200-afdrukken

Nog een paar plaatjes van afdrukken. De bovenste is van een rode Acer, de onderste van een roze Lavatera. Wat ik gisteren nog vergeten ben te zeggen (is nu veranderd) is dat je na droging de stof nog even moet strijken. Mijn vriendin gaf me het adres waar zij het idee van heeft gekregen en ze heeft inmiddels ook haar eigen varenplantjes in de tuin gebruikt.

Het adres: http://paintedfishstudio.com/?p=30. We zijn niet meer te houden! Als je twee vrouwen ziet met een schaartje in de hand, lopend langs jouw tuin, wees op je hoede!

199-chlorofyl

Van een vriendin hoorde ik dat er een manier was om varens op stof te krijgen door te hameren.
Vandaag was ik in een bui om dit eens uit te proberen.
Werkwijze:

• leg blad op een stuk stof. Ik heb het blaadje tussen twee lagen stof gelegd. Eén keer hameren en dan twee afbeeldingen krijgen!
• Laat de hamer het werk doen. Extra kracht geven deed mijn hamer juist dansen, en had niet het juiste effect. Ik wist trouwens niet dat mijn hamer niet mooi recht was op de timmerkant.
• Als je het hele blaadje gedaan hebt, trek je de lagen van elkaar.
• Als je goed kijkt zie je de textuur van de stof in het getimmerde blaadje. Het voorbeeld is van de blaasjesstruik, net zoals de laatste foto.
• Verwijder eventueel nog plantaardige resten. Wacht eventueel tot alles droog is.
• Strijk om te fixeren.

Ik heb meteen geëxperimenteerd met andere blaadjes en met bloemetjes.

Wat niet lukt:

• harder donkergroen blad zoals klimop
• droog blad zoals bamboe

Wat wel lukt:

• viooltjes met blad
• zacht, nieuw blad
• rood blad van een acer geeft ook rood "af"
• roze lavatera wordt paars
• kamperfoelie
• lavendel (en dat ruikt ook nog lekker), hoewel de bloemetjes niet paars afgeven
• rozenblaadjes (ook dit ruikt lekker), gebruik dan wel mooie bloemen, als er een verdord bloemblaadje tussen zit, dan kan dit niet meer "afgeven".

En nu verder? Lekker versieren met de naaimachine, of aquarelleren met verf en daarna quilten? Wordt vervolgd..

198-tijd

De tijd vliegt. En ik vlieg mee.

Hierbij nog twee aquarels.
Het zijn oefeningen met kleur en sfeer.
Het taartje zag er in werkelijkheid wel smakelijker uit.

197-productie

Vandaag heb ik met mijn schildermaatje hard gewerkt. Ze had een foto van vrienden op een terras, in afwachting van lekker eten. Deze tekening is met twee lijnen gemaakt. Een lijn voor het bovenste deel, en een lijn voor het onderste deel. Ik haal de non-permanentstift dus niet van het papier, en moet dus soms heen en weer over dezelfde lijn. Daarna heb ik water en een klein beetje blauw gebruikt om wat kleur aan te brengen. De viltstift lost daarbij een beetje op.

N.B. Het was al een beetje donker toen ik de foto's nam. Het lijkt wel alsof het allemaal wat blauwer is dan in werkelijkheid. Het papier is van Canson, en heeft een sterke ribbeltjesstructuur.

Als oefening heb ik een pleintje in Den Bosch, waar ik vorige week met een vriendin was, op de éénlijnmethodemanier getekend. Eigenlijk weet ik niet of dit een tekening is, of een aquarel.

196-nagenieten

Buiten is het nog steeds lekker weer. Het waait wel. Vandaag ben ik met de Porsche naar het werk gegaan, mijn andere auto krijgt een beurt. Hopelijk blijft het droog, anders moeten we weer poetsen.

Gisteren ben ik met driejarige kleindochter met de trein naar Venlo gegaan. Heerlijk om dat smoelwerkje te zien lachen als de trein zich in beweging zet. Ik denk dat het reisje zeer geslaagd is. Mooie plaatjes heb ik niet kunnen schieten. Of ze is aan het eten, óf ze kijkt de verkeerde kant op. Ik ga vanavond eens achter de computer zitten om mijn foto's weer eens op een rijtje te zetten en wat backups te maken.

