3727-klusjes

De golfbroek is al oud, maar past nét niet. Daar weet ik wel wat op. Band lostornen, extra ruimte creëren door wat naadjes los te maken. Nieuw stof ertussen, lusjes weer vastnaaien met de hand en manlief kan weer verder. Hij doet toch altijd een riem om, van dat gekke stofje zie je dan niets. 

Mijn nieuwe stippenjurkjecwas een beetje wijd onder de armen. Ook daar heb ik een oplossing voor gevonden. Klaar! Kleindochter kwam woensdag eten en ik heb naast een Sambal Goreng Aspergesgerecht (groene asperges), ook geëxperimenteerd met mini-quiches van cheddar, broccoli, linzen en ei (links) en pisang goreng (gebakken banaan) gewikkeld in rijstpapier en ei. Ik vond ze wat taai, maar sommige hadden pure chocola erbij. Dat was natuurlijk wel lekker. Gebakken in de airfryer. 

En het laatste klusje was het plakken van mijn fietsenband. Had de spijker al meteen gevonden. Helaas was de binnenband helemaal aan gort geprikt. Gelukkig had ik een reserve-binnenband (dankzij mijn tweede broertje). Hoewel ik het zelf wel kan heeft manlief het gedaan, terwijl ik nog even kon sporten. De kleine kleindochters kwamen ook nog even langs, na hun vakantie. Die van vier wilde bij me blijven, maar moest mee. En hoe ze haar bruine velletje met die van mij vergeleek is hilarisch!! Wat worden ze snel groot.

3723-uitersten

Op zaterdag twee emoties van uitersten beleefd. Deze hortensia wilde ik kopen op de markt bij de bloemenwinkel. Maar de man wilde niet dat ik er iets voor moest betalen. Gratis dus.

En een kilometer voordat ik thuis was kreeg ik een lekke band! En de fietsenmaker is op vakantie. Pech! Moet ik zelf aan de slag… 

O, en het naaien van mijn zijden onderhemdje is mislukt. Ten eerste scheurt de stof bij de eerste de beste gelegenheid en ten tweede was het toch te klein. Helaas. Nu verder met het wijder maken van de golfbroek van manlief…

3722-dagjeUit

Vandaag met oudste dochter S. naar Venlo geweest, nog voor haar verjaardag. Eerst lunchen en dan naar het Limburgs museum voor de tentoonstelling Toko Limburg over de Indische en Molukse eetcultuur. Daar kwam ik er achter dat de toko in Venlo gesloten was. In september komt er een nieuwe eigenaar, ben benieuwd. Er was ook een film over Toko Bopp in Geleen en over Gembira in Maastricht. Naar die laatste wil ik ook nog wel eens eten gaan halen. Rechtsboven zie je een (levensgroot) kunstwerk van Pris Roos, op karton geschilderd. Eerlijk

 gezegd vond ik het bezoek best wel duur. Ikzelf heb een museumjaarkaart, maar de toegang voor een volwassene is €17,50! Parkeren kostte ook nog €18,00. Normaal ga ik óf met de trein, óf met de fiets naar Venlo, dus dat was wel even slikken. Er zijn wel veel leuke winkels, dus het wordt weer tijd om eens uitgebreider te gaan. Gevaarlijk: er is een Dille en Kamille, dat is toch zo’n leuke winkel!

3720-maaksels3

En toen lag daar dat lapje zijde, gestreken te wachten op een vervolg. Het gaat van licht naar donker; het is niet goed te zien op de foto. De randjes zijn zigzag geknipt, er zijn happen uit geknipt. De lap komt uit een restjeszak uit de Elzas. Een Franse fabriek verkocht er al jaren bijzondere couturestoffen. Ik heb het dubbelgevouwen, twee naadjes voor de zijkant (de eerste waren te smal). En dan de happen vullen met restjes zijde. Ja, heb een doos vol zijden lapjes. Een paar heb ik zelf gekocht, de meeste heb ik gekregen. Het hesje is voor over mijn mouwloze jurken. Heb het nog niet gepast. Plan B is dat ik van een restje zijden blouse (uitgescheurd) een hesje ga maken dat lang genoeg om eronder te dragen. Eens kijken of ik genoeg stof heb.

Ook dit ligt nog op mijn werktafel (gewoon de tafel in de woonkamer hoor). Ben Sashikopatronen aan het tekenen.

 Dit zijn 1056 + 1 stipjes! Beetje scheef; we zullen zien wat het resultaat wordt..

