Ja, ik lijk op mijn moeder. Als experiment heb ik mezelf eens zónder bril getekend. Ik was verbaasd van de resultaten. Ik heb er maar twee kunnen plakken (eerste collage linksmidden en linksonder). Maar ik kan er nog verder mee spelen, want ik heb nog kopieën. En wat als ik mijn vader neem? Of een kleinkind? Of je innerlijk kind?
Het was enorm leuk om te doen, maar ik was wel moe, misschien ook omdat ik nog een oude boodschappentas had ‘gepimpt’ met geverfde Grenzenlo(o)sstofjes. Daarover later meer. Vroeg naar bed dan maar.
@mirandastraten mirandastraten.nl
Naast het boek over mijn oma heb ik dit weefsel van indigo geverfd papier netjes vastgezet op twee lapjes. Het gaat mee naar de tentoonstelling in Luxemburg. Maar of er plaats voor is, is nog maar de vraag.
In een oud boek van mijn voormalige werk bij de OU heb ik met gevonden papier een junkjournal gemaakt. Een boek om in te ‘klooien’ en om te spelen. Er zitten oude tekeningen bij van kleinkinderen en oud handgeschreven briefpapier van mijn moeder. Af en toe heb ik wat collages toegevoegd. Nu nog vullen…
Voor de bruiloft had ik nog ringen gevouwen. Hier is er eentje. Kleinzoon B. wilde uiteraard er ook eentje maken. Oma had gelukkig vouwpapier bij zich. Hihi.
Vandaag op zoek gegaan naar mijn oude gele linnen gordijnen op zolder, voor de nieuwe woonplek van de oudste kleindochter. Helaas niet gevonden, wel deze zakken kunnen vullen met oude en kapotte kleren. Dus de gele en blauwe zak in de kledingbak en die twee kleintjes in de container gedaan.
En dan in een nieuwsbrief mooie borduursels bestuderen! Kijk zelf op de onderstaande link
Toen ik een tijdje geleden garen in een indigovat geverfd heb, heb ik het garen vastgebonden met papierlint van de Ikea. En omdat ik niets weggooi heb ik de gekleurde uiteinden van dit lint uit elkaar gerold om mooie platte ‘strepen’ te krijgen. Wat als… ik ze aan elkaar weef? Wat als… ik ze daarna vastzet met wat steekjes? Wat als… ze tóch weggegooid zouden zijn? Zonde toch?
Mijn eerste Anthotypes! Linksboven links van de bessen van de Mahonia, en rechts met de schillen van twee komkommers. De laatste heeft zeven lagen van het groene sap. Mooi groen! Daar heb ik een positief van een foto van mijn jeugdpop Pebbles op gelegd. Dik drie uur in de zon. Het groen werd geel, maar het resultaat is niet goed. Te weinig contrast; waarschijnlijk omdat de foto niet zwart genoeg was.
Op de bessen-ondergrond heb ik een positief van mijzelf en mijn motor gelegd. Ook eentje met weinig contrast. Er gebeurde helemaal niets na drie uur. Ik heb grof geschut tevoorschijn gehaald: mijn UV-lamp! Wordt vervolgd…
Note to self: betere positieven afdrukken (of twee maal; op elkaar leggen geeft een beter resultaat).
Zaterdag is het World Anthotype Day. Anthotype is een fotografisch proces waarbij alleen planten gebruikt zijn, geen chemicaliën dus! Ik heb een komkommersalade gemaakt en de schillen bevatten de verfstof. Tenminste, dat is het idee. Bij de foto’s, linksboven beginnen en met de klok mee.
1. De komkommerschillen heb ik klein gesneden en in een vijzel nóg kleiner gemaakt. Dat lukte niet echt geweldig.
2. Bij het zeven heb ik ook nog een eetlepel wodka (lees: alcohol) toegevoegd, in de hoop meer kleurstof te krijgen.
3. Heb de zeefdoek flink uitgeknepen; gelukkig had ik wel een bodempje groen.
4. Het bodempje groen.
Nu heb ik een stukje aquarelpapier 7 keer bestreken met de groene vloeistof. Het droogt slecht in huis, het is te vochtig. Gelukkig heb ik een föhn voor dit soort gelegenheden. Nu wachten op de zon! Heb ook nog een lapje, gebeitst in soja, in het resterende groen gestopt. Wordt vervolgd.
Gisteren in het zonnetje (achter glas) even zitten spelen met tubetjes Acrylic Gouache. Gewoon wat structuurtjes verven om te gebruiken in collages. Sommige krijgen nog wat tekenpen lijntjes. Ben weer eens aan een online workshop begonnen en loop nu alweer achter. De workshop is van Julie Liger-Belair.
Even goed kijken! Heb gisteren in ieder geval voor de zekerheid vijf strengetjes garen ingesmeerd met de foto-emulsie om een blauwe cyanotype te maken. Vanmiddag ga ik ze belichten, en ook de papiertjes met afplakband.
Note to self: maak een gewoon A4-tje met geschreven tekst doorzichtig door het in te smeren met olie. Leg het bij belichten op de cyanotype. Test: belicht de garens met verschillende tijden. Ook de achterkant belichten?
Eigenlijk hoef ik niet te experimenteren, want ik weet dat het wel gaat lukken met mijn nachthemd en cyanotype. Maar ik had nog wat met fotospul geverfde stofjes liggen en die moesten op. De blauwe links zijn die voorbewerkte stofjes van jacquard. Het wit is lichtblauw, dat duidt misschien erop dat de stoffen te oud zijn? Of zou ik meer citroenzuur moeten gebruiken in het spoelwater?
