1135-kastknopjes

Weet je nog? Dat ik vorige week in de tuin gevilt heb? Nu was het dan tijd om de klus af te maken. Ik heb gaten geboord in mijn kastdeuren, toen het 'wormpje' erdoorheen geregen en heb een knoopje gemaakt aan de binnenkant. Klaar!
Moet wel eerlijk toegeven dat ze allemaal anders zijn, maar het blijft handwerk, toch?
En als ik dan toch aan het bekennen ben: eigenlijk had ik drie jaar geleden bedacht om kleine bloemen te maken als knopjes. Maar dat kan nog steeds.

1130-zomerklus

Al drie jaar had ik een viltklusje liggen. Je kent dat wel, je bent iets van plan, maar ergens vind je nooit de tijd om het ook echt te doen.
Omdat ik voor een ander project een stukje blauw vilt nodig had, heb ik op deze mooie zomerse dag mijn viltspul in de tuin gezet. Heerlijk knoeien met water en zeep en ondertussen genieten van de warmte (in de schaduw hoor).
Links op de foto zie je vier (sorry, het lijken wel spermatozoïden?) gevilte draden met een soort knobbeltje eraan. Deze ga ik gebruiken als deurknop (wordt vervolgd).
Het blauwe lapje is niet vierkant geworden, maar dat is niet erg.
De rest zijn echte stenen, waar ik wol rondom gevilt heb. Zo kan ik ze gebruiken in de tuin, of op een buiten kunstmarkt als het hard waait en mijn schilderijen of foldertjes moeten blijven liggen. En het zijn ook leuke cadeautjes.

846-muizen

Afgelopen weekend heb ik mijn nichten leren vilten. Nat en droog...
Boven zie je mijn muisje, op de onderste foto vergezeld door die van mijn jongste nicht. De muizen hebben al gefigureerd in een filmpje van eigen makelij, alleen geschikt voor vertoning in de familiekring. De muisjes zijn een soort vingerhoedjes en passen op de vingers van volwassen mensen. We hebben er al een hoop plezier mee beleefd.

791-vilthoesje

  detail

Op vijf december kreeg oudste kleindochter een tablet. Toen ze de volgende avond bleef logeren heb ik een hoesje voor haar gemaakt. Aan de binnenkant is de hoes gemaakt van zeemleer. De buitenkant had ik ooit eens gevilt van een geverfde zijden zakdoek met naturel merinowol. Een klein knoopje uit de collectie en een lintje maakten het af. Het zeemleer heeft als voordeel dat het schermpje steeds schoon geveegd wordt.

Ze is er helemaal blij mee, en nu kan hij veilig vervoerd worden, want wat moet je als achtjarige zonder je tablet (lees: spelletjes)?

769-tante

Afgelopen zaterdag is een tante gecremeerd. Omdat ze bijna blind was heb ik een "voelbloem"van vilt voor haar gemaakt. In het binnenste glinsteren rode kristallen die de zon vangen. De hortensia heb ik naast haar witte kist gezet. Een unieke tante is niet meer.

734-hoesje

In de tropen is mijn oude vilten hoesje van mijn telefoon kapot gegaan. Het vilt werd steeds dunner en scheurde op een gegeven moment.

Op zoek naar een nieuw hoesje voor mijn antieke iPhone 3GS was nog niet zo gemakkelijk. Haast niemand op Java had nog een hoesje. 

Ik heb uiteindelijk in Surabaya het witte lakleren hoesje gevonden.

Maar nu vond ik het tijd om van een stukje vilt en wat draadjes Norowol (die van de aapjes) een nieuw hoesje te maken. Ben benieuwd hoe lang deze meegaat..

