157-doorgaan

Ik kan niet meer stoppen. Ik blijf tekenen op de één-lijn-methode. Dat geeft wel gekke gezichten, dus misschien ga ik het mezelf gemakkelijker maken door de pen op te tillen. De drie meisjes zijn een en dezelfde persoon, dus moet ik nog heel veel oefenen, wil ik in één minuut de juiste gelaatstrekken treffen. Ook het hondje lijkt niet echt. Maar het zijn leuke illustraties.
Blogger heeft problemen om plaatjes te uploaden. De plaatjes staan nu op een andere server.

156-non-permanent

Op de tekenles van woensdag, in één lijn, zonder je pen van papier te halen in acht maal twee minuten een dia tekenen. Op één vel papier gaf bovenstaand resultaat.

Mijn moeder in een paar streken neerzetten, als illustratie bij mijn verhaal over de techniek gaf onderstaand plaatje.

Een tweede poging gaf een vertekend beeld, omdat ze zich had gedraaid. De derde poging met de zwarte non-permanentstift lijkt ook niet, maar geeft wel een indruk van de techniek. Ze mocht het plaatje meenemen. Het is doodeng om mensen te tekenen,maar omdat ik de pen niet van het papier haal, is het een uitstekende manier om te oefenen voor "schrijven met de naaimachine". Met je naaimachine ga je ook niet steeds aan- en afhechten.

Op de tekenles heb ik ook de orchidee afgemaakt. Het is 300grams papier, maar het bobbelt toch nog.

155-koi

Vorig jaar, net voor de kerst, zijn we naar een tuincentrum geweest waar kleindochter niet weg was te slaan bij de vissen. Van deze koi-karpers heb ik een tekening gemaakt en heb die nu net afgeschidlerd. Ik heb het gedurfd om het papier voor een tweede keer helemaal nat te maken. Het oranje ging "bloeden" en ik veegde het blauw haast weg. Het is een experiment, dat ik nog een keer wil aangaan. Echt tevreden over het water ben ik nog niet. Ik heb wel per ongeluk het natte papier aangeraakt, en kreeg onbewust het effect van bubbels in het water. Ja, dat wil ik ook nog eens schilderen, maar dan met olieverf. Water met bubbels...



De tweede foto is van een geimproviseerde picknick, op de salontafel. Arrangement van kleindochter van net drie!

154-afscheid

Op 10 bij 15 cm schilderen is niet gemakkelijk. Ik heb geoefend met een heel klein penseeltje (0). De tekening is wat flets geworden, en ik heb het gezicht helemaal niet durven te tekenen. Maar ja, het tekeningetje is voor een afscheid van een collegaatje. Ik denk niet dat ze mijn weblog leest. Het geheel plak ik op een gekleurde A4 en dan schrijf ik er nog een paar woordjes bij. Uit het hart, daar ben ik goed in.

Bij de tekenles van woensdag hebben we een orchidee geschilderd. Ik moet er alleen nog wat finishing touches aan toevoegen, dan toon ik hem in de weblog. Ik wilde heel graag er nóg eentje maken, en heb een witte orchidee gekocht. Maar die is al bijna uitgebloeid, dus ik moet snel zijn.