Nog een foto van afgelopen zondag, let op de schaduwen:

195-huisantiek

Al bijna zevenentwintig jaar hangt het bovenste wandkleed, door mij geweven met wol en synthetische garens, in de woonkamer. Gisteren moest het wijken voor mijn nieuwste schilderijen. Het kleed blijft zijn waarde voor mij behouden. Ik weet niet of dat door de kleur komt, of door de tijdloze motieven (kindertekeningen uit Egypte?).
Het hangt nu in de gang bij de ingang van het kantoor. Erboven hangt nu mijn textiellap, gemaakt op een workshop bij Els van Baarle, een paar jaar geleden. Ik durfde daar niet in te knippen, en heb het op een zelfgemaakt houten frame vastgeniet. Er is op gestempeld, gebatikt en geverfd.
Ik vrees dat ze tot aan het bejaardenhuis bij me zullen blijven ;-)

194-quality-time

Uitgeslapen, geen kinderen, geen man, geen behoefte om iets voor een ander te doen. Zo zag mijn zondag eruit. Heerlijk weer, en een hondje dat uit wil. Het werd weer tijd om eens naar Asselt te gaan. Langs de Maas en langs de Swalm. Toevallig had ik mijn tekenspullen en mijn fototoestel bij me, nou ja, toevallig... In het kader van mijn uitdaging om landschappen met een paar lijnen te kunnen tekenen, heb ik in een warm zonnetje de eerste twee tekeningen gemaakt. De hond bleef lekker in de zon zitten. Aan een derde landschapje kwam ik niet toe, daarom heb ik derde foto nog gemaakt. Ik vind het verschil in structuren wel interessant. Mijn schildermaatje neemt altijd een foto van haar onderwerp zodat deze meteen in de zoeker en dus ook op papier de juiste verhouding krijgt.
De andere foto's met graan was een oefening met mijn Canon Ixus 70. De bovenste is met standje "beach" gemaakt, waarmee je al te scherpe contrasten kunt verzachten. De onderste is scherp gesteld op "normal".

193-herhaling

Afgelopen vrijdag ben ik na een crematie toch nog even gaan schilderen bij mijn schildermaatje. Omdat we niet veel tijd hadden, heb ik nieuw papier uitgeprobeerd. Driehonderd grams van Canson. Het bobbelt wel veel. Met een viltstift heb ik eerst het kerkje getekend. Door het schilderen verdwijnt de viltstift. Ik heb Indigo, Light red en Quinacridone Gold als kleuren gebruikt. Ik heb met een platte kwast geschilderd, en ik heb geëxperimenteerd met het zachter maken van verfgrenzen met een brede geitenharen kwast (een hake). Nou, daar moet ik nog wat mee oefenen. Ik vind het wel leuk om twee toch verschillende beelden gemaakt te hebben. Mijn schildermaatje vond de tweede het mooiste, door de dramatische lucht. Voor mij komt meteen weer de snelheid op, waarmee wij 2 juni buiten getekend hebben, omdat het onweer eraan kwam!
Met mijn kleindochter van drie ben ik een kleine Moleskine gaan vullen met haar tekeningen. Ik hoop dat ik dat elke week kan volhouden. Ze begint haar pen iets beter vast te houden.

192-oranje

Gisteren ben ik een nieuw boekje begonnen. Een A6-Moleskine met dunne blaadjes en een papieren kaft. Ik heb een rode draad als tijdlijn getrokken en met de mindmaptechniek gebeurtenissen vanaf april dit jaar opgetekend. Zwart staat voor niet zo leuke zaken, rood voor fijne gebeurtenissen. Ik ga er nog verder in tekenen, ik wil alle gebeurtenissen eerst op een rij zetten. Er is ook zoveel gebeurd. Gisteren speelde Nederland tegen Italië op de EK in Bern. Ze wonnen met 3-0. Toen ik later de hond ging uitlaten, zag ik een meteoriet als een oranje balletje de dampkring binnenkomen. Even later viel de meteoriet uiteen in twee kleinere oranje balletjes. Het gebeurde maar eventjes, en toch liep ik met een big smile verder. Je voelt je heel klein op zo'n moment. Het was eerste kwartier.

