3660-pluisjes

De vogels sjouwen met pluisjes. Linksboven de heggenmus, rechtsboven mamma merel. Ze was de hele ochtend al bezig om bovenaan de trap een nest te maken met slierten plastic en takjes. Het viel steeds. Op de foto rust ze even uit. Het leek een prachtige plek, hoog, droog, mooi uitzicht. Toen ik ging kijken lag al het nestmateriaal op de tafel eronder. Het leek me niet handig dat ze die plek ging gebruiken, dus heb ik de ladder verplaatst. Sorry merel! Zag haar later ergens anders naartoe vliegen met nestmateriaal. 

Linksonder, in een onbewaakt ogenblik, heeft de jongste kleindochter poppenhaar geknipt. Zag het pas later. Ze gaf het niet toe, toen ik haar weer zag. Haha.

Rechtsonder, mijn motorpak, de mouwen dan. De rest is ook al uit elkaar gehaald. Weet nog niet wat ik met het lijfje ga doen. Daar zit witgeverfd leer bij en dat scheurde overdwars toen ik het ging passen. De andere delen ben ik aan het ontpluizen. Overal rode pluisjes! Geduld, met afplaktape alle pluisjes bij alle naden verwijderen. Nog even.

3659-zaterdag

Druk, druk, druk. Eerst een onverwachte afspraak met twee van mijn mooie tantes (een uit Engeland en eentje uit Amsterdam). In Maastricht, heb mezelf uitgenodigd. Lachen, gieren, brullen. Ze kregen een ijsje van me; ik had een koffie. Daarna tekenen bij de Sint Servaas en bijkletsen met de collega-schetsers. Uiteindelijk ging toch de zon schijnen. 

Erna nog naar een modeshow in het Werkgebouw. Het was een lange wandeling langs de Maas. Met sarongs en kebaya’s. Met nadruk op de moderne uitvoeringen van deze kledingstijl. Een mevrouw vertelde een persoonlijk verhaal aan haar kleinkinderen hoe hun (molukse?) overgrootouders naar Nederland kwamen en in de wijk Nazareth terechtkwamen. Tenminste ik denk dat het een wijk was. Mooi gesproken. De organisator/kunstenaar Styling by Christian (met mooie lakschoenen) hield nog een verhaal over de batikmotieven, en een beetje van de historie. De modeshow werd gedaan door jonge vrouwen op hoge hakken. Help, moet er niet aan denken! Na de show ben ik nog naar het atelier van de organisator gegaan. En inderdaad, alleen maar bedrukte stoffen gezien. Geen echte batik. Niets voor mij.

3658-donderdag

Loop een beetje achter met deze blog. Afgelopen donderdag was ik weer in het atelier in Mönchengladbach. Hoewel ik mijn borduurwerk bij me had gingen we toch nog stempelen en verven op textiel. Heb dit keer houten Indiase stempels gebruikt. En naar goed gebruik heb ik steeds een klap gegeven óp de stempel. Zo zie ik de kunstenaars dat ook altijd doen. Alleen plakte de verf niet altijd zoals ik dat wilde. En echte inspiratie had ik ook niet. Wordt vervolgd. Tja, en rechtsonder: zo zag ik er uit na een hagelbui. Mijn bril beslaat dan meteen. 

3657-nagenieten

In het weekend met name op de zondag is mijn tuin voor de vogeltjes. Geen geluiden van de industrie of verkeer. Gewoon rust. Met de app Merlin Bird ID kan ik vogels herkennen aan hun gefluit. Het verbaast me dat er een appelvink (hawfinch) in de tuin zit. Heb hem ooit eens in een witte winter gezien, jaren geleden. En eerder waren er de spreeuwen, de houtduiven met hun voorjaarsherrie en ook een groepje mussen in de tuin. Afgelopen maandag zagen we ook een zwarte kip rondlopen. Die bleek van de overburen te zijn, maar na mijn fietstochtje was de kip er niet meer. Ze is ook niet naar huis gelopen. Vanmiddag hoorde ik geritsel in de tuin, maar dat bleek een vreemde lapjeskat te zijn. Tussen de klimop, lekker poepen?

Nieuws: samen met kleindochter J. sta ik met Pinksteren op het dans podium in Venlo. Ze wil een dans ontwerpen waar ik mee kan doen. Ben benieuwd… ik heb al duizend ideeën, maar zíj is de choreograaf. Morgen maar eens polsen of ze al ideeën heeft.

3656-Max

Met mijn lief was ik vrijdagavond naar Duitsland gegaan. Een heus afspraakje! Eerst logeren in Gasthaus Weber, een lekkere maaltijd, en dan op de zaterdag naar de trainingen en de vieruursrace met Max Verstappen in een GT3- racewagen, een Mercedes… we waren niet de enige Nederlanders op de tribunes. In de loop van de race werd het steeds kouder, en we zijn op tijd huiswaarts gekeerd. De botten waren stijf geworden. En tekenen met handschoenen aan is nou niet echt handig. De race kon ik in de auto nog volgen op internet. In Nederland was het weer zonnig en lenteachtig. Home sweet home. 

