3666-weekend

En voordat je het weet zijn er weer wat dagen voorbij. Op donderdag heb ik bijna 50 kilometer gefietst, op vrijdag kwam hond Yuki een nachtje slapen. Dus aan mijn stappen kwam ik wel. Op zondag was het tijd voor de stofjesmarkt in Roermond. 

Bij de foto’s hierboven: kleindochter Z. ging mee wandelen maar tekende in haar boekje alle bloemetjes die ze tegenkwam. Helemaal leuk!! Dan rechtsboven: hond links van het paaltje, kind met riem rechts van het paaltje. Het resultaat: kind valt (in een opgedroogde hondendrol). Rechtsonder: de gaten die een specht heeft gemaakt in een dode tak, die tóch naar beneden is gewaaid. Linksonder: Yuki met de ezels..

En dan op zondag de lapjesmarkt. Even fietsen… Rechtsonder en linksonder zijn schitterende stoffen, twee kleuren schering en inslag, kosten wel €50 per meter. Dat is wat minder. Maar kijken is ook genieten. En die batik, midden rechts is niet echt.

En het mooiste was nog dat ik bij toeval kleindochter J. tegenkwam. Ze was toevallig in de stad, keek elk ‘straatje’ in, dacht aan mij en vond me ook! 

Dit soort ontmoetingen vind ik altijd magisch. 

3665-fase2

Heb mijn batiklapje gekookt en het is een stuk lichter geworden. Koken werkt beter dan de was eruitstrijken. De pan schoonmaken achteraf is een uitdaging. Zorgen dat er geen was door de gootsteen gaat is ook een uitdaging. Ik had nog een lapje met was en het batik werkstuk van kleindochter L. Die gingen er vanavond nog in. Morgen komen daar de resultaten van in dit blog. De lapjes drogen nu op een theedoek. 

3664-fase1

Nou, dan ben je thuis, met je batiklapje en dan moet de bijenwas eruit. Ik begon aan de eerste mogelijkheid. Tussen twee kranten en twee theedoeken en dan maar strijken op de hoogste stand. Hmmm, heb het meerdere malen gestreken met ‘verse’ kranten, maar het lukte me niet de bijenwas eruit te krijgen. Er is zéker wel wat weg, maar bij de dikke druppels blijft er was in het lapje zitten.

Het wordt tijd om de tweede mogelijkheid te doen. Morgen. In een oude pan de doek koken. Wordt vervolgd.

Bekentenis: de laatste dagen heb ik twee televisieseries gebinged. Zag het toevallig (?) langskomen op Instagram . Op moontv.to kon ik gratis kijken naar de serie ‘the other bennet sister’, nu op zondagen op de BBC te zien, en naar de oude serie Sanditon (de derde serie heb ik maar half bekeken.). Beide series spelen zich af rond 1850 of zo. Drama en Liefde. Meer heeft een mens niet nodig, toch?

3663-pasarZondag

Naar de Pasar Malam in de Ahoy in Rotterdam geweest. Dochter S. had kaartjes en reed. Kleindochters L. en J. gingen mee. We hebben meteen een batikles bij Sabine Bolk geregeld. Om 13:45 waren we aan de beurt. We hadden nog tijd om martabak te kopen. Ik had de originele met rundergehakt. Even zitten en wat eten, voordat we (L. en ik) een uurtje gingen oefenen. Batikken is leuk, maar het kost nog veel oefening om de juiste hoeveelheid uit de waspen (tjanting) te krijgen. Ik krijg nog te vaak ongecontroleerde druppels op mijn werkstuk. Zelf ben ik niet kapot van de kleuren waarmee we het werk gingen verven. Je kon wel mengen, maar ik hou niet zo van deze felle kleuren. Na de waslijntjes aangebracht te hebben met een controle op de achterkant, gingen we deppend verven. Anders vloeit de verf te gemakkelijk weg. Daarna met een soda-ash-oplossing alles bedekken van licht naar donker. We konden het later ophalen, maar eerst heb ik nog een Batik Tulis bij Sabine gekocht. Van Ibu Nurul uit Java. 