533-afscheidsvilt

Als afscheid van een collega heb ik een sjaal gevilt op een zijden lapje. Omdat ik niet helemaal tevreden was heb ik er nog twee gemaakt in de kleine uurtjes van de dag.
Laat zij nu toch mijn eerste probeersel kiezen. Het is de middelste geworden. De andere twee zijn nog 'over'. Ik merk wel dat het vilten me goed doet. Ondertussen kan ik nadenken over mijn toekomst zonder werk, aan mijn moeder in het verpleeghuis en aan mijn vader die stilletjes achterblijft...
Misschien kan ik door te vilten met anderen weer verbindingen maken tussen die anderen, mijzelf en die anderen.

394-experiment-vilt-3

Het uitgangspunt: een stukje wol-etamine met vier rijen geregen katoenen garen. Deze heb ik heel hard aangetrokken..

Er bleef niet meer van over dan een klein bolletje wol en garen. Dit heb ik nat gevilt, en na droging kwam er weer een bijzonder weefsel tevoorschijn..

Het lijkt inderdaad op de huid van een of ander reptiel, het is heel elastisch.

393-experiment-vilt-2

Op een stukje wol-etamine heb ik lichtblauwe wollen draden gelegd. Met een katoenen draad heb ik over deze draden heen geregen.

De katoenen draden heb ik aangetrokken totdat ik een bundeltje kreeg. Daarna heb ik het gevilt, met de hand en warm water en zeep.

Na het drogen heb ik de katoenen draden eruitgetrokken. Dit is het leukste moment van het experimentje. Wat zal het worden? De blauwe draden waren een beetje aan elkaar gevilt. Het geheel is heel erg elastisch geworden.

een detail

392-viltexperiment

Aangestoken door het nieuwe boek van Annette Quentin-Stoll ben ik ook gaan experimenteren. Een stukje wol-etamine (een wollen stof van 140 cm breed) van 26 bij 24 cm groot heb ik veranderd in een berglandschapje van puntjes stof. Bij elkaar gehouden door kleine elastiekjes.

Daarna ben ik gaan vilten met water en zeep. Hier zie je een detail. Waar het nog niet is gaan vilten, zie je de open weefstructuur van de wol-etamine.

Na een dag drogen (dat duurt echt heel erg lang), mochten de elastiekjes er van af. Het berglandschapje is nu 11 bij 10 cm groot. Het is heel elastisch van structuur.

Een detail laat goed zien dat onder de elastiekjes de stof nog 'origineel' is gebleven.

Er staan nog drie experimenten op stapel. Wordt vervolgd...

347-hondje

Omdat het jongste kleinkind een beetje ziek was sliep ze veel en kon ik de hele dag bezig zijn met het maken van een vilten hondje. Mijn dochter kon 's ochtends studeren en heeft een rustig middagje gehad met haar oudste dochter.
Het hondje is ongeveer 6 cm hoog, en lijkt een kruising tussen een Ierse Wolfshond en een Afghaanse windhond. In haar pootjes zit wit kaarslont. Neus en oogjes zijn van zwarte merinowol. Haar lijf is van grijze merinowol.

Op de achtergrond zie je een deel van het boek dat ik twee jaar geleden in Engeland gekocht heb. En nu heb ik dan eindelijk een hondje gemaakt.. Je ziet ook de viltnaald waarmee ik droog gevilt hebt.

Zie ook: http://fleecedog.com/index.html

343-viltkleuren2

De oefening in kleur met vilt heb ik gevilt op een lapje naaldvilt dat ik als een tasje verwerkt heb. Het was een experiment met vilten op naaldvilt, en ik heb gemerkt dat je toch verbindingen moet leggen met wat merinowol om de onderdelen aan elkaar vast te 'plakken'.
Nu moet ik nog wat gaten 'dichten'.

