3690-gelukt

/

Upcycling is een groot woord, maar vandaag is het gelukt. Een vriendin had een bevlekte lievelingstrui, en wilde daar een andere draai aan geven. Ze had geen idee van het Cyanotype proces. En omdat de zon meestal scheen was het vandaag een perfecte dag. Eerst de gewenste plekken insmeren met de chemicaliën. Dan een papieren vogel neerleggen, midden op het T-shirt. Dik kwartiertje in de zon, nog een kwartiertje voor de achterkant van de mouwen. En dan uitspoelen en weken in water. Ze heeft het shirt thuis laten drogen (bovenste foto’s). Experiment gelukt!

Twee (!) jaar geleden heb ik haar twee kartonnetjes gegeven met afgeplakte vierkantjes met chemicaliën. Ze heeft het bewaard en durfde het nu wel te gebruiken. Uit mijn collectie veertjes koos ze die van de specht. Zie rechtsboven voor het eindresultaat. Geweldig! Alleen het afplakband liet niet overal los. Nu wil ik morgen nog een paar kaarten maken. En verder met mijn project, waar ik cyanotype voor nodig heb. Zal meer vloeistoffen moeten mengen. Wordt vervolgd. Mijn vriendin is heel erg blij.

3689-Bronbeek

Het was een cultureel dagje vandaag; gelukkig niet zo warm. Bronbeek is een soort militair bejaardenhuis. We liepen mee met een gids, die ons van alles vertelde over het gebouw en zijn bewoners. Ook over de vaste tentoonstelling wist hij van alles te vertellen. Helaas konden we niet lunchen bij de Kumpulan, een restaurant op het terrein. We moesten daarvoor naar een Chinees op Presikhaaf, een winkelcentrum waar ik vroeger wel eens geweest ben. Bij de foto’s hierboven: de drie torentjes hoorden bij het monument voor de gevallenen bij de bouw van de spoorlijn in Birma en Sumatra. De naam van de broer van mijn opa (linksonder) stond ook op het monument, H.E.T. Burer, 40 jaar. 

Linksboven zie je de verhouding van de oorspronkelijke bewoners (witte poppetjes), de Nederlanders (blauwe poppetjes) en de overige (Chinezen en Arabieren) in Nederlands-Indië. Tweede van linksonder: moerah is ‘goedkoop’. Derde van linksonder: een borduurwerkje uit de vrouwenkampen. Rechtsonder: mijn chinees bordje eten. Als je honger hebt eet je er lekker van. Mistte alleen de kroepoek. 

met vriendelijke groet, Patricia Coors | patriciacoors.blogspot.com | @patriciacoors | patriciacoors@me.com |

3688-experiment

Voor een project wilde ik experimenteren met Cyanotype en getekende vormen. Het eerste probeersel was een witte Posca marker op overtrekpapier. Linksonder ligt dit papier op een met cyanotype-chemicaliën ingesmeerd aquarelpapier. Middenonder: hier ligt het nog in het water. De witte stift is nog een beetje doorzichtig. Daarom heb ik een (paarse) krijtstift gebruikt op een stuk plastic van een plastic mapje (rechtsonder). Helaas werd het door de zon weer vloeibaar? Er kwam een grote vlek. De pluisjes van de gele morgenster lagen ‘gewoon’ op het papier. 

Vandaag ook mijn werk opgehaald bij de Kantfabriek in Horst. Met de fiets. 63 kilometer! Op de heenweg wind tegen, op de terugweg gelukkig mee. 

3687-warmdagje

Het blijft maar warm. Binnen is het koel. De gordijnen gaan niet open. Ben toch gaan sporten, en moest me opgeven voor de wk voetbal wedstrijd bij de fitness. Weet ik veel! Heb maar iets gekozen. Manlief zei dat deze finalisten ook gekozen zijn door de experts bij Vandaag Inside. Hahaha. We zullen het zien. 

Na drie keer een esdoorn getekend te hebben (plaatje komt nog) heb ik de Amberboom in mijn Bomenboek toegevoegd. Alleen wil ik nog de zaadbol apart tekenen.

En kijk eens: mijn gele geurende austin roos heeft weer veel bloemen. Ook dit jaar heb ik haar niet gesnoeid. De takken hangen nu over de tuintafel. Volgend seizoen toch maar eens snoeien en wellicht leiden langs de stam van de (stervende) Prunus Nigra. 

Met manlief even naar de post geweest en daarna een terrasje pikken voor een ijsje. Doordeweeks is het leuker dan in het drukke weekend. 