En als kers op de taart heb ik vandaag dit tijdschrift uit 1977 gevonden. (Nog steeds aan het opruimen). Op de cover staat manlief (die met de lange haren en snor). Hilarisch!

3717-gereedschap

Nee, een mens heeft niet meer gereedschap nodig. Vier (!) jaar geleden kocht ik dit apparaat, een kreupelhoutzaag… nooit gebruikt, en nu was het tijd om het te gebruiken. Eerst de accu opladen en dan voorzichtig gebruiken. Helaas is mijn hand net iets te klein. Ik moet met mijn duim het startknopje omlaag duwen en met mijn wijsvinger de ‘trigger’ aantrekken. En als je dan handschoenen aan hebt, dan schelen die paar millimeters toch wel in negatieve zin. Maar in no time had ik alle takken gezaagd en kon ik ze op de hoop gooien. Ook manlief ging aan de gang, maar ík mag de takken wegslepen, haha. Detail bij de eerste foto: de broek die ik aan heb, heb ik zelf gemaakt. Als ik mijn witte stippenjurk af heb zal ik al mijn naaisels eens fotograferen.

3714-dinsdag

Weer een dag voorbij zonder te tekenen of te naaien. Wel een stapje dichterbij de 43.000 fietskilometers. Even boodschappen doen in Duitsland; kon niet zoveel meenemen, maar de rode bessen zijn een stuk goedkoper dan in Nederland. 500 gram voor 2,49, bij de AH zijn ze 300 gram voor 4,99. Ook maar meteen wat Duitse pruimen meegenomen. 

Weet niet precies hoe die bloem heet. Maar ze hebben het moeilijk, alle bloemen en planten in de tuin. Geen water, veel te droog alles, de potten krijgen wel water… 

En binnen loopt de temperatuur weer op. 

3708-ondertussen

Bij de fitness heb ik maar weer eens een set zwaardere gewichten gepakt. Hiermee doe ik de Romanian Deadlift, je pakt ze voorover gebogen vast en dan ga je rechtop staan. En het lukte ook nog (drie setjes van zes)!

In de keuken mocht ik weer een nieuwe maand omdraaien. Het is altijd wennen in juli; er ligt sneeuw op de foto. Ik gebruik al sinds 2005 dezelfde kalender. Ik maak wel elk jaar een nieuwe dagindeling.

3706-afscheid

Ze was bijna dertig jaar een goede vriendin. We deelden onze hobby met textiel, gingen vaak naar zee en deden andere uitjes. Tien jaar geleden koos ze ervoor geen contact meer met mij te willen. Dat was even slikken, maar ik heb het een plekje kunnen geven. Begin deze maand zag ik haar nog en ik schrok ervan hoe slecht haar gezondheid was. En nu is ze er niet meer. Bovenstaand werk was een onderdeel van een gezamenlijk werk. Ze heeft hier zichzelf geborduurd, omringd door haar geliefde stofjes. Vaarwel!

3698-pop

Op kantoor stond nog een mannenlijf. Uit een ver verleden. Met kleindochter hebben we hem aangekleed, een hoofd gegeven en een das omgedaan. Hij heet Jan Isabella, zegt ze. 

Maar ik had een stout plan, ik wilde een paspop maken op mijn maten. Dus samen op zoek naar een geschikte bh en een broekje. Oei, de boel opvullen met watten is confronterend. Maar de maten moeten kloppen, ongeveer hoor. Het klopt wel zegt Kleindochter, ik heb van die flubberdingen aan de zijkant. Oeps.

Als ze een hemdje aan heeft en een doekje op haar hoofd heeft gekregen,  is ze Janine Isabella geworden. Kleindochter is trots. Nu nog een stok vinden waar de pop op kan staan. Want ze moet meteen aan de slag als paspop. Wordt vervolgd.

3695-extra

Zomaar een extra dagje vrij. Ik wilde nog een keuzedag opmaken. Helaas kon ik niet richting bijvoorbeeld Rotterdam, omdat het treinstation Eindhoven er in het weekend uit lag. Dus daarom maar naar Maastricht. Even langs Pipoos (kunstenaarsbenodigdheden), langs bakker Paulissen voor een grenache-taartje, naar Lush voor mijn shampoo en een museum? Inderdaad bij Pipoos bleef van alles aan me hangen, bij de bakker hadden ze alleen maar één klein gebakje, ook goed. Bij Lush hadden ze mijn zeezoutshampoo, en het museum werd het Museum aan het Vrijthof, met foto’s van de fotografe Ellen von Unwerth, die Claudia Schiffer veel gefotografeerd heeft. Was weer op tijd thuis en heb het gebakje met mijn lief gedeeld. Verrukkelijk! Op de foto zie je links mijn koude omelet met groente, cottage cheese en lijnzaad. Heel gezond. De duif kreeg niets hoor.