341-kleurenvilt-1

Geen huiswerk van Kumulus, geen cursus van het werk, wel een hoop nieuwe boeken die ik wil lezen en ook een vrij uurtje vandaag. Ik heb met twee kleuren wol geëxperimenteerd. Door te mengen ben ik in zes stappen van lila naar ijsblauw gegaan. Mengen doe ik door te kaarden. Bijna dertig jaar geleden heb ik ooit twee hondenborstels aangeschaft. Deze borstels hebben ijzeren pinnetjes en kunnen een beetje het werk van het kaarden nabootsen. Nadat ik de bolletjes wol had, heb ik deze met de viltnaald tot rechthoekjes gevormd van 2 bij 3 cm..
Deze rechthoekjes wil ik dan aan een lapje wit vilt bevestigen. Maar dat moet nog komen.

321-kleinvilt

Op een van de laatste warme dagen heb ik met mijn kleindochter nog wat gevilt. Soms moet ik gewoon even met wol of stof werken. Het zijn kleine werkjes... Eerst wat zeepjes (de roze en blauwe zijn van haar), en toen ze weer naar huis was heb ik nog om een grote zware steen gevilt. Daar heb ik eerst met wolvlies een laag om heen gemaakt. Er was een moment waarop ik dacht: dit gaat niet lukken. Maar opeens ging het toch vervilten. Een armbandje wat ik later heb gemaakt, werd steeds kleiner. Nu heb ik er een ringetje van gemaakt, met nog een ringetje weer daar omheen. Ik ga hem nog een beetje versieren met een edelsteentje of parel. Hoewel... elke keer als ik mijn handen was, krimpt het ringetje.

251-kerstvilt

Voor de kerst heb ik mij opgegeven voor een avondje "vrij" vilten bij Annemie Koenen in Sittard. Drie jaar geleden heb ik daar mijn eerste viltstappen gemaakt. Terwijl ik raad en daad kon vragen voor mijn projectje "roze das" waren een collegaatje en andere viltsters op de andere tafel bezig met "schaapjes".

De roze das is gemaakt van draden zelfgesponnen wol. Op zes plekken worden die draden bij elkaar gehouden door gevilte stukken witte merinowol. Het was niet geworden zoals ik in gedachten had, maar ik heb nog genoeg wol om te oefenen.

De kerst was gevuld met poetsen, opruimen, koken, bezoek, logeerpartijen, onverwachte gebeurtenissen, cadeaus en een hoop gelach. Ook heb ik nog een boek over een hond uitgelezen. Daar moest ik van huilen omdat ik aan mijn overleden hond Mara moest denken.

Na al deze emoties wilde ik ook weer iets maken. Met mijn moeder en oudste kleinkind ben ik schaapjes gaan maken. Ik heb er nu spijt van dat ik niet stiekem gekeken heb bij mij collega hoe zij het schaapje gemaakt heeft. Het hoofdje zat er niet echt vast op. En ook het staartje was maar erg wiebelig. In het schaapje zit een steen. Na droging heb ik met de viltnaald correcties aangebracht.

De middelste lijkt net een cavia ;-)

247-naaldvilt

Eindelijk is het me dan toch gelukt om wat te vilten dit jaar. Ook al is het met de viltmachine gemaakt, zoals ik de embellisher stiekem noem. De krullen van het wensleydaleschaap hebben verschillende kleuren en zitten in een pakket dat ik van de Weidonk gekocht hebt. Als ondergrond heb ik fijne bruine zijde gebruikt. Hooguit twee uur heb ik eraan gewerkt. Het is heel licht en soepel geworden. Af en toe vind ik nog bruine krulletjes die per ongeluk niet zijn vastgevilt. De sjaal past nu perfect bij mijn bruine kleren! Toch denk ik er over om er nog met warm water en zeep de laatste hand aan te leggen. Net alsof het niet af is als er geen water aan te pas is gekomen.

Het is me gelukt om gewoon katoen met de machine vast te vilten aan fleece. Kleine katoenen bloemetjes heb ik vastgevilt op een dasje geknipt uit roze fleece. Lekker lui, want de embellisher stond vooraan op mijn werktafel. Ben benieuwd of deze combinatie een wasbeurt kan overleven.