3686-Keramiekmarkt

Er was nog veel meer te zien op de tweejaarlijkse Keramiekmarkt in Swalmen. Met dochter S. ben ik er naartoe gelopen. Het was warm, veel zon en er waren exposanten die pal in de zon zaten, maar ook die onder grote schaduwrijke bonen stonden. Het was niet eerlijk verdeeld wat dat betreft. Omdat mijn huis al vol staat met moois heb ik niets meegenomen. Het werk van Simon Griffith met al zijn vogels was wonderbaarlijk (bovenste foto’s.) Linksonder was een ‘nieuw keramiektalent. Haar zwart-witte beeldjes konden soms bewegen als je op een knopje drukte. Geen naam opgeschreven. Ook niet van midden onder. Rechtsonder is het werk van nautica.be. Ze had beeldige porseleinen paddenstoelen en mini-kistjes vol mini-plantjes en beestjes. 

3685-dans

Het is weer voorbij, onze dansvoorstelling. We hadden warm licht besteld, maar op deze plaatjes lijkt het wel groen. Om 12:00 konden we even oefenen. Kleindochter J. kwam ook nog vriendinnen tegen die ook gingen dansen. Leuk om die gesprekken aan te horen, over school en over dansen. J. had ook nog een solo-dans (als negende aan de beurt). Onze dans samen was pas op de dertiende plaats. Ik mocht in de zaal zitten, kon ik ook de andere dansen zien. Maar hoe dichterbij het kwam hoe zenuwachtiger ik werd. En ja, lang zitten is niet mijn ding. 

Maar het ging allemaal goed, op een paar kleinigheidjes na. En we hadden ook bezoekers in het publiek. Zó gezellig. En waardevol. Met bloemen kon ik weer naar huis. Hoewel ik wel moe was ben ik toch nog gaan sporten. Had wel een reuze honger. Ben pas gaan lunchen na afloop. Wordt vervolgd? Gaan we dit nog eens dansen?

3684-klaar

Net voor het slapengaan nog de laatste steekjes gedaan. Heb de haakjes wat steviger vastgezet. Een schroevendraaier en een tang gaan mee naar de dansvoorstelling morgen. Ik heb een kebaja-speld (van familie aan vaders kant geërfd) vastgemaakt. De bloes is zo groot dat ik hem over mijn hoofd kan aantrekken. Dat laat ik dan maar ook zo. Straks nog even oefenen welk hemdje eronder het beste zit. 

Vandaag scheen de zon en was het lekker warm. Fietsweer dus, maar wel in een jurk. Mijn voeten zijn nog erg wit in deze leuke schoenen. Zal blij zijn als de dansvoorstelling gedaan is. Ik hoor het applaus al! 

3683-donderdag

In het atelier in Mönchengladbach, heb ik vandaag mijn bloesje geshowd. Nee, de haakjes zitten er nog niet aan. Moest het uithalen, want ze zaten niet goed. 

En zo zagen mijn asperges eruit op dinsdag; sambal goreng asperges (recept van kokenmetkarin.nl). Woensdag ook nog van gegeten. Jammie.

3682-start

Bezoek vandaag! Familie uit Amsterdam was op bezoek. Dus dat wordt koken. Heb een experiment gekookt: sambal goreng met asperges, tomaten en eieren. Heel smakelijk, al zeg ik het zelf. Morgen zal ik een foto laten zien. Had door het opruimen (altijd nodig) en de wandeling met de familie door het Groenewoud 16.000 stappen gedaan. Oei. Bij het opruimen kwam ik weer mijn bomenboek tegen. Begonnen in 2022. Heb de haagbeuk getekend. Die was te ver uitgelopen en bloeide zelfs. Net voor het slapengaan even getekend. De start van een nieuwe poging het boek te vullen? Zag bij het fietsen nog veel mooie bomenbloemen…

Nog even mijn dansje oefenen en dan naar bed!

3681-bijnaklaar

Daar hangen ze dan. Onze dansbloesjes. Nog zonder haakjes en oogjes. Die komen nog met de post. Zo jammer dat de stof synthetisch is. Maar daardoor kreuken ze niet. Ik geloof niet dat ik ze kan strijken, maar ik kan het nog wel doen.

3680-oefenen

De tijd dringt. Kleindochter was ziek, maar we konden vandaag nog verder werken aan onze dans. Ik moet nog een beweging ontwerpen om zelf te doen voor op de hoeken van ons imaginair dansvierkant. Ik doe nu maar even wat. Eens kijken of we alles nog voor woensdag kunnen afmaken. Ikzelf doe steeds op dezelfde plekken de foute bewegingen. Langzaam lukt het me steeds beter. Ook met de filmpjes die we gemaakt hebben, gaat dat zeker lukken. Positief blijven. Ondertussen heb ik twee bloesjes gemaakt. Alleen nog haken en ogen eraan en de mouwen afwerken. Wordt vervolgd. O, en er moest een knotje komen. Die wil ik nog ‘verstoppen’ met mijn eigen verzamelde haren. Ook hier: wordt vervolgd. Het moet heel strak zegt de kleindochter, maar ja, ik hou van los en slordig. Hahaha. 

