116-feesten

Eindelijk is het weer mooi weer. Heb aan de tuintafel twee dezelfde "naakte rug" getekend. Een daarvan ga ik met lijntjes tekenen en dan inkleuren. De andere moet het maar eens doen zónder lijntjes, alleen maar in kleurvlakken. Het is op briefkaartformaat, dus wel een kleintje.
De afgelopen dagen heb ik de doeken voor de tuinschilderijen voorbewerkt. Eerst in de grondlak en daarna een acryllaagje erover. Al mijn restjes kan ik gebruiken. Dat ruimt lekker op.
Nu nog even mijn tas met verf en kwasten vullen en ik kan morgenochtend gaan.
Vandaag ben ik op de verjaardag van mijn broer en zijn zoontje geweest. Heb maar meteen mijn kleindochter meegenomen. Er zijn daar altijd veel kinderen om mee te spelen, hoewel ze nog niet de leeftijd heeft om samen te spelen. Mijn moeder had haar tekeningen meegenomen, veel bloemen. Zij heeft veel inspiratie uit haar eigen tuin. In mijn bostuin bloeit er niets.
Heel jammer dat ik mijn fototoestellen vergeten ben.

W. belde uit Schotland. Het regent daar pijpestelen! Dat belooft wat als ik naar Birmingham ga volgende week.

115-tuinschilderij

In een opwelling heb ik me zondagochtend opgegeven voor een workshop, tuinschilderij maken. Lekker met acryl aan de slag en wat reliëf aanbrengen. Het motief is een fantasiebloem. Vandaag heb ik mijn ogen goed de kost gegeven, want welke bloem ga ik dan schilderen? De regen komt met bakken uit de hemel, en vandaag is mijn eerste vakantiedag... Heb dus alleen maar naar bloemen in winkels gekeken. Ik twijfel tussen een roos en een hortensia.
Omdat het schilderij buiten gaat hangen, moet ik het eerst gronden met grondverf, ook de achterkant en het houten frame. Gelukkig heb ik in de kelder nog genoeg resten in potten staan.

Van mijn moeder kreeg ik een kaartje met zelfgetekende geaquarelleerde rozen (zonder envelop!). Dat is ook een hint. Waarom niet? Dan kan het schilderij (50x60 cm) in mijn secret garden hangen, want daar groeit nu alleen de braam en wat sedum. Laat ik maar eerst het schilderij maken.

114-lego

Samen met kleindochter Legohuizen bouwen. Geldt dat ook als creatieve uiting? Ik voelde me net de aannemer die fouten van de architect mocht verbeteren, zodat het bouwsel niet zou instorten. Na een week zonder kleinkind heb ik de hele dag mogen oppassen. Ze wil nu niet slapen, maar oma is onverbiddelijk. Ze kan heel lief: bonjour oma zeggen. Ik smelt.

113-parijs

Parijs zit nog in mijn lijf. Het verkeer, de metro, het frans, de lekkere en dure alcoholvrije cocktails, hangen in parken en op banken, shoppen en shoppen. Hoe snel kun je vergeten? Ik moet er nog steeds aan denken. Mijn verhalen zijn nog niet af, mijn tekeningen moeten nog ingekleurd worden en de foto's zijn nog niet bekeken. Reizen is vermoeiend merk ik nu pas. In de energie van de grote stad kan ik alles aan. Van 's ochtends half 11 tot 's avonds half 12 zijn L. en ik in de weer geweest. Het is warm geweest. Op donderdag was er tijdens ons bezoek aan het Musée d'Orsay een buitje gevallen. De stoeltjes in de Jardin de Tuileries waren ook een beetje nat, maar we hebben voor de tweede keer daar de zon zien ondergaan.
Parijs is echt een wereldstad, zoveel verschillende nationaliteiten zijn er, als toerist en als inwoner. Ik vond het er vredig. Hoopvol voor de toekomst. Ik zie mezelf nog zitten als zestienjarige op de trappen van de Sacre Coeur, met een gitaar, liedjes van Dylan en mijn klasgenoten zingen mee. Vijfendertig jaar later gebeurt weer hetzelfde.
Toch ben ik ook blij om met de honden te wandelen, de vogels te horen fluiten, en naar de sterren te kunnen kijken. Ik ben weer thuis.