Daarna gingen we het gedrang in. Het werd steeds drukker. Eigenlijk te druk voor mij. Maar ik kon kroepoek kopen en lekkere hapjes voor thuis. Helemaal blij. De kleindochters hebben nog een henna-tattoo laten zetten. Het gemak waarmee de mevrouw deze lijntjes zette! Om jaloers op te zijn. We wilden nog wat eten maar voor elke kraam stonden wel twintig plus mensen. Buiten was er ook een tentje, daar hebben we zeker drie kwartier gewacht tot we aan de beurt waren. Ja, we hebben wel lekkere saté gegeten. En daar ging het ook om. Nog even naar een dans kijken en op zoek naar een vestspeld (zo heet dat) voor kleindochter J. We zagen dat de rijen bij de eettentjes verdubbeld waren. Help! Maar we waren helemaal verzadigd toen we besloten huiswaarts te gaan. 

We hadden wel de pech dat het K3 concert (met allemaal verklede mensen) op dezelfde tijd gestopt was, zodat we even in de file terechtkwamen. 

Thuis nog de rest van de pisang goreng opgegeten. 

En als kleindochter L. klaar is met haar eindexamen gaan we thuis nog een keer batikken. 

3662-ontwerpen

Vanavond had ik nog een cadeautje te goed van de kinderen voor mijn zeventigste verjaardag. Het is een keramiekworkshop! De eerste avond met dochters, twee kleindochters en familievriendin de eerste stappen gemaakt op het keramiekpad. Voor mij was dat toch veertig jaar geleden weer. Die vazen bestaan nog steeds. Nu wilde ik iets maken waar mijn voormoeders-windmolentje in kon staan. Dacht eerst aan een vaasje met een smal tuitje, maar het werd toch een open vaas van boven. Ik kan er altijd een klein koffiemelkflesje in zetten en daarin het molentje. De richel kwam er per ongeluk in doordat mijn nagel in de weg zat, dus heb ik het maar overdreven uitgevoerd. Rechtsboven is een wandobject, geïnspireerd door een kunstwerk van Koos Buster, een knopje met World Peace. Ik heb een ‘knopje spekkoek’ gemaakt. Het tweede bakje is voor op de badkamer. Nog even nadenken welke kleur het zal moeten worden. Over drie weken gaan we het glazuren. Hoop dat alles mooi uit de oven komt. Fingers crossed! Rechtsonder zie je een deel van mijn nieuwste broek. Niks geen mooie afwerking. Gewoon de naden stikken en dan afwerken met een simpele zigzag. Het is een ontwerp uit het oude Japan. Gewoon wat rechte lappen met een driehoek om een ‘bil’- volume te maken. Weet nog niet wat ik met de sluiting ga doen. Linten of toch elastiek? De broek heet Mompei, zie

https://lizhaywood.com.au/making-mompei-trousers/ 

3661-zon-regen

Waar gisteren de zon stralend scheen, was het vandaag koud en druilerig weer. Gisteren heb ik voor mijn fietsritje nog snel wat hartige broodjes gebakken, en kon er na die kilometers van genieten met wat boter en rookvlees. Morgen eens proberen met wat kaas. Langs de Swalm in Brüggen bloeide het Groot Hoefblad. Zó mooi. 

Vandaag had ik dan eens geluk. Bij de fitness hadden ze gouden paaseitjes verstopt. Afgelopen dinsdag heb ik af en toe eens gekeken maar niets gevonden. Vandaag pakte ik wat extra gewichten en vond ik het paaseitje! Yeah, een gratis energiereep! Ik vind dat meer snoepen, maar ik heb het wel gegeten. Dan maar wat meer kilocalorieën vandaag. 

3660-pluisjes

De vogels sjouwen met pluisjes. Linksboven de heggenmus, rechtsboven mamma merel. Ze was de hele ochtend al bezig om bovenaan de trap een nest te maken met slierten plastic en takjes. Het viel steeds. Op de foto rust ze even uit. Het leek een prachtige plek, hoog, droog, mooi uitzicht. Toen ik ging kijken lag al het nestmateriaal op de tafel eronder. Het leek me niet handig dat ze die plek ging gebruiken, dus heb ik de ladder verplaatst. Sorry merel! Zag haar later ergens anders naartoe vliegen met nestmateriaal. 

Linksonder, in een onbewaakt ogenblik, heeft de jongste kleindochter poppenhaar geknipt. Zag het pas later. Ze gaf het niet toe, toen ik haar weer zag. Haha.