3679-logeerpartij

Donderdagmiddag kwamen de twee jongste kleinkinderen logeren. Gezellig maar vermoeiend. Had al bedacht dat ik zou gaan naaien als zij gingen slapen. De naaimachine staat op de logeerkamer namelijk. Het werd een tijd vol met spelletjes doen, cakejes bakken, opeten en versieren. Ook hebben we muziek gemaakt. De jongste kan én op de kazoo blazen, én een bel luiden, én trommelen. Herrie dus… maar ik kan overal tegen. Ik zie dat ze plezier hebben. Ook ik moest meedoen. Ik op de piano en zij met de andere instrumenten. En dan wisselen… hilarisch. Heb wat geluid opgenomen. Ze nemen het serieus. Dus oma ook. En ja, kon nog een paar minuutjes wat tekenen. 

3678-ooknog

Vandaag nog even gestreken, van een oud lapje een ‘oefen’bloesje gemaakt voor de dans met kleindochter J.

Morgen passen en dan aan de slag om er nog twee te maken. Wordt vervolgd. 

3677-ondertussen

Ondertussen ben ik deze week druk met Making Zen, een gratis bombardement met maakvideo’s. De samenstellers willen graag dat je een videopas koopt. Dan kun je de video’s levenslang bekijken. Maar daar heeft Bruin geen geld voor over. Dus scan ik per dag de acht(!) video’s op bruikbare onderwerpen. Wat een stress, niks Zen. Van tevoren had ik op internet al onderwerpen langs zien komen. Toch ben ik blij dat ik alleen vandaag nog hoef. Wordt vervolgd, nog even tijd verzinnen om wat te maken. 

Bij de foto’s: in Duitsland had ik vijf gelstiften gekocht. Kleindochter Z. maakte een tekening voor haar moeder. En ik heb een tekening gemaakt met als basis het cijfer 2. De techniek is van Esté MacLeod. Pas op, het is verslavend. Linksonder zie je de ruimte waar we even kunnen oefenen voor onze dans op Pinksterdag. Kleindochter J. doet haar best, maar ze heeft pas één minuut van de drie ontworpen. En ook haar eigen dans voor school wil ze af hebben, zodat ze die ook met Pinksteren kan laten zien. Bovendien had ze me de verkeerde muziek toegestuurd. Moet nog even goed luisteren. Eens kijken of ik al weet wat ik moet doen op welk muziek-onderdeel. Help! 

3676-wachten

Voor mijn zeventigste verjaardag heb ik een workshop gekregen, mét familieleden. Een groepje van zes dames ging aan de slag. De eerste avond hebben we met klei gewerkt en onze creaties gemaakt. Veel verder dan een vaas, een bakje voor in de badkamer en een ‘knopje’ voor spekkoek kwam ik niet. De vaas, rechtsonder staat hier op zijn kop, de bodem moest geverfd worden met glazuur. Het lichtblauw wordt na het bakken een mooi donkerblauw, het moet passen bij mijn windmolentje, linksboven. Het roze bij het bakje en het knopje gaat robijnrood worden. Het donkergrijs van het knopje en ook aan de onderkant van het bakje wordt een soort zandkleur. We zullen het zien. Deze tweede avond, in het Lokaal in Arcen, verliep een stuk rustiger. Beetje roeren in de glazuurpotjes en alles verven, lekker kletsen, genieten van het huisgemaakte gebak. Top! Helaas moeten we drie weken wachten tot alles klaar is. Wordt vervolgd!

O ja het zwart van het woord spekkoek was eerst goud, maar helaas ging dat weg na het aanbrengen van de zandkleur (donkergrijs) . Nu lijkt dat woord mooi zwart, maar toen het was opgedroogd was het toch weer donkergrijs.

3675-handenfoto

En daar zaten we dan. In de tuin, in de zon op een met chemicaliën geverfd linnen servet. Had snel nog wat bloemen geplukt. We, dat zijn echtgenoot en ik, hij doet gewoon met mijn idee mee. In ‘a split of a second’ hebben we onze handen meer verplaatst richting de zon, bang voor gekke brede schaduwen. Hieronder zie je het eindresultaat. Je kunt toch zien waar onze handen eerder lagen. En ja, die gekke brede schaduwen zijn er gewoon. 

Net na het eerste spoelen zagen we gekke blauwe vlekken op de vingertoppen. Die verdwenen grotendeels, maar zijn nog flauw zichtbaar. Tja, en het Robertskruid (midden onderin) lag eerst mooi apart, maar door onze ‘move’ kwam het bloemetje in de weg te liggen. Achteraf hadden we eerst moeten ‘oefenen’, maar het is zoals het is. Een leuke herinnering van ons op deze warme lentedag.