Ook vandaag had ik geen tijd om verder te gaan met mijn potjes. Eerst weer genieten van de jongste kleindochters; niet tegelijkertijd hoor. Heb weer tekenvoorbeelden genoeg!
Toen ik vanuit de tuin weer naar binnen ging, zag ik deze teek lopen op mijn arm. Brrr. Hij heeft het niet overleefd zullen we maar zeggen.
Nog even nagenieten van de natuur in Luxemburg. Links zie je een probeersel van uitgebloeide paardenbloemen op ijzeren draad. De pluisjes zijn gefixeerd door haarlak! Rechtsboven en rechtsonder zie je handgemaakte exemplaren van onze wolcreaties.
Verder probeer ik ruimte te maken in hoofd en huis. Nog even oefenen vrees ik.
Oeps, bijna vergeten om de tekst erbij te schrijven. De laatste dag was de koudste. Ja, er was zon, maar ook helaas een goede bui waardoor het nog meer kon afkoelen. Er waren iets meer dan honderd bezoekers geweest. Ik heb twee tekeningen kunnen maken. Onze eigen keukenprinses had wraps gemaakt. En het plaatselijke café had heerlijke warme chocolade. Omdat hun zoontje veel bij ons was hadden ze er cake bij gedaan. Lekker! Waarschijnlijk hadden ze ook teveel gebakken. Opruimen was even hectisch, maar een uur later zat alles in de auto’s. Ook de terugreis verliep voorspoedig. Nu eerst opruimen hier in huis.
Vandaag kwamen er 280 mensen langs. Vooral ‘s middags was het heel rustig. Ik kon een tekening maken van mijn hoekje. Hoewel ik er tegenop zag om al die houtblokken te tekenen, is het me toch gelukt. Er kwam tegen het middaguur een hele bus Belgische dames op bezoek. Oei, ze verdeelden zich wel over de vijf tentoonstellingsplekken in Lellingen, maar het werd tóch even heel druk. Een voordeel was dat ik gewoon Nederlands kon spreken. Gisteravond heb ik nog gewerkt aan een handleiding in vier talen. Vooral het Frans was handig. Ik twijfelde of ik het voor iedereen leesbaar neer zou leggen. Geef ik daarmee niet al mijn werk weg zodat anderen ermee kunnen pronken? Ik ben er nu wel van overtuigd dat ik toch een beetje gek ben om dit verfexperiment te doen. Ik kon ook nog even naar de winkeltjes, en kwam niet zonder lege handen terug. Bij Frau Berends-Kohl koop ik al jaren haar zelfgeverfde lappen. Ik heb er niet veel mee gedaan, maar ik heb nu mooie lappen linnen gekocht. Helemaal blij mee! De mensen van de winkels mochten na sluitingstijd in Lellingen de tentoonstellingen bezoeken. Daarvoor moesten we langer blijven, maar twee van ons gingen alvast koken. Ik voelde me vereerd toen ook Frau Berends-Kohl enthousiast werd bij mijn stofjes en wolletjes. Superblij mee!
