186-buiten

Gisteren regende het wel, maar kleindochter en ik hebben toch in de tuin gezeten, met een paraplu tegen de druppeltjes. Omdat er heel veel beestjes waren heb ik er eentje getekend. Met een witte wasco heb ik geprobeerd het te lang getekende lijf in te korten. Mijn les: niet doen, gewoon accepteren. De hommel is uit mijn hoofd. De twee streepjes zijn hangende wormpjes aan de eikeboom. Kleindochter heeft de oranje versie getekend.

Vorige week had ze na een paar kleurige werkstukken deze laatste versie van de "serie: Ronde vormen met kleur". Ze had er zin in om alleen maar met roze te werken. Het was veel werk voor een driejarige, die liever alleen maar liedjes zingt en rondhopst.

185-kunstig

Kunst ligt gewoon op straat.

Toen ik afgelopen week op het station Utrecht stond, mocht ik een soort performance aanschouwen. Spaanse (?) mannen en vrouwen stonden als standbeelden tussen het wachtende publiek bij het hoofd-mededlingenbord van de NS. Na een tijdje wisselden ze van plaats. Niemand anders had het in de gaten, zo druk was iedereen om een trein te halen. Ik werd getriggerd door hun gebrek aan lichaamstaal, ze stnden als beelden. Jammer genoeg moest ik ook de trein halen en kon ik niet het einde "zien".

Bij mijn bezoek (met vriendin) aan de Pasar Malam Besar in Den Haag, onze geboortestad, werd ik ook getroffen door alle visuele beelden. Maar ook onze neuzen (de durianvrucht stinkt), oren (muziek) en gevoel (ik hoor bij de tweede generatie Indische nederlanders) kregen voedsel. De oude vrouwen zijn njai's, de oermoeder van de Indische nederlander. HUn verhalen waren hier opgetekend. Ze ontroerden me.

Omdat het de laatste tijd erg druk is, heb ik geen ruimte in mijn agenda om te tekenen. Ik heb de odnerste tekeningen gemaakt tijdens een wandeling met de hond. Het papier is wat dun, de volgende tekening schijnt er doorheen. En het regende die ochtend ook nog! Dat is lastig tekenen met een niet-permanente viltstift. De schaapjes gingen op een gegeven moment "lopen" en gingen verder weg staan onder een eik. Ik wil de volgende keer de essentie van hun kopjes en oren nog beter tekenen.

184-treinkunst

Voor mijn werk moest ik vandaag naar Utrecht. Met de trein. Omdat een collega al een tijdje "zeurt" om foto's van mij te zien, toon ik hier een foto tijdens het wachten op de trein. Op de terugweg heb ik nog wat tekeningen van medepassagiers gemaakt. Toevallig allemaal met een Dell-computer. Ik toon er hier twee. De meneer links was te snel weg, of ik was te laat begonnen met tekenen. De mevrouw rechts keek erg zorgelijk. Ze werkte bij de NS!

183-tuin

Afgelopen vrijdag ben ik eerst naar mijn schildermaatje geweest. Hoewel het waaide zijn we toch haar tuin in geweest. Mét de tekenspullen. Ik heb er twee grotere en vier piepkleine tekeningen gemaakt met mijn non-permanent en tekenpen. Mijn tweede grotere tekening staat hierboven.
We hebben de goudenregen aandachtig bekeken en gefotografeerd. Hoewel ik er een aquarel van heb gemaakt, bevalt het me niet. Ik denk dat ik nóg sterker de essentie van de goudenregenboom moet vangen. Het plaatje is te saai, qua kleur en qua compositie. (Plaatje niet bijgevoegd)
Na het tekenen ben ik op een crematie geweest. Na afloop was ik heel erg moe.

De zaterdag hebben W. en ik wat spullen uit het huis van de overleden neef naar zijn broer J. gebracht. J. zit in een verzorgingstehuis, hij heeft MS, en heeft vroeger heel veel getekend. Zijn kamer hangt vol met pastellen en acrylwerkstukken. Ik denk dat ik hem nog eens een bezoekje breng. Misschien kan ik nog van hem leren.

Zaterdagavond waren we uitgenodigd voor een feest mét diner. Het is laat geworden, maar ik was vandaag toch gewoon om zeven uur wakker. Ben met de hond gaan wandelen en heb wat plantjes getekend met de non-permanent viltstift.