Even goed kijken! Heb gisteren in ieder geval voor de zekerheid vijf strengetjes garen ingesmeerd met de foto-emulsie om een blauwe cyanotype te maken. Vanmiddag ga ik ze belichten, en ook de papiertjes met afplakband.
Note to self: maak een gewoon A4-tje met geschreven tekst doorzichtig door het in te smeren met olie. Leg het bij belichten op de cyanotype. Test: belicht de garens met verschillende tijden. Ook de achterkant belichten?
Het nachthemd komt een beetje tot leven. De onderkant steekt nu fletser af door het donkerder blauw van de mouwen. Inderdaad, mijn badkamer heeft tegeltjes uit de tachtiger jaren, en de foto is wat geliger. Er zijn meer mogelijkheden nu. 1. Kraag en bovenlijfje ook met cyanotype bewerken en donkerblauw nastreven. 2. Zo laten en de onderkant verfraaien met donkerblauw garen, tulpen borduren? 3. Onderkant opnieuw insmeren met de cyanotype-chemicaliën en nu wél donkerblauw maken. 4. Gewoon alles blauw maken met of zonder tulpen. 5. ??
Verrassing nog vandaag: kleindochter Z. tekent tot mijn (en haar vaders) verbazing een complete kopvoeter met vingers en tenen! Wonderlijk toch hoe dat gaat met kinderen.
Gewoon tijd om op te passen na de korte vakantie. Geen tijd nog om mijn reisboekje aan te passen of een reisverhaaltje te schrijven. Tijd om te genieten van het kruipende en altijd lachende kleinkind. Nou ja, bijna altijd. Als ze moet inslapen gaat dat gepaard met een heel gevecht. Hierboven zie je Z. die in het kantoor met grote-mensen-stiften mag tekenen. (Nee, die mag je niet meenemen). Ze ging heel trots naar huis met deze kunstwerkjes in een papieren tas. Arme ouders, die moeten nu dit allemaal bewaren. Gelukkig zijn ze van het weggooien. Dat ben ik nog steeds aan het doen. Zelfs het honderddagenproject is al begonnen en ik heb nog niets gedaan.
De laatste dag in Parijs stond in het teken van cadeautjes kopen. Helaas zijn we niet helemaal geslaagd. Ook heb ik niet alles kunnen doen wat ik gepland had, maar kleindochter was tevreden! We hebben onszelf wel verwend met lekker eten en broodjes voor onderweg. Minder stappen dan gisteren, maar net zoveel trappen gelopen. De terugweg duurde vanwege spoorwegwerkzaamheden een uur langer. Maar we zijn weer veilig thuis. Over twee jaar met kleindochter drie op stap!
