zaterdag, februari 04, 2023

3053-haastwerk

Het was een beetje haastwerk gisteren. Bovendien had ik de jongste kleindochters om me heen. Maar het is gelukt. Het experiment was als volgt: de UVlamp werd een meter boven de grond aangezet. Op de grond lagen papiertjes die met de cyanotype oplossing waren ingesmeerd. Met kleindochter Z. de bloemetjes erop gelegd en dan een half uur wachten. Waarschijnlijk kan het ook veel korter. Je ziet de zonschaduw ook op de bloemen, maar bij de resultaten heeft deze schaduw geen invloed gehad. Bijzonder. Een oud-collega heeft de cyanotype midden-boven gekregen voor zijn pre-pensioen. Onderste foto is het moment na de belichting maar voor het uitwassen. De kleuren linksboven en midden zullen nog wel donkerder worden.

donderdag, februari 02, 2023

3052-brief

  


Opa Piet


Eigenlijk weet ik niet precies wanneer mijn opa Piet, vader van mijn moeder Sylvia ziek werd. Hij kreeg kanker en kreeg een buisje in zijn luchtwegen, een tracheostoma, waardoor hij opnieuw moest leren communiceren. Ik kan me niet meer herinneren hoe hij zijn eten kreeg. Ik denk haast vloeibaar, fijngemalen babyvoeding door een rietje of tube? 


De echte naam van mijn opa was Theodorus Godfried Burer, geboren op 18 juni 1901 in Semarang in Nederlands-Indië. In 1917 werd hij ingeschreven als ambtenaar bij de Oost-Indische ambtenaren. In 1934 verloofde hij zich met mijn oma Geraldine Marie Erna (1913-1991) en trouwde op 10 februari 1934. Ze kregen een dochter, mijn moeder, en drie zonen. Hij had een broer die ook Theodorus heette, die getrouwd was met een jonger zusje van oma Ger. In 1949 zijn ze per boot naar Nederland gekomen. Ze hebben eerst in een pension gezeten in Den Haag, maar verhuisden na een tijdje naar Amsterdam.

Ze woonden in de Steven Vennecoolstraat 24h, in de Amsterdamse wijk Geuzenveld. Je moest in het portiek met de trap omhoog en dan moest je bellen bij de linkerdeur. Ik vond dat kleine spionnetje in de deur altijd heel intrigerend. Ik was te klein om erdoorheen te kunnen kijken. Later kwam er ook een kettinkje tussen de deur en het kozijn. Dan keek oma altijd even ertussen. Over de drempel kwam je dan meteen in een lange, donkere gang. Rechtdoor was de trap naar de kamer op de begane grond. Soms was die met een luik afgesloten. De kamer beneden noemde ik de tuinkamer, omdat je er in de tuin terechtkwam. Later heb ik in die tuinkamer een jaar vertoefd, toen ik na mijn mislukte studie ging leren en werken in Amsterdam. In mijn gedachten was het een grote tuin met bloeiende rozen, het terrein van mijn oma. 

Als je links de gang inliep had je aan de linkerkant de deur naar de woonkamer, waar ook de eettafel stond, met zo’n dik tapijt erop en een asbak, die altijd vol was met peuken. Er was ook een deur naar het balkon, geloof ik. Er stond een kachel en er was iets van muziek, een platenspeler, denk ik? Oma zong graag een operaatje of twee mee. Er was ook vaker een kanariepietje in een kooitje. Die zong altijd vrolijk mee, maar kon ook solo gaan. Tot genoegen van oma. Aan de rechterkant van de gang was oma’s domein. Er stond een bed, wellicht nog eentje, want ik heb er geslapen met (snurkende) oma. Het belangrijkste vond ik dat ze daar de naaimachine had. Ik zie mezelf nog op de grond zitten, terwijl ik een bloes namaakte in bruin-witte blokjesstof. Met oma in de buurt kon ik alles! Oma verzamelde altijd stofjes, die ze op de markt kocht, en ik mocht er altijd wat van uitzoeken. Het is mij niet onbekend, deze verzamelwoede. Ik denk nog steeds aan die ritjes achterop de Solex bij oma naar de winkels en de markten. 