Note to self: het wordt nu toch wel tijd om auto’s te leren tekenen! Alle soorten!

3655-nogmeergevonden

Dit is de huwelijksakte van mijn overgrootouders aan moederskant. Opa Gerard Soute (nog even meegemaakt) en oma Juul - Julianne Soute-Koehler. Toen ze trouwden moest de ambtenaar naar haar huis in gang Kodji in Batavia omdat ze ziek was. Gerard was toen lichtopzichter bij de dienst der Kustverlichting in Nederlands-Indië. 

Tja, en het huis is weer ontploft nu T. er weer is. Gelukkig kan ze ook goed opruimen.

3654-gevonden

Twee uur heen en twee uur terug.  Ben naar Apeldoorn geweest, naar een FamilySearch centrum om te zoeken in de bevolkingsregisters van Nederlands-Indië, met name in Padang in Sumatra. Het was er druk, alle zes pc’s waren bezet. Mijn buurman was op zijn eigen laptop bezig met microfiches scannen. Gewoon voor eigen onderzoek. Gelukkig wist hij heel veel en kon me helpen. Maar, het duizelde me wel een beetje, hij hield niet op met praten, haha. Zoeken op de juiste plekken was nog niet zo eenvoudig in al die bestanden en plaatjes.  Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Ik heb het geboortebewijs van mijn overgrootmoeder Julianna Koehler gevonden! Ik weet nu wie haar vader en moeder zijn. En ik moet nog verder zoeken om zeker te weten dat een voormoeder in de moederlijke lijn van het eiland Nias komt. Maar dat komt een volgende keer wel. Vorig jaar had ik al van alles uitgeplozen over de stamboom, maar zonder dit bewijs stond dat nog op losse schroeven. Ik had het al bijna opgegeven en was een verkeerde zijweg ingeslagen. Maar nu kan ik weer mijn oude verhaal volgen. 

3653-zondag

Ja, ook de zondag heb ik geëxperimenteerd met recepten. Heb een ei gekookt door hem los in de airfryer te ‘bakken’, zonder water. Dat ging goed, maar de volgende serie eieren hadden waarschijnlijk een minder harde schaal. Ik moest toen de hele airfryer schoonmaken. Einde experiment! Hierboven zie je ‘cakes’ van cottage cheese en amandelmeel. Rechts heb ik hoopjes tonijn, ei en cheddar kaas gebakken in de airfryer. Heerlijk! Ook koud nog lekker. Linksonder zie je de prunus Nigra (Japanse kers). Het sneeuwde toen ik de foto nam maar dat is niet goed te zien. Had de foto door het muggengaas in de slaapkamer genomen.

O ja. Er was een jong stel bij de fitness. Ik zag dat ze de oefening deed die ik net had afgerond. Ze kreeg het niet voor elkaar. Dus ik liep erheen en zei: ik heb er zelfs nog vijf kilo bij gehad. (Ja, ik ruim altijd alles netjes op.) Dan bent u echt sterk, riep ze uit. Ja, en dat voor iemand van zeventig. Toen viel ze echt van haar stoel, bij wijze van spreken. Haha, ego lifting… ík doe er toch nog steeds aan. 

3652-weekendklus

Omdat mijn lief ziek was, had ik gisteren de auto. Ja, het sneeuwde die ochtend en er was regen tot de namiddag. Dus ik kon mijn boodschappen doen en vriendin G. bezoeken. Van haar kreeg ik een potje leervet. Kijk eens, wat een resultaat! Links het aangetaste stuk leer, rechtsboven het resultaat. Rechtsonder het wondermiddel met een oud T-shirt in stukken geknipt als poetsdoek. Helemaal blij!

3651-baksels

Gisteren nog maar eens wat baksels uitgeprobeerd. Bovenin zie je het eiwitbrood. Het bestaat alleen maar uit 5 eiwitten en 100 gram geplette chiazaadjes. O, en een beetje zout, anders is het niet te eten, haha. Wel grappige structuur en ik heb nog over. Linksonder zie je het bananenbrood. Ik kreeg 10 stukjes, dus ligt er al wat in de vriezer. Nee, het lijkt lekker, maar voor mij is het niet zoet genoeg, dus had er nog wel wat erythritol in kunnen doen. Mijn lief heeft er gewoon jam op gesmeerd. Ik zal wat vruchtjes pletten… of wat Griekse yoghurt erbij?

Note to self: bij het bananenbrood wat honing of erythritol toevoegen aan het beslag. En wat korter bakken, omdat de hele keuken in de blauwe rook gehuld was. 35 Minuten bij 175 graden?

