120-Lump

Schmaus, de handpophond, heeft een broertje. Ik heb hem genoemd naar Lump, the dog who ate a Picasso (hond van Picasso). Op de markt Kunsthandwerker in Aachen ben ik hem tegen het lijf gelopen en vond hem meteen erg leuk. Hij is een teckel en eigenlijk wel groot, maar ze passen goed bij elkaar.
Het was 's ochtends een beetje nat op de markt, maar het weer sloeg gelukkig om en het was best leuk om weer eens in Aken rond te lopen. Ook heb ik een ijzeren kunstwerk voor in de tuin gekocht. Het stelt een boot voor met familie of vrienden, die samen door het leven gaan. Ben benieuwd hoe het roestige kunstwerk er in de ochtendzon uitziet..

Voor mijn verjaardag heb ik veel aquarelverf gekregen en ik hoop er morgen tijd voor te krijgen daarmee te experimenteren. Want ik wil nog even naar de kunstmarkt in Maastricht.
Nog twee nachtjes slapen en dan ga ik weer werken...

119-uitlaten

De enige kunst die ik nog bedrijf is schetsjes maken tijdens het uitlaten van de honden. Gisteravond heb ik op het terras aan de Maas nog een wolk getekend. Deze leek op een snuit van een hond, inclusief de pupil van het oog. Een paar minuten later was de figuur weer verdwenen. Misschien kan ik het ooit nog eens gebruiken als een stripfiguurtje.
Verder vul ik mijn tijd met sporten, honden uitlaten, boodschappen doen, oppassen, oppassen, lezen, grasmaaien en opruimen. In de kelder begint er al iets te groeien. Ik heb nu al een afdeling voor het papierscheppen, voor het zijdeschilderen, voor het batikken en voor het boekbinden. Nu nog mijn spullen voor de sieradenhobby, en het tekenen en schilderen wat ik er nog van kwijt wil, omdat ik de meeste spullen liever beganegrond en boven heb.
Volgende week wordt het koeler, vandaag was het echt heel warm en vochtig.

118-overload

Vorige week dinsdag vertrokken en vanochtend weer teruggekomen. Een korte trip naar Birmingham voor het Quilters Festival is genoeg voor jaren inspiratie. Op quiltgebied maar ook voor mijn tekenkunsten zijn er prachtige onderwerpen te vinden. Eigenlijk is elke vakantie een bron van inspiratie als je je ogen maar openhoudt. Gelukkig heb ik mijn aantekenboekje en fototoestel om e.e.a. vast te leggen voor latere tijden. Ik heb gemerkt dat een tekenaar veel meer rust nodig heeft, zij moet de tijd krijgen om haar onderwerp goed te bestuderen. Een textiele vormgever heeft ook tijd nodig om de materialen en de techniek te kunnen bestuderen van de kunstwerken die zij ziet. Bij mij spoken er dan diverse ideeën door mijn hoofd, toepassingen flitsen langs. Tja, het zijn bijna eindproducten, productgeöriënteerd in plaats van onderzoeken wat er nog meer mogelijk is. Ik heb werk van studenten bekeken die in een verslag uitleg gaven over hun zoektocht en werkwijze. Verliefd op stoffen en kleuren heb ik rondgelopen op de tentoonstellingen. Het was een onderdompeling. Eigenlijk teveel van het goede. Ben benieuwd of de foto's gelukt zijn ;-)

117-bloem

Het tuinschilderij in acryl was een ramp om te maken. Het blijft een strijd om kleur en techniek te combineren tot iets leuks. In drie uur tijd heb ik een 50x60 cm schilderij gemaakt, een paarse bloem met een geel hart en hibiscusachtige gele stampertjes. Als achtergrond een grijsgroen, gemaakt van geel met zwart en phataloblauw. De achtergrond vind ik nog het leukste. Maar het roodpaars en blauwpaars combineren tot een bloemachtige vond ik helemaal niet leuk.
Bovendien was het open dag en had ik ook bekijks. Volgens mij ben ik ook op de digitale cameraplaat gezet!

Met kleindochter N. ben ik 's middags naar het museum Het domein geweest in Sittard. Daar was ik nog nooit geweest. Ik ging voor Clare Rojas, soort amerikaanse folkart met ook patchworkmotieven. N. vond sommige figuren maar "eng" uit de ogen kijken. De fallus-mannetjes deden haar niets. Bij de Chinese tentoonstelling heb ik iets persoonlijks ingeleverd (een van mijn potloden) en mocht daarvoor een piep-oor meenemen. N. heeft het oor meteen op haar hoofd gelegd, als een soort hoedje. Grapjas!

Nu net, net voor het invallende duister, heb ik nog een hosta getekend voor een concoleancekaart. Dit keer zonder kleur.