Maar goed, het is het verhaal van de laatste dagen van mijn opa. Ik heb trouwens geen flauw idee waar hij dan sliep als ik er logeerde? Ik ga het nog navragen bij mijn tantes. Nog even verder met die gang. Aan het eind van de gang links kwam je weer in een slaapkamer terecht. Deze kamer had een deur naar het balkon. Op dat balkon heb ik eens doodsangsten uitgestaan toen ik met Oud en Nieuw een staaf Bengaals vuur had vastgehouden. 

De gang ging naar rechts. De badkamer was aan je linkerkant. Het rook er altijd naar Pears soap. Soms had een van mijn ooms daar uren gedoucht en liep je door de mist. Weet niet meer of er rechts nog een kast was? De gang eindigde in de keuken. In gedachten was die wel piepklein. Met een fornuis rechts, het aanrecht rechtdoor en de deur naar een piepklein betonnen balkon links. Overal stond eten, er stonden potjes en pannetjes. Er was altijd wat te snoepen. Ook dit was het domein van oma. 

Opa Piet was chemicus. Eerst in Buitenzorg (Nederlands-Indië) /Bogor (Indonesië) in de Plantentuin. In Nederland kon hij gelukkig ook aan de slag. Ik ben er een keer geweest. Omdat hij kleurenblind was, had hij een truc om achter een kleuruitslag te komen. Hij vroeg gewoon zijn collega dan om raad. “Wat denk je, collega?”, waren dan zijn gevleugelde woorden.

Opa was een kei in het oplossen van kruiswoordpuzzels, hij won weleens een prijsje. Ook de Toto werd plichtsgetrouw ingevuld. Hoe vaak ik die niet op de post heb moeten doen?

Ik heb twee brieven van mijn opa bewaard, waarin hij vertelt over zijn ziekte en lijdensweg. En dat het bijzonder was dat hij nog leefde. Hij zou drie jaar ‘gekregen’ hebben, maar het werden er al acht. 

Hij was mijn enige opa; opa Coors ken ik alleen van de foto’s en verhalen. De vader van opa Piet heb ik ook nog gekend, opa Willem Burer. We waren beiden op 31 augustus jarig! Net als Koningin Wilhelmina trouwens; die was jonger dan opa Willem Burer!



De laatste dagen van opa Piet


Op 25 augustus 1973 schrijft opa Piet een brief aan zijn dochter Sylvia Coors-Burer:


A’dam, 25/8-‘73


Beste Sylvi

Bedankt voor je lange brief, en ik ga je ‘tzelfde aandoen. Intussen merk ik wel, dat je ‘t erg druk hebt en de handen vol met de jongens.

En ik wil vaak Mams sparen, want dikwijls moppert ze, dat ze niet even stil kan zitten.

Nou weet ik wel, dat zij ‘t vaak niet meent, begrijpelijk, als je in de zenuwen van mij zit.

O, Syl, je weet niet half, wat je ook beweert, hoe zwaar ik ‘t heb in de uren van 9 tot 10, 11 uur met klaar maken van de voeding

‘t Is geen kwestie van niet mekaar vertrouwen, maar ik weet, dat ze ‘t gewoon niet kan zonder ongelukken. Je moet ‘t ‘n tijdje leren, en ik weet ook niet hoe ik ‘t moet doen, ik heb de tijd niet, wanneer ik ‘t moet doen.

Ik wou, dat ze ‘t van een zuster v.W.Gasthuis kon leren.


Wat anders, leuk, dat Patries in Londen zit. Ik hoop dat ze zich daar vermaakt.

Niet alleen de jongens zijn gek op haar, ook ik vind ‘t altijd prettig, als ze hier zit, zo rustig, geen geblèr als van T. Toetie (niet vertellen).

Heb het nog altijd koud, soms weet ik niet, wat ik moet doen, vergeetachtig, oud, seniel.

Ja, wat wil je met zo’n ziekte.