3694-Mauritshuis

Met vriendin en haar zus naar het Mauritshuis geweest. Naar de tentoonstelling Birds. Kon ik ook even naar het Puttertje kijken van Johan Fabricius. Er was ook een tentoonstelling van Stephan Vanfleteren, een fotograaf die in bijna elke ruimte een werk mocht hangen. Linksonder, tweede collage zijn foto’s van drie dekens door vluchtelingen meegenomen. Ook op de tweede fotocollage een stoffen Grote gier (Condor), schitterend gemaakt van restjes stof door Tamara Kostianovski. Rechtsonder en linksboven op de eerste fotocollage staat een jurk van Iris van Herpen. Bij de eerste fotocollage: de grote opblaasobjecten horen bij een tentoonstelling buiten Blow-Up. Het textiel rechtsonder (eerste fotocollage) is een deel van een dertig meter lang wandkleed over slavernij. Heel mooi weergegeven, zie Dvons.nl.

De terugweg met onze keuzedagen was weer avontuurlijk te noemen. Vertragingen, omleidingen, maar we zijn weer veilig thuis gekomen.

3689-Bronbeek

Het was een cultureel dagje vandaag; gelukkig niet zo warm. Bronbeek is een soort militair bejaardenhuis. We liepen mee met een gids, die ons van alles vertelde over het gebouw en zijn bewoners. Ook over de vaste tentoonstelling wist hij van alles te vertellen. Helaas konden we niet lunchen bij de Kumpulan, een restaurant op het terrein. We moesten daarvoor naar een Chinees op Presikhaaf, een winkelcentrum waar ik vroeger wel eens geweest ben. Bij de foto’s hierboven: de drie torentjes hoorden bij het monument voor de gevallenen bij de bouw van de spoorlijn in Birma en Sumatra. De naam van de broer van mijn opa (linksonder) stond ook op het monument, H.E.T. Burer, 40 jaar. 

Linksboven zie je de verhouding van de oorspronkelijke bewoners (witte poppetjes), de Nederlanders (blauwe poppetjes) en de overige (Chinezen en Arabieren) in Nederlands-Indië. Tweede van linksonder: moerah is ‘goedkoop’. Derde van linksonder: een borduurwerkje uit de vrouwenkampen. Rechtsonder: mijn chinees bordje eten. Als je honger hebt eet je er lekker van. Mistte alleen de kroepoek. 

met vriendelijke groet, Patricia Coors | patriciacoors.blogspot.com | @patriciacoors | patriciacoors@me.com |

3686-Keramiekmarkt

Er was nog veel meer te zien op de tweejaarlijkse Keramiekmarkt in Swalmen. Met dochter S. ben ik er naartoe gelopen. Het was warm, veel zon en er waren exposanten die pal in de zon zaten, maar ook die onder grote schaduwrijke bonen stonden. Het was niet eerlijk verdeeld wat dat betreft. Omdat mijn huis al vol staat met moois heb ik niets meegenomen. Het werk van Simon Griffith met al zijn vogels was wonderbaarlijk (bovenste foto’s.) Linksonder was een ‘nieuw keramiektalent. Haar zwart-witte beeldjes konden soms bewegen als je op een knopje drukte. Geen naam opgeschreven. Ook niet van midden onder. Rechtsonder is het werk van nautica.be. Ze had beeldige porseleinen paddenstoelen en mini-kistjes vol mini-plantjes en beestjes. 

3685-dans

Het is weer voorbij, onze dansvoorstelling. We hadden warm licht besteld, maar op deze plaatjes lijkt het wel groen. Om 12:00 konden we even oefenen. Kleindochter J. kwam ook nog vriendinnen tegen die ook gingen dansen. Leuk om die gesprekken aan te horen, over school en over dansen. J. had ook nog een solo-dans (als negende aan de beurt). Onze dans samen was pas op de dertiende plaats. Ik mocht in de zaal zitten, kon ik ook de andere dansen zien. Maar hoe dichterbij het kwam hoe zenuwachtiger ik werd. En ja, lang zitten is niet mijn ding. 

Maar het ging allemaal goed, op een paar kleinigheidjes na. En we hadden ook bezoekers in het publiek. Zó gezellig. En waardevol. Met bloemen kon ik weer naar huis. Hoewel ik wel moe was ben ik toch nog gaan sporten. Had wel een reuze honger. Ben pas gaan lunchen na afloop. Wordt vervolgd? Gaan we dit nog eens dansen?