Note to self: gauw de stofjes van Jacquard opmaken!
Het was een beetje haastwerk gisteren. Bovendien had ik de jongste kleindochters om me heen. Maar het is gelukt. Het experiment was als volgt: de UVlamp werd een meter boven de grond aangezet. Op de grond lagen papiertjes die met de cyanotype oplossing waren ingesmeerd. Met kleindochter Z. de bloemetjes erop gelegd en dan een half uur wachten. Waarschijnlijk kan het ook veel korter. Je ziet de zonschaduw ook op de bloemen, maar bij de resultaten heeft deze schaduw geen invloed gehad. Bijzonder. Een oud-collega heeft de cyanotype midden-boven gekregen voor zijn pre-pensioen. Onderste foto is het moment na de belichting maar voor het uitwassen. De kleuren linksboven en midden zullen nog wel donkerder worden.
Met mijn zelfgemaakte chemicaliënmix heb ik de eerste test gedaan met opgedroogde narcissen van vorig jaar.
Rechtsboven: nog niet belicht met de UVlamp
Rechtsonder: zoals het in het spoelwater eruitzag. Maakte me zorgen over de lichte kleur.
Links: zoals het opgedroogd eruitziet. Helemaal tevreden!
Note to self: nu één meter breed stof belichten met de UVlamp. Experimenteren met afstand en tijdsduur. Heb geen doos die zo breed is, dus heeft de sterkte van het uvlicht daar ‘last’ van als het licht verspreid wordt?
Gisteravond heb ik de verfpotjes van kleindochter Z. schoongemaakt door de andere-kleur-resten op een papiertje te schilderen. Ze had in al haar ijver de kwast in alle potjes gedoopt. Voordat ik het wist had ik 23 A5-jes met een rondje in het midden en 9 met alleen streepjes geschilderd. Alleen het potje met wit kon ik niet meer redden. En nu zit ik met gekleurde papiertjes voor collages?
Hier zijn ze dan. Had er nog eentje gemaakt. Inderdaad verslavend. Helaas kun je goed zien waar ze niet geplakt zijn. Voor de stevigheid kan ik ze beter plakken, voor de duurzaamheid liever niet. Twijfel wat te doen. Linksboven is mislukt. Ik heb er eentje met zes zakjes gemaakt. Dat kan ook. Nu bedenken waar ze moeten hangen. Heb al een idee! Maar eerst de kerstboom naar binnen en de lichtjes testen. Misschien doen ze het goed bij cyanotype-experimenten? Van A. hoorde ik dat er ook rode zakjes te krijgen zijn. Zag dat ze bij de drogist DM te koop zijn. Maar eigenlijk werken alle zakjes wel. Zag ook nog een origami-ster langskomen. Dat is óók verleidelijk om te maken van oude boekpagina’s.
Op Instagram kwam een filmpje langs van een mevrouw die van papieren boterhamzakjes sterren maakt. Voor elke ster heb je zeven zakjes nodig. Door ze op een bepaalde manier te plakken en te knippen kun je grote sterren maken. Morgen maak ik een foto van wat het geworden is. Ik weet niet of je deze zakjes in Nederland kan kopen. Ik haal ze meestal in Duitsland. Deze van supermarkt Rewe zijn iets te groot. Misschien dat de drogist DM kleinere heeft? Pas op: het is verslavend!
Tip: zoek op internet een handleiding. Bijvoorbeeld:
https://lieblingsbande.com/2019/11/22/ein-himmel-voller-tueten-sternen-diy.html
Mijn timing is weer slecht. Twee pakketjes heb ik gemaakt voor een online-workshop met Francisca Nunes. Eco-printen doe je met papier, stof en bloemetjes. Nat maken en dan een half uur stomen. Maar ik kreeg plotseling bezoek, dus ik moest hard werken om alle bloemen tussen de papieren te leggen. Ik had speciaal een boeketje rozen gekocht, en wat tuinplantjes met bloemen. Helaas was ik de asters vergeten op de tafel. En ik heb uienschillen gebruikt.
Helaas had ik bijna mijn hand verbrand door de stoom.
Rechtsonder zie je een los vel met bloemblaadjes van rozen, verse en gedroogde, ook het blad van de cotinus heb ik gebruikt. Rechtsboven zie je hoe het blad eruitziet na het verwijderen van de bloemen.
Links zie je het resultaat zoals ik het heb moeten achterlaten. Het losse papier moet drogen, heb het maar buiten gelegd op twee lappen stof. Net voor middernacht. Timing!
Note to self: steviger papier gebruiken, leg alle bloemen klaar, zorg voor langer bindtouw, begin eerder op de dag, losse vellen zijn gemakkelijker te verwerken, uienschillen zijn super, meer afrikaantjes gebruiken.
De zon was er weer, net niet lang genoeg om ál mijn stofjes te kunnen gebruiken. Er was nog tijd om te experimenteren. Hier de bladeren van het fluitenkruid.
Linksonder: bij het aftrekken van het afplakband ging er een beetje papier los. Bij het spoelen is dat stukje verdwenen in de gootsteen. Hmmm. Ik heb nu vijftien minuten spoelen aangehouden, omdat er nog veel plekken zachtblauw aanwezig was in het wit. Dat helpt!
Rechtsonder: aan de rechterkant is wat blauw ‘gelekt’. Het lijkt wel alsof het tijdens het spoelen is gebeurd?