191-mode

In het museum van gisteren mocht je niet fotograferen. Om van de nood een deugd te maken heb ik wat getekend. Wat me onder andere opviel waren de rode schoenen met vierkante neus van een luitspeelster op een schilderij uit 1650! Die lijken zo uit onze winkels te komen/ Op de luitgitaar uit Tsjechië was een interessant houtsnijwerkje in de klankkast gemaakt. Wat een vakmanschap en liefde spreekt daaruit.

Zo, nu even naar Nederland-Italië kijken.

190-museum-met-muziek

Het was mooi weer en vriendin C. en ik zijn naar het Noordbrabants Museum in Den Bosch geweest. Lekker met de trein. De tentoonstelling ging over muziekinstrumenten in kunstwerken, moderne en oude. Zo belandden wij in een kunstwerk rond 1650. Grappig toch?

De middag eindigde op een terrasje op de Markt. De avond heb ik afgesloten door lekker in de hangmat in de tuin te liggen. Helaas heb ik nu ook de processierups in de eikebomen. Ben benieuwd wanneer ik last van de haartjes krijg.

189-kerkje

Gisteravond heb ik met medecursisten van de maandagavondles buiten getekend. Twee mensen waren niet gekomen omdat ze op buienradar.nl gezien hadden dat het om 20.00 u zou gaan regenen. Gelukkig had ik mijn campingstoel bij me en hoefde ik niet in het natte gras te zitten. Buiten tekenen is toch een vak apart. Het begint al met het meenemen van de juiste spullen. Helaas had ik mijn viltstift vergeten en ben ik met Siberisch krijt begonnen. Dat heeft als nadeel dat er geen fijn puntje aan zit, tenminste, die maak ik er niet aan. Een ander nadeel is, dat ik er niet in slaag om er een echte middentoon mee te maken.
We kregen een kijkraampje van papier. Maar ik was zó gefocused op mijn tekening, dat ik niet in de gaten had dat mijn haantje er niet op kon. Ik begon opnieuw, en later bleek dat het linkertorentje er niet op kon.
Wat ik heb geleerd:

• Gebruik Siberisch krijt als je een groot vel papier hebt.
• Hou je horizon in de gaten
• Bepaal wat je wilt tekenen en houdt je eraan.
• Geef licht-midden-donker aan in de tekening.
• Neem je paraplu mee

Tijdens het tekenen kregen we historische kennis over dit kerkje in Asselt. Deelnemers die vlakbij woonden hadden nog nooit zo naar "hun" kerkje gekeken. Het oudste achterste deel is met grote maaskeien gebouwd. Het voorste deel heeft gotische en romeinse ramen en is uit baksteen opgetrokken.
We begonnen 's avonds om zeven uur en stopten rond half tien. Pas toen we binnen in een café-restaurant waren aan een verdiend drankje, begon het te onweren en regenen. In de verte, aan de andere kant van de Maas, bleef het de hele avond onweren en bliksemen.

188-vijfentwintig

Vijfentwintig jaar geleden ben ik bij de Open Universiteit Nederland begonnen als programmeur. Zes jaar geleden heb ik hier eens een verhaaltje over geschreven. Vandaag ben ik bij Theo Bovens, de hoogste baas, geweest. Op de thee, met een stukje aardbeienvlaai. Samen met een collega van mijn vorige afdeling hebben we gekeuveld over de laatste 25 jaar. Wij waren het geheugen en geweten van de OUNL.

Er is veel gebeurd in deze 25 jaar. Ik heb collega's zien komen en zien gaan. Ik mocht lief en leed delen. En ik weet zeker dat ik het zónder deze collega's nooit zo lang zou hebben "volgehouden". Bedankt!

Het beeldje is van Corry Ammerlaan - van Niekerk, en onderop staat mijn naam.

187-alleen

Eind van afgelopen week was ik alleen met de hond. Op de eerste foto zie je een voorbeeld van hoe ik 's avonds eet. Restjes...
Op de tweede foto een impressie van een werk in wording. De hand lijkt zes vingers te hebben, dat wil ik nog wijzigen. En de achtergrond vind ik saai, daar wil ik weer met "gieten" of nat-in-nat werken.
Op de laatste foto genieten W. en ik van een toetje na een lekker etentje aan de haven in Maasbracht. We mochten voor het eerst op beide kleindochters passen, ja, ook de nacht. Met een babietje van één maand ben je toch erg druk. Geen tijd om te tekenen..