Rechtsonder, mijn motorpak, de mouwen dan. De rest is ook al uit elkaar gehaald. Weet nog niet wat ik met het lijfje ga doen. Daar zit witgeverfd leer bij en dat scheurde overdwars toen ik het ging passen. De andere delen ben ik aan het ontpluizen. Overal rode pluisjes! Geduld, met afplaktape alle pluisjes bij alle naden verwijderen. Nog even.

3659-zaterdag

Druk, druk, druk. Eerst een onverwachte afspraak met twee van mijn mooie tantes (een uit Engeland en eentje uit Amsterdam). In Maastricht, heb mezelf uitgenodigd. Lachen, gieren, brullen. Ze kregen een ijsje van me; ik had een koffie. Daarna tekenen bij de Sint Servaas en bijkletsen met de collega-schetsers. Uiteindelijk ging toch de zon schijnen. 

Erna nog naar een modeshow in het Werkgebouw. Het was een lange wandeling langs de Maas. Met sarongs en kebaya’s. Met nadruk op de moderne uitvoeringen van deze kledingstijl. Een mevrouw vertelde een persoonlijk verhaal aan haar kleinkinderen hoe hun (molukse?) overgrootouders naar Nederland kwamen en in de wijk Nazareth terechtkwamen. Tenminste ik denk dat het een wijk was. Mooi gesproken. De organisator/kunstenaar Styling by Christian (met mooie lakschoenen) hield nog een verhaal over de batikmotieven, en een beetje van de historie. De modeshow werd gedaan door jonge vrouwen op hoge hakken. Help, moet er niet aan denken! Na de show ben ik nog naar het atelier van de organisator gegaan. En inderdaad, alleen maar bedrukte stoffen gezien. Geen echte batik. Niets voor mij.

3658-donderdag

Loop een beetje achter met deze blog. Afgelopen donderdag was ik weer in het atelier in Mönchengladbach. Hoewel ik mijn borduurwerk bij me had gingen we toch nog stempelen en verven op textiel. Heb dit keer houten Indiase stempels gebruikt. En naar goed gebruik heb ik steeds een klap gegeven óp de stempel. Zo zie ik de kunstenaars dat ook altijd doen. Alleen plakte de verf niet altijd zoals ik dat wilde. En echte inspiratie had ik ook niet. Wordt vervolgd. Tja, en rechtsonder: zo zag ik er uit na een hagelbui. Mijn bril beslaat dan meteen. 

3657-nagenieten

In het weekend met name op de zondag is mijn tuin voor de vogeltjes. Geen geluiden van de industrie of verkeer. Gewoon rust. Met de app Merlin Bird ID kan ik vogels herkennen aan hun gefluit. Het verbaast me dat er een appelvink (hawfinch) in de tuin zit. Heb hem ooit eens in een witte winter gezien, jaren geleden. En eerder waren er de spreeuwen, de houtduiven met hun voorjaarsherrie en ook een groepje mussen in de tuin. Afgelopen maandag zagen we ook een zwarte kip rondlopen. Die bleek van de overburen te zijn, maar na mijn fietstochtje was de kip er niet meer. Ze is ook niet naar huis gelopen. Vanmiddag hoorde ik geritsel in de tuin, maar dat bleek een vreemde lapjeskat te zijn. Tussen de klimop, lekker poepen?

Nieuws: samen met kleindochter J. sta ik met Pinksteren op het dans podium in Venlo. Ze wil een dans ontwerpen waar ik mee kan doen. Ben benieuwd… ik heb al duizend ideeën, maar zíj is de choreograaf. Morgen maar eens polsen of ze al ideeën heeft.

3656-Max

Met mijn lief was ik vrijdagavond naar Duitsland gegaan. Een heus afspraakje! Eerst logeren in Gasthaus Weber, een lekkere maaltijd, en dan op de zaterdag naar de trainingen en de vieruursrace met Max Verstappen in een GT3- racewagen, een Mercedes… we waren niet de enige Nederlanders op de tribunes. In de loop van de race werd het steeds kouder, en we zijn op tijd huiswaarts gekeerd. De botten waren stijf geworden. En tekenen met handschoenen aan is nou niet echt handig. De race kon ik in de auto nog volgen op internet. In Nederland was het weer zonnig en lenteachtig. Home sweet home. 