Ik wou dat ik met Rob en Rina mee kon. Misschien, dat er nog een wonder komt van die Onbekende heilige Pater Savelberg van Sonja.

Ik zal maar uitscheien, je krijgt er wel genoeg van. Een volgende keer meer, Syl,

Onze hartelijke groeten, ook aan Charles en allemaal thuis, ook van mams,

Als altijd

Je liefste

Paps



Op 26 augustus 1973 was ik net thuis van bijna een maand vakantie in Engeland. Ik moest eerder thuiskomen, omdat er van alles nog geregeld moest worden voor mijn eerste studiejaar. Ik was bijna achttien, en eigenlijk wilde ik die zondag nog even naar opa en oma met de trein. Maar ik wilde naar televisie kijken en ik bleef thuis. Oma Ger belde die middag op om te zeggen dat opa in zijn eigen bloed gestikt was. We hebben gehuild! Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik had kunnen helpen als ik daar geweest zou zijn. Vanaf die dag heb ik nooit meer televisiekijken mijn leven laten bepalen.


Een paar dagen later wordt er een brief voor mijn moeder bezorgd met de post.

Het is de bovenstaande brief. Het adres staat er verkeerd op; in plaats van 21-73 staat er 23-50!

Dat was schrikken voor mam! Je vader is gestorven en je krijgt een brief na zijn dood. Bizar.


Opa is op donderdag 30 augustus begraven. Ik kan me een smalle looproute herinneren bij zijn graf. Ben er nooit meer geweest. Het graf is er al lang niet meer. Toch bijzonder dat ik nu deze brief vind, dertig jaar later, in de spulletjes van mijn moeder, die er ook al elf jaar niet meer is.



Patricia Coors

Swalmen, 31 januari 2023


woensdag, februari 01, 2023

3051-HapaZome

Hapa Zome is Japans voor het op stof op papier hameren van bloemen en planten. Op de vensterbank in de keuken staan potjes met de Japanse Indigo, Persicaria Tinctoria. Ze staan er te verpieteren, maar hebben wel bloemetjes gekregen. Nu dacht ik gisteren, eens kijken of er zaadjes bij zijn. Wat schetst mijn verbazing? Ik heb 65 zaadjes kunnen redden. Hoera! De planten die buiten stonden hebben het door de vorst niet gered, allemaal dood! Zonde, want ze waren aan de bloei geweest. En ik had er genoeg zaad uit kunnen halen. Nu heb ik via Etsy al nieuw zaad besteld.

Omdat er naast de verdroogde ook nog groene blaadjes aan de stengels zaten, dacht ik: ik ga hameren! Niet zo’n goed idee op het aanrecht, maar het was al donker buiten. Het linnen is voorbewerkt met sojamelk. Het is een deel van mijn verfvoorraadstofjes. Vandaag bleek het groen wat blauwiger te zijn geworden. 

Note to self: wat gebeurt er als ik de bladeren met zout bestrooi en dán ga hameren? Zal ik ook nieuwe stekjes maken om in de lente te herplanten? 

dinsdag, januari 31, 2023

3050-volhouden

Trots op mezelf! Heb drie kruidenrekjes vastgeschroefd, de keukenkast ontdaan van te oude kruidenpotjes, en heb ook een poetsbeurt uitgevoerd. Maar eigenlijk had ik heel andere plannen. Die zijn gewoon opgeschoven. 

maandag, januari 30, 2023

3049-narcissenblauw

Met mijn zelfgemaakte chemicaliënmix heb ik de eerste  test gedaan met opgedroogde narcissen van vorig jaar. 

Rechtsboven: nog niet belicht met de UVlamp

Rechtsonder: zoals het in het spoelwater eruitzag. Maakte me zorgen over de lichte kleur.

Links: zoals het opgedroogd eruitziet. Helemaal tevreden!

