Met een kindersetje gouache spelen, als de oppaskinderen weer thuis zijn, is een beloning voor een drukke dag. Gewoon gedachteloos wat mengen en in plaats van je kwastje schoonwassen, het kwastje afvegen op een lapje stof. Dan krijg je weer nieuwe lapjes waar je weer wat mee kunt (of moet?).
Had nog een haiku gemaakt toen ik met de fiets en de kleindochters een warm rondje ging fietsen, via de speeltuin natuurlijk.
De handjes omhoog
Voorop de fiets in de wind
Samen genieten
Nu iets meer over mijn nieuwste aanwinst op tekengebied. Op Instagram had een collega-sketcher het over gouache sticks. Ik was nieuwsgierig en voordat ik er erg in had ging het van ‘klik-klik’ op Amazon en lagen de krijtjes in huis. Volgens mij komen ze uit Spanje, Playcolor Art. Ze ‘schrijven’ wel erg dik, maar het is net alsof je met lipstick kleurt.
Op nieuw papier van Seawhite, gerecycled van koffiebekers, heb ik vervolgens wat gespeeld met kleur. Ik heb er boekjes van gemaakt. Het is een beetje buiten mijn comfortzone, maar ik ben tevreden. Het papier is fijn (140 grams) en de boekjes voelen heel glad met die laag gouache.
Trouwens (zie blogs van afgelopen dagen) kleindochter 4 heeft met interesse gekeken naar de kaft van haar oppasschrift. Ik vrees dat het alweer in de kast staat tegen de tijd dat ze kleuren gaat herkennen en benoemen. Het schriftje is niet zo dik. Ik maak wel weer een nieuwe tegen die tijd.
Eindelijk weer eens toegekomen aan mijn potjes vol ‘sudderverf’; glazen potjes met verf en lapjes die minstens een week moeten ‘sudderen’ bij het raam. Nu weer wachten tot volgende week, dan zullen de kleuren wel weer lichter worden.
Zie ook de blogpost van gisteren. Dit is de buitenkant van mijn oppasschrift. Ik heb gespeeld met gouache-sticks. Het is net zo zacht als lipstick, je kunt ermee tekenen (grof) en kleuren. Met water kun je de kleur laten verlopen. En je kunt er mee mengen. Blauw en geel wordt.... inderdaad groen!