3680-oefenen

De tijd dringt. Kleindochter was ziek, maar we konden vandaag nog verder werken aan onze dans. Ik moet nog een beweging ontwerpen om zelf te doen voor op de hoeken van ons imaginair dansvierkant. Ik doe nu maar even wat. Eens kijken of we alles nog voor woensdag kunnen afmaken. Ikzelf doe steeds op dezelfde plekken de foute bewegingen. Langzaam lukt het me steeds beter. Ook met de filmpjes die we gemaakt hebben, gaat dat zeker lukken. Positief blijven. Ondertussen heb ik twee bloesjes gemaakt. Alleen nog haken en ogen eraan en de mouwen afwerken. Wordt vervolgd. O, en er moest een knotje komen. Die wil ik nog ‘verstoppen’ met mijn eigen verzamelde haren. Ook hier: wordt vervolgd. Het moet heel strak zegt de kleindochter, maar ja, ik hou van los en slordig. Hahaha. 

3679-logeerpartij

Donderdagmiddag kwamen de twee jongste kleinkinderen logeren. Gezellig maar vermoeiend. Had al bedacht dat ik zou gaan naaien als zij gingen slapen. De naaimachine staat op de logeerkamer namelijk. Het werd een tijd vol met spelletjes doen, cakejes bakken, opeten en versieren. Ook hebben we muziek gemaakt. De jongste kan én op de kazoo blazen, én een bel luiden, én trommelen. Herrie dus… maar ik kan overal tegen. Ik zie dat ze plezier hebben. Ook ik moest meedoen. Ik op de piano en zij met de andere instrumenten. En dan wisselen… hilarisch. Heb wat geluid opgenomen. Ze nemen het serieus. Dus oma ook. En ja, kon nog een paar minuutjes wat tekenen. 

3677-ondertussen

Ondertussen ben ik deze week druk met Making Zen, een gratis bombardement met maakvideo’s. De samenstellers willen graag dat je een videopas koopt. Dan kun je de video’s levenslang bekijken. Maar daar heeft Bruin geen geld voor over. Dus scan ik per dag de acht(!) video’s op bruikbare onderwerpen. Wat een stress, niks Zen. Van tevoren had ik op internet al onderwerpen langs zien komen. Toch ben ik blij dat ik alleen vandaag nog hoef. Wordt vervolgd, nog even tijd verzinnen om wat te maken. 

Bij de foto’s: in Duitsland had ik vijf gelstiften gekocht. Kleindochter Z. maakte een tekening voor haar moeder. En ik heb een tekening gemaakt met als basis het cijfer 2. De techniek is van Esté MacLeod. Pas op, het is verslavend. Linksonder zie je de ruimte waar we even kunnen oefenen voor onze dans op Pinksterdag. Kleindochter J. doet haar best, maar ze heeft pas één minuut van de drie ontworpen. En ook haar eigen dans voor school wil ze af hebben, zodat ze die ook met Pinksteren kan laten zien. Bovendien had ze me de verkeerde muziek toegestuurd. Moet nog even goed luisteren. Eens kijken of ik al weet wat ik moet doen op welk muziek-onderdeel. Help! 

3672-Koningsdag

Vandaag viert de koning zijn verjaardag, voor mij betekende dat dat ik mijn schoonzoon R. ging helpen op de Kapelmarkt in Roermond. Oude en overbodige spullen verkopen voor het goede doel, het KWF. R. gaat de Alpe d’Huez beklimmen. En kan nog wel wat sponsorgeld gebruiken. De dag begon erg vroeg, half zeven zat ik al op de fiets. Maar we hadden de boel zo opgezet, hoewel er al om half 8 bezoekers waren. De (nieuwe) witte Adidas schoenen waren erg geliefd. Maar niemand wilde ze voor de vraagprijs hebben. Pas tegen 15:00 (ja, we waren al in prijs gezakt) wilde een vader ze voor zijn zoon kopen. Nee, die wilde niet passen, moest het toch. De vader kreeg er nog vijf euro vanaf. Voor de zekerheid vroeg ik aan de Jongen: wil je ze echt hebben? Hij zei ja. Uiteindelijk hebben we voor 251€ opgehaald. We hebben enorm gelachen en we hebben ons verbaasd over alle mooie, soms verdrietige ontmoetingen. Het ene moment geef je gratis huwelijkstips, het andere moment leef je mee met iemand die haar beste maat aan kanker verloren heeft en donderdag de crematie heeft. Je komt in gesprek met dames over haar (echte) batikbroek (door haar zelfgemaakt) en als ik dan mijn Batik Tulis doek laat zien (met de hand getekend) dan bevind ik mij onder liefhebbers. Er kwamen ook bekenden aan onze kraam; daar kon ik dan even een praatje mee maken. De dag vloog om. Inpakken was zo gebeurd, en we hebben in drie rondes lopen de auto kunnen vullen. Thuis heb ik even een powernap gedaan. Oma redde het even niet meer, haha. 