Note to self: nu één meter breed stof belichten met de UVlamp. Experimenteren met afstand en tijdsduur. Heb geen doos die zo breed is, dus heeft de sterkte van het uvlicht daar ‘last’ van als het licht verspreid wordt? 

zaterdag, januari 28, 2023

3048-dementie

Vandaag kwamen drie jongedames mij filmen, oudste kleindochter had me gevraagd. Ik figureer in hun profielwerkstuk over dementie. Ja, ik speel een oma die vier fases van dementie doorloopt. Uiteraard heb ik meegedacht en heb steeds een ander kledingstuk aan waarbij mijn haren steeds slordiger worden. Het klapstuk? Dat mijn eega mij troost door dansend, nou heupwiegend eigenlijk, met me mee beweegt. Hilarisch, want hij dacht dat ze nog niet aan het filmen waren en stond er als een zoutzak bij. We zullen wel zien wat het resultaat wordt. We kregen namelijk ook de slappe lach, en die wordt als blooper gebruikt. 

Bij toeval kwam als laatste beeldje van een live-foto dit juweeltje tevoorschijn. Kunst!

vrijdag, januari 27, 2023

3047-startGroepswerk

Het begin is er. Een nieuw groepswerk is geboren. Het resultaat is een samenvatting van onze ideeën. Kleine werkjes in naturel met een maximale grootte van 7 bij 11 cm. Hoe we die gaan tentoonstellen weten we nog niet, dat komt vanzelf nog. Ik zal nog eens in mijn zelfgeverfde stofjes duiken en mijn antieke kantjes mee naar de groepsbijeenkomsten meenemen. Helaas hebben we maar weinig nodig.

donderdag, januari 26, 2023

3046-recept

Ik treed nu in de voetstappen van opa Piet, die scheikundige was bij de plantentuin van Buitenzorg (Bogor). Chemicaliën mengen om cyanotype te maken. Nee, het is niet het recept van Anna Atkins, de eerste fotografe, maar een moderner recept. 

Ik heb maar meteen een voorraadje klaargemaakt in twee andere flesjes. Ik weet niet hoeveel ik nog nodig heb voor mijn nachthemd (paar blogs terug). Eerst maar een proefafdruk maken.

Note to self: 100 ml bij oplossing A gaat niet lukken in dit potje. Vijf ml gedestilleerd water pastte er helaas niet meer in. Vol is vol. Wat het met de afdrukken gaat doen valt nog te bezien. Werken met handschoenen aan, schort voor en mondkapje op!

woensdag, januari 25, 2023

3045-negatieven

Voor deze cyanotype-afdrukken heb ik negatieven twee  keer op transparante sheets afgedrukt op mijn laserprinter. Heb ze uitgeknipt en op elkaar gelegd, waardoor het zwart nog zwarter wordt. En er dus een scherpere foto ontstaat. Dit is een tip die ik onthouden had uit een van mijn boeken. Inderdaad is het resultaat geweldig. Omdat de transparante sheets statisch zijn blijven ze netjes op elkaar plakken. De eerste serie is afgedrukt op de voorbewerkte stof van Jacquard. De tweede serie is op een wat stijve katoenen batist met een mengsel van print-art-read.nl afgedrukt. Prachtig, hoe doorschijnend de stof is. Jammer genoeg heb ik er niets meer van. 

Note to self: fotonegatieven afdrukken op goed ingesmeerde stof, anders vallen er ‘gaten’ in de afbeelding. Enkele foto-afdrukken ook verkleuren door eerst te bleken en dan in de thee, of in de koffie. Kijken of dat een mooier blauw of juist sepia kleur geeft. Tulpen krijgen een gekke vorm als er een glasplaat op ligt. Weet niet of ze eerst plat drogen een betere vorm geven? Kan dat nog proberen. De tulpen staan nog in de vaas. In 3-d vorm gedroogd (zie eerdere blog) geeft wél een interessant resultaat.

dinsdag, januari 24, 2023

3044-oefenen

Een tijdje geleden, vorig jaar dus, heb ik de vloeistof voor de cyanotype gemengd met aloe vera  om er beter mee te kunnen verven. Heb er stipjes en rondjes mee gemaakt. Het bloemetje op de grote cirkel op het tasje is niet gelukt. Eigenlijk heb ik gewoon met blauw geverfd. 

