Vanavond had ik nog een cadeautje te goed van de kinderen voor mijn zeventigste verjaardag. Het is een keramiekworkshop! De eerste avond met dochters, twee kleindochters en familievriendin de eerste stappen gemaakt op het keramiekpad. Voor mij was dat toch veertig jaar geleden weer. Die vazen bestaan nog steeds. Nu wilde ik iets maken waar mijn voormoeders-windmolentje in kon staan. Dacht eerst aan een vaasje met een smal tuitje, maar het werd toch een open vaas van boven. Ik kan er altijd een klein koffiemelkflesje in zetten en daarin het molentje. De richel kwam er per ongeluk in doordat mijn nagel in de weg zat, dus heb ik het maar overdreven uitgevoerd. Rechtsboven is een wandobject, geïnspireerd door een kunstwerk van Koos Buster, een knopje met World Peace. Ik heb een ‘knopje spekkoek’ gemaakt. Het tweede bakje is voor op de badkamer. Nog even nadenken welke kleur het zal moeten worden. Over drie weken gaan we het glazuren. Hoop dat alles mooi uit de oven komt. Fingers crossed! Rechtsonder zie je een deel van mijn nieuwste broek. Niks geen mooie afwerking. Gewoon de naden stikken en dan afwerken met een simpele zigzag. Het is een ontwerp uit het oude Japan. Gewoon wat rechte lappen met een driehoek om een ‘bil’- volume te maken. Weet nog niet wat ik met de sluiting ga doen. Linten of toch elastiek? De broek heet Mompei, zie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten