1043-stadsmensen

(klik op de tekening voor een grotere versie)

Voor SketchbookSkool hadden we een herhaalopdracht om mensen in beweging te tekenen. Omdat het zulk mooi weer was, achteraf wel een beetje koud, ben ik naar Roermond getogen, op de fiets. Zittend op een bankje heb ik bovenstaand tafereeltje getekend. Ik kon het niet laten om ook iets van de achtergrond te tekenen, zo mooi is het daar! Laat de lente maar komen hoor.

Omdat ik roeken en kauwen altijd door elkaar haal, heb ik er maar eentje getekend. Een kauw heeft een zwart hoedje en is meestal met z'n tweeën.

1042-herdenkdag

(klik op de tekening voor een grotere versie)

Vandaag is het alweer drie jaar geleden dat mijn moeder zachtjes is ingeslapen.

Al een week ben ik haar stofjes aan het organiseren, op zoek naar batikstof, die ik zelf kan gebruiken. Zo kwam ik ook terecht bij haar naaidozen. Ze had een hele collectie, de meeste waren gevuld. Onderin een van haar oude houten (engelse?) exemplaren vond ik het visum naar Indonesië uit 2010. Het was haar dierbaar anders had zij het niet zorgvuldig bewaard. Ik heb een keuze moeten maken uit de attributen die zij graag om zich heen had. Het zijn er zóveel. ;) Heb er een tekening van gemaakt.

Terwijl ik haar stofjes in voor mij logische stapeltjes legde kwam het idee naar boven dat mijn moeder juist een voorliefde had voor stoffen (lees: patronen/kleuren) die overal uit de boot vielen. Zij kon als geen ander daar tóch een geheel van maken. Dat maakt haar quiltwerk zo uniek en onnavolgbaar. Ik ga dat niet proberen na te doen. Bovendien hield zij van heel andere kleuren dan ik. 

1041-nog-meer-iks

Het bombardement van selfies is nu te einde. Dit keer was de opdracht om jezelf weer uit te vinden. Het duurde even, maar ik heb mijn hoofd (onherkenbaar) gezet op een schilderij van Vittorio Matteo Corcos, Sogni. Het is gebruikt als omslag voor een boek over vrouwen die lezen. Ik heb er tekenen van gemaakt (rechterbladzijde).
Links heb ik mezelf neergezet als multi-talent (hum). Kleindochter N. begreep niet wat ik in mijn linkerhand vast heb (een patchworkdeken). De rest had ze wel allemaal geraden, inclusief het (klein)kind. Mijn schetsboek is nu vol en ik ben al bezig mijn namm te schrijven in mijn volgende exemplaar. Gelukkig kan ik nog kiezen uit mijn (gekregen) voorraad.

1040-focus

Zaterdag was het de 46e keer Worldwide SketchCrawl, Onder andere georganiseerd in Amsterdam, Groningen en Brussel. Natuurlijk had ik wel zin om te gaan, maar om nu vier uur in de trein te zitten met dat mooie weer (lees: zon), daar had ik geen zin in.
Daarom ben ik maar naar het mooie Roermond gefietst, om op de St. Jacobsbrug te gaan tekenen. Het viel me een beetje tegen, ik had gedacht dat de Maria Theresiabrug beter te zien was geweest. Via dit bruggetje kwam je vroeger in de Voorstad terecht. Zo reed ik op de motor in 1977 elk weekend naar de jongens Brouns vanuit Nijmegen.
Omdat ik de wind en de zon in de rug had, en ik mijn vingerloze handschoenen aan had, was ik goed beschermd tegen de kou. Met een Pitt S pen heb ik de contouren getekend. De kleur heb ik er 's avonds aan toe gevoegd. 
De opdracht binnen SketchBookSkool ging toevallig ook over het stadse leven. Daar ging het over 'finding focus'. Die fladderde bij mij van de St. Christoffelkathedraal, naar hotel Dux met zijn vlag voor de jarige prinses Beatrix en weer terug. Geen focus dus, totdat...
Ik zag iets turquoise-blauw onder de brug door vliegen om een paar tellen later in de verte te verdwijnen, scherend over het water, linksom de bocht van de Roer te nemen.
Het was een ijsvogel, ik herkende zijn roep. Maar wat een prachtige kleur, beschenen door de zon had dat vogeltje! Schitterend. Mijn focus was gered.