Note to self: meer experimenteren met de aloe Vera-gel. In welke verhouding toevoegen? Lukt het nog wel om een afdruk van een foto te maken als er aloe Vera bij zit? Beter mengen, er zijn (linksboven) wat glimmende plekken.  Ja, je kunt gerichter schilderen met scherpe randen.

maandag, januari 23, 2023

3043-tulpen2

Zoals beloofd is hier (rechts) het resultaat van de cyanotype met de gedroogde tulpen. Linksonder de onbelichte stof (van het merk Jacquard), linksboven is het net belicht met mijn UVlamp (everbeam 395nm 59w IP66). Vijftien minuten belichten en dan 15 minuten spoelen.

Note to self: dit ook proberen met de gedroogde narcissen en de lelies.

zondag, januari 22, 2023

3042-zondag

Wat een rare zondag. Moest steeds denken aan Mathy Engelen, die ik vorige week nog heb gesproken. Hij is een kunstenaar uit België en stond op de autobeurs in Maastricht. Hij is afgelopen vrijdag plotseling overleden. Hij is maar 65 geworden en zat nog zo vol plannen! Ik heb maar met mijn cyanotype en UVlamp gespeeld. En uiteraard ook met mijn gedroogde tulpen. Morgen zal ik het resultaat en nog meer laten zien.

Het roodborstje en de Vlaamse Gaai brachten een bezoek aan de tuin.

vrijdag, januari 20, 2023

3041-tulpen1



Eindelijk weer eens geëxperimenteerd met cyanotype. Dit keer met de UVlamp voor 15 minuten. Ben nog niet helemaal tevreden met het resultaat. Het stofje rechts was een van de laatste die ik ‘ingesmeerd’ had. Dat is zo lang geleden dat ik vergeten ben wat mijn bedoeling ermee was. De ingesmeerde stofjes zitten in een zwarte plastic zak, en als ik ze eruit haal weet ik niet welke stofstukken het zijn (geweest). Midden onder is een gebruikt wasdoekje. Die afdruk vind ik goed gelukt.

 

Mijn sneeuwpop van 15 cm hoog. Kleindochter Z. moest en zou naar buiten.

donderdag, januari 19, 2023

3040-opgeheven

Soms moet je plannen opgeven. Projecten die in de loop der jaren stof vangen en alleen maar groter worden. Het idee blijft leuk, maar ik heb er de tijd niet meer voor. Ik wilde al die verschillende flesjes en blikjes op papier tekenen. Een onbegonnen zaak, dat zullen jullie begrijpen.

Wat ik dan allemaal verzameld heb?

Koffie 60. Chocomel 1.

Blikjes fris 29. Plastic Kefir 8.

Plastic fris en sap 35. Plastic water-plus 20. Blik bier 0% 6.

Blik Coors bier 1. Karton fris 1.


En waarschijnlijk nog meer, maar heb het niet meer echt verzameld de laatste tijden. Ja, er zijn nog twee projecten waar ik al aan was begonnen, dus die maak ik af.

woensdag, januari 18, 2023

3039-plan

Dit nachthemd hoort bij een plan. Als lid van Grenzenlo(o)s mag ik dit nachthemd ‘bewerken’. Liefst voor 5 mei. Vijf van ons gaan de uitdaging aan. Maar wat ga ik doen? Ik heb zoveel ideeën, de tijd is echter beperkt. Bovendien vecht een van die ideeën in mijn hoofd al voor een bewerking van een ander kledingstuk. Daar wil ik niet aan tornen. Mijn eerste idee zal ik morgen maar eens met losse stofjes uitvoeren. Behalve opruimen en fietsen heb ik een lege ‘vrije’ dag. Wordt vervolgd!

dinsdag, januari 17, 2023

3038-opruimen



Bij het opruimen het gereedschap van zoonlief gevonden. Elk boek en elk schrift voorzag hij van gele strepen. Sommige doen het nog. De rest gaat weg.

