3624-feest

 Feest vandaag! De tweede dochter en haar tweede zoon zijn jarig vandaag. Het is ook Halloween. Daarom heb ik voor een foto gisteren een selfie gemaakt. Nog niet zo gemakkelijk want je ziet niets als spook! Maar we hadden lol. Van al het hoesten heb ik spierpijn gekregen, dus lachen doet ook pijn. Geen verhoging vandaag, bijna beter dus. Helaas nog geen draad en naald aangeraakt, hoop dat dat dit weekend wel gebeurt. En ik ben er dankzij nichtje L. erachter gekomen dat de oma van mijn betovergrootmoeder aan moeders kant van het eiland Nias komt, Noord-Sumatra. Methilde heet ze. Moet het nog ergens op een microfiche controleren, maar ik ga er wel vanuit. Hier houdt de zoektocht op. Van de inlandse bevolking werd indertijd in Nederlands-Indië geen gegevens bewaard.

3623-huisarrest

Had het kunnen weten natuurlijk. Al een paar dagen had ik het koud, sporten ging niet van harte, mijn neus zat dicht en hoesten moest ik ook. Vanochtend zou ik naar E. gaan, in Oostvoorne. Tóch maar een coronatest gedaan. En inderdaad, een paar dagen binnen blijven. Ja, ik heb gestemd, helemaal ingepakt, niet gehoest en afstand gehouden. 

Nadat ik nog een klein beterend dutje gemaakt heb, ben ik gaan naaien aan mijn cyanotypekleed van 2 meter hoog. Dat is goed te doen. Ook nog wat bladeren geveegd in een klein zonnetje, maar daarna zakte mijn energieniveau weer in.

Omdat ik al een tijdje de roodborstjes fotografeer in de tuin, kon ik het niet laten om deze foto te maken. Er zijn twee roodborstjes; als ze elkaar zien is er ruzie. Deze heeft witte veertjes bij zijn vleugels. Hier zit het beestje op het hoofd van mijn vader; een beeldje op de tuintafel. Ervoor staat een roosje gekocht bij de AH, voor Pink Ribbon. Nu pas begint het te verwelken.

 

3622-terugblik

 Even goed kijken, dit keer. Dit zijn mijn kriebeltjes in een journal-on-the-go van afgelopen woensdag en donderdag. Niet alle mensen zijn goed gelukt, maar ik blijf oefenen. Het leek een weekend deze twee dagen!

3621-weekend

Vrijdag was het genieten van de wind. Kleindochter heeft het molentje zelfs meegenomen achterop de fiets. Ja, ze moest hem met twee handjes vasthouden! Wat een wind!

Op onze fietstocht vonden we dit vogeltje op de weg. Ik ben gestopt en heb het naar de graskant ‘gejaagd’. Het blijkt een loodbekje te zijn, een tropisch vogeltje  (Euodice malabarica). Bij waarnemingen.nl kwam het beestje vaker voor.

Op zaterdag ging ik met (familie)vriendin, kleindochter en haar vriendje naar een onverwacht interessant samenzijn in het kader van het CHI festival. Zie ook https://hetgeluidmaastricht.com/ de vraag die we gingen beantwoorden was: wat neem je mee van je voorouders, welke krachtbron. Alle verhalen waren anders en bijzonder. De meesten waren ‘Indisch’, met roots in Nederlands-Indië. Daar gingen dan ook de verhalen over. De oorlog, de Bersiaptijd, de gedwongen migratie, de opvang in Nederland en wat dat deed met de generaties. 

Hierboven zie je kleindochter J. met haar vriend D. Ik heb ze maar aan het werk gezet, komkommers snijden en de taugéworteltjes eraf halen. En ook manlief heeft mijn instructies opgevolgd, na afloop van de bijeenkomst in Venlo genoten we van de soto. (Javaanse kippensoep op Limburgse wijze, haha.

 Nog een stiekem complimentje ontvangen. De transculturele therapeute bij de Chi bijeenkomst vroeg waar ik mijn jurk had gekocht. Nergens… zelf gemaakt, hihi. Dit was mijn outfit : (foto eerder gemaakt op woensdag)