Note to self: het wordt nu toch wel tijd om auto’s te leren tekenen! Alle soorten!

3655-nogmeergevonden

Dit is de huwelijksakte van mijn overgrootouders aan moederskant. Opa Gerard Soute (nog even meegemaakt) en oma Juul - Julianne Soute-Koehler. Toen ze trouwden moest de ambtenaar naar haar huis in gang Kodji in Batavia omdat ze ziek was. Gerard was toen lichtopzichter bij de dienst der Kustverlichting in Nederlands-Indië. 

Tja, en het huis is weer ontploft nu T. er weer is. Gelukkig kan ze ook goed opruimen.

3654-gevonden

Twee uur heen en twee uur terug.  Ben naar Apeldoorn geweest, naar een FamilySearch centrum om te zoeken in de bevolkingsregisters van Nederlands-Indië, met name in Padang in Sumatra. Het was er druk, alle zes pc’s waren bezet. Mijn buurman was op zijn eigen laptop bezig met microfiches scannen. Gewoon voor eigen onderzoek. Gelukkig wist hij heel veel en kon me helpen. Maar, het duizelde me wel een beetje, hij hield niet op met praten, haha. Zoeken op de juiste plekken was nog niet zo eenvoudig in al die bestanden en plaatjes.  Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Ik heb het geboortebewijs van mijn overgrootmoeder Julianna Koehler gevonden! Ik weet nu wie haar vader en moeder zijn. En ik moet nog verder zoeken om zeker te weten dat een voormoeder in de moederlijke lijn van het eiland Nias komt. Maar dat komt een volgende keer wel. Vorig jaar had ik al van alles uitgeplozen over de stamboom, maar zonder dit bewijs stond dat nog op losse schroeven. Ik had het al bijna opgegeven en was een verkeerde zijweg ingeslagen. Maar nu kan ik weer mijn oude verhaal volgen. 

3653-zondag

Ja, ook de zondag heb ik geëxperimenteerd met recepten. Heb een ei gekookt door hem los in de airfryer te ‘bakken’, zonder water. Dat ging goed, maar de volgende serie eieren hadden waarschijnlijk een minder harde schaal. Ik moest toen de hele airfryer schoonmaken. Einde experiment! Hierboven zie je ‘cakes’ van cottage cheese en amandelmeel. Rechts heb ik hoopjes tonijn, ei en cheddar kaas gebakken in de airfryer. Heerlijk! Ook koud nog lekker. Linksonder zie je de prunus Nigra (Japanse kers). Het sneeuwde toen ik de foto nam maar dat is niet goed te zien. Had de foto door het muggengaas in de slaapkamer genomen.

O ja. Er was een jong stel bij de fitness. Ik zag dat ze de oefening deed die ik net had afgerond. Ze kreeg het niet voor elkaar. Dus ik liep erheen en zei: ik heb er zelfs nog vijf kilo bij gehad. (Ja, ik ruim altijd alles netjes op.) Dan bent u echt sterk, riep ze uit. Ja, en dat voor iemand van zeventig. Toen viel ze echt van haar stoel, bij wijze van spreken. Haha, ego lifting… ík doe er toch nog steeds aan. 

3652-weekendklus

Omdat mijn lief ziek was, had ik gisteren de auto. Ja, het sneeuwde die ochtend en er was regen tot de namiddag. Dus ik kon mijn boodschappen doen en vriendin G. bezoeken. Van haar kreeg ik een potje leervet. Kijk eens, wat een resultaat! Links het aangetaste stuk leer, rechtsboven het resultaat. Rechtsonder het wondermiddel met een oud T-shirt in stukken geknipt als poetsdoek. Helemaal blij!

3651-baksels

Gisteren nog maar eens wat baksels uitgeprobeerd. Bovenin zie je het eiwitbrood. Het bestaat alleen maar uit 5 eiwitten en 100 gram geplette chiazaadjes. O, en een beetje zout, anders is het niet te eten, haha. Wel grappige structuur en ik heb nog over. Linksonder zie je het bananenbrood. Ik kreeg 10 stukjes, dus ligt er al wat in de vriezer. Nee, het lijkt lekker, maar voor mij is het niet zoet genoeg, dus had er nog wel wat erythritol in kunnen doen. Mijn lief heeft er gewoon jam op gesmeerd. Ik zal wat vruchtjes pletten… of wat Griekse yoghurt erbij?