En ook nog een hoop papier weggedaan. De auto zat helemaal vol.

zondag, januari 15, 2023

3037-herstelwerk

Afgelopen vrijdag wilde kleindochter Z. even hangen aan mijn TRX (workout-toestel, dat er voor de show hangt want ik doe er weinig mee). Geen probleem, maar ze wilde meer! Zitten! Nou, dat ging nog door haar beentjes door de ringen te schuiven. Ja, zo ging het ook. Maar oma had een beter idee: een boodschappentas ophangen en dan het kind erin. Het ging goed, totdat…

Kind op de grond, tas kapot. Niks gebroken gelukkig 😅. Domme, domme oma.

De tas is net weer genaaid. Kleindochter T. is net gedropt.

zaterdag, januari 14, 2023

3046-autogek

Dankzij de regen, waardoor manlief niet ging golfen (zijn maat mocht niet met de kart rijden op het natte gras), konden we ipv morgen vandáág al naar de Interclassics beurs in Maastricht. Ja, het was druk. Maar voor ons is het een herkenning van voertuigen uit ons verleden. Onze eerste auto, de tweede, de derde, de Porsche, de auto’s van mijn vader en zijn broers; we zagen ze allemaal. Maar ook mijn lievelingsauto als jong meisje, de Jaguar E-type stond er. En ik ga altijd op zoek naar de race-auto van mijn grootvader Coors, een Fiat in Bertone-uitvoering. Pre-war heet dat, zo vroeg in de 19e eeuw. 

Bij de Bugatti-stand stond Mathy Engelen, een kunstenaar, waarmee ik wel eens ‘urban Sketching’ gedaan heb. Heb een klein werkje van hem gekocht. 

vrijdag, januari 13, 2023

3045-terugindetijd

Bij het opruimen kwam ik ook een paar diskettes tegen uit een verleden tijd. 

Ik heb ze uit elkaar gepeuterd, getekend en deels weggegooid. Het waren er 190. Wat te doen met wat ik bewaard heb? Idee is er al!

donderdag, januari 12, 2023

3044-resultaten

Eindelijk is de rups, ontworpen door kleindochter Z. af. Ditmaal met kleinere knopen. Had nog eerst een fout gemaakt maar kon dat eenvoudig herstellen. 

Heb ook weer geoefend met de Portretmodus van mijn iPhone. Volgende keer wat dichterbij! Nog even oefenen.

woensdag, januari 11, 2023

3043-oppassen

Van de nood een deugd maken is een spreuk, die ik vandaag ga uitvoeren. Mag op het hondje Yuki passen, en naast mijn eigen administratie kan ik hem af en toe tekenen. Of is het schilderen?


maandag, januari 09, 2023

3042-huiswerk

Naast breien, weggooien, verplaatsen, opruimen en niet-strijken heb ik ook stiekem gekeken in het Archetypes Guidebook van Kim Krans. Een schitterend vormgegeven orakel, met ronde kaarten. Het ligt nu bij mijn tweede dochter. Heb voor mezelf een kaart getrokken, het werd Thanatos. Iets met dood. Daar ga ik nog over mediteren en nadenken hoor. Maar een uurtje later heb ik toch nog drie kaarten getrokken, als huiswerk. Als tweede kaart kwam wéér Thanatos. Tja, daar moet ik nog wel wat mee. Het breiwerk van de sjaal is naar de woonkamer verhuisd (lees de blog van gisteren).

zondag, januari 08, 2023

3041-stiekem

Tussen de bedrijven door (ja, ben aan het fietsen, boodschappen doen, kerstspullen opruimen, kantoor leeghalen) ben ik begonnen aan een nieuw breiproject. 

Het moet een stola worden in de kleuren van mijn bril. Het ligt een beetje verstopt anders krijg ik de neiging even te breien.

Ondertussen had ik geluisterd en gekeken naar een interview met Elizabeth Gilbert. De link kreeg ik van mijn lieve schoonzus, je kunt het vanaf nu nog maar een paar dagen zien. Het is in het Engels. Klik op haar naam hierboven.

