Vandaag met oudste dochter S. naar Venlo geweest, nog voor haar verjaardag. Eerst lunchen en dan naar het Limburgs museum voor de tentoonstelling Toko Limburg over de Indische en Molukse eetcultuur. Daar kwam ik er achter dat de toko in Venlo gesloten was. In september komt er een nieuwe eigenaar, ben benieuwd. Er was ook een film over Toko Bopp in Geleen en over Gembira in Maastricht. Naar die laatste wil ik ook nog wel eens eten gaan halen. Rechtsboven zie je een (levensgroot) kunstwerk van Pris Roos, op karton geschilderd. Eerlijk
gezegd vond ik het bezoek best wel duur. Ikzelf heb een museumjaarkaart, maar de toegang voor een volwassene is €17,50! Parkeren kostte ook nog €18,00. Normaal ga ik óf met de trein, óf met de fiets naar Venlo, dus dat was wel even slikken. Er zijn wel veel leuke winkels, dus het wordt weer tijd om eens uitgebreider te gaan. Gevaarlijk: er is een Dille en Kamille, dat is toch zo’n leuke winkel!
Ziehier mijn nieuwe jurkje, rechtsboven. Alleen nog op zoek naar een kraaltje voor het lintje. . Wat dat uitmaakt, hè? De mate van stippelen? Vind de oude mooier van uiterlijk. Jammer dat de mouwen van de nieuwe toch een iets verkeerde pasvorm hebben. De rest is wel goed gelukt. Tja, nieuw jurkje voor €10! Misschien maak ik er nog eentje, maar dan moet ik nog wel elastiek kopen.
Er gebeurde niets in de kookpot, de besjes van de Nahonia Aquifolium gaven geen kleur af. Heb er toen maar een restje hibiscusthee erbij gegooid. Op de foto kleurt het wat mooier dan in het echt. Bij het opruimen (eeuwigdurend) vond ik nog wat t-shirts die wat kleur konden gebruiken. Die mochten eerst in de aluin en nu mogen ze een nachtje en dagje kleuren. Ben benieuwd.
En hond Yuki had ik ook op bezoek. Hij blijft gewoon op het asfalt lopen, hoewel hij de keuze heeft om op het (kriebelende?) gras te lopen.
Zie hier. Een oude jurk van mijn moeder, in de verkeerde kleur (geel), overgeverfd in de indigo. Maar de jurk is iets (ahum) te krap en blijft maar liggen en liggen. Dus de motjes hebben er gaatjes in gegeten. En na een paar maanden in het zicht gelegen te hebben, zonder dat er iets gebeurde, ben ik de jurk nu aan het repareren. Leve het voetbal op televisie! Ik kan dan op mijn gemakje wat naaien. Heb de jurk aan de zijkanten helemaal opengeknipt. Er ging een driehoekig stuk jersey in; gewoon met de hand genaaid. De jersey is in een ander indigobadje geweest en is wat lichter van kleur. Nu ben ik de gaatjes aan het dichtnaaien, op de Boro-manier met een lapje erachter. Wordt vervolgd.
Ze zijn weer thuisgebracht, de kleinzonen. Wat zal het stil zijn hier. Niet dat we erg veel last hadden van ze. Samen konden ze een heel brood op, en het hele familiepak poffertjes, een hele komkommer is geen probleem, elke dag een dubbellikker (is waterijs), uiteraard koekjes en een snoepje. En dan zeggen ze: we hebben nog honger. Ik kon ze nog tekenen. Snel, want het was al rond 24:00. Dat is een nadeel, of zou het een voordeel zijn omdat het snel moet? Gelukkig gaan ze ‘S ochtends hun eigen gang. Ze weten de code van mijn iPad!
Sorry, beetje donker gefotografeerd. De kleinzonen slapen bij ons en nu zijn er weer twee tekeningen in mijn Logeergasten-boek. Wat worden ze toch groot, deze mannetjes. Uiteraard te laat naar bed, ben benieuwd hoe laat ze morgen wakker worden. Het is alweer vier jaar geleden dat mijn vader is overleden. Toen pastte ik ook op deze kerels. Het blijft speciaal, al deze herinneringen.
Bij de fitness heb ik maar weer eens een set zwaardere gewichten gepakt. Hiermee doe ik de Romanian Deadlift, je pakt ze voorover gebogen vast en dan ga je rechtop staan. En het lukte ook nog (drie setjes van zes)!
In de keuken mocht ik weer een nieuwe maand omdraaien. Het is altijd wennen in juli; er ligt sneeuw op de foto. Ik gebruik al sinds 2005 dezelfde kalender. Ik maak wel elk jaar een nieuwe dagindeling.