Note to self: bij het bananenbrood wat honing of erythritol toevoegen aan het beslag. En wat korter bakken, omdat de hele keuken in de blauwe rook gehuld was. 35 Minuten bij 175 graden?

3650-studentengordijnen

Daar ging oma weer. Op avontuur naar de oudste kleindochter die dichtbij station Utrecht Overvecht woont, in de regen en de kou.. tas vol met naaispullen en eten. Ik mocht de gordijnen korter maken en ook het begin voordoen van het dichten van gaten in een geliefde spijkerbroek. Speciaal voor haar had ik een gele curryschotel met aubergine, komkommer, paprika, courgette en tahu (of Tofu) gemaakt. Omdat ik eerder klaar was, hoefde ik mijn eigen portie niet op te eten voor het avondeten. Heb het maar achtergelaten. Ze was helemaal blij. Het was uiteraard ook een test voor het Carpaal Tunnel Syndroom aan mijn polsen. Links is het voorbij. Rechts nog niet, maar ik kon al aardig uit de voeten. Ik geef het nog twee weken…

3649-verrassing

In een ver verleden, denk rond 1966, had ik als hobby het lezen van cowboyverhalen en het bekijken van cowboyfilms op televisie. Denk maar aan Bonanza of ‘am fuss der blaue berge’. In Den Haag konden we de Duitse zenders ontvangen en daar hoorde deze serie ook bij. Was helemaal verliefd op al die mooie en stoere mannen. En ik begon ook deze verhalen zelf te schrijven. Ik verzin wat namen en dan ging ik aan de slag. Ik weet nog niet hoeveel verhaaltjes het zijn; heb ze nog niet verteld. Maar die paar die ik heb gelezen zijn haast identiek. Voer voor psychologen vrees ik. Een zielige hoofdpersoon, een vijand of naderend onheil. Soms een mooi meisje of een vaderlijke figuur. Geen woord over de paarden waar ze mee reden, geen dierenliefde of zo. Alle verhalen zijn zo uit de losse pols geschreven. En alle verhalen houden op als het spannend gaat worden, ware cliffhanger hangers. Wist waarschijnlijk zelf niet hoe het moest eindigen? 

Ik weet het niet meer. Ik wist ook niet dat het er zoveel waren. Ze lagen op zolder en kwamen in het kader van Het Grote Opruimen tevoorschijn. Ik zal ze eerst maar eens lezen. Ik moest wel lachen om al die verzonnen Amerikaanse namen. Ik had toen ook nog geen besef van de spanning tussen kolonisten en inheemse bevolkingsgroepen. 

En dan lees je opeens een zinnetje in een ander handschrift: ‘Ha, Ha zei hij  poep. ‘

Door broer A.L.F. geschreven? Ik ga het vragen…

PS: lees ook mijn blog: Schrijfstappen 

3648-stap1

Door spullen van en naar de zolder te brengen kwam ik weer oog in oog te staan met mijn eerste (en enige) leren motorpak. Omdat het lekker weer is, heb ik het beschimmelde geheel in de wolwas gedaan en buiten opgehangen om te drogen. Stap 2 wordt het insmeren met leervet. Stap 3 is het uit elkaar halen van dit pak. Stap 4 zal het fabriceren van tassen en/of etuitjes zijn. Wordt vervolgd. (Zoals zoveel projecten, ik weet het… later als ik met pensioen ben, hahahaha).

Dit pak stamt uit de tijd (1977) dat dames niet geacht werden zélf motor te rijden. Daardoor knelden mijn armen af als ik voorover boog om het stuur in sportieve houding vast te houden. En ja, ik knalde uit al mijn naden. Niet echt mini-gebouwd toen, maar bijna dertig kilo lichter dan nu. Ach, dat waren nog eens tijden.

3647-vaasafdrukken

Gisteren in het atelier weer mijn best gedaan met het afdrukken van kristallen vazen,  op oude servetten en ziekenhuislakens. Terwijl de anderen schitterende combinaties maakten bleef ik bij mijn mengingen van ossenbloed-rood en violet. Nu drogen en strijken, wordt vervolgd.

