maandag, mei 18, 2009

288-stitchery

Een keer per jaar lukt het me meestal wel om naar de quilting bee te gaan. Dit is een bijeenkomst van (meestal) vrouwen op de eerste maandag in de maand. We laten dan elkaars quilts zien en meestal is er ook een gezamenlijk werkje. Dit keer (op vier mei) was dat "stitchery", een modern woord voor borduren met stik- en steelsteekjes. Je brengt eerst de tekening aan op een lapje stof. Daarna borduur je met twee draadjes DMC. Eventueel kun je ook met textielstift of oliekrijt nog wat kleur aanbrengen. Het is een heel commercieel gedoe, zoek maar eens met Google op "Tilda stitchery" of ga naar een weblog over Stitchery.

Ik heb gemerkt dat ik met steelsteekjes (dus steeds terugnaaien) beter uit de voeten kan. Ik heb hierboven gewekt met Blomstergaren (is Deens garen uit mijn archief) en heb ingekleurd met gewone pastel.

Mijn uitdagingen: zelf de tekening maken, en in plaats van "inkleuren" werken met een lapje stof als opvulling. Het is wel heel leuk om te doen.

287-kleur



Is het toeval dat er in het najaar een blok Kleur gegeven wordt bij het Kumulus, en ik dit weekend een Kleuranalyse samen met onze dochters heb gedaan? En dat mijn collega S. nu het liedje "Rood" over de gangen laat galmen?
Feit is dat ik erg bezig ben met kleur, en nu ik weet dat ik een zomer-wintertype ben, met bijpassend kleurenpalet, ben ik helemaal gefascineerd door kleuren.
Naast mijn bed ligt de Kleurenleer van Johannes Itten. Maar verder dan het voorwoord ben ik nog niet. Ook ben ik twee jaar geleden begonnen aan een kleurenworkshop van Betty Edwards. Dat ligt ook nog onafgemaakt te liggen in een van mijn to-do-doosjes.


286-tuintekeningen





Hier zijn ze dan, de beloofde tekeningen van plantjes uit de tuin. Van boven naar beneden een paarse sering, lelietje-van-dalen (in een bosje) en een nu voor het eerst uitbundig bloeiende blauwe regen, die zich om de grote eik in de achtertuin heeft geslingerd.
Ik heb ze met pen met zwarte Quick-inkt getekend en daarna met een kwastje met water "ingekleurd". Bij veel verdunning krijgt de zwarte inkt een gouden glans.
Nu heb ik spijt dat ik niet nog meer struiken en bomen heb vereeuwigd. De bloesem is al lang verdwenen. De bladeren van de hosta's worden nu al aangevreten door beestjes.
Ondertussen heb ik al mijn twaalfde slaaptekening gemaakt. Ik weet nu al dat het een heel dierbaar boekje wordt, dat zeker meegaat op single-vakantie.


maandag, mei 04, 2009

285-bezig

Het was druk de laatste tijd. Bezoek, logeergasten, verjaardagen, werk, sporten, werk, veel achter de computer, stekende pijn in mijn schouder/nek, nog meer werk, opruimen, belasting invullen, schoonmaken, tentoonstelling, dokter en oppassen.
Met W. ben ik met Koninginnedag naar Namur gegaan. Er was een tweejaarlijkse aquareltentoonstelling. Ik begin mijn eigen voorkeur steeds beter te begrijpen. Ik ga voor realistisch en voor gedurfd kleurgebruik. Nu moet ik dat in mijn eigen werk ook maar eens tot uitdrukking brengen! Vooral dat kleurgebruik baart me wel eens zorgen. Ik koop wel eens een napje (is klein bakje opgedroogde verf), waarvan ik achteraf denk: wat heb ik nu weer gekocht! In een winkeltje in Namur heb ik twee napjes Blockx aquarelverf gekocht. Die zijn zo duur dat ik het misschien niet eens durf te gebruiken. Maar goed...
In deze drukke tijden ben ik toch maar aan een nieuwe serie begonnen. In een kleine Moleskine maak ik bijna elke ochtend een tekening van mijn echtgenoot zoals hij in bed ligt. Het is te intiem om hier te laten zien. Ik heb al vijf tekeningetjes! Het is een goede oefening voor verhoudingen want het hoofd is soms te groot. En ik gum niet!
De logeergasten hadden hun laatste avond zin om te werken met aquarelverf. Ik heb toen bovenstaande kriebels gemaakt. Mijn neef had een nat leeg vel over zijn volle vel gelegd en kreeg daardoor een interessante afdruk. Hij is dozenmaker in opleiding en had voor mij een klein doosje gemaakt.
Ik voelde me wel schuldig omdat hun opblaasbed lek bleek en ze de eerste nacht al om 3.00 u op de grond lagen en niet meer geslapen hebben. Toen ze weg waren had ik nog even tijd om in de koude tuin te genieten van de sering, blauwe regen en de lelietjes-van-dalen. Ik heb er een tekening van gemaakt. Zal ze de volgende keer laten zien.