woensdag, april 04, 2018

1840-logcabin

Eigenlijk is dit geen echte logcabin-quilt. Het haardvuur is niet een rood vierkantje, maar een stukje geborduurd tafelkleed dat ik gevonden heb. Bovendien wilde ik hem asymmetrisch maken, maar ik heb er toch nog een reep stof aan de linkerkant van het blok tegenaan genaaid. Nu nog de blokken netjes op maat maken en aan elkaar naaien. Ik ben blij dat hij al zo ver klaar is. Het resultaat valt me een beetje tegen. Komt dat door de kleuren? Of omdat het zo druk is? Heb ik er te lang over zitten nadenken? Ik maak hem wel af en kijk dan wel weer. Een bestemming heb ik er al voor (tuintafel), dus ik moet hem nog vierkantachtig maken door repen aan de zijkant te naaien. Quilten is een ander probleem, er zitten erg dikke stoffen tussen, die niet zo fijn door te rijgen zijn. Hmmm.

dinsdag, april 03, 2018

1839-paasstress

Op het laatste moment kwamen de kleindochters tóch op bezoek om eieren te zoeken. Geen probleem, dacht ik, dan koop ik even wat chocolade eitjes. Dat bleek dus erg moeilijk te zijn.. alleen nog een zakje ‘grote-mensen’chocolade met vreemde smaakjes en gelukkig ook iets voor kinderen. Het waren echt de laatste zakjes! Verstoppen werd geen uitdaging, het vinden wel, want de donkere eitjes waren goed gecamoufleerd. Het duurde even, maar de dames hebben lol gehad en wij ook.
De vreemde-smaakjeschocolade liggen nu verleidelijk in een bakje op tafel. Hoe lang zou het duren voordat het leeg is?

maandag, april 02, 2018

1838-bundeltje

Dit kleinkind staat bekend om zijn drie kwartierslaapjes. Maar gisteren belandde hij na de fles op mijn arm en viel in slaap. Ik durfde drie kwartier niet te bewegen, na een uur had ik zoiets: als hij nu wakker wordt is het goed, maar na wegleggen bleef hij slapen. Uiteindelijk heeft hij 2,5 uur geslapen. Wel in een gekke houding, beentjes over de rand, soort ingebakerd in een patchworkdekentje (is van zijn moeder geweest). Ik heb hem eindelijk kunnen tekenen.
En nu is hij weg en de vloer ligt vol met speelgoed.

zondag, april 01, 2018

1837-opPas(s)en

Helaas regende het op onze oma-kleinzoonwandeling vanochtend.
Hij ligt nu op mijn arm te slapen. Zodoende heb ik even tijd voor een blogje. Ik durf niet te bewegen en we zakken steeds meer onderuit.