3646-Oostvoorne

In het midden van het Oostvoorne meer zie je een piepkleine watervogel: de dodaard. Ze waren met z’n vieren. Heb met nicht E. genoten van de warmte en stilte bij dit water. Het was heerlijk fietsen in de duinen. 

3645-mislukt

Naast genieten van de zon, fietsen en werken in de tuin ben ik ook recepten aan het uitproberen. Links zoals het in het boek stond. Het is een soort koolhydraatarm beschuitje. Met amandelmeel. Rechts mijn exemplaar. Ik kreeg het niet uit het vormpje. Het smaakt heerlijk, maar het ‘kost’ me 270 kcal per stuk, en dat is veel teveel. In het kookboek staan niet de calorieën maar alleen de koolhydraten. Morgen ga ik brood van eiwit en kaas maken. Wordt vervolgd.

3644-lente

Had ik deze al laten zien? Ik weet het niet meer. Dit wordt een onderdeel van onze ‘Cirkels’ of ‘Kreise’. Het doekje moest nog gestreken worden. Heb nog steeds last van tintelende handen. Ik durf niet zo goed om meer te borduren. Terwijl er zoveel nog wacht op mij! Helaas heb ik ook last van mijn handen als ik fiets, dus de bijna 30 kilometer op vrijdag, en de bijna 20 km van vandaag waren niet handig maar wel nodig. 

Deze zijn gisteren gemaakt. De hommel leek wel dronken.

3643-trots

Ja, daar is het driemaandelijkse tijdschrift Uppercase nummer 68! Het is een Canadees blad zónder reclame en boordevol kunst en illustraties. Vorig jaar had ik me opgegeven met een tekst en wat foto’s. Het thema was: gebruik maken van de elementen. En met cyanotype gebruik je de zon, dus. En ik kwam erin te staan. Alleen moest ik wachten tot ik het tijdschrift kon bestellen. Ik kon het halen bij drukkerij Loopvis, in hun winkel in Arnhem. Een énige winkel trouwens, waar je ook wat kunt eten en drinken of een workshop volgen. 

Misschien kun je de tekst lezen, kleindochter Z. houdt het tijdschrift vast. Ben trots! Alleen zijn de kleuren wat fletser dan in het echt.

3642-kinderwerk

3691-bedrukken

In ons atelier in Mönchengladbach hebben we geverfd met kristallen vazen en schotels. Op oude servetten en reeds zelfgeverfde stoffen gingen we aan de slag met afdrukken maken van het kristal. Gewoon spelen en kijken waar het naartoe gaat. Uiteraard zaten mijn handen onder de verf, na afloop. 

3690-klusjes

Afgelopen maandag was ik de bijrijder van mijn lief. We moesten twee ananasschilmachines vervoeren en afleveren. Het linkerblad is op 2 februari getekend en ik heb het maandag aangevuld op het rechterblad. Kijk ook eens linksboven. Oma had een opstapje nodig om de ‘hoge instap’-auto van haar zoon in te komen. Hilarisch!

Dit jurkje was van mijn moeder geweest. Ze had het gekregen van haar schoondochters toen ze in 2010 op Bali was. Ze wilde zo graag ook een leuk jurkje, maar het paste haar niet. Ik heb er nu lapjes van gemaakt, klaar om te combineren met andere katoentjes. Wat ik er van ga maken weet ik nog niet. Op de plank ligt er in ieder geval al jaren een doos met ‘zwart-witjes’ en felgekleurde Marimekko stof.

3689-logeergasten

Ha, ze lijken niet echt, maar het was weer leuk om te doen. Mijn logeetjes tekenen in het schrift dat daar speciaal voor bedoeld is. De oudste kleindochter draaide zich helaas en ik kon niet meer corrigeren. Daarom maar opnieuw gedaan. 

3688-aanpassing

Mijn t-shirt is aan de voorkant klaar. Linksboven zie je daar de binnenkant van. Rechtsboven is de bobbelige, dunne achterkant die ook geborduurd gaat worden. 

Linksonder is mijn linkerspalk. Ik heb er een klepje in gesneden zodat mijn smartwatch beter zit. Aan de rechterspalk heb ik ook wat geknipt. Het zat iets te strak. 