3650-studentengordijnen

Daar ging oma weer. Op avontuur naar de oudste kleindochter die dichtbij station Utrecht Overvecht woont, in de regen en de kou.. tas vol met naaispullen en eten. Ik mocht de gordijnen korter maken en ook het begin voordoen van het dichten van gaten in een geliefde spijkerbroek. Speciaal voor haar had ik een gele curryschotel met aubergine, komkommer, paprika, courgette en tahu (of Tofu) gemaakt. Omdat ik eerder klaar was, hoefde ik mijn eigen portie niet op te eten voor het avondeten. Heb het maar achtergelaten. Ze was helemaal blij. Het was uiteraard ook een test voor het Carpaal Tunnel Syndroom aan mijn polsen. Links is het voorbij. Rechts nog niet, maar ik kon al aardig uit de voeten. Ik geef het nog twee weken…

3649-verrassing

In een ver verleden, denk rond 1966, had ik als hobby het lezen van cowboyverhalen en het bekijken van cowboyfilms op televisie. Denk maar aan Bonanza of ‘am fuss der blaue berge’. In Den Haag konden we de Duitse zenders ontvangen en daar hoorde deze serie ook bij. Was helemaal verliefd op al die mooie en stoere mannen. En ik begon ook deze verhalen zelf te schrijven. Ik verzin wat namen en dan ging ik aan de slag. Ik weet nog niet hoeveel verhaaltjes het zijn; heb ze nog niet verteld. Maar die paar die ik heb gelezen zijn haast identiek. Voer voor psychologen vrees ik. Een zielige hoofdpersoon, een vijand of naderend onheil. Soms een mooi meisje of een vaderlijke figuur. Geen woord over de paarden waar ze mee reden, geen dierenliefde of zo. Alle verhalen zijn zo uit de losse pols geschreven. En alle verhalen houden op als het spannend gaat worden, ware cliffhanger hangers. Wist waarschijnlijk zelf niet hoe het moest eindigen? 

Ik weet het niet meer. Ik wist ook niet dat het er zoveel waren. Ze lagen op zolder en kwamen in het kader van Het Grote Opruimen tevoorschijn. Ik zal ze eerst maar eens lezen. Ik moest wel lachen om al die verzonnen Amerikaanse namen. Ik had toen ook nog geen besef van de spanning tussen kolonisten en inheemse bevolkingsgroepen. 

En dan lees je opeens een zinnetje in een ander handschrift: ‘Ha, Ha zei hij  poep. ‘

Door broer A.L.F. geschreven? Ik ga het vragen…

PS: lees ook mijn blog: Schrijfstappen 

3648-stap1

Door spullen van en naar de zolder te brengen kwam ik weer oog in oog te staan met mijn eerste (en enige) leren motorpak. Omdat het lekker weer is, heb ik het beschimmelde geheel in de wolwas gedaan en buiten opgehangen om te drogen. Stap 2 wordt het insmeren met leervet. Stap 3 is het uit elkaar halen van dit pak. Stap 4 zal het fabriceren van tassen en/of etuitjes zijn. Wordt vervolgd. (Zoals zoveel projecten, ik weet het… later als ik met pensioen ben, hahahaha).

Dit pak stamt uit de tijd (1977) dat dames niet geacht werden zélf motor te rijden. Daardoor knelden mijn armen af als ik voorover boog om het stuur in sportieve houding vast te houden. En ja, ik knalde uit al mijn naden. Niet echt mini-gebouwd toen, maar bijna dertig kilo lichter dan nu. Ach, dat waren nog eens tijden.

3647-vaasafdrukken

Gisteren in het atelier weer mijn best gedaan met het afdrukken van kristallen vazen,  op oude servetten en ziekenhuislakens. Terwijl de anderen schitterende combinaties maakten bleef ik bij mijn mengingen van ossenbloed-rood en violet. Nu drogen en strijken, wordt vervolgd.

3646-Oostvoorne

In het midden van het Oostvoorne meer zie je een piepkleine watervogel: de dodaard. Ze waren met z’n vieren. Heb met nicht E. genoten van de warmte en stilte bij dit water. Het was heerlijk fietsen in de duinen. 

3645-mislukt

Naast genieten van de zon, fietsen en werken in de tuin ben ik ook recepten aan het uitproberen. Links zoals het in het boek stond. Het is een soort koolhydraatarm beschuitje. Met amandelmeel. Rechts mijn exemplaar. Ik kreeg het niet uit het vormpje. Het smaakt heerlijk, maar het ‘kost’ me 270 kcal per stuk, en dat is veel teveel. In het kookboek staan niet de calorieën maar alleen de koolhydraten. Morgen ga ik brood van eiwit en kaas maken. Wordt vervolgd.