Niets zeggen. In het museum Tuchwerk Aachen heb ik oud werk achtergelaten. Deze vijf klossen heb ik in 2005/2006 gesneden met een scherp mes. Zo verschenen er figuren. Ze passen wonderwel in de kast! Ik gun ze een tweede leven tussen onbewerkte broertjes en zussen.
Eindelijk de tijd genomen om een kaartje (met bijbehorende stempel) te maken voor een babietje.
Nog even terugblikken op de tentoonstelling… haha. Als ik dit zie, zie ik ook mijn moeder. Die deed dat ook altijd… gek doen. Er ‘hangt’ nog een uitnodiging in de lucht van het Flachsmuseum in Wegberg (D) voor 4-5 september 2022. Ze willen me daar ‘hebben’. Spannend. De echte afspraken moeten we nog maken hoor.
Inderdaad, deze lapjes hadden er al eerder uitgemoeten, maar deze maandag was er tijd. Dit zijn de kleuren van de Portugese laurierbessen. Schitterende kleuren! Alleen is er iets niet goed gegaan met de wollen lapjes. Waarschijnlijk was er te weinig aluin in de oplossing. Volgende keer beter!
Eindelijk de ‘voetjes’ gebruikt, die hadden we zaterdag al willen neerleggen! Jong en oud hebben zich ermee vermaakt.
Nog meer werk van mijn collega’s met prachtige geverfde stoffen.
Omdat er nog even tijd was voordat we gingen opruimen kon ik nog lekker buiten tekenen. Drie dagen hebben we opgebouwd, twee dagen was de expositie en binnen een uur zat alles weer in de auto’s. Het is weer voorbij. Thuis wacht het Grote Opruimen!
