3720-maaksels3

En toen lag daar dat lapje zijde, gestreken te wachten op een vervolg. Het gaat van licht naar donker; het is niet goed te zien op de foto. De randjes zijn zigzag geknipt, er zijn happen uit geknipt. De lap komt uit een restjeszak uit de Elzas. Een Franse fabriek verkocht er al jaren bijzondere couturestoffen. Ik heb het dubbelgevouwen, twee naadjes voor de zijkant (de eerste waren te smal). En dan de happen vullen met restjes zijde. Ja, heb een doos vol zijden lapjes. Een paar heb ik zelf gekocht, de meeste heb ik gekregen. Het hesje is voor over mijn mouwloze jurken. Heb het nog niet gepast. Plan B is dat ik van een restje zijden blouse (uitgescheurd) een hesje ga maken dat lang genoeg om eronder te dragen. Eens kijken of ik genoeg stof heb.

Ook dit ligt nog op mijn werktafel (gewoon de tafel in de woonkamer hoor). Ben Sashikopatronen aan het tekenen.

 Dit zijn 1056 + 1 stipjes! Beetje scheef; we zullen zien wat het resultaat wordt..

En als kers op de taart heb ik vandaag dit tijdschrift uit 1977 gevonden. (Nog steeds aan het opruimen). Op de cover staat manlief (die met de lange haren en snor). Hilarisch!

3719-maaksels2

Zoals beloofd zijn hier de andere naaisels. Links een broek met zakken, nagetekend van een fijn zittende broek. Het stofje is polyester of zo en lag al jaren in de kast. Waarschijnlijk schijnt het ook door, maar het zit zalig! Rechtsboven een iets te kort jurkje van rechte lappen. Zeto waste heet dat. Heb creatief moeten knippen omdat er te weinig stof was. Heb het al gedragen met een legging eronder, lekker luchtig bij warme dagen. Is van katoen, van een lapje dat al tientallen jaren in de kast lag. 

En rechtsonder heb ik weer een paar Melati bloemen van wit vilt genaaid voor de 15 Augustus herdenking. Die kunnen nog net op tijd met de post mee. Ze worden gebruikt om (duurzame) herdenkingskransen te maken. Op 15 augustus herdenken we nationaal het formele einde van de tweede wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden en herdenken we ook alle slachtoffers die in het voormalige Nederlands-Indië zijn omgekomen. 

3718-maaksels1

Ziehier mijn nieuwe jurkje, rechtsboven. Alleen nog op zoek naar een kraaltje voor het lintje. . Wat dat uitmaakt, hè? De mate van stippelen? Vind de oude mooier van uiterlijk. Jammer dat de mouwen van de nieuwe toch een iets verkeerde pasvorm hebben. De rest is wel goed gelukt. Tja, nieuw jurkje voor €10! Misschien maak ik er nog eentje, maar dan moet ik nog wel elastiek kopen.

Nog meer maaksels. Dit eet ik bijna elke dag als lunch. Een salade met avocado, augurk, ei en tomaat met kruiden. In deze zit ook een paar schepjes mais. Heb er een setje borden voor gekocht. Heeft meer cachet dan een plastic bakje toch?

3717-gereedschap

Nee, een mens heeft niet meer gereedschap nodig. Vier (!) jaar geleden kocht ik dit apparaat, een kreupelhoutzaag… nooit gebruikt, en nu was het tijd om het te gebruiken. Eerst de accu opladen en dan voorzichtig gebruiken. Helaas is mijn hand net iets te klein. Ik moet met mijn duim het startknopje omlaag duwen en met mijn wijsvinger de ‘trigger’ aantrekken. En als je dan handschoenen aan hebt, dan schelen die paar millimeters toch wel in negatieve zin. Maar in no time had ik alle takken gezaagd en kon ik ze op de hoop gooien. Ook manlief ging aan de gang, maar ík mag de takken wegslepen, haha. Detail bij de eerste foto: de broek die ik aan heb, heb ik zelf gemaakt. Als ik mijn witte stippenjurk af heb zal ik al mijn naaisels eens fotograferen.

3716-busy-friday

Moeilijk te zien, maar vannacht hoorde ik iets vallen en een geruis erna… vanochtend zagen we een dikke tak, afgebroken van de atlasceder naast het huis hangen. Naarmate de dag vorderde gleed de tak nog meer omlaag. Hoe dan? Het was windstil?

De meisjes kwamen weer vroeg, en de enige plek die nog vrij was, was de tuintafel. Daar hebben we het atelier opgezet. Had nog wat lege schilderijtjes gevonden. 

Met de restjes heb ik nog wat kaarten getamponneerd met mijn nieuwe ronde schuimkwastjes. Altijd handig bij collage werk. Die met de streepjes zijn van de kleindochters. 

De dametjes gingen een opdracht uitvoeren. Die van vier fluistert in mijn oor: ik wil de kerstman tekenen. Ik fluister terug: nee, jôh. De opdracht werd: teken het vliegtuig waarmee jullie op vakantie gaan. Dit was haar resultaat. (Zoekplaatje: kerstman)

Resultaat van die van zes.

Resultaat van die van vier.

