Luxeprobleem. Moet nog twee keuzedagen van de trein opmaken voor 13 juni. Door de treinstaking en mijn eigen drukke programma gaat dat niet meer lukken. Jammer, maar één dag kan ik wel gaan. Naar Den Bosch! Had vandaag ook nog wel gekund, maar de tuin heeft mijn aandacht hard nodig. Was erg onder de indruk van dit deel van de tentoonstelling van Magdalena Abakanowicz. Er is ook een deel in het Textielmuseum in Tilburg en in het provinciehuis in Den Bosch. Ik heb gekeken naar een film waar een deel van haar verhaal verteld wordt. Er worden delen van brieven aan haar (overleden) moeder verteld, ook in de oorlogstijd toen de Duitsers Polen binnenvielen.
Ze maakt alles, vooral installaties. Hierboven zie je een ruimte waar je met film ondergedompeld wordt in Tsjernobyl, na de kernramp. Dichterbij kun je niet komen.
Dit is een wat ouder weefsel, maar nog steeds schitterend. Ze hergebruikt ook materialen, zoals touwen van sisal die ze weer losmaakt.
Of oud Koreaans beddengoed. Voor de vulling van de vormen rechtsboven gebruikt ze berkentakken en jute.
Het rode weefsel is indrukwekkend. En de bruine vorm ruikt inderdaad nog naar de touwen en naar olie. De woorden van haar moeder: ik kan jouw werk niet mooi vinden, het ruikt naar oorlog. Heftig. Een arm van die moeder werd in de oorlog erafgeschoten.
Magdalena Abakanowicz (1930-2017) is overleden aan de gevolgen van Alzheimer. https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Magdalena_Abakanowicz
En : https://m.youtube.com/watch?v=Xrxx3tpEuco Als toetje van mijn uitje heb ik een nieuwe bh gekocht (in dezelfde straat als het museum!), lekker Indisch eten (heel gesprek met eigenaresse) en Bossche bollen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten