. Linksboven de heggenmus, rechtsboven mamma merel. Ze was de hele ochtend al bezig om bovenaan de trap een nest te maken met slierten plastic en takjes. Het viel steeds. Op de foto rust ze even uit. Het leek een prachtige plek, hoog, droog, mooi uitzicht. Toen ik ging kijken lag al het nestmateriaal op de tafel eronder. Het leek me niet handig dat ze die plek ging gebruiken, dus heb ik de ladder verplaatst. Sorry merel! Zag haar later ergens anders naartoe vliegen met nestmateriaal. 

Linksonder, in een onbewaakt ogenblik, heeft de jongste kleindochter poppenhaar geknipt. Zag het pas later. Ze gaf het niet toe, toen ik haar weer zag. Haha.

Rechtsonder, mijn motorpak, de mouwen dan. De rest is ook al uit elkaar gehaald. Weet nog niet wat ik met het lijfje ga doen. Daar zit witgeverfd leer bij en dat scheurde overdwars toen ik het ging passen. De andere delen ben ik aan het ontpluizen. Overal rode pluisjes! Geduld, met afplaktape alle pluisjes bij alle naden verwijderen. Nog even.

3659-zaterdag

Druk, druk, druk. Eerst een onverwachte afspraak met twee van mijn mooie tantes (een uit Engeland en eentje uit Amsterdam). In Maastricht, heb mezelf uitgenodigd. Lachen, gieren, brullen. Ze kregen een ijsje van me; ik had een koffie. Daarna tekenen bij de Sint Servaas en bijkletsen met de collega-schetsers. Uiteindelijk ging toch de zon schijnen. 

Erna nog naar een modeshow in het Werkgebouw. Het was een lange wandeling langs de Maas. Met sarongs en kebaya’s. Met nadruk op de moderne uitvoeringen van deze kledingstijl. Een mevrouw vertelde een persoonlijk verhaal aan haar kleinkinderen hoe hun (molukse?) overgrootouders naar Nederland kwamen en in de wijk Nazareth terechtkwamen. Tenminste ik denk dat het een wijk was. Mooi gesproken. De organisator/kunstenaar Styling by Christian (met mooie lakschoenen) hield nog een verhaal over de batikmotieven, en een beetje van de historie. De modeshow werd gedaan door jonge vrouwen op hoge hakken. Help, moet er niet aan denken! Na de show ben ik nog naar het atelier van de organisator gegaan. En inderdaad, alleen maar bedrukte stoffen gezien. Geen echte batik. Niets voor mij.

3658-donderdag

Loop een beetje achter met deze blog. Afgelopen donderdag was ik weer in het atelier in Mönchengladbach. Hoewel ik mijn borduurwerk bij me had gingen we toch nog stempelen en verven op textiel. Heb dit keer houten Indiase stempels gebruikt. En naar goed gebruik heb ik steeds een klap gegeven óp de stempel. Zo zie ik de kunstenaars dat ook altijd doen. Alleen plakte de verf niet altijd zoals ik dat wilde. En echte inspiratie had ik ook niet. Wordt vervolgd. Tja, en rechtsonder: zo zag ik er uit na een hagelbui. Mijn bril beslaat dan meteen. 

3657-nagenieten

In het weekend met name op de zondag is mijn tuin voor de vogeltjes. Geen geluiden van de industrie of verkeer. Gewoon rust. Met de app Merlin Bird ID kan ik vogels herkennen aan hun gefluit. Het verbaast me dat er een appelvink (hawfinch) in de tuin zit. Heb hem ooit eens in een witte winter gezien, jaren geleden. En eerder waren er de spreeuwen, de houtduiven met hun voorjaarsherrie en ook een groepje mussen in de tuin. Afgelopen maandag zagen we ook een zwarte kip rondlopen. Die bleek van de overburen te zijn, maar na mijn fietstochtje was de kip er niet meer. Ze is ook niet naar huis gelopen. Vanmiddag hoorde ik geritsel in de tuin, maar dat bleek een vreemde lapjeskat te zijn. Tussen de klimop, lekker poepen?

Nieuws: samen met kleindochter J. sta ik met Pinksteren op het dans podium in Venlo. Ze wil een dans ontwerpen waar ik mee kan doen. Ben benieuwd… ik heb al duizend ideeën, maar zíj is de choreograaf. Morgen maar eens polsen of ze al ideeën heeft.

3656-Max

Met mijn lief was ik vrijdagavond naar Duitsland gegaan. Een heus afspraakje! Eerst logeren in Gasthaus Weber, een lekkere maaltijd, en dan op de zaterdag naar de trainingen en de vieruursrace met Max Verstappen in een GT3- racewagen, een Mercedes… we waren niet de enige Nederlanders op de tribunes. In de loop van de race werd het steeds kouder, en we zijn op tijd huiswaarts gekeerd. De botten waren stijf geworden. En tekenen met handschoenen aan is nou niet echt handig. De race kon ik in de auto nog volgen op internet. In Nederland was het weer zonnig en lenteachtig. Home sweet home. 

Note to self: het wordt nu toch wel tijd om auto’s te leren tekenen! Alle soorten!

3655-nogmeergevonden

Dit is de huwelijksakte van mijn overgrootouders aan moederskant. Opa Gerard Soute (nog even meegemaakt) en oma Juul - Julianne Soute-Koehler. Toen ze trouwden moest de ambtenaar naar haar huis in gang Kodji in Batavia omdat ze ziek was. Gerard was toen lichtopzichter bij de dienst der Kustverlichting in Nederlands-Indië. 

Tja, en het huis is weer ontploft nu T. er weer is. Gelukkig kan ze ook goed opruimen.

3654-gevonden

Twee uur heen en twee uur terug.  Ben naar Apeldoorn geweest, naar een FamilySearch centrum om te zoeken in de bevolkingsregisters van Nederlands-Indië, met name in Padang in Sumatra. Het was er druk, alle zes pc’s waren bezet. Mijn buurman was op zijn eigen laptop bezig met microfiches scannen. Gewoon voor eigen onderzoek. Gelukkig wist hij heel veel en kon me helpen. Maar, het duizelde me wel een beetje, hij hield niet op met praten, haha. Zoeken op de juiste plekken was nog niet zo eenvoudig in al die bestanden en plaatjes.  Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Ik heb het geboortebewijs van mijn overgrootmoeder Julianna Koehler gevonden! Ik weet nu wie haar vader en moeder zijn. En ik moet nog verder zoeken om zeker te weten dat een voormoeder in de moederlijke lijn van het eiland Nias komt. Maar dat komt een volgende keer wel. Vorig jaar had ik al van alles uitgeplozen over de stamboom, maar zonder dit bewijs stond dat nog op losse schroeven. Ik had het al bijna opgegeven en was een verkeerde zijweg ingeslagen. Maar nu kan ik weer mijn oude verhaal volgen. 

3653-zondag

Ja, ook de zondag heb ik geëxperimenteerd met recepten. Heb een ei gekookt door hem los in de airfryer te ‘bakken’, zonder water. Dat ging goed, maar de volgende serie eieren hadden waarschijnlijk een minder harde schaal. Ik moest toen de hele airfryer schoonmaken. Einde experiment! Hierboven zie je ‘cakes’ van cottage cheese en amandelmeel. Rechts heb ik hoopjes tonijn, ei en cheddar kaas gebakken in de airfryer. Heerlijk! Ook koud nog lekker. Linksonder zie je de prunus Nigra (Japanse kers). Het sneeuwde toen ik de foto nam maar dat is niet goed te zien. Had de foto door het muggengaas in de slaapkamer genomen.

O ja. Er was een jong stel bij de fitness. Ik zag dat ze de oefening deed die ik net had afgerond. Ze kreeg het niet voor elkaar. Dus ik liep erheen en zei: ik heb er zelfs nog vijf kilo bij gehad. (Ja, ik ruim altijd alles netjes op.) Dan bent u echt sterk, riep ze uit. Ja, en dat voor iemand van zeventig. Toen viel ze echt van haar stoel, bij wijze van spreken. Haha, ego lifting… ík doe er toch nog steeds aan. 

3652-weekendklus

Omdat mijn lief ziek was, had ik gisteren de auto. Ja, het sneeuwde die ochtend en er was regen tot de namiddag. Dus ik kon mijn boodschappen doen en vriendin G. bezoeken. Van haar kreeg ik een potje leervet. Kijk eens, wat een resultaat! Links het aangetaste stuk leer, rechtsboven het resultaat. Rechtsonder het wondermiddel met een oud T-shirt in stukken geknipt als poetsdoek. Helemaal blij!

3651-baksels

Gisteren nog maar eens wat baksels uitgeprobeerd. Bovenin zie je het eiwitbrood. Het bestaat alleen maar uit 5 eiwitten en 100 gram geplette chiazaadjes. O, en een beetje zout, anders is het niet te eten, haha. Wel grappige structuur en ik heb nog over. Linksonder zie je het bananenbrood. Ik kreeg 10 stukjes, dus ligt er al wat in de vriezer. Nee, het lijkt lekker, maar voor mij is het niet zoet genoeg, dus had er nog wel wat erythritol in kunnen doen. Mijn lief heeft er gewoon jam op gesmeerd. Ik zal wat vruchtjes pletten… of wat Griekse yoghurt erbij?

Note to self: bij het bananenbrood wat honing of erythritol toevoegen aan het beslag. En wat korter bakken, omdat de hele keuken in de blauwe rook gehuld was. 35 Minuten bij 175 graden?

