110-lucht

Eindelijk is mijn Parijs-aquarel/tekening klaar. Nou ja, klaar. De lucht bevalt me niet helemaal, dus misschien verander ik daar nog iets aan. Ik heb gemerkt dat de verf die al een maandje op een bord ligt, toch wat korreliger gaat worden. En op het plastic bord gaan sommige kleuren veranderen in een vliesje, dat maar moeilijk oplost.

Omdat mijn kleindochter in bad vaak speelt met een leeg klein flesje Zwitsal, heb ik dit flesje nagetekend in mijn serie "zonder potlood". Dit is een serie tekeningetjes, getekend op 10x15 cm met kroontjespen en sepia inkt, en daarna met aquarel ingekleurd. Mijn uitdaging is om zonder te schetsen met potlood meteen het stilleven te tekenen. Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan??

Morgen mag ik weer sporten in de fitnessruimte. Ik zit nu op een schema om vet te verliezen en daarvoor mag ik veeeel zwaardere gewichten gebruiken dan ik voorheen nam. Ik zie mezelf al slank worden!

109-eindelijk

Het is me toch gelukt! Ben maar naar de ANWB gegaan om een reisje naar Parijs te boeken. Dat duurde wel even maar dan heb je ook wat!
Afgelopen vrijdag wilde ik met mijn moeder naar Doesburg, maar voordat we de stad (Nijmegen) uit waren, waren onze plannen gewijzigd en ginngen we naar Dali in Arnhem. Net voor het Keizer Karelplein zei ik: O ja, hier is ook die kunstenaarswinkel. Ze riep meteen: ik heb nog kwasten nodig! We zijn er even langsgegaan, en we zijn in de van Welderenstraat en omstreken gebleven! Nijmegen maakte zich op voor de Vierdaagse, het was gezellig druk en best warm (26-27 graden). Toen had ik ook even de tijd om het reisje te boeken.
Ik mocht vandaag op N. passen en in plaats van tijdens haar slaapje de tekenpen vast te houden heb ik toegegeven aan mijn verslaving aan boeken over Parijs. Het is echt heel warm, in de schaduw 30 graden! Lijkt me niet fijn aquarelleren! Gisteren was er op de digitale tv een uitzending over aquarelleren, les 1. Ik schat dat het zo'n dertig jaar oud is.
Morgen pak ik weer mijn kwasten!

108-Parijs

Wachten op de bevestiging van een reisje naar Parijs valt niet mee. Over enkele dagen weet ik of de reis per TGV in het gewenste hotel kan beginnen! Om de tijd te doden ben ik een tekening aan het maken van het uitzicht vanaf de Sacre Coeur. Naar een foto, dat wel. Helaas wordt het veel te precies. Dat was niet de bedoeling maar de pen met inkt vloog zo gemakkelijk over het papier... ik kon niet meer stoppen. Vijf uur heb ik er aan gewerkt, en nu wil ik er met aquarelverf overheen. Maar zal ik dat wel doen? Verpest ik dan het werk niet? Wanneer moet ik stoppen? Ik weet het nog steeds niet. Nu ga ik stoppen, want ik kan niet meer uit mijn ogen kijken. Die zijn veel te moe..

107-bril

Het valt niet mee. Een nieuwe bril met computerbril- en leesbrilglazen staat nu een paar dagen op mijn neus. Het valt bijna niemand op. Maar ik kan in de verte niet zo goed zien, en traplopen gaat ook nog niet optimaal. Drie weken zal ik hem moeten ophouden!
Ondanks de drukte voor de open dag van het bedrijf, op 30 juni, heb ik afgelopen vrijdag nog twee tentoonstellingen in het museum gezien. Michael Schulz is tekenaar en zijn bureau was verplaatst naar een ruimte in het museum. Hij heeft een kaart gemaakt van de binnenstad van Roermond. Ik kijk met veel plezier naar zijn werk. Hij heeft maar enkele lijnen nodig om de essenties te pakken.

Het werk van Marijke Stultiens deed me denken aan vroeger. Ik heb op de middelbare school een tekening gemaakt onderverdeeld in blokjes van 5 cm, waar ik een heel jaar over gedaan heb om die te vullen. Ik gebruikte daarbij een Rotring tekenpen. Helaas is na mijn eindexamen HBS-b deze tekening en ook die van andere collega-scholieren verdewenen, en nooit meer boven tafel gekomen. Ik merk soms dat dat me toch een beetje pijn doet. Toen ik Stultiens werk zag van blokjes, herhaling, afvalmateriaal, karton en heel veel soorten boeken dacht ik meteen: ik ga ook weer een groot werkstuk maken met allerlei blokjes. En een boek vol aquarellen!

Eigenlijk dacht ik dat ik mijn fotocamera kende, maar van de Open dag zijn er veel foto's niet gelukt.. Onscherp, bewogen mensen, overbelichte stukken, met en zonder flits... Ik word er niet vrolijk van. Misschien waren de batterijen wel bijna op, ik heb moeten wisselen. Het kan ook zijn dat ik mijn flits niet gebruikt heb, en dat er dan toch instellingen (tijd? asa?) anders zijn dan als de flits er fysiek niet op zit. Helaas, ik kan het niet overdoen. Mijn pa heeft ook foto's gemaakt, misschien heeft hij bruikbare..

En nu? Nu denk ik aan het witte vel papier, waar ik gisteren een tekening van Parijs opgezet heb, en die ik eigenlijk wil inkleuren.