3683-donderdag

In het atelier in Mönchengladbach, heb ik vandaag mijn bloesje geshowd. Nee, de haakjes zitten er nog niet aan. Moest het uithalen, want ze zaten niet goed. 

En zo zagen mijn asperges eruit op dinsdag; sambal goreng asperges (recept van kokenmetkarin.nl). Woensdag ook nog van gegeten. Jammie.

3682-start

Bezoek vandaag! Familie uit Amsterdam was op bezoek. Dus dat wordt koken. Heb een experiment gekookt: sambal goreng met asperges, tomaten en eieren. Heel smakelijk, al zeg ik het zelf. Morgen zal ik een foto laten zien. Had door het opruimen (altijd nodig) en de wandeling met de familie door het Groenewoud 16.000 stappen gedaan. Oei. Bij het opruimen kwam ik weer mijn bomenboek tegen. Begonnen in 2022. Heb de haagbeuk getekend. Die was te ver uitgelopen en bloeide zelfs. Net voor het slapengaan even getekend. De start van een nieuwe poging het boek te vullen? Zag bij het fietsen nog veel mooie bomenbloemen…

Nog even mijn dansje oefenen en dan naar bed!

3681-bijnaklaar

Daar hangen ze dan. Onze dansbloesjes. Nog zonder haakjes en oogjes. Die komen nog met de post. Zo jammer dat de stof synthetisch is. Maar daardoor kreuken ze niet. Ik geloof niet dat ik ze Han strijken, maar stevig ik nog wel doen.

3680-oefenen

De tijd dringt. Kleindochter was ziek, maar we konden vandaag nog verder werken aan onze dans. Ik moet nog een beweging ontwerpen om zelf te doen voor op de hoeken van ons imaginair dansvierkant. Ik doe nu maar even wat. Eens kijken of we alles nog voor woensdag kunnen afmaken. Ikzelf doe steeds op dezelfde plekken de foute bewegingen. Langzaam lukt het me steeds beter. Ook met de filmpjes die we gemaakt hebben, gaat dat zeker lukken. Positief blijven. Ondertussen heb ik twee bloesjes gemaakt. Alleen nog haken en ogen eraan en de mouwen afwerken. Wordt vervolgd. O, en er moest een knotje komen. Die wil ik nog ‘verstoppen’ met mijn eigen verzamelde haren. Ook hier: wordt vervolgd. Het moet heel strak zegt de kleindochter, maar ja, ik hou van los en slordig. Hahaha. 

3679-logeerpartij

Donderdagmiddag kwamen de twee jongste kleinkinderen logeren. Gezellig maar vermoeiend. Had al bedacht dat ik zou gaan naaien als zij gingen slapen. De naaimachine staat op de logeerkamer namelijk. Het werd een tijd vol met spelletjes doen, cakejes bakken, opeten en versieren. Ook hebben we muziek gemaakt. De jongste kan én op de kazoo blazen, én een bel luiden, én trommelen. Herrie dus… maar ik kan overal tegen. Ik zie dat ze plezier hebben. Ook ik moest meedoen. Ik op de piano en zij met de andere instrumenten. En dan wisselen… hilarisch. Heb wat geluid opgenomen. Ze nemen het serieus. Dus oma ook. En ja, kon nog een paar minuutjes wat tekenen. 

3678-ooknog

Vandaag nog even gestreken, van een oud lapje een ‘oefen’bloesje gemaakt voor de dans met kleindochter J.

Morgen passen en dan aan de slag om er nog twee te maken. Wordt vervolgd. 

3677-ondertussen

Ondertussen ben ik deze week druk met Making Zen, een gratis bombardement met maakvideo’s. De samenstellers willen graag dat je een videopas koopt. Dan kun je de video’s levenslang bekijken. Maar daar heeft Bruin geen geld voor over. Dus scan ik per dag de acht(!) video’s op bruikbare onderwerpen. Wat een stress, niks Zen. Van tevoren had ik op internet al onderwerpen langs zien komen. Toch ben ik blij dat ik alleen vandaag nog hoef. Wordt vervolgd, nog even tijd verzinnen om wat te maken. 

Bij de foto’s: in Duitsland had ik vijf gelstiften gekocht. Kleindochter Z. maakte een tekening voor haar moeder. En ik heb een tekening gemaakt met als basis het cijfer 2. De techniek is van Esté MacLeod. Pas op, het is verslavend. Linksonder zie je de ruimte waar we even kunnen oefenen voor onze dans op Pinksterdag. Kleindochter J. doet haar best, maar ze heeft pas één minuut van de drie ontworpen. En ook haar eigen dans voor school wil ze af hebben, zodat ze die ook met Pinksteren kan laten zien. Bovendien had ze me de verkeerde muziek toegestuurd. Moet nog even goed luisteren. Eens kijken of ik al weet wat ik moet doen op welk muziek-onderdeel. Help! 

3676-wachten

Voor mijn zeventigste verjaardag heb ik een workshop gekregen, mét familieleden. Een groepje van zes dames ging aan de slag. De eerste avond hebben we met klei gewerkt en onze creaties gemaakt. Veel verder dan een vaas, een bakje voor in de badkamer en een ‘knopje’ voor spekkoek kwam ik niet. De vaas, rechtsonder staat hier op zijn kop, de bodem moest geverfd worden met glazuur. Het lichtblauw wordt na het bakken een mooi donkerblauw, het moet passen bij mijn windmolentje, linksboven. Het roze bij het bakje en het knopje gaat robijnrood worden. Het donkergrijs van het knopje en ook aan de onderkant van het bakje wordt een soort zandkleur. We zullen het zien. Deze tweede avond, in het Lokaal in Arcen, verliep een stuk rustiger. Beetje roeren in de glazuurpotjes en alles verven, lekker kletsen, genieten van het huisgemaakte gebak. Top! Helaas moeten we drie weken wachten tot alles klaar is. Wordt vervolgd!

O ja het zwart van het woord spekkoek was eerst goud, maar helaas ging dat weg na het aanbrengen van de zandkleur (donkergrijs) . Nu lijkt dat woord mooi zwart, maar toen het was opgedroogd was het toch weer donkergrijs.

3675-handenfoto

En daar zaten we dan. In de tuin, in de zon op een met chemicaliën geverfd linnen servet. Had snel nog wat bloemen geplukt. We, dat zijn echtgenoot en ik, hij doet gewoon met mijn idee mee. In ‘a split of a second’ hebben we onze handen meer verplaatst richting de zon, bang voor gekke brede schaduwen. Hieronder zie je het eindresultaat. Je kunt toch zien waar onze handen eerder lagen. En ja, die gekke brede schaduwen zijn er gewoon. 

Net na het eerste spoelen zagen we gekke blauwe vlekken op de vingertoppen. Die verdwenen grotendeels, maar zijn nog flauw zichtbaar. Tja, en het Robertskruid (midden onderin) lag eerst mooi apart, maar door onze ‘move’ kwam het bloemetje in de weg te liggen. Achteraf hadden we eerst moeten ‘oefenen’, maar het is zoals het is. Een leuke herinnering van ons op deze warme lentedag.