En ja, heb ook even wat kunnen tekenen. Totdat het te druk werd. 

Hij is er bijna: https://inschrijving.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/rensvangils/alpe-dhuzes

3666-weekend

En voordat je het weet zijn er weer wat dagen voorbij. Op donderdag heb ik bijna 50 kilometer gefietst, op vrijdag kwam hond Yuki een nachtje slapen. Dus aan mijn stappen kwam ik wel. Op zondag was het tijd voor de stofjesmarkt in Roermond. 

Bij de foto’s hierboven: kleindochter Z. ging mee wandelen maar tekende in haar boekje alle bloemetjes die ze tegenkwam. Helemaal leuk!! Dan rechtsboven: hond links van het paaltje, kind met riem rechts van het paaltje. Het resultaat: kind valt (in een opgedroogde hondendrol). Rechtsonder: de gaten die een specht heeft gemaakt in een dode tak, die tóch naar beneden is gewaaid. Linksonder: Yuki met de ezels..

En dan op zondag de lapjesmarkt. Even fietsen… Rechtsonder en linksonder zijn schitterende stoffen, twee kleuren schering en inslag, kosten wel €50 per meter. Dat is wat minder. Maar kijken is ook genieten. En die batik, midden rechts is niet echt.

En het mooiste was nog dat ik bij toeval kleindochter J. tegenkwam. Ze was toevallig in de stad, keek elk ‘straatje’ in, dacht aan mij en vond me ook! 

Dit soort ontmoetingen vind ik altijd magisch. 

3663-pasarZondag

Naar de Pasar Malam in de Ahoy in Rotterdam geweest. Dochter S. had kaartjes en reed. Kleindochters L. en J. gingen mee. We hebben meteen een batikles bij Sabine Bolk geregeld. Om 13:45 waren we aan de beurt. We hadden nog tijd om martabak te kopen. Ik had de originele met rundergehakt. Even zitten en wat eten, voordat we (L. en ik) een uurtje gingen oefenen. Batikken is leuk, maar het kost nog veel oefening om de juiste hoeveelheid uit de waspen (tjanting) te krijgen. Ik krijg nog te vaak ongecontroleerde druppels op mijn werkstuk. Zelf ben ik niet kapot van de kleuren waarmee we het werk gingen verven. Je kon wel mengen, maar ik hou niet zo van deze felle kleuren. Na de waslijntjes aangebracht te hebben met een controle op de achterkant, gingen we deppend verven. Anders vloeit de verf te gemakkelijk weg. Daarna met een soda-ash-oplossing alles bedekken van licht naar donker. We konden het later ophalen, maar eerst heb ik nog een Batik Tulis bij Sabine gekocht. Van Ibu Nurul uit Java. 

Daarna gingen we het gedrang in. Het werd steeds drukker. Eigenlijk te druk voor mij. Maar ik kon kroepoek kopen en lekkere hapjes voor thuis. Helemaal blij. De kleindochters hebben nog een henna-tattoo laten zetten. Het gemak waarmee de mevrouw deze lijntjes zette! Om jaloers op te zijn. We wilden nog wat eten maar voor elke kraam stonden wel twintig plus mensen. Buiten was er ook een tentje, daar hebben we zeker drie kwartier gewacht tot we aan de beurt waren. Ja, we hebben wel lekkere saté gegeten. En daar ging het ook om. Nog even naar een dans kijken en op zoek naar een vestspeld (zo heet dat) voor kleindochter J. We zagen dat de rijen bij de eettentjes verdubbeld waren. Help! Maar we waren helemaal verzadigd toen we besloten huiswaarts te gaan. 

We hadden wel de pech dat het K3 concert (met allemaal verklede mensen) op dezelfde tijd gestopt was, zodat we even in de file terechtkwamen. 

Thuis nog de rest van de pisang goreng opgegeten. 

En als kleindochter L. klaar is met haar eindexamen gaan we thuis nog een keer batikken.