Toen ik rond middernacht wat afval weggooide buiten zag ik deze kleur in de lucht. Ik geloof dat mijn telefoon het wel een beetje overdrijft. Het zullen wel de groeilampen zijn in de kassen van het volgende dorp.

vrijdag, januari 06, 2023

3040-knoopoefening

Hoewel ik moest oppassen kon ik toch nog iets van vilt maken. Kleurtjes uitzoeken, knoopjes uitzoeken van dezelfde grootte, kleindochter Z. draait haar handje er niet voor om. Over een maand wordt ze al drie! Het lukt haar al om drie vingers op te steken. Natuurlijk hoor ik de hele dag: wat is dat? Of ‘ik wil dat doen’. Genieten dus. Die van een half jaar rolt door het hele huis en als ze onder de kerstboom dreigt terecht te komen moet ik ingrijpen. Hoe vaak ik haar niet onder de salontafel vandaan heb moeten sjouwen! En wat kan ze wild en enthousiast in de kinderstoel zitten, eh wippen! 

Maar goed, de rups hierboven zal ik nog even beschrijven. Het komt van een filmpje op Instagram. Het doel: kinderen leren knoopjes vast en los te maken. Het lijfje bestaat uit meerdere ovaalvormige vilten lapjes. Aan de linkerkant knip je een knoopsgat (ik had hem verticaal geknipt). Aan de rechterkant naai je een knoop vast. Het kopje heb ik eerst geborduurd en heb er eenzelfde lapje erachter vastgenaaid. Het ‘staartje’ heeft geen knoop. Weet eigenlijk niet hoe oud je moet zijn om dit te kunnen, maar mijn kleinkind lukt het (nog) niet.

donderdag, januari 05, 2023

3039-Amsterdam

Eindelijk naar Amsterdam met dit kleinkind dat zaterdag alweer twaalf wordt. Nu kon ze nog tegen kindertarief mee. Helaas was de danskledingwinkel die ik had uitgekozen verdwenen. De website was er nog wel, maar de winkel niet meer. Desondanks hebben we veel plezier gehad. Op het laatst kon ik niet meer lopen. We hadden ook nog een rondvaartboot gepland. Daar konden we eerder terecht dan het gekozen tijdslot. Beetje brutaal wil ik nog wel zijn.

Hier zie je een van mijn stickers in Amsterdam. Het is het hondje links onderaan! 

woensdag, januari 04, 2023

3038-deLaatste

Het voelt als de laatste oliebol, maar eigenlijk is het mijn eerste van 2023. Er lag een paar dagen een oliebol op me te wachten om nagetekend te worden. Die was veel mooier, maar ondertussen zó hard geworden dat ik mijn tanden er niet in kon zetten. Gelukkig kon ik een oliebol uit de diepvries ontdooien. Ja, ik heb me opgeofferd om er een op te eten. Het kostte me moeite om niet twee happen tegelijk te eten. Haha.

Het is mijn tweede tekening dit jaar, getekend alleen met aquarelverf. Mijn nieuwste zelfgemaakte boek bevat alleen maar aquarelpapier. Dus…

dinsdag, januari 03, 2023

3037-deEerste

Had hem gisteren al willen ‘posten’. Dit is de eerste tekening van het jaar 2023. Van oud op nieuw bleven de jongste kleindochters bij ons slapen. Helaas was die van 5 maanden om zes uur wakker en wilde die van twee jaar ook mee naar beneden. Half zeven lagen ze weer te slapen, maar ik ben wakker gebleven door dit te tekenen. De kleinste slaapt in een bolderkar waar ik een babyboek als achtergrond heb gestoken. De oudste sliep op de bank. Het rood is van Joki, die haar speentje vasthoudt. Ik zag alleen haar haren. Ze werd half tien wakker. 

zondag, januari 01, 2023

3036-nieuwjaarswens

Gelukkig en gezond nieuwjaar! Dat er in 2023 weer vrede komt. 




(Wat voorbeelden van gebruikte kleuren)