3191-Roermond

Gisteren heb ik een bezoek gebracht aan het Indië monument. Heb een (daar geplukt) bloemetje neergelegd op het monument van de burgerslachtoffers.

Het was er zó rustig, dat ik toch maar een tekening heb gemaakt. Een van de gidsen daar maakte nog een praatje met mij. Op woensdag t/m zondag is het paviljoen open. Er is nu een tentoonstelling over de ‘hell ships’. 

Wat is het een prachtig park, bij de monumenten en het  kasteeltje Hattem. Er staan ook schitterende bomen; een keertje met mezelf een tekenafspraak maken! 

2121-#ikherdenk

#ikherdenk #15augustus

Vandaag is de herdenking van het formele einde van de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden en van alle slachtoffers die tijdens die oorlog in het voormalig Nederlands-Indië zijn omgekomen.

Gisteren was ik in Lochum waar Erica Bürer, (aangetrouwd) familielid haar verhaal deed over de onstaansgeschiedenis van haar boek Imagine. In de zaal veel oudere maar ook jongere mensen die een band hebben met Nederlands-Indië. Mijn ‘Indo-radar’ draait op volle toeren. Ook werden de oorlogsverhalen verteld van drie jongens uit Nederlands-Indië. Om me heen wordt er instemmend geknikt. Zó herkenbaar allemaal.

Bij de foto’s hierboven met de klok mee:

- Op de voorgrond staat een foto van mijn familie aan moederskant. Zij is daar zelf nog een babietje in de armen van oma Ger. Opa Piet zit er achter, net als mijn overgrootvader Willem Burer (inderdaad zónder puntjes). Deze foto zag ik ooit eens op de Tong Tong Fair in Den Haag en is het startpunt geweest van het boek van Erica. Ook heb ik een nichtje van mijn moeder in contact kunnen brengen met deze tak van de familie.

- ik voelde me trots om te vertellen over deze familie. En toen ik mijn opa aanwees was Erica verbaasd. Ze hadden altijd gedacht dat hij was overleden na een auto-ongeluk in Buitenzorg.

Ook wisten ze niet dat oom Theo (vader van moeders nichtje) kinderen had toen hij in Birma overleed. Ik kon de foto dateren op 31 augustus 1935. Mijn overgrootvader is duidelijk het middelpunt met al die bloemen. Het moet zijn verjaardag geweest zijn. Mijn moeder was er vier maanden.

- dit is het graf van oom Theo (ze noemden hem ook Oetje) op het oorlogskerkhof met een bloemetje erop.

- de dochter van Erica, Josje, heeft dat bloemetje gelegd tijdens haar verblijf in Zuid-Oost-Azië.

Over de lampen in de ruimte zijn oude batiks en ikats gedrapeerd. Ik kom in contact met de eigenares, en ik mag haar e-mail doorgeven aan Sabine Bolk, een batikkenner die ik via Social media heb leren kennen. Schitterende stoffen, sommige zijn gescheurd, zó oud..

En aan het eind van de ochtend, na een vraaggesprek met het publiek, blijkt er eten te zijn. Samen met de mooie gesprekken die ik had met onbekenden een hartverwarmend einde aan dit bijzondere avontuur. Het begon met een berichtje op Facebook, en het eindigde in een mooi en zonnig Lochem.

1940-oorlogsdagboek

#ikherdenk 

Deze foto komt uit een dagboek van een oom van mijn moeder. Hij is gestorven in een Japans werkkamp bij de Birma-spoorlijn in 1944. Van het bestaan van dit dagboek weet ik pas een paar dagen. Hij verhaalt erin van de verschrikkingen van het kamp, zijn ziekteperiodes, zijn verlangen naar zijn vrouw en naar vrede en dat het allemaal voorbij is. Helaas heeft hij het niet overleefd. Hij was de broer van mijn opa aan moederskant en was getrouwd met de zus van mijn oma aan moederskant. Kun je het nog volgen? Twee broers Burer zijn getrouwd met twee zussen Soute. Mijn moeder is het babietje op de foto, dit zal in 1935 zijn). Mijn opa Piet rookt een sigaretje en mijn oma Ger zit rechts.

Vrouw op de voorgrond is mijn oma Ger. Haar zus, tante El, zit op de achtergrond, die heb ik ook nog gekend. Weet niet of de man daarnaast haar man, de betreffende oom is.

Omdat ik bezig ben met het digitaal maken van een dagboek uit Nederlands-Indië en daarin lees over de verschrikkingen in de vrouwenkampen, vind ik het juist heel bijzonder dat ook wij zo'n dagboek in de familie hebben. Ik ben bijna klaar met het overtikken van de namen van de 175 gestorven kampbewoners! Voordat de herdenking van 15 augustus plaatsvindt in Den Haag, wil ik dat gedaan hebben. Dan kan ik zeggen dat ik deze overledenen herdenk en mijn achteroom ook.

#ikherdenk https://www.indieherdenking.nl/