3650-studentengordijnen

Daar ging oma weer. Op avontuur naar de oudste kleindochter die dichtbij station Utrecht Overvecht woont, in de regen en de kou.. tas vol met naaispullen en eten. Ik mocht de gordijnen korter maken en ook het begin voordoen van het dichten van gaten in een geliefde spijkerbroek. Speciaal voor haar had ik een gele curryschotel met aubergine, komkommer, paprika, courgette en tahu (of Tofu) gemaakt. Omdat ik eerder klaar was, hoefde ik mijn eigen portie niet op te eten voor het avondeten. Heb het maar achtergelaten. Ze was helemaal blij. Het was uiteraard ook een test voor het Carpaal Tunnel Syndroom aan mijn polsen. Links is het voorbij. Rechts nog niet, maar ik kon al aardig uit de voeten. Ik geef het nog twee weken…

3649-verrassing

In een ver verleden, denk rond 1966, had ik als hobby het lezen van cowboyverhalen en het bekijken van cowboyfilms op televisie. Denk maar aan Bonanza of ‘am fuss der blaue berge’. In Den Haag konden we de Duitse zenders ontvangen en daar hoorde deze serie ook bij. Was helemaal verliefd op al die mooie en stoere mannen. En ik begon ook deze verhalen zelf te schrijven. Ik verzin wat namen en dan ging ik aan de slag. Ik weet nog niet hoeveel verhaaltjes het zijn; heb ze nog niet verteld. Maar die paar die ik heb gelezen zijn haast identiek. Voer voor psychologen vrees ik. Een zielige hoofdpersoon, een vijand of naderend onheil. Soms een mooi meisje of een vaderlijke figuur. Geen woord over de paarden waar ze mee reden, geen dierenliefde of zo. Alle verhalen zijn zo uit de losse pols geschreven. En alle verhalen houden op als het spannend gaat worden, ware cliffhanger hangers. Wist waarschijnlijk zelf niet hoe het moest eindigen? 

Ik weet het niet meer. Ik wist ook niet dat het er zoveel waren. Ze lagen op zolder en kwamen in het kader van Het Grote Opruimen tevoorschijn. Ik zal ze eerst maar eens lezen. Ik moest wel lachen om al die verzonnen Amerikaanse namen. Ik had toen ook nog geen besef van de spanning tussen kolonisten en inheemse bevolkingsgroepen. 

En dan lees je opeens een zinnetje in een ander handschrift: ‘Ha, Ha zei hij  poep. ‘

Door broer A.L.F. geschreven? Ik ga het vragen…

PS: lees ook mijn blog: Schrijfstappen 

3648-stap1

Door spullen van en naar de zolder te brengen kwam ik weer oog in oog te staan met mijn eerste (en enige) leren motorpak. Omdat het lekker weer is, heb ik het beschimmelde geheel in de wolwas gedaan en buiten opgehangen om te drogen. Stap 2 wordt het insmeren met leervet. Stap 3 is het uit elkaar halen van dit pak. Stap 4 zal het fabriceren van tassen en/of etuitjes zijn. Wordt vervolgd. (Zoals zoveel projecten, ik weet het… later als ik met pensioen ben, hahahaha).

Dit pak stamt uit de tijd (1977) dat dames niet geacht werden zélf motor te rijden. Daardoor knelden mijn armen af als ik voorover boog om het stuur in sportieve houding vast te houden. En ja, ik knalde uit al mijn naden. Niet echt mini-gebouwd toen, maar bijna dertig kilo lichter dan nu. Ach, dat waren nog eens tijden.

3647-vaasafdrukken

Gisteren in het atelier weer mijn best gedaan met het afdrukken van kristallen vazen,  op oude servetten en ziekenhuislakens. Terwijl de anderen schitterende combinaties maakten bleef ik bij mijn mengingen van ossenbloed-rood en violet. Nu drogen en strijken, wordt vervolgd.

3646-Oostvoorne

In het midden van het Oostvoorne meer zie je een piepkleine watervogel: de dodaard. Ze waren met z’n vieren. Heb met nicht E. genoten van de warmte en stilte bij dit water. Het was heerlijk fietsen in de duinen. 

3645-mislukt

Naast genieten van de zon, fietsen en werken in de tuin ben ik ook recepten aan het uitproberen. Links zoals het in het boek stond. Het is een soort koolhydraatarm beschuitje. Met amandelmeel. Rechts mijn exemplaar. Ik kreeg het niet uit het vormpje. Het smaakt heerlijk, maar het ‘kost’ me 270 kcal per stuk, en dat is veel teveel. In het kookboek staan niet de calorieën maar alleen de koolhydraten. Morgen ga ik brood van eiwit en kaas maken. Wordt vervolgd.

3644-lente

Had ik deze al laten zien? Ik weet het niet meer. Dit wordt een onderdeel van onze ‘Cirkels’ of ‘Kreise’. Het doekje moest nog gestreken worden. Heb nog steeds last van tintelende handen. Ik durf niet zo goed om meer te borduren. Terwijl er zoveel nog wacht op mij! Helaas heb ik ook last van mijn handen als ik fiets, dus de bijna 30 kilometer op vrijdag, en de bijna 20 km van vandaag waren niet handig maar wel nodig. 

Deze zijn gisteren gemaakt. De hommel leek wel dronken.