En dit was mijn hulpje vandaag. Ze wilde persé de ramen wassen. Net voordat zij en haar grote zus weer naar huis gingen, struikelen mijn lief en ik over alle poppen, kleertjes, stoeltjes en viltstiften. Te laat nog om op te ruimen. Gelukkig is het zo aan de kant.

3687-Fettdonnerstag

Met dochter S. heb ik kleindochter J. naar Aken gebracht voor haar dansrepetitie voor het Schrittmacher Festival (6,8 en 14 maart in de Euregio). We mochten niet kijken en trokken de stad in. Het is de donderdag voor Carnaval. In Aken heet dat ‘Fettdonnerstag’. Gelukkig waren er nog winkeltjes open en konden we de vier uur vrije tijd goed gebruiken.

Het was niet erg dat alle winkeltjes met Aachener Printen dicht waren. Zoveel lekkers gezien daar.

3686-braces

Kijk een beetje zielig hier (expres hoor). Maar vandaag kreeg ik geen prik maar twee braces om ‘s nachts te dragen. Een prik krijg je pas na zes weken brace-gebruik. Geduld dus. Rust. Jammer, maar daar moet ik het mee doen.

3685-reparatie

Dit zelfgeverfde t-shirt (indigo met roest) is bijna tien jaar oud. Sommigen zeggen dan: weggooien. Maar ik wil het nog een paar jaar dragen, niet meer als showstopper, maar wel als een bewijs van een geweldige cursus. Helaas is het t-shirt uitgelubberd. Ik denk dat het elasthaan kapot is gegaan op sommige plekken. Achterop heb ik plakvlieseline gestreken en ik ben nu de voorkant aan het borduren met wat resten indigogeverfd katoengaren. Wordt vervolgd. Morgen krijg ik het onderzoek naar het Carpale Tunnel Syndroom met hopelijk de bijbehorende injectie. Wens mij geluk 🍀 

3684-Swalmen

Wat een gekke dag. Eerst wachten op de jongste kleindochter die ik naar de opvang moet brengen. Zoonlief moest eerst zijn zaak openen en kon haar dan pas brengen. Toen kon hij niet komen, omdat hij de sleutel van zijn auto kwijt was. Ik op de fiets ernaartoe met muts en handschoenen voor het kleintje. Ze mocht verkleed vanwege carnaval. Maar ze zag er niet uit, onder de waterpokken. Toverstok voorop, haarband met vlecht in de tas en het Rapunzelkleinkind achterop met muts en handschoenen. Onderweg fietsen we altijd door het ‘Varkensgat’, je gaat omlaag naar de Swalm over een bruggetje. Geloof me, het was koud; alles wittig. Maar de zon scheen en ik genoot. Achterop was het stil. Normaal galmt ze de hele tijd allerlei zelfgemaakte liedjes. Misschien was het de kou, misschien waren het de waterpokken? Ik kon haar gelukkig afleveren. En de autosleutel was gevonden..

3683-amsterdam2

Na een lange nachtrust en een uitgebreid ontbijt (ik had mijn eigen crackers meegenomen) gingen nicht M. en ik nog een rondje wandelen. Heerlijk weer en fijne zon. De foto linksonderaan is ‘s ochtends genomen. Daarna kon ik nog even slapen hoor. 

3682-Amsterdam

Gezellig in Amsterdam, rondgelopen in het centrum en naar de markt.en dan bij mijn nicht lekker eten.

3681-gezonder

Tegenwoordig ben ik creatief in de keuken. Het moet gezonder! Lees: er mogen wel wat kilo’s af. Ben druk in de weer met weegschaal, tabellen met koolhydraten, vet en eiwitten. Ben net een week bezig en ik begin er aan te wennen. Het liefste zou ik helemaal niet meer willen eten. Maar ik weet uit ervaring dat ik dan niet meer naar de wc kan. En dat wil ik écht niet. Links zie je een chiazaadpuddinkje. Niet te eten, ondanks wat cacao en de bosbessen. Maar wel goed voor de vezels. Vandaag met de jongste kleindochter nog een bananenbrood gemaakt en een pompoencake, had nog een restje pompoen over. Voor de zoetekauw is de bananenversie veel lekkerder. In de pompoencake zitten spekkoekkruiden, maar het smaakt niet. Volgende keer toch maar meer nepsuiker erbij gooien. In het recept stond 25-50 gram en ik deed er 30 gram in. Wordt vervolgd.