Zo aan het eind van het jaar, waarin ik alleen nog maar de bestelde oliebollen moet afhalen, steekt het perfectionisme weer de kop op. Af en toe heb ik er last van, maar vandaag vind ik het alleen maar rustgevend in deze drukke tijden. Zoek de verschillen! De eerste is onbewerkt. Fijne jaarwisseling lieve lezers van dit blog.
Morgen komt de nieuwjaarswens helemaal in beeld.
Daar gaat’ie dan! Inkten, drukken, ophangen, inkten, drukken en weer ophangen. En dat voor elke kaart. Ondertussen pak ik af en toe een ander kleurtje verf voor de ‘bal’. Van de piepkleine restjes van het rubber heb ik nog drie ministempeltjes gemaakt. Zonde om weg te gooien, toch? Voor het resultaat moeten jullie op oud en nieuw wachten. Dat is bijna…
Een van de laatste klussen dan het jaar is het maken van een nieuwjaarswens. Ook dit jaar trap ik weer in mijn eigen val van perfectionisme. Met linosnede kun je nu eenmaal niet zulke fijne lijnen krijgen als dat je ze tekent. Het gevolg is dat mijn model (de allerjongste kleindochter) een jongetje lijkt. Tja. Omdat de jongste meisjes hier hebben geslapen is mijn leven even vol geweest met zorgen. Kleindochter T. slaapt hooguit vier keer drie kwartier (overdag), maar ze is wel pas om half negen wakker geworden. Dat scheelt weer. Of het kwam door mijn 20 kilometerrondje fietsen, of dat ik half vier uit bed moest om een speen erin te stoppen en bij de ander er eentje te vinden, ik heb even mijn oogjes dichtgedaan.
Ergens rond Kerst komt mijn gezin bij elkaar. Uiteraard ook om te eten. Tweede kerstdag was de dag. Alleen de vriend van de oudste kleindochter kon niet koken. Hij was ziek. Hoewel we wat gehaald hadden bleef er genoeg over om te experimenteren. Rechtsboven ananasreepjes in bladerdeeg. Lekker fris. Linksonder een recept van de AH, vegetarische minifrikandellen in bladerdeeg. De kleinzonen waren er dól op, ze waren zó op. Dankzij het gourmetstel en mijn losse elektrische ‘pit’ kon alles warm blijven.
Zie je de drie door mij gestempelde doeken? De sterren hebben hun winderige verblijf onder het afdakje buiten niet overleefd, maar mochten toch binnen hangen. Volgend jaar maar weer eens opnieuw proberen. Voorlopig hoef ik niets te kopen aan eten. Er is nog genoeg over!
Het was weer gezellig. Die van 5, 3 en bijna drie vermaakten zich uitstekend. Lekker rondjes rennen rond de salontafel. De allerkleinste mocht van arm naar arm, iedereen wilde haar wel even vasthouden. Morgen mag ik weer een dag, een nacht en een ochtend oppassen. Alles is nu aan de kant, alleen moet de afwasmachine drie keer draaien, haha.