Oma is moe…

3715-weerwarm

Gewoon, lekker in de tuin, op de tuintafel, mijn oude (versleten) jurk natekenen, zodat ik een nieuwe jurk kan naaien. Eigenlijk wil ik dezelfde stof gebruiken, zwart met witte stipjes. Maar ik vrees dat ik best veel stof nodig heb. We zullen het zien. 

Van de zwetsen (zie gisteren) heb ik een taartje gemaakt met amandelmeel en nepsuiker. Lekker fris.

3714-dinsdag

Weer een dag voorbij zonder te tekenen of te naaien. Wel een stapje dichterbij de 43.000 fietskilometers. Even boodschappen doen in Duitsland; kon niet zoveel meenemen, maar de rode bessen zijn een stuk goedkoper dan in Nederland. 500 gram voor 2,49, bij de AH zijn ze 300 gram voor 4,99. Ook maar meteen wat Duitse pruimen meegenomen. 

Weet niet precies hoe die bloem heet. Maar ze hebben het moeilijk, alle bloemen en planten in de tuin. Geen water, veel te droog alles, de potten krijgen wel water… 

En binnen loopt de temperatuur weer op. 

3713-weekend

Mijn sashiko-projectjes zijn af. Bij een vriendin nog wat (dikker) garen gehaald. Kijk maar naar de lichte onderzetter, je ziet de steekjes nauwelijks door het ‘gewone’ garen.

Kleindochter L. heeft haar rijbewijs gehaald en mocht in mijn auto rijden. Nou, dan weet ons wel een leuke route. Eerst naar het Boshotel in Vlodrop waar sjokte skiet een tentoonstelling heeft. 

Toen naar het Museum van de vrouw in Echt. Ja, buiten was het dertig graden, maar het museum was koel!

Wat een mooi stukje architectuur vanuit dit raam. Het museum is in het oude stadhuis gevestigd. 

Ik kwam voor de tentoonstelling Steekhoudend. Hier met werk van Mia Meijers. 

En de duizend kraaltjes van Karin van der Linden! Ongelooflijk! Wel een griezelige foto hoor.

Een mooi werk met oogjes. Ook van Mia Meijers. 

Kleindochter heeft me weer veilig thuisgebracht.

3712-Mahonia-experiment

Er gebeurde niets in de kookpot, de besjes van de Nahonia Aquifolium gaven geen kleur af. Heb er toen maar een restje hibiscusthee erbij gegooid. Op de foto kleurt het wat mooier dan in het echt. Bij het opruimen (eeuwigdurend) vond ik nog wat t-shirts die wat kleur konden gebruiken. Die mochten eerst in de aluin en nu mogen ze een nachtje en dagje kleuren. Ben benieuwd. 

En hond Yuki had ik ook op bezoek. Hij blijft gewoon op het asfalt lopen, hoewel hij de keuze heeft om op het (kriebelende?) gras te lopen. 

3711-repareren

Zie hier. Een oude jurk van mijn moeder, in de verkeerde kleur (geel), overgeverfd in de indigo. Maar de jurk is iets (ahum) te krap en blijft maar liggen en liggen. Dus de motjes hebben er gaatjes in gegeten. En na een paar maanden in het zicht gelegen te hebben, zonder dat er iets gebeurde, ben ik de jurk nu aan het repareren. Leve het voetbal op televisie! Ik kan dan op mijn gemakje wat naaien. Heb de jurk aan de zijkanten helemaal opengeknipt. Er ging een driehoekig stuk jersey in; gewoon met de hand genaaid. De jersey is in een ander indigobadje geweest en is wat lichter van kleur. Nu ben ik de gaatjes aan het dichtnaaien, op de Boro-manier met een lapje erachter. Wordt vervolgd.

3710-herinnering

Ze zijn weer thuisgebracht, de kleinzonen. Wat zal het stil zijn hier. Niet dat we erg veel last hadden van ze. Samen konden ze een heel brood op, en het hele familiepak poffertjes, een hele komkommer is geen probleem, elke dag een dubbellikker (is waterijs), uiteraard koekjes en een snoepje. En dan zeggen ze: we hebben nog honger. Ik kon ze nog tekenen. Snel, want het was al rond 24:00. Dat is een nadeel, of zou het een voordeel zijn omdat het snel moet? Gelukkig gaan ze ‘S ochtends hun eigen gang. Ze weten de code van mijn iPad! 

3709-speciaal

Sorry, beetje donker gefotografeerd. De kleinzonen slapen bij ons en nu zijn er weer twee tekeningen in mijn Logeergasten-boek. Wat worden ze toch groot, deze mannetjes. Uiteraard te laat naar bed, ben benieuwd hoe laat ze morgen wakker worden. Het is alweer vier jaar geleden dat mijn vader is overleden. Toen pastte ik ook op deze kerels. Het blijft speciaal, al deze herinneringen. 

3708-ondertussen

Bij de fitness heb ik maar weer eens een set zwaardere gewichten gepakt. Hiermee doe ik de Romanian Deadlift, je pakt ze voorover gebogen vast en dan ga je rechtop staan. En het lukte ook nog (drie setjes van zes)!

In de keuken mocht ik weer een nieuwe maand omdraaien. Het is altijd wennen in juli; er ligt sneeuw op de foto. Ik gebruik al sinds 2005 dezelfde kalender. Ik maak wel elk jaar een nieuwe dagindeling.